14123 resultaten.
Van Gogh
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 FOPPE OVER VAN GOGH
Van Gogh was een knappe schilder
je moet wel een beetje gek zijn
om het eerste moderne schilderij te maken
maar hij is er later toch beroemd mee geworden
maar maakte er een einde aan dat zelfs
eerst mislukte en schilderde maniakaal
het franse landschap met de felle zon
ik vind het geniaal maar je was zo ongelukkig
in…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde gezichten aan de deur
De vensters vallen los
Landschap…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
560 Dit vroege, oude land
kent een andere stilte
vindt lagen van oer terug
en zingt het water stijf
Het is er onverwoestbaar
breekbaar, terwijl
in de verte een kind huilt
en een wolf en de wind
De schaduwen lang en jong
in vloeiende beweging
uit de uren van duister gerukt
om te wenen en te helen.…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 naam lispelde met laag geluid
wanneer hij de kar langs de ietwat scheefgezakte gevels
verder trok
als de zon ’s avonds daalde
en geuren traag naar beneden schemerden
leek het alsof de kar op vleugels werd gedragen
en in verbeelding
vloog ze dan sierlijk over wild onkruid en de twee trotse terrils heen
die ingekerfd opgingen in het landschap…
De droomtrein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De trein van mijn dromen
staat voor mij klaar
met open armen
zonder drempel vanaf het perron
ik stap in en ga zitten
het landschap glijdt voorbij
ik lees een boek
met koffie uit een stevige beker
De trein van mijn dromen
rijdt naar alle steden
overbrugt alle rivieren
zonder geregel of gevraag
komt hij naar me toe
en gaat waarheen ik wil…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Een late najaarsdag, sneeuw in de lucht,
belofte van veel sneeuw. Een lage wei
waar 't water blank om korte wilgen stond
tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.
Zo, wit en weg, zo, schuinsaf door de takken
weinige, ruige vlokken op de vlucht,
als vagebonden…
het sprakeloze landschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Zangerig laag
spreekt zij van bomen,
wortels en grond.
Er ontstaat contour
en heldere contrast.
Een onbewaakte overgang
brengt wonderlijk land
in deze yogakring,
onaangetast door stortregens
van duidingen.
Woorden heffen
slagbomen
voor even.…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Een vlakte kan mij niet bekoren
zoals dit heuvellandschap doet.
De parallelle, rechte voren,
in zware aarde omgewroet,
bewijzen pas hun lengte goed
wanneer het veld waarin zij sporen
een glooiing kent. Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk…
landschap met paard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
768 zo lichaamstaal iets kan
vertellen dan zegt de houding
van het paard in de wei
mij dat het niet gelukkig is
met het hoofd diep voorover
gebogen lijkt de zwaartekracht
het vooralsnog op punten te winnen
verstoken van de oorzaak
van zijn verdriet kan ik er toch
in het voorbijgaan niet omheen...
op zulke momenten ben ik weerloos…
Landschap der poëzie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet
teelt van een verleden en de toekomst
op de akkers van de nog te vormen taal
waarop men alleen het onkruid ziet.
De gewassen woorden ontstaan in trage groei
breekt de inspiratie open, gezaaid in felle tinten
in de vruchtbare grond van een literair bestaan
komt z'n broze pen uiteindelijk tot bloei.…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 de avond
braakt schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van…
Reclames in landschap
gedicht
3.2 met 76 stemmen
4.424 Zo kom je ertoe je af te vragen
wat kost de kraai boven het bietenveld
wat is de trage fietser waard
die nadert op de polderweg
tussen de laagstam appelbomen.
Zo kom je ertoe te denken over
de prijs van zijn bril, zijn schoenen,
het ruiten hemd, korting en koersen
waarvan hij wie weet wakker ligt.
