4765 resultaten.
Schildering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
879 blauw het doek, flarden wit
kalm en geel de eerste streken
dan een scheut oranje, de stof
vat vlam, vuur en gloed alom
buiten zinnen nu smijt
de Schilder met rode tonen
laat linnen bloeden, blozen
maar dan bekruipt hem spijt
open wonden stelpt hij met
een mauve pastelverband
steeds dikker, doffer, grauwer
totdat hij plots met rappe hand…
Ignis Frigidus
gedicht
2.9 met 31 stemmen
9.481 Geen vrolijkheid slaat botter op dit uur
dan het gekletter van de koperslager
dat mij benoemt tot onbezoldigd klager,
een blaasbalg blazend zonder gloed of vuur.
De warme smid, de onverdachte drager
van licht en warmte in mijn winterschuur,
versmoort de kilte van dit rillend uur
en maakt de armoe voelbaar minder mager.…
vakantiegenot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 ik zie de wolken boven mij
zwevend in de blauwe lucht
ik vraag me af wat ze zien
vraag mij af waarom soms
ze met pijpenstelen huilen
ik luister knapperend vuur
zittend in zijn warme gloed
dat niet meer nodig heeft
dan wat takken en bladeren
om de harten te verwarmen
zachtjes waait er een wind
die mijn huid teer fluistert
als ik tussen…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Moge dit vuur de jaren weerstaan,
en zonder schaduw verder gaan.…
Ga toch weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 met je rode gloed
riep hij de fakkeldragers
op tot verspreiden…
Vlam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
325 één roodborstje
en mijn sneeuwtuin heeft
een warme gloed…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Ik zal mooi dood-gaan, als een vlammend vuur,
Dat ééns nog flikkerde in zijn schoonste gloed,
Eer 't gans geblust was. Want als enig goed,
Rest mij de schoonheid nog, een korte duur.…
Element
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
786 van hel
Gloeit wangen op tot inkarnaat
waar liefde ogen vlammen laat
doch stapelt koortsig kolen op
waar jaloezie verblindend haat
Het laait hoog
in ons laatste uur
Dit alomvattend
Vuur…
De haard brandt net als mijn verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.760 net als mijn verlangen
Parels zweet glijden langs ons lichaam door vervoering bevangen
Silhouetten van 2 kussende schaduwen op de muur
Bezieling hartstocht en het spuwen van vuur
De haard brandt net als mijn verlangen…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
Onderbroek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.092 knisperend brandt
Een warme gloed
We vleien ons neer op ons kleedje
Elkaar opetend
Wat ligt daar in de hoek
Daar ligt naast jouw mooie hoed
Nu ook mijn onderbroek…
7 oktober 2025 "De Supermaan vandaag"
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
720 De Supermaan groots is haar schijnen
kom dichter-bij in het bestuiven
laat de gloed klassiek spelen
toverfluiten helen
Verdeeldheid, oorlog in Gaza als resultaat,
de voor-en tegenstanders maken kabaal
partijdigheid in vuur en vlam
het mensdom aangebrand
benzinetank en haar stank
de stand van de maan is aangedaan…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Gij die vuur en liefde zijt,
doe de harten branden,
mensen van hun vrees bevrijdt,
open mond en handen.
Gij die als een stille gloed
in de ziel wil vonken,
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.
Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.…
winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 De lage stralen
zetten het bevroren meer
in een gouden gloed…
Water en vuur ( J.G. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
903 Het was water en vuur:
mijn innerlijk uur, per seconde
dat wegtikte.
Het is mijn grootste strijd
om dát te overwinnen
door geen oorlog te beginnen.
Het zal de schoonste overwinning zijn
wanneer ik eindeloos
een ander mens kan beminnen.…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 I
Ik schrijf U thans
Waar nog de avondglans
Nog nalicht; en van verre
Klokkentoon klinkt: waar langzaam aan
De koeien door de avond gaan
En opblinkt ster na sterre
O weten zoet
Dat gij nu doet
Naar mij, als ik, verlangen…
En de ogen heft, op eender uur
Naar ‘t eender vuur, om, gloed in gloed,
Te geven en te ontvangen.…
De zon
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.622 alle leven
en leeft in ieder deeltje en leeft er toch geheel.
0 zon, laat mij nog eens in al uw luister baden ;
doordring mij gans, dring door in 't diepste mijner ziel,
die brandend naar u haakte en toch in nacht verviel.
0 laat me, u volgend langs de nooit-betreden paden,
waarheen zo menig streefde en geen u volgen kon,
verteren in de gloed…
Zomerse haiku's
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Libelle -
hoe mooi glanst haar vleugel
in het zonlicht.
In de lucht
hangt een buizerd stil
- hij bidt.
Jonge bloemen
dansen vol verwachting
in de zomerwind.
Meisjes paraderen
ietwat onwennig in hun
nieuwe topjes.
De zon verwarmt
stenen alsof ze opnieuw
gebakken moeten worden.
Haar gele zonnehoed
vliegt in de Amstel
- code…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Gij die vuur en liefde zijt
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
801 Gij die vuur en liefde zijt,
doe de harten branden;
mensen van hun vrees bevrijdt,
open hart en handen.
Gij die als een stille gloed
in de ziel wilt vonken,
waar de hoop ons zingen doet
want door U geschonken.
Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan
die in mijn wijde armen woonden,
het kind de vader en de hond
gekapt het bos de bomen.…
KERSTNACHT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.390 Een klein vonkje springt uit de vredige gloed,
zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd,
schenkt herboren levens- en stervensmoed,
zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft,
vol vertrouwen het duister tegemoet,
zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust
door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…
FIJNTJES BRANDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Binnen rode kelken kringelt gouden gloed
in spiralen rond, wat het samenzijn
steeds kundiger proeven, opleven doet.
Met kunstzinnig vuur, bescheiden en klein,
scheppen Tom Poes en Olivier overvloed
aan genot bij gastmaal op Bommelstein.…
Nachtkamer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
87 De herinnering schenkt hem haar gloed,
de nachtelijke kamer geeft hem moed.…
Mijn God is enkel gloed en donkerheid
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.814 Mijn God is enkel gloed en donkerheid,
Schoon om te zien, - een wonder te verstaan; -
Daar is niet één als Hij, - doch 'k zie u aan,
En waan dat gij Hem-zelf zijt.
En dus heb ik mijn ziel u toegewijd,
Opdat ze in uw gloed mocht vergaan;
En stil verteren, zonder klacht, voldaan
Met zulk een liefde en zulk een éénigheid.…
haiku: zonnenstraal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 zonnenstraal
gouden zonnenstraal
weerkaatst het licht in water
geeft een gulden gloed…
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,
uw Adem en uw levenskracht,
maar waar is nu zijn gloed gebleven,
zijn laaien waar ons hart op wacht?
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -
geblust, getemd, uiteengegaan,
wij wachten op een nieuwe morgen
waar Gij ons weer rechtop doet staan.…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…