1609 resultaten.
Rivier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 Menigeen zal zich in haar verliezen – telkens weer.
Sporadisch resten aangetroffen – amper enkele keren.
Hoe zelden komt de bedding droog te staan.
Velen bezonnen erin teloorgegaan – telkenmale weer.…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Eens was hier bos ,
de mangrove begint echter te verliezen,
bomen laten langzaam los.
Treinen jagen voorbij,
leeg met haastige reizigers.
Het veen heeft geen haast,
het wacht geduldig,
maar niet op mij.
Pijpestrootje en mos,
groeizaam in het water,
hier en daar een plukje bos.…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 Wanneer bladeren langzaam
droger worden en hun glans verliezen, is
er geen verdriet, slechts een zacht teruggeven. Het buigen
gebeurt zonder enige weerstand, een stille erkenning dat alles een plek heeft.
Wat achterblijft, keert rustig
terug naar de aarde die haar geduldig draagt,
de cyclus voltooit zich zoals altijd.…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de vingers door.
Hebzucht is geen gulzigheid alleen,
het is ook het niet durven geven.
Het is blijven zitten op een troon
die allang geen vragen meer hoort.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 In deze open, winterse ruimte
vind ik langzaam mijn maat, gevoelig en helder
tegelijk, zonder mezelf te verliezen. Ik sta hier aanwezig,
geworteld in elk detail, gelouterd in de kou, gedragen door een diepe stilte.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Wij kunnen onszelf verliezen
maar ook terugvinden.
En wanneer een mens zegt
dit ben ik
zonder versiering
zonder verontschuldiging
valt alles op zijn plaats.
Dan is hij
even
wat hij altijd al was.…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 de opkomst van vele personages
persiflages op uitgevoerde werken
versterken opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een…
Nachtbraker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
132 eigenlijk lang geleden
niet dat ik op haar had gewacht,
verre van dat
zij is er een van die velen frêle wezens
die mij in de zomerdag,
meestal in het donker en onzichtbaar
enkel mijn hand kussen
uit behoeftige onvrede
en ook niet wacht op een teder gebaar
mijnerzijds,
nee later kruisen wij de degens waarbij
ik meestal aan de verliezende…
Rubik's kubus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 weer op een andere
Van die 43 triljoen kleurenmassas
Soms merk je dat een zijde
Perfect geordend is
Je kunt het laten zien en
Pronken met het mooie
Éénkleurige vlak
Maar schijn bedriegt
Wat betekent het oppervlak
Als eronder chaos ligt
Dus je gaat weer draaien
En draaien
En draaien, maar je wilt
Dat mooie éénkleurge vlak
Niet verliezen…
Onze Eerste Keer
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
4.496 Ze dwingt mij tot liggen
Wanneer zij bovenop mij gaat zitten
Zweetdruppels glinsteren over haar naakte lijf
Beiden zijn we bevangen door stijgende hitte
Een glimlach gedreven door sexueel verlangen
Laat kleine kuiltjes zien in haar rozige wangen
Kleine heupschokjes verraden haar plannen
Langzaam verliezen we de kracht ons te vermannen
Gezamenlijk…
Eén-samen
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.765 zeggen
ik heb niet anders kunnen doen dan langdurig staren naar zwak kaarslicht
jou zwevend beelden tot mijn glimlach gebrand stond op mijn gezicht
wat me grijnzend deed beseffen dat ik het je niet uit hoef te leggen
Ik heb dagenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik voor je voel
ik heb niet anders kunnen doen dan mezelf in vurig gloeien verliezen…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 versiert haar bed met geuren
van beminnen zijn kus valt lief
geen bloemen of liefdesbrieven
nooit leest hij Homerus voor
Hij laat haar smeltend zijn
stormen felle kleuren geel
heeft hij nette fantasieën
en houdt niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar verliezen…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 De eerste moet slechts nog even wachten
Op 't niveau van de tweede, dat negatief is
Mijn schreeuw om hulp wordt dus echt geenszins gehoord
De wereld is Oost-Indisch doof voor d'ander
Verliezen in een oorlog worden groter
Gezamenlijk huilen moeders rivieren
Uitmondend in een zee van extatisch* bloed
Wraak hedentendage het codewoord
Van de '…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 En nu ik langzaam nuchter wordt,
Angst om te verliezen dat,
Dat wat ik nooit bezeten heb of heb gehad,
Verlang ik terug naar jou.
Ik wil mij voeden aan de bron,
Waarvan de smaak zo zoet,
Maar tegelijk zo bitter soms,
Mijn aderen doordrenkt.
