Alle inzendingen over opgaan

267 resultaten.

Sorteren op:

helder

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
Ik houd van de regelmaat van het opgaan en neerkomen ervan. Met berekening kunnen we de willekeur van ontwrichting temperen, terwijl mijn dakloosheid gewaarborgd blijft. Het bestaan neemt zo vorm aan en hoedt de betekenis van de zon.…
Ada Besselink28 december 2006Lees meer >

Nieuwe reis

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.341
De zilvren eilanden van Denemarken, In 't zomers-vroege licht waar ik ze zag, Lagen als perken in de waterparken Waardoor ik voer bij 't opgaan van de dag. Geen morgen was ooit lieflijker, ooit reinder.…
Albert Verwey27 februari 2021Lees meer >

vluchten uit mezelf

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Ik wou dat ik even weg kon, Kon opgaan in de menigte als een kameleon, Dat niemand me zou zien, Onzichtbaar zou kunnen zijn misschien, Ik heb genoeg leuke avonden verpest, En dat weet ik best, Ook ik wou dat het anders zou zijn, Het doet gewoon teveel pijn, Daarom zou ik willen vluchten, M’n hart laten ontluchten, Even niemand om me heen,…

Zo, verloren in de tijd ( R. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 753
Jij en ik, o zo verloren in de tijd, eeuwigheid, voorzienigheid; volledig opgaan lijkt, en is, zó ver weg! Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar... we treffen elkaars hart, in de ogen troffen wij werkelijk zuivere emotie, voor heel even maar. Jij en ik, via levende dood, klein doch groot, ieder op zich... jij en ik!…

Vlammenzee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
werkjaar Zie ik aan de donkere Hemel vlakbij een vlammenzee - Een passerende auto Heeft vlam gevat De bestuurder Op veilige afstand Kijkend hoe zijn Heilige koe in vlammen Opgaat - hulpverlening Is ter plaatse - En ik besef terwijl De vlammen zich aan Het wrak tegoed doen Dat ook mijn innerlijke Zorgen in vlammen opgaan…

Wanhoop en extase

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
nasmaak van de nacht nog in volle mond vloeit de dauw uit gesloten ogen In het voetspoor van z’n uniformiteit, schuurt het eerste licht langs de hoogste takken, strekken schaduwen zich tot levende sculpturen, gekerfd in de magere schors van de vluchtige tijd lekt langs bombastische stammen, gedenktekens van vergeten ontmoetingen die opgaan…
Pama27 april 2014Lees meer >

we zouden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
we zouden als spreeuwen bij elkaar zijn en zonder botsen dezelfde kant opgaan in een samenhangende zwerm dat waren onze drie diep gekoesterde drie verlangens als bonobo’s zouden we over elkaars haren strijken en elkaars handen beroeren onze ogen zouden elkaar zoeken om te weten of we samen nog oké zijn de spreeuwen…
J.Bakx18 augustus 2021Lees meer >

verdwijnen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 39
gewoon verdwijnen in de nevel waar stilte de kern is van het verlangen, zwijgen met de wetenschap dat onrust de twijfel voedt met onzinnige discussies, dialogen die in een onwetende taal worden geëtaleerd als waanzinnige waarheden opgaan in de nevel, waar iedere verte de liefde dichterbij haalt, de ware stem zich laat horen waar…
elze8 november 2026Lees meer >

Kerstnacht 1

gedicht
2.2 met 542 stemmen aantal keer bekeken 72.054
Kerstnacht - het eenzaam zwerven der gedachten rondom het oud verhaal, het nimmer uit te spreken verlangen naar het helder zingen in de nacht en het opgaan van de ster, een lichtend teken.…
Ida Gerhardt26 december 2018Lees meer >

Je bent er niet

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.936
Zag ik de zon in jaren niet opgaan, Zo mooi als deze, zag ik nooit. Maar je bent er niet. Over een jaar draaide ik me om En zag ik een zonsondergang. Zag ik de zon in jaren niet ondergaan Zo mooi als deze, was er nooit. Maar je bent er niet. Maar goed dat er nu wolken zijn en een zachte grijze regen.…
Fred Ha9 maart 2009Lees meer >

Mijn hemel

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 981
soms zou ik naïef uit dit keurslijf willen treden even weg van dit heden waarin geen vreugde leeft ver van de beslommeringen het voortdurend dringen opgaan in een lichter bestaan voorzien van heuse keuzes geen dwaze eisen voor een baan en druk om te presteren geen gevechten voor erkenning een volwaardig mens te zijn begiftigd weten…

Hallucineren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Maar waar ben jij als ik mij weer onzeker voel voor het slapen dat de angst overheerst en ik alleen achterblijf in mijn droom met de kilte om mij heen als een sprong in het zwarte gat met het verlies dat ik je in rook zie opgaan als een fantoom.…

Onvoltooid?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
Wie nog tranen over heeft of daar tegen moet weren, zal opgaan in een wereldzee, de witste zwanen deinen met de zwartste sterren mee. Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en verworden gedachten snel tot geschiedenis.…
Pama23 december 2019Lees meer >

