2111 resultaten.
Zang, dans en brieven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
476 Je hebt weer die magische verwondering
van het kind dat in zijn jeugd een vlinder werd
spontaan, frivool in onbevangenheid fladderend
tussen vele bonte bloemen op het bloemenveld
we schrijven brieven over de danswereld
van insecten die weten te ontsnappen
aan de bizarre denkwereld van de mens
we kiezen woorden om onze genegenheid
te vieren…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Kunnen wij een gesprek met u voeren,
over de hal en kamer die zo beklijft,
de jeugd die strompelig achterblijft
en naar uw gave gezicht blijft loeren.
Onze huiden dromen van pril voorjaar,
de sfeertekening van de lichtblauwe lucht;
voor intense kou blijven we beducht,
niets is mooier dan een hemels gebaar.…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven
schrijf me met de pen van pure vreugd
laat me niet verkommeren in ouderdom
geef me de vitaliteit van nieuwe jeugd…
WEERZIEN NA JAREN!...OVERDOEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.018 verloren jeugd
verwerkte jeugd
levende ouders
verloren ouders
levende partners
overleden partners
gekregen kinderen
verloren kinderen
volwassen kinderen
kleinkinderen
aangenomen kinderen
dieren, honden, katten, poezen, kanaries
huizen, appartementen met of zonder tuin, balkon
auto’s, campers, boten, racefietsen
in de slappe was of alles…
Jesus
poëzie
3.2 met 22 stemmen
4.847 die eeuwig leeft,
Zegen onze jeugd, en geeft,
Dat wij dikwijls van U spreken!…
Een aap
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.120 Een aap is zeer amusant,
Vooral in zijn geboorteland,
En heeft in zijn jeugd veel grappiger manieren
Dan de meeste jongelui onder de dieren.
Het klimmen en klautren doet hij net zo vlug als een kat
En hij rijdt te paard op een hond,
als iemand die er les in heeft gehad.…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is.
poëzie
3.6 met 41 stemmen
5.895 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd én schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
Deze groep exoten
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
470 je triomfeerde
met de licht
hautaine blik
die in vitaliteit
een jeugd uitstraalde
vol lijnen met fysieke
aantrekkingskracht
de vereenzelving
overweldigde als
een begeerlijk
kleinood dat in
verfrissing afrekende
met kleinburgerlijke
maatschappij opvattingen
sterk voelbaar
was de legitieme
cohesie met nieuwe
sentimenten die
de…
EIS DAIMONA
poëzie
4.6 met 8 stemmen
3.558 't Liefste dat Jeugd gewon
Naamt Ge mij, liefde en eer.
'k Zweeg. Dat de Dienaar niet
Twist' met de Heer!
Vordert Gij alles nu?
'k Zwijg. Want ook dit is recht.
Zijt Gij de Meester niet?
En ik de Knecht?
Maar blijf bij mij, blijf bij mij,
Blijf bij mij, o mijn God!
Maak niet Uw woord te schand,
Maak niet Uw trouw ten spot!…
Denk met liefde terug
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.072 Ik heb een fijne jeugd gehad
'k ben steeds met liefde omgeven.
M'n ouders heb ik moeten missen
ze zijn beide niet meer in leven.
Ik mis ze vaak nog elke dag
dan speelt de heimwee me parten,
'k laat m'n tranen dan maar vallen,
want ze leven voort in onze harten.…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Liefde opnieuw
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.661 Je bent meer dan
variaties op thema:
vrouw, vriendin, geliefde
en er rimpelen minderen
weg uit het leven,
terwijl in mijn ogen
en rondom de jouwe
je jeugd allengs terugkeert
en lijnen verdwijnen.…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 In je jeugd vergleden aan de einder.
Geen zin gaf nog zin aan het leven,
noch de zin van de mensen om je heen.
De last woog je te zwaar,
geen band belette je te ontbinden.
Sterk verbonden met de dood,
waar het leven je beknelde.
Geen warmte kon jou behouden.
Niemand die jouw pijn verdroeg.…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 nu is mijn liefste dood,
Mijn leeuwriklied, mijn morgenrood,
Mijn zonnestraal, mijn lentevreugd,
De blonde liefste van mijn jeugd!
Ik heb zijn eenzaam graf bezocht.
Dat was een lange, bange tocht.
Mijn hart, dat sloeg en joeg mij voort,
Als wachtte ginds zijn liefdewoord.
