294 resultaten.
In de diepte van de herfst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
11 Herfstig blad valt neer
raakt de rand van stil water
kringen zonder klank
Herfstblad zakt traag
neer, alsof de lucht het nauwelijks
nog draagt; het raakt mijn binnen zonder haast,
en in die lichte val wordt zelfs stilte iets wat hoorbaar blijft.
In de diepte van de herfst
vouwt het licht zich dunner rond mijn
gedachten, alsof het zichzelf…
Geen pose
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 zij kende
geen pose in
de verstilling
van het moment
altijd waren
haar ogen aan
beweging en
voortgang gewend
souplesse en
charme gaven
haar zwier met
een lach van plezier
haar dynamiek
piekte velen tot
zaken die zij anders
gewoon zouden laten
zij ging hen voor
zonder drempelvrees
door de poort van een
ongekunstelde wereld…
Haast en stress
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 mijn sluimerend
verlangen fluistert licht
of er nog meer stilte is
leven doet pijn
in haast en stress want
jagen is onze genetische dress
bewegen is must
rust lijkt een vloek
te zijn in het aardse bestaan
wij zijn naar tal van
soorten ontspanning gegaan
verstilling lijkt aan te slaan
pas door overlijden zal de
hartslag van leven…
Kringloper
gedicht
2.9 met 14 stemmen
21.402 Thuis werpt hij
een ander licht op de dingen, maakt ze
tot wat ze nooit zijn geweest, geeft ze
een nieuwe verstilling: ijzervouwer,
houtmeter, herbouwer, verzamelaar
van de kleine verspilling.
----------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005…
Radeloos tussen aarde en lucht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.047 Hemel en aarde
doe je verstillen,
angstige schimmen
in doorweekt fluisteren.
Jouw ogen zijn strak gericht.
Tussen verleden en heden
vlucht je weg en blijf
je in dat ene woord steken,
‘radeloos’ in verdriet ontwricht.…
Toegeeflijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 in de door
kaarsenwalm
berookte crypte
hingen lichte
papiertjes tussen
eeuwenoude stenen
met nog niet
uitgesproken vragen
wensen en gebeden
door de tocht
flakkerden
vlammen hun
toegeeflijkheid
langzaam droop
het vet waarin
oude zielen
verstillend
leken te huizen
heb de drukte
niet gezien in
mijn visioenen
waarbij ik de heer…
schuw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
177 het is schichtig verstillen waarop ik duid…
LAIS CCXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Als het zwijgt, zal zij weerom verstillen.
Strijd. Er komt geen rust door niets te willen.
Het wordt paljas en struint doorheen haar dag,
het wil al lippen zoenen rond haar lach.
Maar wat er groeit moet worden omgedaan,
want zij verkondigt strak de jongste dag.
Haar stem klinkt leeg, vol uitgeklaard bestaan.…
Met streelzachte kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 ik heb mij omgeven
met streelzachte kleuren
maar als zij soms breken
valt duister door scheuren
speelt chaos zijn eigen muziek
raak in paniek door dissonanten
die in een macaber decor over
mijn uitgebalanceerd leven dansen
vecht voor mijn adem en zing
in verstilling mijn autistisch lied
prevel mantra’s en sluit mij af
van een wereld die…
nachtvers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 het uur van de wolf
straten gehuld in het gehuil
van blitse wagens
dit duister dient niet
om te slapen
er moet overdacht
in de nacht beslecht
dat bij zon alles goed
of toch genoeg verlopen
volgens wat verwacht
hij neemt zijn pen
getuige tot verstillen
van wat geweest
voorbijgeraasd alweer
en af te leggen kleed
voor de naakte rust…
Stille woorden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
477 I
De blik maskeert de
kijkers die hun leeftijd
verraden door de wijze
van spreken
Daar waar de ogen
spreken
snoeren woorden
de mond
Zielloze termen en
zinloos tijdverdrijf
achter goede manieren
De wijze bewaart
zijn weten voor het
juiste moment
II
Spreken als noodzaak
is de verstilling zoeken
in wat is
In wat men…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Als de wankele vormen
van de verlopen dag
verstillen in zijn ogen
en in zijn armen doven
toont hij zich, de nacht.
Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.…
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoem van bijen.
Fluisteren van bladeren.
Mijn hart luistert.
Het duurt zolang het duurt.
Deze heilige vorm van leven.
Hier, in onze tuin.…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 het vooruitzicht gaat beginnen
de dag spoelt vanzelf weg
doet meeuwen verstillen.…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Genietmomentjes van verstilling worden ontdekt in een wereld vol storm en duisternis.
