Alle inzendingen over zonnen

405 resultaten.

Sorteren op:

Liefde

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.959
Wat van der zonne doortinteld de rozen de paarlende dauw is, Wat op het zodentapijt glinstrende sterrekens zijn, Wat diamant en karbonkel, vereend in der krone des vorsten, Dat is liefde, gespreid over een maagdlijk gelaat.…

In en uit het zwart

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 639
zwaar weegt alle gram allengs in mij afgestort zo drukkend dat dit zijn vol zwarte gaten schiet en al het licht verdwijnt mij rest laatste kracht dankzij voorbije zonnen ik zag ze moedig ondergaan in eigen dagen opgeslokt door hun diepste nacht nog verwerk ik loden grein maar schijn nu eindelijk lang verhoopte supernova trek…

Gezapig als de zoen

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.008
En zonder roeren, dan te voelen hoe mijne ogen vergroten, naar me uw peerlen-weelde zonne-wijdt, sta ‘k als een smalle bruid, tot wenens toe bewogen van vreemd verwachte’ en wonder-zachte zekerheid.…

Laat mij

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 530
Laat mij dan terugkeren laat mij dan transformeren laat mij in een fractie van eenduizendste seconde belanden waar mijn thuis is, waar de aarde wordt omgeven door zeven manen en zeven zonnen: daar is het waar ik wil herbronnen…
Katty15 december 2010Lees meer >

De dauwdrop

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.940
God rolt de zonnen door Zijn handen zoals de boer het zaad. De ruimte kent geen randen en eindloos staat de sterrentuin te branden. Als dauwdrop aan der aarde bloeme weerspiegel ik het Al. Ik hoor de sferen zoemen. Gans 't sterrendal probeert Uw naam te noemen.…

Opkroppingen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
kippenbuien op- en neer-quark oppervlakkig, op termijn, op de lange baan, het eeuwige alles, alles is bedekt onder een deken van beschutte eindkleuren, alles neigt tot alles 'streetview spot naakte man' temidden van aangeslibte baardgroei ervaar ik kaalheid als een beladen leegte donkere manen verdwijnen in waardeloos gebladerte als zonnen…
Iniduo25 juni 2016Lees meer >

Pragma

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Een jarenlange liefde die mag zijn Van broekzak, hoed en rand, haver tot gort Waar je spitsvondig, kalm en wijs in wordt Met rozengeur, zonne- en maneschijn Een goed beveiligd, warm privé domein Waar helemaal niets aan mankeert of schort Een jarenlange liefde die mag zijn Die voedsel is, verjongend medicijn Er is genoeg en je komt niets tekort…

DORIAN'S PORTRET

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik ben in termijnen van ijdelheid - het met verf doordrenkte vod, een aan staren verknocht lijk in morse belerende zonnen. Ik ben in verhaal het aanzetstaal dat de penselen streelt - in tekening het marginale, clichématige deel.…

Levensmoed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Achter angst schuilt levensmoed, zoals zonnen doen vermoeden, die water doen verdampen, die wolken doen verdwijnen. Zon verandert kwaad in goed. Zon weet hoe leven leven moet.…

De kosmos

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 466
langzaam rijst de kosmos op uit het oneindige universum kennen stelsels hun melkwegen lichten zonnen uit sterrennevels op in vele heelallen zij heeft zich gekleed met het gruis van de schepping als lichaamsdracht met tijdloze kracht de dood omgord als teken van persoonlijke vrijheid en intrinsieke macht in het tot leven relativeren…
wil melker22 december 2020Lees meer >

En toch....

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Dan hang ik weer mijn ziel te zonnen...…
Adeleyd22 maart 2005Lees meer >

dansje met God

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 975
ze peddelt langs gezonken dromen over de golfjes van het meer en meer en meer mijn blik voorbij ze wuift naar me die waterzwaan met haar luie linkerpootje dat ligt te zonnen op haar rug links? heeft God zich dan bekeerd? verkeerd ach neen dag zwaan dag dwaze zwaangedachten dag god tot nog eens aan de zuiderzee…

toen luchten donker vlogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
weer beleefde ik de zomer het zonnen op een ochtendbloem het soezen in de middag en de avondvlucht beginnen met een zoen ik zag je in de nieuwe kleuren van het gras waarop ik je wilde strelen het spelen met de wind en jouw gedol ging nooit vervelen je vleugels wiekten grijs toen luchten donker vlogen ik gaf mijn liefde aan je prijs…
wil melker14 november 2005Lees meer >

Kokosnoot

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Een harde kokosnoot die ligt te zonnen geeft zich niet zomaar gewonnen, geeft zich niet zomaar bloot. Maar de schildpad had 'n idee. Om het nootje snel te kraken en aan lekkers te geraken rolde hij ze tot aan zee. En in de azuurblauwe baai kwam hij tot een soort van mondeling akkoord met een vriendelijke hamerhaai.…
Frans Vanhove10 februari 2010Lees meer >

Parels voor de zwijnen ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 892
Wat heb ik het verloren, toen ik omkeek en vele zonnen ouder was, vergeleek me toen ik geboren werd, leken beiden helften even echt, in gevecht met een al verloren duel , leven met de dood begint nu pas, zocht naar de bron van kwalen in het hof van Eden, verzonnen waarheid reikt verder dan het adamsblad, ogenschijnlijk lagen parels verder…
pama1 juni 2010Lees meer >

negen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
(negen zonnen zijn gegaan hun licht in bloedrood wenen aangezet opent grauwe velden) een vlinder stoeit er niet voor niets haar tijd van wederopstanding verjaart waar in jonge bomen lente klaart en snelle vogels nestelen; besef verongelukt in koude woorden ergens zwerft een marmeren maan tussen sterrenhemels en de nacht in die…

Ze schrijft

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
De dichter is vertrokken naar de plek van haar dromen ze reist haar pen achterna door zwaaiende korenvelden ondergaande zonnen donderwolken en regenboog ze schrijft verliefdheid warme volle lippen lichamen nooit meer koud dezelfde weg te gaan ze schrijft zon en volle maan weerspiegeling van het water stranden blote voeten nooit…
Magda Haan2 december 2025Lees meer >

OP HET STUK.

