223 resultaten.
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 structuren en
waarheden orakelen
ongevraagd de wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach…
Een verlangen voor dit kind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
739 ( voor Yaël )
in mijn gevouwen handen
leg ik de woorden neer
een verlangen voor dit kind
zo frêle nog, ontvankelijk teer
dat het in Gods toewijding
beschut mag groeien
dartelend, vrij als de wind
toch als een faire bloem mag bloeien
Zijn hand telkens mag vinden
in het gedruis, de doolhof
die richting mag kiezen
vol spirit, brengend…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
Suggesties en Patronen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Domein van de Suggesties en Patronen
Oeroude wegen in het labyrint
Van talloos veel miljoenen aan neuronen
De doolhof waar de geest zijn weg in vindt
Geprojecteerd in nauw te lezen codes
En amper te ontwarren mechanismen
Verwijzend naar technieken en systemen
Onder de vlag van neurolinguïstiek
Geen graal, geen steen der wijzen, slechts…
laurelyn, prinses, in een huisje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
906 een huisje wiens muren
heldere klanken ontwaren
uit een doolhof van gestommel
en boven wie de regen
nog voor het dak verdampt
ik zie hoe condensatie
de inwendige warmte
tegen de ruiten kleurt
en mijn voeten vangen
de muziek uit de trilling
van uw marmeren vloer
mijn hand glijdt kussend
over de gouden deurknop
vanuit…
De avond valt
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.496 De avond valt het is stil in mij
Ik zit hier voor me uit te staren
Ik voel alleen het kloppen van mijn hart
En laat al mijn gedachten varen
Eens was ik die krachtige vrouw
Geestig, verassend, gelukkig en blij
Totdat ik in jouw doolhof ben beland
Het begon allemaal in het begin van mei
Mijn liefde groeide met de dag
Zo hevig en ongekend…
Handwerken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 je hebt mij
de beweeglijkheid
van je lange slanke
super artistieke
vingers laten zien
hoe zij in het doolhof
van draden wit kant
en vele klossen kunst
produceren in een
magisch bezig zijn
waar coördineren
basis is voor een
foutloos samenspel
lijkt hier chaos een
eigen leven te leiden
je lacht als
jij mijn verbazing ziet
over…
Armen hoog
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
463 ik ken
koren die in
hun hartstochtelijk
vervoeren het publiek
vol verbazing de
mond lijken te snoeren
waar de dirigent
in theatrale omarming
zijn stemmen de weg
wijst in het doolhof
van de uiterst subtiele
close harmony
onderscheidend
behandelt hij sopranen
omdat hun geluid niet
verloren mag gaan door
donkerte bij de bassen die…
Lief klein meisje
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.147 Lief klein meisje
Onbereikbaar sta je voor me
Een doolhof in je ogen
Kwetsbaar in je eigen kracht
Lastig kind, zeggen ze,
Dwars, nors, eigenzinnig
Los willen staan en hechten aan de ander
Storing in verbinding
Dwalend meisje
Uniek geweven stukje kant
Littekens van pijn en dunne draadjes geluk
Gedwongen in je eigen vlucht
Lief klein…
Blijf bij me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ik bleef uren aan je denken
gewoon omdat het kon
met je vingers in mijn haren
en mijn gedachten, zwevend aan een ballon
herhalingen in het doolhof van bestaan
zoekend naar de allemooiste dagen
ik vond ze waar ik het niet verwachtte
terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen
maar die dingen lijken niet meer belangrijk
wanneer mijn adem…
Siobhán
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 langzaam,
mettertijd
vind ik langs mijn weg
kiezelsteentjes
die mij terug leiden
door het doolhof,
naar voorbij het begin
van dit labyrint,
naar toen,
die levensavond
van jouw/ons leven
en begin ik nu te begrijpen
hoe de kostprijs is
ontstaan, wat ik nu
betaald heb
en wat ik er voor
terug ontvang –
niet langer
een hotelkamer…
Vergeetboek
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
588 lang
in het vergeetboek
vruchteloos valt
alweer het doek
voor de artiesten
die we spelen
het publiek
versteent in haar
applaus handen
stukgeslagen verlangen
vult hun dagen
naar het zinloos
van het leven
zo vluchtig
neergeschreven
op maagdelijk wit
tusen de lijnen
punten komma's
accentueren wat
liefde moet ontberen
in het doolhof…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden in wanhopige alarmsignalen
hoe vind je een speld terug in een moeras
hoe red je de druppel van de gloeiende plaat
zonder daarbij zelf ook te verbranden
als door een doolhof…
KRACHT.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
743 Het pad was hobbelig, het leven vaak een doolhof
Een Kracht zo sterk en machtig, altijd aanwezig, overtrof.