Dat er een intens respect tussen ons
groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid
in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.…
Met tranen geleefd
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.665 Aanvaarden, keer op keer
Zo vaak bedrogen
Verstillen, meer en meer
Liefde te lang gelogen
Koude lippen worden vermeden
Geen gesprekken, maar kreten
Niet meer verbonden
Alleen maar onzichtbare wonden
Geen stilte meer te mijden
Deuren vallen dicht
Geen bloed meer in mijn gezicht
Woorden die me uiteen rijten
Ik kom tot een zwijgen
Door…
Vlinderkusje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.377 Teder spreidt zij haar vleugeltjes
omarmt spontaan het gezichtje
leest de droefheid in de ogen
en voelt de wanhopige pijn
haar kleurenpracht laat
de wereld plots verstillen
maar zij, zij ziet het niet
denkt alleen aan wat was
wast haar ziel met tranen
van de afgelopen nacht
in het warm doch donkere duister
danst het toeval over haar…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 je broeikast
altijd zoveel
vitaliteit dat
je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze…
Verdwaald
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
27 ik sla allengs gade
of ik al dan niet
met onmin word overladen
dan wel verblijf in ongenade
om mij door verstilling te schaden
zijn er daden
waarbij iemand door mij
overvallen wordt door maden?
of waar weer anderen
zich door mij voelen verraden?…
Crème de la crème
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
954 ach, was ik maar een poweet
die zich mocht scharen
onder de crème de la crème
zeg maar de haut culture
der edele dichters
begiftigd met elitaire snaren
die het aangezicht van taal
verstillen als het zazen in zen
maar de Schepper heeft
anders besloten:
"Gij, Julius, zijt niet slecht
maar een liefhebber
gelijk een zondagschilder,
wees…
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
Zeventig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 Gedachten verstillen bij het voorbije,
de feestroes maakt hem tot een ongastvrije:
verwachtingen worden gedoofd als kaarsen.
Toch blijft het dwingend leven
drummend aan deuren van gemoed,
als voor “al-tijd” neergeschreven.
Een uitdagend leven wars van deemoed
leidt naar nieuwe wegen
langs dreven in langzame stoet.…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 het verleden als mos
vastgegroeid op haar ziel
doet haar verstillen
er van overtuigd zijnde
dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend…
harde buiken (vervolg)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Harde buiken
van ongesproken woorden
geboorte
van een eenzaam hart
De tranen
die er zouden komen
verstillen
in de donkere nacht
ontwaakt, in hopen en verlangen
vergeet nu het gemis
vertrouw op wat zal komen.
aanvaard al wat er is.…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Kinderen uit sagen,
verstillen dictaturen,
model van hun gelijk.
Molens malen meel
verrijkt het goud uit aarde
in een ongelijk deel.
Fossiel gelaagd steen
zover de stem kan dragen.
over eeuwen heen.
Tijd vertraagt de dag
op wieken van de stilte,
zonder vooroordeel.…
vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 verlaten paden
telkens is er die ene til, het honk dat
me het uitvliegen belemmert, mij
herinnert aan een metgezel
die als verstekeling in me huist
te graag breng ik mijn waarden
ter grave en deponeer wat zachte
mos over de streken die me raken
in de schermutseling met tijd en onraad
maar ik wacht met hese stem
op het moment dat de
verstilling…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan een ziel zo vol verlangen zijn,
gevuld met wierook en de geur van bloesems;
hoe kan het denken plots verstillen
na dromen van de zomerzon en wolken.
We weten weinig, eigenlijk soms niets
van wat in kinderlijk begrijpen wordt verstaan.
Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd een foto gemaakt
van jou en mij
bij een boom
om het moment
te verstillen…
Horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
129 Eens waren we jong we klommen
over buitenmuren we zwommen
door de tegenstroom van golven heen
geen douanier die je bevroeg
over je doel of je bestemming
daar moesten we zelf nog achter komen
groot en open was de wereld toen
we van de toekomst droomden
wie weet is de toekomst al geweest
een verstilling komt tevoorschijn
de slagboom slaat…
VERWERKINGSVORMEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.493 Rouwen is
de 'verlaatvorm',
de 'verdrietvorm'
van houwen:
verwerkingsvormen
Daar mag je lang
in blijven hangen
doodsbang zijn
of je dak uitgaan
van verdriet, angst en pijn
of verstillen, verstijven
verstoken, verstoten, verloren.....…