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.111
De zonne bijt. Dzing-rusch... De pikke snijdt. Het koren gaat over, de snede gaat over. De kelen zijn heser en de oren zijn dover. Dzing-rusch... Alhier, alhier! Dzing-rusch... Een zeupe bier! De boer is een belover! Dzing-rusch... Mijn pikke schaardt. Dzing-rusch... Mijn vinger blaart.…

ik lapte met liefde

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007
ik was even God had planeten geschapen zonnen en sterren maar ook quasars en wat zwarte gaten vulde de ruimte met het heelal gaf knappe koppen het priemgetal begrensde de tijd met een imaginair voelende eeuwigheid mijn kroonjuweel gaf ik potentie door een evolutionaire dimensie, met zuurstof en zon groeide het beste en won maar…

voelt de strijd tot in je keel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
ik at druiven uit je hand voelde me een koning zag hoe jij de trossen plukte met het zonlicht als beloning ranken jeugdig groen stammen roestig van het zonnen ook tussen rotsen vinden wortels nog hun bronnen de wijn is hard en ongenaakbaar je voelt de strijd tot in je keel nadat je haar hebt leren kennen steel je graag een kus teveel…
wil melker31 december 2005Lees meer >

Toekomst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.569
leegte der stenen hun god bleef bestaan hun zon is ondergegaan de liefde is gebleven bron van warmte en leven de straten zijn verlaten ruïnes en diepe gaten bomen moe gestreden na een kortzichtig verleden lange winterdromen de ijstijd is gekomen de adem verdween de verstikking verscheen de aarde is gaan zweven op zoek naar zonne…
J.J.v.Verre21 februari 2008Lees meer >

stadsmeisje geeft pinksterroos

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
ik heb gister een roos ontvangen knalt er hier uit zo fel rood een veertig centimeter lange de knop een ganzenei zo groot van een chinese die liep te zonnen met bijpassend roze lint omwonden ik vroeg daar er letters op stonden of ze die met dansen had gewonnen ze lachte nee ik deed met koken mee wel lekker maar in de prijzen oh nee iedereen…

Ik ben de wolk

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.237
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne! - O mijn Zon, mijn Zon! ------------------------------ uit: Claribella (1893)…

Mist

poëzie
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Daar zoeft wat zonne-lichternis Door 't miezerige mist-gordijn... Een ziel, die niet zo triestig is, Maar toch niet blij kan zijn. 'k Ben bang, dat ik eens zelve word Gelijk deez overtrokken dag; Een kind dat nimmer tegenmort, Maar nooit meer zingen mag.…

woorden uit mijn zijn

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 814
bemint gij mij in het oude gras zo tussen hemel en aarde och lieve, mijn handen verkrampen ik krijg uw strik niet losgepeuterd en het sap van u kussen trekt mij verder in de boezem welke gij de voorbije jaren bijeen gevormd tussen al het volk zo fier tot vrouw liet zijn, schitterde in oude straten hoeveel zonnen gaan er nog onder terwijl…
Rieg25 september 2008Lees meer >

De boost

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
waar zomer altijd het uitbundige spel speelt van vrijheid en plezier verkoelt het winters wit ons bestaan door schuil te gaan in dik warme kledij vandaag is het helder de snerper heeft even afgedaan omdat hij adem tekort kwam in zijn met vocht bezwangerde zwaarbeladen wind en op zijn tocht veel gesloten deuren vond zonne-energie…
wil melker10 februari 2023Lees meer >

Luister

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 882
Gisteren lag witte hitte met haar buik bloot te zonnen op mijn schoot vandaag voelt blauwe koelte zacht als een kattevacht terwijl het gras uitgeteld zwijgt nu het de gelegenheid krijgt luister de kerselaar fluit mezenwijsjes naar de koerende jongemeisjes boven in de wilgentop ik vouw me knusjes op in Gods baarmoeder waar stilte…

M A A G D E N G R O E N

poëzie
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Virgineum decus Niet lam en afgeleefd, maar kroes, en in zijn' kreuken, zo is het loof mij lief, en ‘t groen, der groene beuken, die in de zonne staan en, hagewijs geleed, de nieuwe pracht aandoen nu van hun lentekleed.…

Goudvink

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
De zonne-uren waarin ik me weelderig baadde laten me ontworteld los Voorbij, de tijd gaat aan me voorbij Het vuur laat zich niet veroveren.…

Akkerman

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Achter zijn rug ligt de tuin recht in lijn rijen uien, tomaten en sla dahlia’s groeiend te zonnen. Staat hij op schoffelt wat rond praat met de aarde zijn liefde voor haar is rond. Zijn ogen onbewogen over zijn onkruid, ziet alleen een horizon in zijn woord.…