3967 resultaten.
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen verengt
achter sterven
Of schemerige…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
Lichtval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 traag schrijden
luwte en schemer
betreden zienderogen
vroeger dan laat
dieper dan donker
een verte verdwijnt
de avond ontvouwt
vormt nachtwolken
op gedempte toon
in het laatste schijnsel
gloeit een bergtop na
het glas leeggedronken
dagelijks brood gegeten
een omsingelde maaltijd
borden onder de kraan
geheimen en beloften
betranen…
Herfstpaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Als jij mijn herfsthuis binnenwandelt
Oktober en de schemering
In je kielzog.
En de nacht brengt ons
over vier seizoenen
Tot de dag ovalen strooit
over muren
Wij nog slechts een duren zijn
Tot jij weer gaat
Mij achterlaat
In een kathedraal van herinnering.…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
over de liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 We liepen door bossen maar draaiden verkeerd
verloren elkaar uit het oog,
doch,het waarlijke minnen raakt niemand verleerd
en al doolden we ooit rond als kattegespuis
we kwamen voor 't schemeren thuis…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
Poète maudit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 weer zo'n dag
waarop de uren
zich van schemering
naar avond slepen
en in het duister
een vaag silhouet
hij
misantroop van de nacht
bandeloze tijden
perverse fantasieën
vinden soelaas
op het nog blanke blad
het glas
hoogbenig in handbereik
Tot aan de dageraad
waarin ze weer ontluiken
als les fleurs du mal
schoonheid
vanuit het…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 geluk overvalt
als een havik
boven de canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor bomen was
dat ik in 't naken van de schemer
een indiaanse waanzin dans…
Verstandeloos besluit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Op een zwoele zomeravond
Schoot het me te binnen
Had er nooit zo over nagedacht
Begon allemaal in de tuin
We dronken er wijn
En praatten er de hele nacht
Koetjes met kalfjes, van alles door elkaar
Niets waar we niet over praatten
Elk onderwerp kwam aan bod
Hoe pijnlijk of plezierig het ook was
Kijkend naar de tuinstoelkussens
Waar we samen…
Kleurenpracht
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.275 Ik zag de tuin als een mooi schilderij,
Speciaal op dat moment alleen voor mij.
Maar plots was mijn droombeeld weer kapot
En ging mijn gevoel weer helemaal op slot.
Maar ondanks alle sombere en verdrietige gedachten
Wil ik niet meer op een droombeeld wachten.…
Vermoeidheid
gedicht
3.2 met 53 stemmen
17.256 Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten met elkaar,
Als wij moe zijn van het slapen
Met elkaar, het wandelen
En handeldrijven met elkaar,
Het tafelen en oorlogvoeren
Met elkaar, als wij zo moe zijn
Van elkaar, van het elkaren
Van elkaar, dan zetten wij de kat
Op onze schouder, gaan de tuin in
En zoeken de kinderstemmen achter…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
Hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 De tuin had eens een groen gazon
met schroeiplaats van te hete zon
de kale schaamte nu met wit bedekt,
vertrouw erop dat zacht groen gras
diep in de aarde rust en in de lente
wederkomt, zodra de eerste vogels zingen.…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
Gemis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.496 Klussen met mijn vader
Lekker zwoegen in de tuin
Of gewoon iets samen slopen
Weer een muur of pui in puin
Samen met mijn ouwe
Zonder praten heel veel doen
Onbetaalbare momenten
Meer dan goud of een miljoen
Samen is nu over
Wat er rest is zo'n gemis
Eenzaam sjouwen in dit leven
Omdat hij er niet meer is…
waarneming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
897 gulzig en bloot
glijdt hij door mijn tuin
een spoor achterlatend
op planten, stenen en
mijn schoen.
een spoor van slijm en
glinsterende belletjes
gevuld met regenboog.
ik volg zijn patroon
van gaatjes in blaadjes
en voel me week;
zo'n tedere schade
aangericht door duimgroot naakt.…
het leven kwijt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.930 op m’n vraag hoe
het met haar gaat
zegt ze bedrukt
‘ik ben mijn leven
kwijt, misschien
wel verloren’
we lopen samen
door de tuin, ze
bukt zich, plukt
een bloem
in haar gelaat
verschijnt ‘n lach
zij heeft het leven
weer betast
de geur nog
lonkend geroken…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Zomertenen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.132 Je bent nooit te oud
om de zomer te plukken
of met de woorden te spreken
van geroezemoes:
de tuin vol hoofden
de bloesem de appel de vlinders
en de dansers in het gras
van vandaag.
We wiebelen van oud
naar jong en genieten; de zon
op volle kracht en de tenen in de lucht.…
VIJVER VAN GELUK
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
5.286 over het groene gras
bij de brug
waar ik jouw schittering las
zittend rondom jouw bloeiende weelde
kleuren mijn gedachten
waar je mij een wijze les leerde
groen gras niet langer bruin
vijver van geluk
achter in mijn eigen tuin…
Springbalsemienen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.149 in de tuin die het gras
vochtig draagt
zie ik kikkers dansen
de lange ledematen
op het stof dat kan veren
een zomerlang
we zochten salamanders toen;
de keien draaiden
en oude huid verpulverde
dat je niet begreep
hoe dat toch kon, de verandering
het gras was langer
de armen en benen kort…
vasthouden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.120 ik raapte een scherf op
ergens in een Griekse tuin
hij lag daar zo half
in en uit het zand
er zit een rode knikker
in mijn handtas
die ik nooit terugvind
maar hij brengt geluk
vandaag heb ik
een peer gekeeld
zo maar gevierendeeld
ze krijste niet eens
het is dit moment
het nu van deze zomer
dat geen voorbijgaan kent
maar een blijvend…
Boos
gedicht
2.7 met 199 stemmen
45.443 Hij voelde zich veilig in zijn woede:
als iemand die zich op een mooie dag
onderdompelt in een warme tuin.
(De wind kamt de heg
liefdevol in model, kinderstemmen klinken
alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht
en ver weg.)…
slaapstand
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
739 in de kamers van mijn tuin
lopen mensen van niet hier
voorbij de grenzen van bestaan
figuren met hun hoofd in slaapstand
een denkbeeldige pauze
in beeld op zwart wit
soms praten ze met iemand
die aan het sterven is
mijn hand is wel eens geweest
het voelde groots
ik dacht mijn naam te horen
het was de wind die sprak…
herinneringen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.247 Ik wandel in de tuin
van mijn herinnering
waar prachtige bloemen bloeien
die mijn hart steeds doen gloeien
maar waar ik ook het kaf
van het koren moet scheiden
om mij te verlossen
van alle pijn en lijden
dat kost tijd
tot er een dag aanbreekt
er alleen geel goud
koren zal zijn
en geen spijt…
november
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
898 nu uit de tuin
de rozen verdwenen zijn
kale stelen en doornen grijnzen
boven het bladertapijt
alles ruikt naar vergankelijkheid
zoals vochtig mos
veert onder je voet
en moddergrijs glijdt
trekt de tijd
zich in zichzelf terug
schijnt maanlicht warmer
dan de naakte winterzon…
Het klooster
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.182 De kleuter die ik was,
zag overal kloosterzusters
zich bewegen in bruine habijten
en dan geheimzinnig verdwijnen
in duistere spelonken
van gangen en stallen,
in verboden tuinen,
uit zijn wereld voorgoed.
De vensters van het convent
zijn donker.
De laatste nonnen
bidden de completen
in de kapel
van Sint-Annadal.…