Pijn en verdriet; louteringen
Mooie, warme zoenen en strelingen: overwinningen.
De noeste zeeman, na hard labeur bereikt eindelijk de thuishaven
De gedetineerde telt af en mag uiteindelijk zijn dorst laven.…
mijn monster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 mijn hart bonkt in mijn borst
de kamers gooien de deuren los
kunnen haast niet verwerken
zo groot mijn angst, doodszicht
hoek na hoek en bocht na bocht
dring ik verder door
onafzienbaar doolhof van mij
met in het middelpunt…
de afgerolde levensdraad, mijn houvast
geliefde, verlaat mij niet!…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Grijs en grauw is de doolhof
waarin zijn gedachten
eindeloos stuiterend
rondjes draaien.
Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.…
Veranderingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
982 In een portret op de ezel gezet
Tussen het gras de boterbloemen en de
Koeien is de tijd stilgezet onderhevig
Aan veranderingen met ogen van de tijd
Kijk ik met een zucht en snuif de
Onzuivere lucht de geur
Van rook in mijn longen en
Als ik naar de oren kijk dan denk
Ik aan 't doolhof van de tijd waarin
Zoveel oren stokdoof zijn geworden…
Schaduw van een denker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Mijn hoofd is een doolhof
waar zelfs hoop
geen uitgang vindt.…
Lach
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
345 Laten we de dag beginnen
met een lach
hoe geniaal het doolhof,
de puzzel is verzonnen
om ‘t verhaal van ons,
ons allen is begonnen,
dat te begrijpen,
hoe ‘t is ontsponnen
Waarom we in dat gezin,
dat dorp, die stad geboren
hoezo dat ons zo kon bekoren
daar terug,
bij die familie te behoren
Die plek, zo gek,
dat te ontwarren…
Ik heb geen idee
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.757 Dat hofje is
mijn doolhof nu,
want ik verdwaalde
op weg naar jou.
Jij vond
een ander hof.
Zonder mij.
En nu loop ik,
Oogkleppen op,
langs je huis.
Waar ik het zo warm had
toen ik in je armen lag.
Dit hofje is
mijn hel, mijn pijn.
Ik wil niet maar moet.
Want ik verdwaalde en
weet de weg niet meer.
De weg naar huis.…
in jouw web
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.082 Je doet dingen die ik niet wil
Je maakt mij bang
En mijn leven kil
Ik wil me los rukken uit jouw handen
Maar ze zitten heel strak vast
Ik wou dat ik nooit hieraan begonnen was
Ik zit gevangen in jouw web
Een duister doolhof
Ik kwam er makkelijk in
Maar hoe moet ik er uit?…
WEGWIJZER
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
730 Wat ik dacht dat rechts was, voelt nu links
en voert mij mee langs nieuwe wegen
in het doolhof van de oude sfinks
wier signatuur mijn lot heeft meegekregen.
Al zocht ik de wijsheid tot het einde mijner dagen,
nog zou ik niet bevroeden wat de nacht mij brengt:
de droom – bewijzering van al mijn vragen.…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 Een pad
gaat als in een doolhof
nergens heen.
Spillebeen.
En zijn hart roept vol verlangen haar naam.
De echo sterft langzaam in de nacht.
En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.
Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.…
JUNINACHT
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.497 Wars is de wijn op de bodem der kelken,
groene festoenen zij moeten verwelken:
danst door de doolhof van lachen en pijn.
Naderen, kruiselings wisselen, keren;
tegen verlangen kan géén zich verweren:
vraagt het de rozen die raadselen zijn.…
Onder dak
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.475 pluisjes
met losse draadjes na het verstellen
het gruis van vervallen heilige huisjes
en het wollige mos op doorleefde verhalen
dat doorwoekert over slapende idealen
Gestaag vullen zich de geslagen gaten met
alles wat fladdert en pikkend
zijn weg zoekt onder hoed en pet
Te klein is de ruimte, verstikkend
zelfs, voor te grote gedachten
doolhof…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Het spoor bijster
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 de kleur van jouw hart schijnt volop
nu het je voor de wind gaat
na woelige baren te hebben doorstaan
bestraat jij je een weg die in het verschiet ligt
niet wetend dat het zou veranderen
van doodlopende straten tot een doolhof
langzaam verstrikt in een web
waarin het ene gat gedicht wordt met het ander
menslievendheid wraakt jouw kern…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…