1969 resultaten.
tao
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 Er zindert vreugde in de lucht
ik hoor je weer vandaag
-misschien?-
dan zwijgen
rammelende bekkens
en rinkelende cimbalen
heel even
trillen
yin en yang
in harmonie
de Weg ligt voor ons open
waarheen hij kronkelt
in de verte
blijft verborgen in de mist...…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Zijn hoofd is een krocht
een kille donkere vergeetput
waar hij verblijven moet
tot het denken finaal
verdampt of versteent.
Grijs en grauw is de doolhof
waarin zijn gedachten
eindeloos stuiterend
rondjes draaien.
Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Nader je niet in afstand omdat je bij me bent
hier achter die spiegelwand van de horizon
waar we meanderen in straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 ’t Verlaten en vervallen vacuüm cumuleert
een maalstroom van atomen, tollend zonder tal.
O, de profundis, waar het stof zich hergroepeert
in glorierijke weergeboorte van ’t heelal.
Het afval stroomt doorheen de hel van ’t universum,
waar tot op heden oude Chaos werd beleden.
Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum;
het losse stof tot…
HET en de ZEE
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
908 HET is zwaar
zuchtte zij
o ja - zei de ZEE
en verdrietig - snikte zij
en groot
en ook zo heel
veel te veel
ach welnee
zei de ZEE
leg maar neer
schuimde ze
en ze nam HET
met zich mee
op haar ziedende rug
rolde brullend en
proestend
en snel weer terug
dan sloeg zij HET
duizend maal
In druppels uiteen
op 't zand van…
Bedankje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
767 God, goede God, genadig, goedertieren
Duizendmaal dank voor ’t scheppen van de Dieren
God, vooruitziende God, vol pracht en gratie
Dank voor ’t fantastisch Rijk der Vegetatie
God, onvolprezen Wonderbaarlijk Wezen
Ik dank U voor het wonder van ’t genezen
En voor de hoogst verhevene prestatie
Van de ingebouwde weefselreparatie
God, die niet…
Arcanum IX: De Kluizenaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 de bitterheid voorbij
schermt hij zich af
van profaan rumoer en aardse illusie
hij speurt naar wijsheid
in het mystieke achtvlak
dat het innerlijke licht bundelt
op het raakvlak tussen vierkant en cirkel,
waar de werelden elkaar ontmoeten
in de agaten kubus
sluitsteen van het gewelf
licht de stralenkrans
verder dan de krochten…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 tussen hemel en aarde
hang ik
naakt en ontmaskerd
ondersteboven
gekruisigd
in het teken van het pentagram
op drie punten
vastgespijkerd
aan de levensboom
die wortelt in duisternis
en onwetendheid
maar in zijn kroon het witte licht verbergt
tussen valse zekerheid
en chaos
dans ik als een derwisj
die rondtolt op zijn hoofd,
in ijdele…
Gelijkenis
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
589 (voor mijn vader)
Ik vernam dat mijn trieste vader
aanzien verkreeg
in hoeverre zijn preken in goede aarde vielen
en dat was altijd afwachten bij het norse publiek.
In wezen was hij meer een Pinkstergemeentedominee
zo met zijn altijd blijmoedige uitbundigheid
en knepen de rasgereformeerden vaak kritisch
met hun zwarte oogkleppen
en hinnikten…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
Taalgevoel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
460 Als woorden als flamingo's of als ooievaren vlogen
met machtig majesteitelijke trage vleugelslag
en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen
in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag
die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel
zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel:
nog even melancholisch wachtend met…
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 in bewegingloos evenwicht
op de hoogste klip
onbevreesd voor de afgrond
overschouwt de steenbok de wereld
zijn machtig hoofd torst kunstig gedraaide horens
die naar de hemel priemen
in de karbonkels van zijn ogen
smeult het licht
zijn machtige kloten
bengelen wellustig, zonder schroom,
gezwollen van lust
en kiemen van leven
triomfantelijk…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 tussen de blauwe basten van een winterbos
stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg
tegen de bleke berken blote billen
haar kerndier een scarabee
en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje
nooit noemde ik haar liefje
en schampte niets dan het oppervlak
ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken
dit ben ik
lekker spelen vond ze dat…
Getuige van pracht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
596 Een hemelsblauwe lucht
hing boven het strand,
met kleine witte wolken.
Een prachtig geheel met
een lichtelijk roze kleur
aan de horizon.
De waarde voor de
natuur
is en blijft belangrijk.
Het blauw was
overtuigend aanwezig,
bijzonder mooi om er
getuige van te zijn.
Foto Dick Voogd…
Sanctissima virgo
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.490 't Was bladstil, en een lauwe loomheid lag
En woog op beemd en dorre wei, die dorstten;
Zwaar zeeg en zonder licht een vale dag
Uit wolken, die gezwollen onweer torsten.
Toen is het zwijgend zwerk uit-een-geborsten,
En knetterende donders, slag op slag,
Verrommelden en gromden. Vol ontzag,
Look ik mijne ogen, die niet ogen dorsten:
Een…
Arcanum XVI De Toren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
627 De toren die ik bouwde
steen per steen
van binnenuit en
om me heen
uit het zicht
en uitzichtloos
is ingestort
de koperen koepel
die hem kroonde
weggebliksemd
door hevig hemelvuur,
woeste storm- en hagelbuien
vlammende tongen
verkruimelen
de wankele muren
van mijn zekerheden
ik ben herboren,
uit chaos en verwoesting
in…
In het donker liep ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 De weg kwijt, ik liep maar door,
steeds rechts en steeds naar voor,
maar mijn voeten droegen niks.