Zo kom je ertoe te raden naar…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
Veranderend landschap
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
910 De tijgermug zoemt rond in Nederland
Terwijl ons volk ternauwernood verteerde
Dat men de eerste wolf al signaleerde
Komt nu wéér zo'n exoot. Per autoband
Eén wolf...páár muggen...marginale dingen
Maar zo beginnen veel veranderingen…
dit landschap dichten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 je oor te luister leggen
bij het stroompje
over stenen stappen
en aan de overzijde
diep inademen
jezelf betrappen op
verwondering
de geur weer ruiken
van het najaarsgroen
dit gevoel vertalen
in tedere woorden
probeer het maar eens…
Landschap en geheugen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik was haar vergeten,
De hoek van golvend
Graan waarin ik
Geboren ben -
Zo lang daar
Vandaan al,
Meer dan veertig jaar,
Maar tegen de tijd
Dat ikzelf mijn eigen
Ik was kwijtgeraakt,
Nog royaal voordat
Alzheimer kan toeslaan,
Merk ik dat het land
Met het goudgeel graan
Mij nog niet verloren is
Ik sta in haar geheugen…
Fries landschap
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.447 Bleef alleen over het rillende riet
en in het weiland de jongen in de verte
die de zon blikkerend in zijn brandglas ving
wat daar gebeurde kan alleen per schilderij
Hoe het weiland opsteeg naar de wolken
graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf
de jongen naar mica geurend, gehurkt
als slagschaduw in het maaiveld verdween.
---------…
LANDSCHAP EN WERK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Het wijde moeras
heft veel ruige eilandjes,
waarop eenden stil
en ongestoord hun kuikens
opvoeden en beschermen.
De reine poelen,
vol vrij leven van dieren,
hebben onder zich
een zeer lange buis, waardoor
fel bijtende vloeistof stroomt.
Ongehinderd,
zonder iets te bederven,
gaat het venijn voort
door de dichte pijpleiding
naar de stad…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht,
de zon verdwijnt achter de verre horizon.
De wereld wordt een droom, een vergezicht,
terwijl de avond langzaam verder komt.
De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit…
IERLANDS STEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Kalme effen zee
dringt zacht tussen strandstenen,
bereidt met groen wier
een ijl, zichzelf vermengend
eeuwig trillend schilderij.
Glooiende weiden
verbergen aan hun voeten
kleine ravijnen
vol koele loverschaduw
en begroeide rotswanden.
Op blauwe meren,
door zware keien omrand,
blinkt de stille ziel
van misschien lang vergeten
én blijvende…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Ik stond daar, aan de rand van het water,
waar de rivier zich door het landschap wrong als een vrouw in te strakke jeans.
’t Was allemaal poëtisch, zogezegd. Tjilpende vogels, ritselende blaadjes,
dat soort achtergrondgezever waar mensen met wandelstokken opgewonden van raken.…
Componeren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
250 ik loop door mijn landschap
en vul de klanken in die mij bereiken
veelzijdige natuurmonumenten
groot en klein, het is nog lente
en tracht op luide en zachte noot te ijken
.…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte binnen handbereik en toch onbereikbaar
na verloren tijd zonder spoor,
dezelfde weg, hetzelfde dak, maar niet dezelfde plaats
voor de één een bekend landschap…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De polders in de mist
In grauwe mist die als een rouwkleed drukt
op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien,
staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken,
zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn.
Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht,
door gras dat toen nog warm was van ons lachen,
nu bijt de kou tot in het merg…
Casselkoeien
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.996 Aanschouw mij, hier en daar,
die bende Casselkoeien
die louter bruin van haar,
als zoveel bloemen bloeien,
in ’t gers en in de zon, die, zinkend henentiet
die, rood, het rode veld, vol rode vonken giet.
’t Is prachtig overal,
’t Is prachtig, hoe de huiden
dier koeien liefgetal
van vouwe en verwen luiden;
’t is prachtig hoe ze staan, gebeiteld…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
DOMBURG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 Zeeuwse velden!
Kijk eens - zucht zij - zalig
eindeloze ruimte zover ogen zien
een late boer rijt z'n akker open
elke portie wacht op bevruchting
een enkele boom belooft rust en
's zomers boterhammen in de schaduw
een sloot - de zekerheid van water -
wie kan hier anders dan dankbaar zijn
zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.024 het leven draagt me op haar rug
van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug
langs zilveren rivieren
door dalen over bergen hoog
verschijnt onder de regenboog
voorbij de populieren
de jonge aarde fris en groen
de ranke rozen vermiljoen
en roze gladiolen
de zonnebloemen in het goud
het koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies…
Drents landschap (1)
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
875 De beek door het dal
fluistert over verleden
van een heel oud land.…