14189 resultaten.
met fantasie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
669 die mevrouw daar
op het balkon
met 't frivole staartje
zou zij misschien
model hebben gestaan
haar hondje links
leest mijn gedachten
zo levert een vleugje
fantasie soms nog een
aardige anekdote op…
Stof
gedicht
1.5 met 4 stemmen
2.978 Zo mooi is het om gedichten te schrijven
’s nachts als de dagtaak af is en iedereen
die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt;
het is donker, dat spreekt, en ook stil,
in mijn hoofd suist het van woorden, woorden,
mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien.
De versterker kreunt na: laatste zenders
geven gruis. Het is nacht, maar de bomen…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 Zo'n late namiddag, licht van mist
en druilerig onder de bomen -
haar hand raakt wanneer zij afdaalt naar de rivier
de leuning niet, maar terloops toch
een enkel blad van de zich rond de spijlen
slingerende, welige klimop
misschien neuriet zij ondertussen iets
als 'Trauriger Sonntag', dat zigeunerstrijkjes vandaag de dag
dikwijls spelen…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen
en onder de kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken…
een standbeeld opwinden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
727 vrij naar Remco Campert
een standbeeld opwinden
met behulp van wat muntjes
komt het voorheen onbewogen
beeld voor even tot leven
living statues zegt men
hier in Borne hoewel er
geen woord Boorns bij is...
doch het verstilde leven
blijft tóch voortleven in
welhaast rituele beeldspraak…
Visuele schrijfstijl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Een metafoor ademt,
een stilte beweegt,
ik bouw herinneringen
op wat woorden weigeren te zingen,
en laat beelden spreken
waar taal tekortschiet.
Wat ik niet zeggen kan,
teken ik stil,
een wereld van beelden,
naar mijn eigen wil.…
Prediker
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
797 Een oude wijsheid
van een oude koning
(die alles had gezien, zei hij):
Er is een tijd van
liefhebben, haten
opbouwen & afbreken
enz.…
London
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.630 Bolhoedjes en paraplu's
het is allemaal rood om me heen
oude gebouwen
en een oude liefde
het blijft maar regenen…
Het oude boek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 Een oud boek staat als een huis,
waarin een oude lezer wonen kan.
Waarin een overleden schrijver leeft.…
BIG JUMBO
snelsonnet
3.0 met 8 stemmen
1.911 In gevangenschap het leven schenken
aan een boreling, dat is niet mis.
Zeker niet als het zo’n kanjer is.
En Amsterdam mag nu een naam bedenken.
We weten dus wat ons te wachten staat
wanneer Big Brother straks de lucht in gaat.…
Gezichten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 in het begin las ik een
weefsel van fragmenten
een koor van stemmen
het spectrum was te
breed voor deze lezer
ik legde je terzijde
op een dag ik kan je niet
laten liggen laat mijn ziel zich
op jouw sleeptouw nemen
stapvoets omdat het
niet anders kan kuier
ik met je op
je draagt me door dalen
van duisternis waar het kostbare…
Action!
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
636 Het is al bijna vijftig jaar geleden,
Dat astronauten vlogen naar de maan,
Ze willen binnenkort maar wéér eens gaan,
Het leek destijds zo simpel wat ze deden.
Dan ziet de wereld alles live in kleur!
Maar wie wordt deze keer de regisseur?…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
Schepsel van zon...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 Schepsel van zon en maan.
Herboren uit de herrie.
Het licht, de witte vlam.
Niemand zag me gaan,
ook niet dat ik kwam.
Met nieuwe kleuren,
nieuwe geuren.
Nieuwe klanken
God, ik kan wel janken.
De afgrond glimlacht lief.
En strekt haar armen
naar me uit.
ik wil springen.
Spring je mee?
Daarboven is de hemel,
daarboven,…
ONTMOETING
gedicht
3.2 met 42 stemmen
16.335 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
Pirouettes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
634 je deed
kleine pasjes
lachte halve rondjes
tot pirouettes in
een overwinningsdans
want de angst was
ineens totaal verdwenen
in samen kijken
naar de opgaande zon
waar de dagen in
het stilaan langer
worden als lentedag
gingen zomeren
naar klein geluk
dat lange tijd
afwezig was geweest
omdat voor bestaan
alle energie moest
worden…
Mijn moeder
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.601 En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang,
Haar ogen al ziel en haar woorden al zang!
Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend:
Ach, jongen waar hebt ge zo'n moeder verdiend!…
Als er geen verte meer is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 Het licht in de verte
Kleurt door en door rood
Door een zon die
Doodvermoeid ondergaat
' t Doet mij beseffen
Dat ik verder wil
Daarheen, waar het licht
Oud is, en rood, en warm
' t Hele leven ben ik
Al onderweg naar verder
Naar de verste verte
Tot er opeens geen verte
Meer is…
Waagstraat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
3.615 wisselende hemel welfde
zich eeuwenlang boven dezelfde grond,
waar altijd anders en altijd hetzelfde
de stad zichzelf herkende en hervond;
van wat hier door de jaren is verrezen
is veel weer door de jaren neergehaald,
maar altijd werd door deze plek het wezen
van Gronings stad en ommeland bepaald,
dat, steeds als men het nieuwe met het oude…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 Hij weet ’t niet, maar is een der onbegeerden,
die egoïstisch worden en jaloers.
Ze suggereren dat hen niets ontbeerde,
en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers.
Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel,
en drinkt zijn kop niet rozig, maar grauwblauw.
Hij was ook graag iets anders dan ’t afgietsel
van opgekookte jeugd, maar amper…
De oude jas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 de gerafelde gaten
in de oude jas
vertellen een verhaal
over kapotte dromen
en een beschadigd leven
te vaak opgelapt
met loze beloften
ooit was hij nieuw
mooi en geliefd
nu giert
zijn eenzaamheid
door de gaten
neergesmeten
op de voddenhoop
zoekt de afgeleefde jas
kleumend
naar wat warmte
bij de afgedankte trui
en…
ontworteld
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
5.349 vandaag is alles anders
de oude man op het bankje
in het park
liep z'n vertrouwde loopje
in de verwachting alles
bij het oude, vertrouwde te vinden
glansden eens zijn ogen
bij het zien van kinderspel
nu voelt hij de lus
knellen in zijn binnenzak
een boom van een vent
geveld door oud zeer
wat eens was,
hij komt niet meer…
SONNET 152
gedicht
2.4 met 85 stemmen
34.860 Nu dragen onbekenden onze namen
op oude foto’s achter in een kast.
Vanuit de spiegels zien zij alle dagen
in het voorbijgaan, met verschrikte ogen,
hoe vaak wij nog maar net kunnen verdragen
dat wij ons met onszelf hebben bedrogen.
Wat zijn we mooi. Tenminste, voor een kwart.…
Late liefde
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.981 Ik wil uit mijn kamer ontvluchten
De bekoring van je gelaat,
Het zweeft in de wolkenluchten,
Al boven de grauwe straat.
De mensen doen wijze verhalen,
Niets begrijp ik van hun gepraat.
Tussen anderen en mij zie ik stralen
De bekoring van je gelaat.
En wil ik boeken lezen,
Ik weet niet wat er in staat.
Tussen mij en het boek komt gerezen…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.955 [Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen…
JONG OUD
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.935 Wie kan jonge mensen
Leren jong te zijn?
Tegen vroeg verslensen
Helpt geen zonneschijn.
Veel, dat fris moest spruiten,
Blijkt ter kiem verdord.
Maar de merels fluiten,
En de zomer wordt.
----------------------------------
uit: De Noordhorn (1942)…
Een Ongelogen Leugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 ik
kijk
even in
de spiegel
en zie hem staan
maar ben hem niet
voel me een ander
we liegen elkaar voor
hij is oud heeft korter te gaan
trouwens voel mij
veel te jong om hem te kunnen zijn
elk draaft in zijn gekozen richting door
we lopen zo lang niet meer zij aan zij
verloren elkaar uit het oog
op de flow van de tijd
liepen we elkaar…
In deemoedigheid
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
646 ik hoorde ze
schuifelend
naderbij komen
zag hoe stilte
haar hand op
zijn arm stuurde
waar hij al lang
in een vage einder
tuurde in een wereld
die hem vergeten was
hem niet meer zag
als medemens
zij kenden hun
plaats al een leven
lang in deemoedigheid
dicht bij hem en het
voelde als vroeger thuis
met hun voorouders
die hen…
Hulpverleners met nieuwjaar
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
988 Vaak zijn er bij de viering van nieuwjaar
verwondingen en letsel te betreuren.
Ook spreekt het nieuws in geuren en in kleuren
van vandalisme en van grof misbaar.
Aan alle hulpverleners in de strijd:
mijn petje af in grote dankbaarheid!…
Twijfelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Hoe ouder ik mag worden.
Hoe meer ik twijfel.
Hoe meer ik weet.
Hoe meer ik hoor.
Hoe meer ik zie.
Uilen weten wat vliegen is.
Ze vliegen.
Uilen weten wat horen is.
Uilen weten wat zien is.
Ze horen en zien.
Uilen zijn wijs.
Mensen die weten wat denken is
weten niet hoe ze leven moeten.
Twijfelen kunnen mensen wel.
Wijzer zijn wij…