Ik hef een glas en roep;
(te hard)
Heb toch geen spijt,
Van wat gedaan is en wat niet.…
Spiering in de oceaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
541 Wat beweegt een dolfijn
om net die éne spiering
uit de school te kiezen,
welke criteria in z'n
eenvoudig brein zegt hem
dat het juist die vis moet
zijn om zich instinctief niet
in de luxe van de veelvoud
te verliezen.…
Pijn...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.276 De dag dat ik je moest verliezen, is de dag dat mijn hart getekend werd...
Sinds die dag leef ik in een donkere schaduw, stiller dan de nacht...
Sinds die dag heb ik leren leven in pijn...
Ik ben op een harde manier er achter gekomen wat mis is gegaan...
Wat bezielde me...
Waarom...
DE twee vragen die mij elke dag wakker houden...…
friesland boppe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 FRIESLAND GEDICHT FOP
In friesland wonen hele stoere friezen
de mannen zijn oersterk
zoals sven kramer en epke zonderland
en drinken op zijn minst een fles beerenburg leeg in het weekend
frieze vrouwen worden honderd jaar en zetten in hun
eentje een heel voetbalelftal op de wereld
die helaas altijd verliezen van ajax
de knapste schizofreen…
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren;
wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe,
of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken,
ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken,
verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
Mijn moeder is een influenzer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 M'n moeder is een influenzer
Sinds een dag of twee
Geeft iedereen adviezen
over zakdoekjes voor niezen
Hoe je kilo's kunt verliezen
En doe je na het piesen
de bril omhoog of naar benee
M'n moeder is een influenzer
Sinds een dag of drie
Geeft iedereen de raad
Hoe de laatste mode staat
Het de majesteit vergaat
Of waar de mooiste camping…
Politiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Door voor D66 of GL/PvdA maar in ieder geval links te kiezen
Want er is voor onze (klein)kinderen geen tijd meer te verliezen.…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 De zon verrijst
reizende wolken baden zich
in het blauwe meer
Als pluizige suikerspin of
zacht watje met elk een eigen plekje in
oneindige hemel waar ze samen zijn en dan weer uit elkaar
onafscheidelijk en dan weer los zonder dat ze elkaar uit het oog zullen verliezen.…
gelukkig is het nog zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
628 golven
de zorgen over weerstand
tegen aanvallen op morgen
als de overdreven getallen
van vele massa’s tsunami’s
sceptici die zeggen dat is
nie’ waar maar dat is wel
waar het in de kringloop
van het water op uitdraait
als de golfstromen stoppen
en de verdamping op stoom
gekomen kunnen wij dromen
over verglijdende gedachtes
maar verliezen…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 De wereld nodigt uit tot
aanwezigheid, een ruimte waar ik kan bijdragen zonder mezelf te verliezen.
Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Wanneer de milde wind
langs huid en blad beweegt ontstaat er
een heldere rust die niet duwt of verklaart, maar alles
gelijkmatiger maakt tot zelfs dwalende gedachten hun scherpe rand verliezen.…
Prestatiedrang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Onder stenen gewelven van eeuwenoud leer,
waar Michaël waakt en stemmen fluisteren langs glas,
zit ik in banken van een vergeten kapel,
in de Domschool, waar de tijd zich geduldig plooit.
Moeders hoop, een fluistering in het duister,
“Doe beter, klim hoger, je kansen zijn geteld.”
Maar cijfers knarsen als molenstenen in je hoofd,…
twee minuten
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.316 moorden
maar laten we stil zijn
't is te gek voor woorden
laten we zwijgen
het is toch gebleken
dat het geen zin heeft
harde woorden te spreken
Ghandi, Joes, King
het blijft gewoon moorden
maar laten we zwijgen
't is te gek voor woorden
weet net als ook hen
als ooit je moet kiezen
beter is het leven
dan dromen verliezen…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 trots hou ik stand
bulderend van woede wakkert wind zichzelf aan
om nog harder nog gemener nog roekelozer
aan mij te rukken en te trekken
dan draait hij onverhoeds
voor een aanval in de rug
zeiknat en ijskoud doorsta ik zijn geraas en getier
gelaten berustend in mijn lot weet ik
dat zij weten dat ik weet dat ooit
ooit ik dit gevecht verliezen…
Om iemand geven.......
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.822 leven
Brokken van verdriet laten haar bijna stikken
Hoe hard het dier in haar ook probeert
Deze wonden kan ze niet meer weglikken
Als een geknakte bloem in een zware storm
Weerstaat ze de slagen van de wind
Toch duurt het niet lang meer
Voordat ze zich midden in de storm bevindt
Meegevoerd in de waanzin
Waarin zij zichzelf dreigt te verliezen…
Het aards paradijs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.681 Ik zou het willen uitschreeuwen hoeveel ik van je hou
Maar soms ben ik bang jou te moeten verliezen
Wil hier niet hopeloos verliefd alleen achterblijven
Deze planeet is niet altijd het aards paradijs…