*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Witte gele vlinders Ik zag jullie gaan van het balkon Duikel duikel ronderom Langs het waskoord bloemgazon Richting stroom en klare bron Vergleden zonder zoemgerucht Langs de rotsen en bosschages Langs elektrische tuigages Glijden glijden laat me toch Meeliften uit mijn lichaam loch En duikelend en ronderom Opgaan in gindse zomerzon…

Kamila Poppea Valjeva

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
Kamila Poppea Valjeva Kamila Nam net iets teveel Trimetazidine Dat weermiddel tegen Pectoris angina Grensoverschrijdend Gedrag in de ogen Van dopingcontrole Instanties in China Haar trainer Eteri En coach Tutberidze Zeggen in koor Ga toch weg Ga toch fietsen Trimetazidine! Trimetazidine? Is toch onschuldig Zegt trainer Eteri…

De treurnis is gestorven

hartenkreet
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.712
Ik zag het mooie sterven Als een stervende zwaan Begaan, opgaan in een ander bestaan Door mijn verdriet heen Bleef de liefde voor het menselijke Voortbestaan De treurnis is gestorven. Er is niets meer......…

ongeboren

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 907
windstilte was een kind geboren haar naam sprak onbestaand het net van leven trok de kosmos strak voor even adem stokte ongemerkt voor een stonde geen mens zou weten van vruchten die niet vruchten in aaibaar water dat was iets voor oudere Goden om het vergeten te bedekken * maar het moest nog gezegd worden om het opgaan…

Zwarte zwanen,

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 571
Wie nog tranen over heeft of daar tegen moet weren, zal opgaan in een wereldzee, waar zwarte zwanen leren zich te spiegelen met de sterren mee. Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig menselijk stof, géén pakkende gelijkenis en worden ideeën snel geschiedenis.…
pama4 februari 2011Lees meer >

Winter maan

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 677
winter maan in gedachten zien we ze opgaan je voelt geen angst sluit je ogen je kijkt in jezelf ik zou wel willen dansen maar het is te koud Spiker…

Jongste dag

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.931
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk en traag in humus opgaan, zinnen strelend van de diepste stof? Wij zullen opstaan als gesteente, als een zee, een zwerfhond of een wilde ui.…

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
doek van ongebleekte canvas maskeert het onbevangen lichaam, alles afgewogen, verlaat als laatste passagier een voortdenderende trein op een onbenoemd station met een te nauw valies met niet gelabelde dromen retour-adres onbekend als ik die verlies het perspectief in de cadans van spoorrails in de verste verten opgaan…
Pama19 juni 2019Lees meer >

zonder groen blijft het bladstil

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zie het dagen, uren komen niet tot helderheid zijn de nacht aan het vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt…
wil melker29 september 2003Lees meer >

BOMMELDINGS SPROOKJE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 349
Wie, geleid door zwevende gedachten leest, ziet hoe vrijuit en vanzelf, toch bijzonder Nuchterman en Wensfee opgaan in één feest.…
Han Messie24 december 2025Lees meer >

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.043
in zee van zon, Of in de diepe storm, in 't diepe jaar, Of in de nacht haar laag neervallend haar, Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon, Dan voelt men zulk een liefde voor de bron Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar Zijn armen omheen slaan, en heel te gaar 'r in opgaan…

Het gelukkige geschenk (1)

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.426
Geluksgevoel is de grote afronder gevoelens die voor kwaliteit staan vragen inzicht in 't samenleven geluk begint als we in de ziel opgaan. Schenkmaat tot eind onzeker gebleven denk bij ellendig kort leven aan velen die menswording nooit beleven.…
Custor22 augustus 2007Lees meer >

De zon

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
God laat de zon nooit voor altijd onder gaan Maar laat hem opgaan elke morgen God laat ons nooit in het donker staan Maar blijft altijd voor ons zorgen.…

Wie nog tranen heeft…

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Wie nog tranen over heeft of daar tegen moet weren, zal opgaan in een wereldzee, waar zwarte zwanen leren zich te spiegelen met de sterren mee. Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en worden gedachten snel geschiedenis.…
Pama12 september 2009Lees meer >

ontvouwen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik heb dit over mezelf afgeroepen dit tere wachten op een teken van vervulling morgen, ergens de duizenden gaten die mijn hand zouden vullen de halve onthouding opdat het zoveelste moment naar meer zou smaken dan gewoon een keerpunt ik had de weg moeten opgaan zonder ooit om te kijken maar het trekt om naar dezelfde plekken terug…

Beklem mij niet

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
klets me niet van al die kleuren zie mij liever zoals ik ben loop mij niet aan mijn kop te zeuren of hoe ik jou met mezelf verwen laat mij opgaan in het leven wegen ontdekken vrij en blij nieuwe avonturen laten beleven dat is het beste vooral voor mij je moet mij niet willen bedwingen mij in 'n keurslijf willen proppen ik zal vechten om…
LadyLove16 november 2010Lees meer >

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.539
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar Zijn armen omheen slaan, en heel te gaar 'r in opgaan, dat het ons bestaan verwon. Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers, Zich willen geven in een brandend vuur, In een afgrond van diepte of van hoogte.…
Herman Gorter18 november 2021Lees meer >