1883 resultaten.
Ademstorm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Voel, ons wilde levensbloed
dat als rivieren stroomt.
Zie, hoe hetzelfde water
door plantenwortels vloeit.
Het is dezelfde lucht
die bladeren doet trillen.
Het is dezelfde levensadem
die als ademstorm
door onze wilde haren waait.
Oude dichters verliezen niets,
zolang hun hart blijft kloppen,
zolang ze adem blijven halen.…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden aan de kleurenboog
waar zweven onze gedachten
of in een kooi
gevangen zijn
in eindeloze nachten
van kudde groot en klein
beroofd van alles
wat we zijn
't is de schijn
de valse schijn die altijd weer als overwinnaar
uit de bus wil komen in zwarte rivieren…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals…
Dichter worden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Daarachter stromen wilde rivieren.
Ooit zullen ze samenstromen,
op weg naar open wateren.
Zeeën en oceanen.
Voorbij de horizon.
Droom! Zie! Luister!
Naar hemelse muziek.
Hoor! Iemand klopt!
Zal ik mijn slot ontsluiten?
Geloof ik in mijn angsten?
Geloof in tijd en jaren?
Open wil ik worden en geloven.…
Rein de Waal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Afijn,
je kiest gewoon maar een van die rivieren
Aan hockey werd vooroorlogs al gedaan,
maar dan met eigen regels, niet de Britse,
dus Rein begon te regelen en mitsen
en maren later: klaar met die banaan!
Nu mochten wij dan hé-le-maal naar Mokum
– de Spelen vonden plaats in Amsterdam –
De overwinning dan? Nou, Rein die rook ’m!…
Alles en niets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Energetisch onlosmakelijk verbonden, het zelf ongeschonden
verdwijnt de tijd in de ruimte zelf
Nu, één, geen alles niets, liefde, openheid, verbinding verdriet
Samenvloeiend, stromend als een rivier
Drijven we mee met de tijd als een vlot in het hier.…
Goudkoorts
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Hij loopt onder de hoge bomen speurend naar een oud rivier bed wat hij gezien had in zijn dromen.
Droog gevallen met huge boulders, waar hij dan met zijn schepje onder moet komen. Gravend in de gravel op zoek naar gele klompen.
Even later zit hij aan de water kant, gauw een testpan zeven met de hand.…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 Het liefdeshart wordt onrustig
nieuw lentelandschap stelt zich voor
heldere liefde kondigt zich aan
ook de kapitein op de rivier
laat van zich horen
met haar vrouwenlichaam
als grote ziel aan stuurboord
slechts gekleed in boxershort
spreeuw in de storm
het houdt me zo
van de andere dingen af
die intrigerende kleur
van jouw Russische…
waarom zou ik spreken over iets anders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 waarom zou ik spreken over iets anders
dan de oevers en de rivier
de beken en de dalen van ‘t verdriet
’t vertier dat ook daar gepaard gaat
met de hemeltergende wolken en de zon
of de volgeschreven maan en die ellendige sterren?…
Lied der dwaze orangs
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
421 langs dikke stammen
Zijgt langzaam een bedwelmende odeur
Een keur aan Omars Rubayat kwatrijnen
In hersenpannen van verdwaasde orangs
Als reuzevlinder van de zijderups
Bezingt een alfaman zijn virulentie
Wars van obesitas en corpulentie
In centraal Borneo, hun biotoop
Een ondoordringbaar rimboeparadijs
Een 'kali'faat van djambirs en rivieren…
In de stilte van deze ochtend
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
332 aan de dubieuze rivier de P.
en dat gelauwerde hart van A.
verscheen, lang geleê
de verzwegen waarheid.
A. droeg een tak van D.
jaren bloedend
als een corona rond
zijn vergiftigde hoofd
alsook verzwaard door
het immer ongezegde.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Meestal loop ik over vlakten
volg rivieren, beekjes
of zomaar andere stromen.
Ook langs de stranden.
Ga over begroeide heuvels
en beklim hoge bergen.
Hoor razende of spetterende watervallen
en ik blijf ergens naar zoeken.
