2620 resultaten.
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeien
nog altijd granaten van roest,
rotten nog leden en lederen
aanhangsels van soldaten.
In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.…
Ook vandaag weer zoveel doden
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
835 Zoveel dat ik 't niet kan vatten,
zoveel tranen, zoveel leed,
en toch blijft de wereld draaien
alsof niemand dit echt weet.
Laat ons dan behoedzaam leven,
trachten elkaar te verstaan;
anders zal het niemand redden,
anders zal het al vergaan.…
Vertraging
hartenkreet
4.6 met 69 stemmen
2.350 al leed het soms ontbering.
Of was dit pa of moe
van een nieuwe generatie
welke misere bracht dit toe?
welke breuk in hun relatie?
Of was dit het gevolg
van maanden, jaren pesten
en heeft dit geen vervolg
dan het ruimen van de resten?…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 hij bakent zijn gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers…
ansicht van weemoed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
621 er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht
beperkt bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in een onpeilbaar diep
met zilte smaak op de lippen
als een soort van heimwee naar vervlogen leed...…
kon hij niet meer?
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
681 leven te leggen van een ander
de dood waart rond in het debat
de kogel, geen kogel, de strop
de straf moet nochtans niet uitgesproken
voor de doden wacht slechts het gras
dat groeit zonder onderscheid
zomaar overal bloeit
wat groen voor het geschonden hart
de moeders zonder kinderen, verloren
dat hart van veel te veel offer
voor lief en leed…
romig ijs
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.007 druppels vloeien
via lijf en leden
in gifgroene schoenen
ik smelt
Rome niet!…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.
En van al ´t Zijnde,
drijvend Verdwijning in,
zie ik geen einde
of geen begin.…
moedertjelief
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.506 vannacht neen er is
al een nacht
en een jaar voorbij
dat je er ineens in bleef
ik zei wat ik dacht
heel verdrietig over
wat nooit kon nooit was
je had je deel
meer dan gehad
recht op zielerust
je leed was geleden
blijft het rondzeuren
of je misschien minder alleen
van ons van mij
had kunnen gaan
vast staat wel
althans dat geloof…
Vloeiend
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
624 dikke druppels regenwater
niet treurend stil bij wat ooit was
maar stromen voor weer nieuwe fleur
in ‘t verfriste gras van morgen
laat mensentranen die nu welig wellen
om wat kwijtraakt en verdwijnt
niet kwellen in ‘t moeras van spijt
maar gul verzachtend overvloeien
naar een schoner waterland
met vernieuwde voedingskracht
schep na leed…
jij daar achter die tralies
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
827 Men zegt dat jij geen
pijn voelt, dat jouw
lot mijn leed verzacht.
Jij kunt het niet, arme
proefaap, daarom zal ik
om je moeten huilen.
----------------------------
N.B:
1 miljoen proefdieren werden
in 2008 gefokt, waarvan 450.000
'ongebruikt' gedood zijn.…
Leven zonder zo 'n ding aan het oor
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
602 Geen moedervlek ontsierde lijf of leden.
Hij zag Miss World en werd door haar aanbeden!
Ze toonde zich aan hem - volledig naakt.
Mobieltjes? Nee, de schoonheid had er geen.
Ze voelden met elkaar meteen een band.
Bij toverslag was hij niet meer alleen!
