Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Jutter

hartenkreet
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.100
Over zee trok een orkaan golven beukten op het strand flarden voor de maan schuim mengde zich met zand terwijl ze langs de branding liep gekromd, met natte wilde haren alsof een verre stem haar riep plots stil om over zee te staren om beter te kunnen zien een hand boven haar ogen een schip in nood misschien minuten lang, onbewogen…
waldo502 november 2003Lees meer >

De fotograaf

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.465
veertig jaar is de fotograaf in hem op de boerderij, die we samen bewoonden waar ik m'n eerste gedichten schreef die hij dan weer verbeeldde op een droeve avond moest ik mee naar buiten waar ik met ontbloot bovenlichaam tegen de vervallen woning plaats moest nemen kijk maar die kant op, zei hij ja, zo, je hoofd iets schuin in een verre…

Zielekreet

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.587
Ik schrei naar U, o Heer, die verre zijt, Gelijk een schaapje naar de herder schreit, Gelijk een kind, dat honger heeft, naar brood, Gelijk een levensmoede naar de dood, een afgejaagde hinde naar de bron, Gelijk een kwijnend plantje naar de zon Als Rachel wenende te Bethlehem: Zó weent mijn stem.…

enige kerstkaart

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
werd alweer een witte winter halverwege de maand december kriebels kropen stuwden mij naar huis maar waar woon ik en waar is mijn thuis zwervend zoekend mijn haard daarginder werd kou tastbaar zeker niet minder kocht onderweg krans en kerstkaart laatste voor een hechte verre vriend eenmaal gepost voelde ik warmte herinner plots huis voor…
vagebond5 januari 2003Lees meer >

WIT EN ZWART

poëzie
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.245
Daar staat ze mij nu, mooi en mals, te grondewaard de schone hals gebogen... en, verdwenen, zo drage ik, verre weg, eensgangs, heur' witte en zwarte schoonheid, langs de ratelende schenen.…

verlangen

netgedicht
4.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.221
in het immense bed blijf ik onrustig draaien in het duister schemer jij steeds door mijn gedachten vol van verlangen steek ik schuin twee armen in de lucht naar de windstreek waar ik jouw verre aanwezigheid vermoed mijn ogen onbedwingbaar scandeer ik langdurig jouw naam, onhoorbaar, en maak me wijs dat jij dat kunt verstaan en gespannen…
eli stater7 augustus 2004Lees meer >

Nauw zichtbaar wiegen...

poëzie
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.576
Alle geluid, dat nog van verre sprak, Verstierf - de wind, de wolken, alles gaat Al zacht en zachter - alles wordt zo stil... En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak, Dat al zó moe is, altijd luider slaat, Altijd maar luider, en niet rusten wil. ----------------------------------- uit: Verzen (1894)…
Willem Kloos7 september 2024Lees meer >

Krachtenspel

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.100
krachten botsen als een grillig lot brengen mensen samen en uiteen schuilen diep en vluchten ver zoeken naar de levensbron jalousie en ijver maken tongen los het oog ziet slechts een deel kent niet de ruime blik van verre horizonnen maar slechts een blinde vlek die groter wordt verdwaalde scherpe zinnen snijden door de eeuwen heen niet…
batsie23 oktober 2004Lees meer >

Oleanders of zo

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.144
neus in de wolken of in geuren die een schoonheid kleuren met honing mandarijnen fluwelen gordijnen en ogen stralend naar een ster die er misschien wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach als je stiekem om het hoekje gluurt of met je neus plat tegen het raam en een blos die smaakt naar meer kan ik nog dromen van feestguirlandes verre…

stil ontwaken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.365
ochtendrood verzonken staren bomen nog roerloos voor zich uit aarde hult zich al in lichter kleuren veegt de dag weer gaande weg de morgen geurend tegemoet in de vijver hapt een vis nog loom naar lucht, begluurt een reiger zijn vroege prooi vogels begroeten de nieuwe dag jubelen hun blij gezang de ijle hemel in ergens luidt een verre…

Moulin de Boulède

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Lève ton verre sûr notre vie, mes frères et soeurs -Een blad valt na het onweer en wij, in schaduw zoekend naar beschutting, kalmte voor ons hart, laten wij blijven -geen dak, geen bodem- in niemandsland. Hef nu het glas op onze levens, mensenlief-…

Een zachte fluistering

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.069
weerspiegelt in je zonnebloem zo zachtjes terug, als wederkerende bloesems, koester je duizend beelden in één gloed weerkaatst je legt ze teder neer in alle zomers, verlengt de geur van tijm in mei je ademt de wind, vertraagt haar glimlach, in dichte herinneringen, zo beschermend teer het najaar schemert in voorjaarswolken, in verre…

GEZICHT OP GRONINGEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen een verre lichtval naar omlaag en tegen een gouden kim staat tintelend de stad. Verbijsterd zie ik over 't weiland gloren een spiegelende ruit, het koper van de toren, het hoge koor, de muren glansomspreid. Er zijn daar in vervlogen kindertijd verwachtingen zo veel en schoon geboren.…

Engelenzang

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.552
Van verre komt het als een schoon gerucht Daar is een kind geboren in Bethlems stal - Zijn naam is Zaligmaker, want Hij zal De wereld redden, die in weedom zucht. De wereld kent Hem niet, maar in de lucht Zijn tekenen en wonderen door 't heelal, Uit de open hemelen klinkt een schoon geschal En engelenscharen zingen in de vlucht.…
Albert Verwey26 december 2020Lees meer >

