33631 resultaten.
Omdat jij
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.627 In die tijd dat ik je niet zie ben ik heel kwetsbaar dus hoop ik:
Toekomst brengt ons vast en zeker terug bij elkaar.…
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
Praten
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.433 De liefde en hoop
die er eens zaten,
zitten opgesloten
in bodemloze vaten.
Gevuld maar toch ook leeg
staat mijn hart
voor een doodlopende steeg
te trots om te blijven staan
en te bang om terug te gaan.
Dat gevoel zit daar
en is toch ook weg
want ik wil niet
dat je nog één ding zegt.…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
EEN LADDER VAN LIEFDE
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.083 en hoop
Voor wie één simpel ogenblik
wil klauteren uit de wanhoop…
terwijl ik gazonzaad strooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 verdriet verstikt de hoop
dat liefde ooit nog wonderen kan doen.…
Mijn vleugels der wind...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 Hoop in innerlijk verlangen,
op mijn vleugels der wind,
fluisterde hij mijn naam,
in zijn stille lofzangen.
Een herkenning welbehagen,
op mijn vleugels der wind,
neem mij eindeloos mee,
in liefde.. verslagen.
(laat je meestromen in eigen verlangen en je komt het uiteindelijk tegen..)…
Binnen in me,diep in mij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.377 Een deel van jou was al in mij,
maar pas toen hij ook zijn deel
jou compleet makend,aan mij schonk
zijnde uit liefde
kon ik je wikkelen in de warme mantel
binnen in me,
gewiegd wordend in de poel
die jou draagt op onze hoop en verlangen.…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 in nachtelijke luwte
voorbij de horizon van zwijgen
ik hoop dat jij die brief zal krijgen.…
ijle lucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
495 jouw ijle lucht
remt mijn ademhaling
ik sla op de vlucht
na de zoveelste dwaling
verschuil ik mij
in de donkere nacht
genoeg van razernij
echt teveel verbale macht
zachtjes bonst mijn hart
op het ritme van eenzaamheid
dit had ik niet verwacht
ik raak jouw liefde kwijt
toch blijf ik stilletjes hopen
misschien maak ik mezelf…
Verheven droom,
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 Verschrikkingen die eenzame broeders ondergaan,
ver van liefde, een onmogelijk leven,
wat medelijden wekt in ons hart.
Radeloosheid: wat kunnen we geven,
buiten droefheid en smart.
Is alle hoop gestikt in grauwzwart?
Toon mij de mens achter deze mistflard!…
Steenvruchten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 hulp
en liefde ploeteren we maar voort
tot een ziekte ons verlost
uit het harde leven waarvan
we nooit gedroomd hebben…
Levende lijve
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 [Dit schreef ik voor mensen, die elkaar heel
niet meer hebben gezien]
Levende lijve
Wij hopen je binnenkort weer te
mogen ontmoeten.
Even je vasthouden, omhelzen, knuffelen
met liefde of een traan.
Al is het maar
voor heel even.
Het is zo lang geleden, dat we je gezien hebben.
Samen koffie drinken met iets lekkers erbij.…
In voor en tegenspoed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
515 Blijf bij de realiteit
en wees voorbereid
er gebeuren vreselijke dingen
om ons heen
het is alles voorspeld
tranen en zorgen
diep verborgen een
leven in vrijheid
welvaart of wat de tijd ook
voor ons in petto heeft
geef me je hand en laat
de hoop steeds overwinnen
met elkaar in één geest van liefde
en Waarheid verbonden…
‘Er is geen stem die hij nog horen wil’
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
174 En toch is er hoop dat zij blijven zal
als een lichtpunt, een reden voor dit zijn;
de liefde waar hij zich aan laven kan,
aan haar woorden, haar zinnen als zijn troost.…
Over de appel en de peer.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
844 Ze hadden samen hoop
Op een levensloop
In een harmonische sfeer.
Zij bevestigden hun hoop
In een appel-peren-stroop.…
Vlokkige Pracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
922 Een stipje uit duizend
omzichtig neersuizend
als een lastloos uit glasgegoten traan
Door 'n bleekblauwe vlaag
sereen, doch gestaag
vliegt voort een kristal
dwar'lend uit sneeuwval
zo modest, uit één van tal
Mijn hoofd een gitkolk
als ik tuur naar die wolk
waaruit dat klein donsveer komt waaien
Een kern van lazuur
achter een hemelvuur…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 Wat dood lijkt draagt het leven, het duister ’t ochtendlicht,
en houdt met kracht ons streven, op vreugd en liefd’ gericht.
