9852 resultaten.
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
Eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
917 En ik, ik liet mijn lichaam
zijn gang gaan. Het spoelde
zich in de branding
tot aan mijn huid.
De tijd zou weldra daar zijn
opdat het weer vloed zou worden.
Mijn tanden klapperden er de wassing uit
en mijn huid rilde zich opnieuw tot leven.…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 Zoals ooit gespitste oren
bij je kleine kinderbed
naar adem die nog net te horen was
of niet
zo is ook in deze lange nacht
het luisteren
naar wat men niet meer ziet
En dan
toch nog sneller dan je dacht
het einde van het lied dat leven heet
Hoe lang is deze gang - hoe breed?…
Terrasmus
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.425 nee hoor, ga je gang maar.
het knipperde even en ik wist zeker:
iemand kijkt mij uit dat oogje aan,
een iemand met heel dunne beentjes en
een dik veren lijfje dat tsjiep zegt
maar wel degelijk: iemand.
nooit vergeten: in al die lijfjes,
er is daar iemand!…
ROEPEND IN NOOD
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.053 Dan zul je roepen: God waarom
waarom werd mij dit aangedaan
krijg ik dan nergens hulp
en laat U mij mijn gang maar gaan?
Dan zal Hij naar je luisteren
en je met Zijn liefde beschermen
want als je het echt zou willen
zal Hij zich over jou ontfermen.…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
je keek doorzichtig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
689 schreef tegenregels
was links
de aarde draaide rechts
jou van me weg
ik vertraagde zo
je gang heel even
we mengden passie
verzengden in elkaar
jij de hitte ik de as
verkoelend sloeg je neer
in zelfbewuste druppels
ik vond mezelf niet meer
je keek doorzichtig aarzelde
ik vlamde nog een laatste keer
mijn regenboog verbaasde je…
Vijver, juwelen waterkom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.477 Vijver, juwelen waterkom
vijver der liefste, waar rondom
de paden onzer lopen
met slingeringen en verknopen
van hun gedachteloze gangen,
Vijver der liefste, waarin hangen
de waterlelies, boven drijven
en ingeschreven cirkels schrijven,
Vijver der liefste, helderheid
die maar op éne, op éne beidt;
de hemel is er in en…
EENZAME UITVAART
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
633 Alle kleuren op ’t palet
Zijn geworden een vuil grijs
Grauw de winter en gekrijs
Meeuwen in ontferm gebed
Tevergeefs in gang gezet
Want je bent al koud als ijs
En het laatste eerbewijs
Samen met een klein boeket
Werd gebracht door een poëet
Van wie ik de naam niet weet
Schilder, dichter, kunstenaar
Van de waanzin tekenaar
Kerfde met…
de schoonheid van het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 vanaf de waterkant
zien we de trage schepen
hoewel in vaste baan bewegend
voluit in eigen gang
daarboven wolken
die in snelle vaart
een landschap keer op keer
van kleur laten verschieten
verbaasd over de vlugge vlucht
van een bezorgde zwaluw
toeschietend voor
het hongerige jong
staan wij opnieuw
in stilte, met besef
dat schoonheid…
Haantje de voorste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.051 Hij is gezegend met een stijve
waarmee hij aan de gang kan blijven.
Een bron van vreugde is z'n lid.
De vrouwtjes - gaarne wippen zij -
zijn allemaal verzot op Koen,
omdat ze 't met 'm willen doen.
Ze zijn er als de kippen bij.
In rijen staan ze, daar ze smachten
naar Koen, die hen zo fijn verwent,
gedreven op hun beurt te wachten.…
Als vloeiend water
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 hoe meer ik de chaos zie
als opsomming van diversiteit
waarin antwoorden
uit het geheel
liggen besloten
is de weg die mij
door onzekerheid leidt
de juiste de gang
naar ontspruitende loten
als ik de massa
een weg door de trechter gun
en mijn ademen daar op richt
dan zal een nieuw antwoord,
ook al is de straal nog zo…
Je zit in mijn hart
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.038 Je zit in mijn hart
Het past eigenlijk niet
Stoffige kamers vol
Met tassen verdriet
De gang loopt over
In de glijbaan de tranen
Ik baan me een weg
Naar daar waar je zit
Niet dat ik je vind
Maar de ramen staan open
Het is al zo lang
Dat jij bent gaan lopen
Op paden en wegen
Het wikken en wegen
Doet me beseffen dat tijd slecht vervliegt…
De nacht valt grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
505 nog heeft het land van aladin
de sprookjeskracht
uit duizend en één nacht
slangen in de mand
kamelen zittend op het zand
de bazaar met koperslagers
het gewadenfeest in volle gang
geestdriftig bieden donkere ogen
de koper wordt altijd bedrogen
de nacht valt grijs
het stof en onbehagen smeult
in donkere zang en flakkerend vuur
de…
Vervliegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Jouw aanraking beklemt me,
jouw kus doet me verstijven,
jouw geur blijft hangen
als van iemands parfum die
in de gang blijft rondzweven,
Maar dan in m'n hoofd.
