1819 resultaten.
Kracht (van) uit de natuur!
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.033 Druppels, ze vallen samen tot een waterplas
maken van alles weer tot een groot geheel
iets, wat vroeger voor mij heel moeilijk was
doet me met jou steun zo ontzettend veel.…
Tranen op het venster
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.032 TRANEN OP HET VENSTER
Tranen druppen op het vensterglas
het weer heeft alweer zo’n verdriet
Het mist zoals ik het levenskompas
mijn tranen, die vloeien echter niet
Kleine beekjes vormen zich aldaar
ach wat huilt ‘t weer toch vreselijk
Net als ik, heeft het weer het zwaar
mijn pijn is nochtans..ongeneeslijk
Grote druppels roffelen…
Wilde Rosa.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Bloedrood sijpelende druppels kleuren de doornen,
neerwaarts stromend de immer zuigende zwarte aarde in.
Zoete luchten bedwelmend zwanger laag hangend en wee,
leiden omringend naar verleiding en vervoeren een zalige diepe droom mee.…
De Zomer Voorbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
764 de eerste druppels sinds lange tijd vallen
spatten uiteen op de dor droge grond
ogenschijnlijk zonder effect
toch luiden zij de overgang in
even nog lijkt de warmte
van de zomer te blijven hangen
maar de lucht grijst
en de wind wakkert aan
een rilling loopt langs mijn rug
jaren vervagen
het kind in mij loopt voorbij
verliefd,…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 In duizenden druppels vocht
uiteen gevallen flarden
herfstsluier geworden
beneemt het de zomer
de adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode…
Bij het raam
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
633 gemoed is zwaar
Ik ben
zoals dit
bijna dode jaar
en al mijn daden
worden streng gewogen
Mijn lentes waren
licht en onbezonnen
in alle zomers
was ik
lui en loom
En menig herfst vervloog
als in een lange droom
nu is de winter
aan zijn overval begonnen
Het is te kort
zo kort
dit zoele zoete leven
het beeld vertekent in
de druppels…
het land van de dogma's
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
753 Niet meer dan wat wol
aan mijn voeten, hetzij wat katoen
als de winter haar vacht weer intrekt
en ik een insteek heb aan de wereld
waarom trekt de lucht zich samen
in 't blauw met zwijgzame strepen
het gesprokene is nog niet koud
als de donderwolken zich verweiden
Aan elke druppel hangt een wit woord
dat ik in onvruchtbare grond gezaaid…
*Volle maansmagie* -1
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 brouwsel
van een eeuwenoud recept
al generaties als geheim bekend
voor middernacht moet alles klaar
Hij bereidt de spreuken voor
die nodig zijn voor het ritueel
elk woord vraagt om zorgvuldigheid
De zoete geur
van rondom rozen
dringt bedwelmend door
tot ieder maanvol hart
Verlicht door een overvolle maan
laat zij voorzichtig dertig druppels…
Klagen bij de groenteboer.
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
719 zeker niet tegelijk
- mijn beeldvorming hieromtrent
is onduidelijk nu-
Aan de boeren is al gedacht,
dat dan weer wel,
kijkt U maar naar buiten
Geen vogeltje dat het
in z’n hoofdje zal halen
om nu, overeenkomstig het liedje,
te gaan zitten fluiten
De gewassen worden,
misschien wel overvloedig,
maar toch,
met Hemelse gouden druppels…
VERDRONKEN IN VERDRIET
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.142 toen kwam de tijd van het verdriet
Duizenden druppels op mijn raam
zonder iets van onderling verband
In de aanslag schrijf ik jouw naam
Waarom toch is je liefde gestrand?…
moed
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.080 Had het leven niet anders gekund
Met druppels als parels,
geweven in een liefdesweb
waar alles met goedheid bleef kleven?…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende
De tijd is als een Goddelijke hartenklop
als het druppelen…
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 verhaal
geen weg terug
en ik val
stilte overal
ik zweef over een donker dal
mijn ogen dicht
ik voel het licht
spiegelen kan ik niet
de zon schijnt op mijn rug
het verlicht het dal
en brengt de schoonheid terug
geen wijsheid dan te kijken
naar wat mijn ogen zien
buiten is de hemel
ik ben minder bang
een mistig land verdwijnt
in druppels…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Ik ben de voetstap
op het groene mos,
ik ben de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans…
Dorpse vriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 Ik hoor de echo van het dodenlied
het is mijn antwoord op jouw zwijgen
een omweg via de muziek
die toetert naar de wolken
er groeit een dorp
rond jouw onschuld
een kerk dicht bij jouw hart
er staan koeien in de weide
ik proef de nasmaak van een levenslied
in iedere liter bier en in iedere druppel regen
rond jouw onschuld
zwemmen zwanen…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, stervend in je zelf,
brekend in een kus op het zand
verdampt in druppels…
Mirakel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 Russisch spreekwoord--
wondermooi als de lente
zo noem ik jou
je bent me zo innig
teer soms als een glas
het kristal dat rust
in de palm van mijn hand
breekbaar als de iele
eerste lentebloemen
die ik zou willen plukken
schikken in een siervaas
wondermooi als de lente
zo noem ik jou
je weet me te raken
als de waas op de wei
druppels…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen heen
dooft het verterend vuur dat haar besloop
en veegt scherven gebroken moed bijeen
verwachtingsvol ziet ze gestage hoop
als jaren druppelend…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 De glans op haar
gezicht herinnert me aan druppels dauw in
het eerste ochtendgloren
het zou me zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er…
zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Ik heb God gezien
in het ritselen van de bomen
echt zonder dat ik zat weg te dromen
of toch een beetje misschien
Ik heb God gezien
weerspiegeld in de diepte van dierenogen
zonder een druppel te hebben gezopen
bedwelmd door het inzicht misschien
Ik heb God gezien
Vanmorgen in de dageraad
zo mooi – de zonsopkomst
en in het moment dat ze…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 ik denk dat ik aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad,…
Alles op de tast?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
484 Ragfijne werelden
in elke druppel huilen
zeeën van beloften
alles is beschreven, en
die liefde vergaat tot stof
emoties anders gevormd, tenzij
anders wordt bewezen in
de bundeling van kleine zielen,
dekens mist om in te schuilen
slaan hun watervleugels uit
in de nevels sluipen onvoltooide
verhalen, soms hoopvol en
soms ontluisterend…
Lisboa, mijn zwanenzang
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
676 Werveling van Fados in brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeibaar goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen,
aan de oevers van mijn
zwanenzang, in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
Afscheid van jou.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Dat het afscheid nadert
Voelt als een rouwe druppel.
Pijnlijk.
Die mooie blonde haren.
Waren wel heel bijzonder.
Het kwam tot een hoogtepunt.
Maar nu is de tijd gekomen.
Voor het afscheid.
Voordat het uit de hand loopt.
Zeg ik elegant gedag.
Om vervolgens weg te lopen.
Zonder nog een kans te grijpen.…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen
en we zijn ook geen boze wolven
op zoek naar hulpeloos naïef vee
veelzijdig zijn we samen
als het om oplossingen gaat
is daar de regenjas
om de ergste druppels…
De helende pil
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
234 Druppels
met pigment,
als bakken vol regen,
stromend naar beneden.
Pure wanhoop,
met de gedachte:
dit krijgt geen goede afloop.…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De avond zweet, de aarde dampt heel zacht,
terwijl de druppels traag het hout doordringen.
Er klinkt een fluistering in de zwoele duisternacht,
waarin de herinneringen van de dag verzinken.
Het ruwe hout geeft warmte aan de koelte af,
een diepe geur van zonlicht en verleden tijd.…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…