Ach winterland, dat niets verstore, jouw hoop die ‘k in me houd,
en blijf ik dat lied horen, dan wordt mijn hart nooit oud.…
Op weg naar 2018
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 Wat zou ik graag gedichten schrijven
die recht naar ’t hart van mensen gaan,
al zouden ze maar even blijven
en zelfs niet op papier bestaan,
ze zouden licht en hoop verspreiden
en dat is toch wat ieder vraagt
en nu we een nieuw jaar verbeiden
is liefde toch wat elk behaagt.…
WAT ALS HET .........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 als wat wij hopen heel anders blijkt te lopen
als alles misschien nog open is en alles nog kan…
Corona tijdperk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
588 anders
dan alle andere dagen
van ons leven verdwenen in de kleuren
van de avond op 't doek
in de hoek van 't atelier
met de gouden zon
tot aan de horizon
daar lachen de kinderen
onder de mooiste kleuren
in 't hemelicht in de
ruimte die ik inmeem
waar wij alleen nog maar
kunnen vertoeven nu we alles
moeten opgeven
elkaar hoop…
bodembewerking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 al deze aardedonkere dagen
ploeterploegde ik
door de dikke, te vette klei
voor de vierkante vragen
in mijn volle voorhoofd bereid
had ik nu niet de tijd
in een nevelige laagte
loerde de materiaalmoeheid
na maanden werden de
dagen weer wat lichter
werd de bodem weer wat
beter te bewerken
was wat vaker het
heldere zicht er…
[ Als mijn verlangen ]
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
344 Als mijn verlangen
moe wordt, begint mijn hoop --
het te verzorgen.…
Duiding van de dag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 Een ochtend die mij rustig voorkomt,
niet stuiterend op de stoep van de dag
zich op komt dringen als ik mijn ogen
amper heb kunnen openen
om bij het eerste licht op te vangen
wat van de nacht nog overgebleven is.
Uit de dromen gezeefd meegenomen
naar het wezen van dit leven,
de beleving van de eigen pijn
tegen een achtergrond van verlangens…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu alles bijna voorbij is
de wind elke herinnering overstemt
de zee geleidelijk wint van het land
op de bergen geen bomen groeien.
Nu kinderen hun Exodus in
gammele vissersbootjes bevaren
zij de onderstromen van de zilver
schijnende zee kunnen zien noch horen.
Nu het onheil ons vanuit de verte nadert
het licht geen licht meer wordt
de…
Intensiteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 Sommige mensen voelen licht,
alsof hun hart een raam is
dat rustig openstaat.
Ik voel altijd te intens,
alsof elke aanraking van jou
al een afscheid voorspelt.
Jij noemt het nabijheid,
ik hoor alleen het kraken
van een brug die ooit zal breken.
Hechting vraagt een tol
die ik al duizend keer betaalde:
nachtrust, waardigheid,
delen van…
Advent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Advent: de hoop bewaren, zacht
en teder leven voor wat zwak is -
Gods komst verbeiden, ook in gemis
en dapper wachten in de nacht.…
Peperkoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
358 Bijtend in een stuk peperkoek
alsof het iets kan redden,
alsof suiker en kruid
het verleden kunnen herschrijven.
Het plakt aan mijn vingers
zoals dingen blijven hangen
die allang voorbij
zouden moeten zijn.
Ik zie mezelf zitten,
figurant in een ochtend
die nergens heen gaat—
met brood dat te zoet is
voor mijn leeftijd
en te droog
voor…
Kerstdiner
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
374 De tafel staat te vol
voor wat er niet gezegd wordt.
Bestek tikt nerveus tegen porselein,
alsof het ook weg wil.
Er is kalkoen die niemand snijdt,
aardappelen die afkoelen
terwijl herinneringen warm
en gevaarlijk worden.
Iemand lacht te luid,
iemand zwijgt te lang.
Wijn vult glazen
en leegtes tegelijk.
We proosten op gezondheid
met…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 De kamer blijft dezelfde,
maar hij staat net een graad verkeerd.
Stoelen luisteren,
de klok kijkt me aan.
Woorden vallen uit elkaar
nog voor ze mijn mond bereiken.
Zinnen worden signalen,
signalen worden bevelen.
De wereld wordt te dichtbij.
Gezichten lekken betekenis,
elk gebaar is een aanwijzing,
elk zwijgen een complot
dat speciaal…