In mijn gedachten spookt hij rond,
net als de herinnering
van wisselende seizoenen en hun
graspollen, dorre bladeren,
knispering van de witte deken.…
Brugstraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
626 De brug
is weer toegankelijk,
het verkeer
komt op gang.
Een overvol voetpad,
drukte van belang.
Dan gebeurt er iets,
een bus
nadert dreigend
een vrouw met een fiets.
In een impuls
grijpt een voetganger
haar stang,
geroep…
hij tilt haar
met fiets en al
terug op de stoep.…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
Afscheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
817 Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.
Mensen gaan en mensen komen,
strijden, lachen, werken, dromen,
alles wat er hier gebeurt
wordt door liefde ingekleurd
tot we 't licht zien en ervaren:
liefde kan slechts liefde baren.…
Biosfeer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.902 Leven gaat zijn gang. Op de witte muur
slingert een rode duizendpoot.
In elke hoek een spin. Langs de plint
flitst 's nachts een muis. Er woont hier
ook een mens - die af en toe wat plet.
---------------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 bevroren tot ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen
in lange gangen…
Leer mij te houden van het leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
658 Moeder laat mij nog eens leren
van die eerste wankele gang,
spelenderwijs. Die zich later in
tientallen talen kan manifesteren,
maar nimmer meer dat argeloze
zal hebben van die eerste wereldreis.…
welkom in NL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 welkom in ons Nederland
waar u als zware crimineel
geen last heeft van tegenstand
maar mag zitten op fluweel
wij beschermen uw rechten
ga gerust uw eigen gang
want wij zullen vechten
voor uw welzijn en belang
onze nijvere advocaten
staan altijd voor u klaar
en zullen echt niets nalaten
u loopt nauwelijks gevaar
maakt u zich geen zorgen…
Woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Woorden worden oud
Er komen nieuwe aan
Oude woorden zien we als een fout
Dan moeten oude woorden gaan
Het geluid van zand
Horen we nu vaker
Dat zijn de woorden
Die we vergeten waren
De mooiste woorden
Die nu verdwalen
In de zee
Van idealen
Die mooie woorden
Over zonsondergangen
Zijn nu een hoopje zand
Ergens in de gangen
Die…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 De tijd heeft in mijn hersens aan cellen zitten knagen
Het geheugen is vaak weerbarstig en gaat haar eigen gang.
Maar dan opeens komt er toch weer een naam opdagen
Dementia praecox ben ik bang.…
Een wimpel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 nog waait jouw vlag
zijn de kleuren sprekend
maar het doek heeft
zijn beste tijd al gehad
glans en souplesse
zijn gaan lijden door
de levenslange gang
van onze vier jaargetijden
ooit heeft de mast
een wimpel gedragen
die is gestreken toen
rugzakken overbodig bleken
het mechaniek kreeg
later onherstelbare averij
door een constructiefout…
Niemands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 nebreed, plaats genoeg
voor een koning als hij
goed is voor meer
dan slapen, dan vrijen
voor meer dan een keer
In de lege hotelkamer
is het raam een gebod
om naar buiten te kijken
Smalle siergordijnen
altijd uitzicht, altijd
gezien kunnen worden
Gek dat er niemand woont
op deze prachtige plek, hier
zou ik wel willen leven
Op de gang…
Hoop Weggefietst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
496 in de gang ziet
hij z’n fiets staan
niet veel gebruikt
wat ook niet snel
meer zal gebeuren
hij is te oud om
er weer de dijk
mee op te gaan
en z’n vrouw blijft
maar zeuren:
‘Doe dat ding toch weg
hij belemmert me in mijn loop
wat ik je al zo vaak uitleg.’…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.…
Het langzame geweld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
756 Het langzame geweld
gaat niet kort door de
bocht het graaft gangen
In de existentiële angst
voor eenzaamheid
Het is een Griekse
strijder die
geblakerd door het vuur
in zand zwemt
in gevechtstenue
Het langzame geweld
weerspiegelt zich in
de hongerogen
van het stervende
uitgeputte kind
Het is het diepe zwijgen
van een voix…