2000 resultaten.
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Zuivere lucht wil hij vreten
zich te nestelen in de
zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,…
Stille engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 In de zwarte spelonken van mijn ziel
brand jij verwarmende vuren en sla je
mijn valse vijanden van mij af als een
kruisridder in vol ornaat en met de
grootst mogelijke liefde.
's Nachts mag ik slapen in je vleugels,
terwijl jijzelf de brute horden afweert.…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
Maria van Magdala
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
577 Jij bent mijn zuster, ‘k zie intens in jou
dezelfde hartstocht branden die ook mij verteert.
Je was heel lang een erg misprezen vrouw
maar hebt van Hem wat echte liefde is geleerd.…
Inzicht
gedicht
2.6 met 23 stemmen
5.902 En ergens, tussen al dat grauwe
grijs zagen we een kleine ronde buis
flonkeren die op ons netvlies bleef
branden en niet verdween.…
ONTGOOCHELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 knaap met lang donker haar
Wat ze zeiden, wilde zij niet horen
zij hield van hem..ze praatten maar
Alles wilde zij voor die knul doen
als ze zich gaf dan was ’t helemaal
Ze genoot erna van die tedere zoen
het joch was immers heel speciaal
In het donker gleden zijn handen
over geheel haar rug..en veel meer
Van begeerte scheen zij te branden…
Starting all over again
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.700 Maar 't bonzen van het bloed kent hier geen mededogen
en ook haar handen niet, vervuld van tederheid,
noch hare mond, begeerlijk, warm, bereid,
en onweerstaanbaar als de helle brand der ogen,
die stervelingen noopt tot duurzaam onvermogen
èn hen schatplichtig maakt in alle eeuwigheid.…
Wat hem een leven lang zou boeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Sommige woorden waren aan flarden gescheurd, anderen stonden in brand.
Verbijsterend passeerde hij ze,
zag ze zwijgend aan.
Sommige had hij lief, anderen vermeed hij als de pest.
Maar dat alles woonde ook in hem.
Immers, hij bestond uit alles,
bij elkaar groter en meer dan hij kon overzien.
Groter en meer dan hij kon overzien?…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 'k Zie elke avond aan de hemel branden
De gloed van 't circus en ik ben verblind
Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen.
't Is of in droom het leven herbegint,
Of ik weer kind ben en nog weer verlang
Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten,
Naar wigwam, vredespijp en boomerang
En naar de strijd van cowboys of piraten.…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
593 boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen op zijn tocht
Want er brak brand…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 Vieze vingers brengen de mededeling:
"Edel werk blijft in onze vuilheid branden!"
Spits denken wil geldsommen omranden,
die hun spel leiden met moer, bout en ring,
zich vrijmoedig tonen, vol bezinning,
om voldaan in de la te belanden.…
De eenzame
poëzie
4.0 met 3 stemmen
926 Ach neen, dit bitter leed kan niets verzoeten,
Alles wakkert de brand der angsten aan:
Het is een hel waarin mijn ziel moet boeten.
En toch: de dood durf ik niet binnengaan
Want ook daar zal 'k dat bleek gelaat ontmoeten
Dat eindloos schreit om pijnen droef doorstaan.…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 Schoon Lief, ik voel u overal:
In dorrer vlakten zengend branden,
In stille koelte zilter stranden,
Op hoge alp of diep in 't dal;
Ik hoor u in des bergstrooms val,
Die klatert langs de rotsge wanden,
In 't ruisen door de lage landen
Van brede vliet of beken smal.…
perpetuum mobile
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
674 kuddedier: de Ignoramus
De mens die door 't verleden wordt bezeten
en steeds weer in dezelfde vallen trapt
en dan met val en al weer verder stapt
die hangt hij om zijn nek als een ereketen
Wellicht is het niet moeilijk te voorspellen
hoe 't spel verlopen zal op 't schouwtoneel
wees stil... en luister... is dat 't gekrakeel
van 'n dorp in brand…
Samhain
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
520 Nu komt het los
Wil het niet meer
Even geen ruimte
Het te verkroppen
Parels van weemoed
Dringen zich op
Branden mijn ogen
Willen niet stoppen
Zo'n dag
Echt zo'n dag
Vol melancholie
Behelst mijn gevoel
Doet mij stil staan
Eist al zijn tol
Zuigt mij zacht leeg
Bedreigt voor 1 dag
Mijn zwakke bestaan
Vandaag is zo'n dag
Magisch Samhain…
Terneergeslagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 De nagalm van
Wim Brands leek in jou over te gaan,
maar God, Karin, had me toch geaccepteerd,
zodat ik je had kunnen helpen, omdat ik
het klappen van die zweep heb gekend en
door de zogenaamde einddeuren wist te gaan.…
Is het voorbij?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
520 Het is vuur zonder brand.
Het is een gezicht zonder kind.