- En hij bezwoer: 'Ik vind je adorabel.'…
Diep triest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
713 Moge God de nabestaanden kracht geven
In deze intens verdrietige dagen en daarna
Om dit leed te kunnen dragen, dit drama:
Het grote verlies van zo’n dierbaar leven.…
ADORATIE
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.908 en als ik biddend daar mijn leed belijd,
Leeft heel mijn ziele, en meen'ge zang
Ruist door de hooggewelfde zuilengang,
In 't statig huis van stille heiligheid.…
Lieve Han
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
780 jawel hier istíe dan de langverwachte
Pim, Lisette en Wim hebben een mobieltje
zij waren jarig weet je nog van toen
Koen uithuizig was door schotwonden
de meeste buren liegen over ligfietsen
zo ja waarom niet hé Han ja toch
postcodeloterijen liegen never nooit
lees ik verleden week in de krant Han
dat jouw vader zo verschrikkelijk leed…
Eeen meisje voor dag en nacht
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
853 over gekwetstheid
verborgen leed
omdat juist in die cultuur
de meisjes hun familie
net te schande mogen maken
is er de innerlijke pijn
de angst voor ontdekking
de schuld te krijgen
en de nog grotere vrees
voor straf en desastreuze gevolgen
aangedaan door juist iemand
vanuit het gezin
zo erg taboe
en de last is zwaar te dragen
het geeft…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.773 O, dat is leed,
Waaraan 'k niet denken durf. God helpe mij!…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 Voor M. 1961-2010
Als het leven geruisloos loslaat
in verborgen leed
en geslagen wonden
niet meer helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte
Doorhinkte in de stoet van de mystiek
Herstel wevend met draden uit haar hart
De doden hielden toezicht op haar leed…
RAMPTOERIST
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
564 Toon ik mijn belangstelling voor leed
ziet men mij als een echte ramptoerist
Als ik echter een hoge functie bekleed,
acht men ’t lomp als ik dat heb gemist
Help ik, met er te zijn, een zielig mens
dan ben ik warempel een ramptoerist
Maar de hoge oom met zijn volle pens
is al dadelijk als hij komt, een idealist
Geef ik interesse aan de lijdende…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Hij houdt zijn adem in en pijpt niet meer zijn lied;
En ’t kind welks prille vlees nog niet leed ’t pijnlijk wonder,
Dat in haar onschuld gaat als in een kleed, ook zonder,
Gretig een honingkoek van ’t sluw bosgodje neemt,
Dat haar in wrange ruil een kus rooft, lang en vreemd.…
IN HET TIJDLOOS EINDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Toen de zon over de einder gleed
gleden plots tranen van mijn ogen
Ik, die zo onder het eenzaam leed
zou hier niet langer wezen mogen
Terwijl zachte tinten verkleurden
braken er duizenden zonnestralen
Mijn ogen, die al zolang treurden
wensten dat God mij kwam halen
Toen ‘t stil achter de einder stierf
week toch ’t eenzaam niet van mij…
HOOR HOE MIJN HART HUILT
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 overgaan
en ik veronderstel ‘t ook van jou
Ik heb duidelijk voor je afgedaan
mijn ogen zijn daarom vol dauw
Ik wou dat je thans luisteren zou
bij ‘t nachtelijk stil van mijn hart
Dat je oog had voor ‘t vele dauw
in mijn ogen door de diepe smart
Hoor mijn hart toch, hoe het huilt
hoe ‘t weent vanwege zielennood
Mijn geluk, het is met leed…
Een scheepslading dromen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
784 bodemloze zeeën
waar schatten aan teksten
onwetend verspreid liggen
te wachten op de ingeving
om ze te vangen als haring
met een kussen van netten
de nacht donsdeken zacht
haar stoutste dromen trok
in het ruime benedendeks
middenin woelige stromen
deinend in mijn gedachten
maar de slaap overviel me
kaken blijvend ontspannen
woorden leden…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.066 Ze was haar man vergeten, lief en leed
dat zij om zijnentwille mocht ervaren,
de kinderen die zij had moeten baren
en dat ze die gevoed had en gekleed.
Alles verdween: zij ook. Het meest vertrouwde,
wat ons als lichaam eigen is, verdwijnt,
en waar wij onze ziel voor geven zouden,
het wordt als niets.…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 Onafgebroken fluistert zeegeruis,
benauwt leden der weelde, geeft boeren
aan de kust hoopvol aanstaand tehuis.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 En 'k naai mijn eigen weifel-kleed,
zorgvuldig zo't mijn vrezen sneed,
volhardend: tot gelaten leed
ten zoom gerake,
of achterwarend-zoet gelaat
bij onbegrepen dageraad,
met onverwacht en blij gewaad
de Liefde nake…
Voorbij grenzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (Eltse grins foarby; De Kast)
Een hut van plaggen
ruim vijf eeuwen terug
op het Friese platteland
~~ ~~ ~~
Binnenkort hoopt hij
dan vader te worden
Met het scheppen van een band
~~ ~~ ~~
tussen leden van
zijn gezin, in hun hut
bij een ondergaande zon
~~ ~~ ~~
Toekomst tegemoet
Het meisje kijkt om en
lacht lief door…
Vergelding.
poëzie
2.0 met 2 stemmen
921 Zéker, zij had diep getreurd,
Had zij u jong verloren;
Maar leed, dat zó de ziel verscheurt,
Dat waar' haar niet beschoren!
Nog zijt gij kind!...…
In liefde schitterend
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
3.124 In lief en leed sleep zij zich tot briljant,
de vrouw aan wie ik graag mijn trouw blijf tonen,
in liefde schitterend als diamant.…