Zoek ik naar de bruisende branding,
of naar de ruisende en wuivende palmbomen?…
FLUISTER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
248 Amsterdam ademt mij uit
drie kinderen gebaard, in de Schelde gegooid
ze zwemmen met mijn gezicht, roepen mama
water slikt het
de man zei: godin
pakte marmer dat bloedt
de camera zweeg, de bank deukte stil
ik kus pillen als minnaars
smaak naar melk die nooit kwam
ik snijd mezelf met een kam
uit de wond drijft een rivier…
de kortste weg naar overvloed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
268 weg, zeggen zij
maar hij ligt niet buiten ons—
geen kronkelpad van goudstof
geen ladder tegen de hemel van bezit
hij begint waar de hand
zich terugtrekt van het grijpen
waar het oog leert rusten
op wat al stil aanwezig is
want rijkdom, fluistert de aarde,
groeit niet uit meer
maar uit minder willen
zie hoe verlangen
een onrustige rivier…
Erfgrond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.309 In elke voetstap trilt een herinnering
aan wie men ooit was,
aan kracht die generaties lang
door aderen stroomde
als een ondergrondse rivier.…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan zoete oevers van
in zijn bed gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 ‘Hoe over 't brandend blind bazalt
Vind ik de weg naar Lethe? -
O alles te vergeten
Eer de avond valt!
Ik weet dat dood en donker komen
Als dit schel daglicht is geblust,
Maar ik wil diepe klare rust,
En zonder dromen.
Voor wie als ik van kind tot knaap,
Van man tot grijsaard derven,
Voor die is dood en sterven
Maar verontruste…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 Wel honderd keren
trokken verwarrende teksten
door mijn verloren hart en hoofd,
als een rivier van fijn zwart lavazand,
dat mijlenver overstroomt in eindeloze liefde.…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 Voetstappen stempelen
beelden in de
vormende aarde
tussen buigende takken
wentelt zilver sterrenlicht
in fonkelende ogen
Melodieuze echo’s
wervelen in nachtelijk leven
als een rivier
en tijd stroomt
rustig kabbelend voorbij
Overspoeld door gevangen genot
licht als een veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 Werkelijker is de werkelijkheid
nooit meer geweest
Het veer zweeg bedeesd:
nacht had dichte mist meegenomen
waarin de overkant was omgekomen
een lantaarnlicht had het overleefd
In het restant rivier was ruis,
splinters hemel, afgedaald
op een meteorologische schaal.…
't Is lang geleden (19)
poëzie
3.8 met 8 stemmen
1.484 . -
Nog dreven om de toppen nevelvlokken;
Voor heil'ge tocht hoorde ik de kloosterklokken
Hun vroomheid sprenk'len door nog duister dal;
Ik zag, hoe flikkerende pantsers trokken
De helling af, zilveren waterval,
En, lange rivier van choraalgeschal,
Golvende pijen achter pelgrimsstokken;
Banieren zag 'k bergop, schokkende, klimmen,
De…
Verloren hart
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.221 Mijn hart wil zich uit mij huilen
Wil huilen tot een rivier zich vormt
En hem een weg naar buiten leidt
Mijn hart wil zich uit mij verlaten
Wil zich van mij scheiden
Een weg naar buiten vinden
Zo veel te verduren gehad
Pijn, angst, verdriet
Zo vele malen gebroken
Enkele keer bedrogen
Liefde gekend maar van korte duur
Zo veel te verduren…
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 Zon en maan weerkaatsen schitterend in meren,
Rivieren en zeeën op elk continent.
De gebroken lichtstralen reflecteren,
Als sterren aan het firmament.
Wuivend in onstuimig weer met zacht geruis,
Een tropisch bladerdek groen als gras.
Een stuk regenwoud hoort niet in huis,
Evenmin een krokodil als tas.…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind
en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik
de dagen als vlammen boompje verwisselen
en weggaan in een oude stam van het huis
hoe laat zou het al zijn de rivieren…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
740 Over de huizen - de kramen
op de wind over de rivier
sneeuwt ijl het carillon
De Geuzen zyn
in de Bommlerwaard gevallen
zy hebben my ontnomen met syn allen
een hupsche Schans ..
Naar de horizon
tuimelen de klanken
de zwarte kartelige rand
der strenge Veluwe
over de groene golven
van de Zuiderzee
De Geuzen zyn ..…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Rivieren klateren krachtig omlaag,
produceren een
niet te stoppen woordenvloed
Het water vordert gestaag
tot het op haar pad,
onvermijd'lijk
de vlammen ontmoet.
Waar water en vuur
met elkaar in conflict zijn
worden de vlammen gedoofd.…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 de rivieren heb ik achter mij gelaten
ik regen in zee ik zee ik water
in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht
alles behalve ik de grote klucht
ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte
ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen
dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 Je schonk mijn koffie in of het een rivier was
die een nietszeggende monding zocht
want zo zweeg ik net als jij
met een mond die niet verstoren wilde…