De houvasten zijn weg, net als een fiets die
geraakt ook soms van de weg.
Je wilt de klap op uw hoofd niet meer incasseren.
Met klem zou ik het zelfs willen beweren…….
Maar de argwaan blijft iedere keer.
Dat geeft mij geen goed gevoel, geen eer.…
Het varkentje en de hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Een varkentje op de grote hei
dat liep er oh zo vrolijk bij
’n bruine labrador kwam erbij
blij vervolgden zij, zij aan zij
’t varkentje sprak tot de hond:
ga gerust ruiken aan m’n kont
maar ook ‘n kusje op m’n mond
d’hond kuste ’t varkentje terstond
’n heftige dierenliefde brandde los
ze stoeiden op het groenste mos
ze vonden een plekje…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
Zo intens verdrietig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
540 Laten we lichtjes branden voor haar zielenrust
een gebed doen die het onnoemelijke verdriet
van de nabestaanden ooit mettertijd sust.
Geestesziek is nooit te vatten en te begrijpen
het begrip daaromtrent
zal door de komende jaren moeten rijpen.…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Ze was op weg, er waren stemmen,
vals en echt, de stad en andere drugs,
ze stak het huis in brand omdat ze
honger had. Ze werd gebruikt
als testpiloot.…
GRIJPLAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Grijpland,
nijpland,
Engeland,
steek schoon Vlaanderen niet in brand.
Blijf van onz' steden, blijf van onz' dorpen,
waar gij de haat en de honger zaait.
Laat uw bommen onuitgeworpen,
wilt gij niet zien, dat Londen laait.
Loert gij op haat, loert gij op buit,
vecht uw vechtlust elders uit.…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer observeer ik slechts
Het op en neer gaan van golven
Het leven is verandering voor alle dingen
Ook voor mij
Laat me niet achter
Het is nu tijd
Ik wil de zon zien branden…
Merkwaardig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Dagen, nee ze doen niet onder voor elkaar
nog steeds branden soms de herinneringen.
Toch kunnen we ook vaak 't levensgeluk niet op
is het dankzij dan wellicht juist juist ooit 't getob.
©1-1-2018…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Ze was pas twaalf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Zonder warmte, zonder deken
God, geef alsjeblieft een teken
Ik kijk omhoog, kapot mijn hart
Ik draai me om, ik moet terug
Afscheid deed nog nooit zo’n pijn
Ik brand n kaarsje, vind je dat fijn?
Dag mijn schat, ik kom weer vlug…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja, ik weet het nog
en ja, je doet het goed
in de haven branden…
Mijn tijger blijft liggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Ik huil van ellende, van binnen
zak ik in elkaar, weer, weer
moet ik mezelf aanvuren
om door te zetten
De tijd is kort en gaat zo snel
maar ik moet naar bed
bij mijn tijger gaan liggen
en ermee opstaan
Huiselijk gebabbel in de keuken
de soep begint al te geuren en
ik weet dat er kaarsen branden
Kon ik maar slapen
Ik ril bij het terugslaan…
mijn goddelijke vrouwe
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
788 ik zie je als
mijn goddelijke vrouwe
je trotse blik laat alles
achter je, de hoeven
spatten vonken, ik brand me
want je ogen spugen vuur
je rijdt de eeuwen langs
van keizers en wat pauzen
je lapt ze aan je laars
een luchtig tussendoor met
witte wijn want macht wordt
geserveerd met vele sauzen
je blik is weids, maar
alle kathedralen…
Feu de forêt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 .
_______________________________
BOSBRAND
Mon dieu, quel chaleur là, monsieur Adjudant
Mijn god, les forêts et les bois staan in brand
U zou uw naam eer aandoen,
als aide de camp
Ik heb nu al meelij met ma
douce France
Quelle tristesse, sécheresse
mon pays des vacances…