Ik vond de plek, de grond was week...…
toen en nu
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 toen,
op de grens
van eeuwige jeugd
en dreigende
ontmaagding
leunde ik,
de jongeling zelve,
tegen de ijzeren paal
van verlichting
zocht steun tegen de
eenzaamheid
onder puberale gewelven
nu,
ingewijd,
op het laatste sterven na,
in nagenoeg al het aardse,
moet ik erkennen
nimmer van de pijn
der hemelse scheiding
te zijn bevrijd…
Lettergrepen.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.061 Op de nevelige
heidenvelden
waar, in mijn jeugd
oude bomen
vertelden
over de veldslagen
uit het verleden.
Hoe edelen
elkaar bestreden,
de krijgsbanieren
hieven
leerden elkaars
koppen te klieven,
lijven te doorboren.…
Ouder en ouders
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
2.703 De jeugd vliegt voorbij
vleugels worden uitgeslagen
de tijd breekt aan dat je zelf
als ouder in het leven staat,
de geschiedenis zich herhaalt.…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
Zinloos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
786 die zonder betrokkenheid
vreugdeloos verstrijken
in weekenden rapen
de gapende massa’s moed
voor verplichte werkweekritten
ontladen dan het onbehagen
door zich stevig te beklagen
vittend op verzuurde buren
uren turend naar de buis
veilig in het eigen
van de bank geleende huis
door de vensters gluren ze
met bange blikken naar de jeugd…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 zwart spiegelden
gebroken ruiten
hun onbewoonde staat
in een straat waar
je de entropie van
uitgewoonde huizen
indringend rook
waar vroeger jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve…
Laat me...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.246 eens voelen
hoe het is verliefd te zijn
breng weer eens rozen voor me mee
of een fles rosé of witte wijn
Laat me nog eenmaal voelen
hoe het is om jong te zijn
neem me mee terug in de tijd
naar ons bankje op het plein
Laat ons nog eens samen kijken
naar de sterren en de maan
het zand voelen op ons lichaam
voordat we de deur van onze jeugd…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid die wij toch
in deze jeugd…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.773 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd èn schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen,
Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet
breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed,
Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…
Ruisend riet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 de warme zonnekant
stijlvol is zij hoog geheven
uit den koude grond
tot dat plots haar heer
met zoveel adem meer
blaast in het rond
en doet haar stengel beven
hij slaat haar heen en weer
met zijn brute kracht
doch als hij moe wordt van het getier
en hij lacht
richt zij zich op met al haar kracht
en wuift minzaam naar haar heer
jeugd…
Stasimon II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
623 Muziek der sferen
pak uw lier
en de auloi
wij bespelen de natuur
zingen van Panta Rhei
zo de mens op
zijn wereld is
Helios beschijnt
in grote genade
Gaia, ontstaan uit
aarde water lucht en vuur
is gracieus genereus
tezamen bieden zij
Euriplates zijn jeugd
hoe de liefde
tussen ouders en kind bloeit
hij, Euriplates…
's-Gravenhage
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.732 Het hele land in 't klein, de weegschaal van de staat,
De schave van de jeugd, de schole van de daad,
Het dorp der dorpen geen, waar ieder' steeg een pad is,
Maar dorp der dorpen een, waar ieder' straat een stad is.…
Open eind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.096 Wat van jou rest, ik keer het straks de rug,
laat het achter, maar niet wie jij ooit was,
het volle beeld, jij, jouw lach en jouw bas,
neem met mij mee, heel zoete gedachten
aan onze jeugd, de vreugde die ik las
bij het weerzien na veel te lang wachten.
[dizain als interpretatie bij een werk van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
zie de mens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 wolken schrompelden
in razende vaart ineen
vielen als stenen naar beneden
wrede razernij wiste
haar naam
begroef wie ze was
een korst van vervreemding
de vertrapte jeugd
tekenden het meisjesgezicht
met krimpend hart
in stakerige armen hield ze
een uitgemergeld kindje vast
het geraas in de boomtakken
de wind die overal sporen…
KOERT ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het hoofd verzint toverkunst, verlangt en blaakt
om de jeugd wonderverhalen te geven.
De schrijver beeldhouwt zoete verbeelding
van prille lezertjes, schouwt verkenningslust
der twaalfjarigen met spitse ontdekking.
Nieuwe vertellingen zweven zelfbewust
door het rijk van bloeiende menswording,
over wilde zeeën naast vertrouwde kust.…