Als de wereld je huis is

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 881
Slapen onder een deken van sterren Saamhorig met lotgenoten Allemaal verschillend en verstoten We komen tot elkaar en van verre We drinken omdat we bestaan Ze zien ons komen en liever gaan We pinken om verloren tijden regelmatig een traan Ik kan geen huur betalen, ik heb geen baan De misere begon toen ik niet meer lachen kon Mijn vrouw…

Een ploeger

poëzie
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.235
Ook ik wil moeizaam werken, 't duister vlood voor verre glans van eerste morgenrood.…

Het veer

gedicht
3.1 met 108 stemmen aantal keer bekeken 24.460
Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen. Een wijd open mond die onhoorbaar iets roept. Dat is oorlog. ----------------------------------------------------- Uit: 'Dooltuin', 1995.…

Schottegat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
over het donkere ijzerwater gelost van afgedankte vrachten slingeren hun haken traag het gewicht van de tijd over resten averij in de haven lagen nog, ontmanteld, naakte schepen hoog op hun roest wiegend op duwgolven droomden ze schaamteloos van een make over in het dok tot wreed het zwaarstromend slagzij, dachten ze nog aan verre…
F.Cools2 maart 2008Lees meer >

Waak 2

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.602
Ik wist goed dat dit zou overgaan, zo lang het verre, jonge lam kon wachten, bleef ik onbeweeglijk staan, alsof uit de schemer niets te wekken viel. ------------------------------------------------ uit: Het Liegend Konijn, jrg 2 (2004)…

land aan de Zoom

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
oude land hier nog dommelt langs een verzonken waterloop door noeste handen ooit gegraven waar akkers en bossen louter stilte baren vroege vogels het zonlicht uitbundig begroeten en bezingen terwijl de bonte specht met veel tamtam de beuken kastijdt, zo vurig gemutst langs stammen en kruinen scheert zoals ik hier gedurig naar verre…

Sneeuw met Pasen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 745
Het is een leugenaar, gladjes sprekend met koude, temerige stem, dat het warme licht en de geurige bloem zijn ongewis, dat de nieuwe lente nog verre is. Of Pasen niet is het feest van het Leven dat zich vernieuwt en immer al is bewezen: het Leven overwint ook de donkere, koude winterdag.…

Verwarring

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.929
hoofden van de laatste dagen het enige houvast is geweest wie is van steen lijkt de rots me te melden wat is van hout vult de boom daar bij aan geen van de oudere wijzen krijgen gehoor want mijn schaduw duwt mijn denken voort ik hoor de indringende stem van de meester het luisteren naar mijn eigen weten is beter nachtmerrie uit het verre…

Pur et simple

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Te zwemmen in azuur à l'après-midi, puur voor het genoegen en warm welkom 'Loste Nord' een jonge ree graast bij het bosje naast de notenboom dan spitsen zich de oren ons gepraat verstoort haar rust een grote vogel zweeft met trage cirkels door het blauw boven dit groene dal, met lila bergen voor de horizon en verre purp'ren Pyreneeën…

"Ademtocht "

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Uit ware schoot der ongelijke prilt een diep genot van verre, verplicht steeds verder te kijken. Vanuit de blinde zijde van elke gelijkenis uit dit spiegelbeeld een vrij perspectief te halen in herkenning opgelucht te kunnen ademhalen.…
pama31 augustus 2008Lees meer >

Schreeuwend verlangen

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.867
Wacht dagelijks op die vrijheid de vlucht uit de stramme verborgenheid die me vasthoudt in een levensgroot web wil terug naar het open licht De hoop schaalt met wrangheid het geloof gegeseld met wrede tegenslagen de streken waar verdriet en pijn ronddoolt verban ik naar verre oorden Zomin als God ooit nederdaalt ’t geluk tovert uit gouden…
Jeffry Bonnet31 augustus 2008Lees meer >

ik blaas mijn adem jou

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.378
blad een tak dat op je kussen ligt te rusten verschrik je niet, mijn adem streelt je waar herfst zich groeit door ’t dak in woorden, vingers, steken in een zomerhart alsof er nooit een eerste vriesnacht komt in ahorn, rood aan d’ horizon ligt naakt reeds lijn van zwarte aarde en vluchtig als een laagje heel dun ijs de blik gericht op verre…
sunset4 september 2008Lees meer >

De witte sneeuw

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De witte sneeuw, in zachte val Gestoven heinde en verre Uit onafzienbre hemelhal Als kleine sterre aan sterre, Heeft stadig dalend toegespreid Al de onbegaanbre wegen, ‘k Wist niet dat mij was toegezeid Zo’n schone winterzegen.…

Schemering in 't woud

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.536
Ik voel het doffe duister in mij dringen en verre stemmen hoor ik zingen al wat ik denk. - Waar zijt ge, Dood? - zo gij rondom op wieken van de schemering komt rijzen, nu doet uw nadering niet ijzen, - ik wacht u - kom!…

hoe ik je lief

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.625
een zwarte stroom door ‘t hart als wij ons overgeven steken lichten van de stad insectenangels in mijn huid, maken verslaafd ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem een roze hemel overspant de grijze muren waartussen lijven zich omarmen vluchtig als zielen ademen wij uit het geruis en rokerige stemmen naar ’t zwijgen op de verre…
sunset1 februari 2008Lees meer >

de gang was donkerlang

netgedicht
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.610
ik mocht je huis betreden de gang was donkerlang je kamer was een lach en in je ogen zag ik alle kleuren van het bloemetjesbehang je lippen kusten uitzicht op een verre horizon die pijlsnel nader zwom toen zwoele blikken liefde vroegen zonder schikken ik opende in diepte die de tijd verzegeld had jouw overgave maakte passie los…