'k herkende geen huizen,
geen stoepranden alles
was compleet verlaten,
een spook stad gelijk.
Ik keek naar alle kanten,
want weet je:
normaal weet ik van wanten
maar NU was ik de weg kwijt.
Bleef hopen op een bordje
of anderszins…
Verschijning
gedicht
3.0 met 3 stemmen
6.087 Terwijl het regent tussen u en mij
is elke afstand bezig te vermind'ren.
Ieder figuur aanschouwt zijn overzij
zonder zich door de stof te laten hind'ren.
En vage sluiers nemen omtrek aan.
Een omgekeerde orde is op handen.
Ik zie uw ogen in de regen branden.
Om mijn gelaat liggen uw natte handen.
Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan.…
Water en Bloed
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 Leven is als een eeuwige oceaan,
waarnaar water altijd terugkeert.
Bloed, dat terugkeert naar het hart.
Zonder water kan geen vis zwemmen.
Zonder bloed kan geen mens bestaan.
Als kind genoot ik al van fonteinen.
Als oude man besef ik pas waarom.…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 in het holst van de nacht
drijft een bootje stuurloos
stroomafwaarts
naar het onzekere onbekende
als maanstralen priemen
door een gat tussen de wolken
verbleekt de nacht
tot onwezenlijkheid
want maneschijn is schijn
weerspiegeling
die terugkaatst op het zwarte water
op de linkeroever blaffen honden
op de rechter huilen wolven…
Notendop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Haar leven is terug te vinden
in een notendop,
zo'n dopje van Knabbel en Babbel,
maar dan met inhoud.
Het kopje eraf en ze denkt
meteen aan Calimero.
Haar leven is een notendop,
er past nog steeds wat bij.
Ruimte zat, plaats genoeg!
Ze zegt niet: het is niet eerlijk,
ze zegt niets.
Er is nog plek zat in die notendop…
Gek als Crazy Horse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 De Oglala Lakota krijger Crazy Horse
streed met losse haren als van een hippie
en hij had een bliksemschicht op zijn
voorhoofd geschilderd
wat deed denken aan de Noorse God Thor
Gek Paard was zo gek nog niet
en hij won menige strijd met de blanke
cowboys en cavaleriesoldaten
totdat ze hem op zijn zevenentwintigste
met laffe kogels de grond…
Geen hier of daar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Er is geen hier of daar, geen vroeger of later.
Als golven worden wij weggeworpen
en stromen weer terug en weer en weer.
Geen wonen hier, geen gisteren of morgen
maar enkel nu en daarin geborgen.
Tot geen woorden bereid, enkel een vuur
dat niets verbrandt en toch blijft branden.
Geen beeld of teken, enkel niets.…
Plotseling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Iets wat je bezig houdt..
Wat blijft malen
Bijvoorbeeld dat je man iets
Met je vriendin
Of iemand die je juist hoog inschatte
Je besteelt
Je kind dat altijd eerlijk is, of dat denk je
Iets achterhoudt voor jou
En jij maar malen
En dan plots,
Je doet de deur open
Ineens beseffen
Dat zoiets heel menselijk is
Ineens dat!…
Over transparant
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 Voorzichtig.
Ze is doorzichtig.
Het zijn fijne lijnen,
Die er doorschijnen,
Lijken te verdwijnen.
Is Lady Kant
transparant?…
Poppen ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
480 Bij de term " gebroken ogen" denk ik altijd weer terug aan jou,
we liepen samen ik droeg je, door de regen, zon maar ook de kou.
Ik hield je vast, alsof we nooit gescheiden konden worden van elkaar
en toch: gebeurde waar ik bang voor was, je ontglipte me zomaar!
Daar lag je op straat, je kopje in elkaar, je ogen stonden scheef
en ik huilde…
Zacht zingend op weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
525 Sêft sjongend op ’en paad
Sêft sjongend gie ik op ’en paad,
al lichter wjukke it liet nei it
ferhaal fan in feilige haven.
Noch núnderje ik yn it hûs fan eartiids
foar him, dy't yn koele lekkens
syn lichem nei my útskoot,
it blomket blanke tederens.
Ik sjoch mei kleare lust
nei it skaad om syn mûle,
de mulfinger folget linen
dy't…
Tussen Waken en Slapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Wat is het toch onbedoeld heerlijk,
wanneer ik nog niet kan slapen.
Ik hoor mijn angst uit snurken gaan.
Ik voel mijn levensmoed ontwaken.
Ik zie gedachten uit het niets ontstaan.
Woorden gaan naar woorden zoeken.
Wat is het toch onverwacht heerlijk,
wanneer je in je ziel kunt kijken.
Totdat de slaap je vreedzaam overmant.…
De Luisteraar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Eerst dacht ik even
dat hij een levend standbeeld was
zo stil als hij daar stond
op het pleintje
voor de grote kerk
de beruchte grote kerk
met de zwarte kousen
terwijl de zware klanken
over het dorp galmden
zoals ze voor vreugde en verdriet
onaangedaan
al eeuwenlang
hun klinkende taak verrichten
Dichterbij gekomen
zag ik de intense…