2393 resultaten.
In Flanders field.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 En mensen die zwart zagen van de sneeuw
en kinderen die zonder zandzakjes zitten
en vluchten voor de vrede of voor de oorlog?
en handen hoog houden met monden vol honger
en
en
ik ween, en wacht op de verrijzenis van de vrede!
In Flanders Field bloeien weer ergens elders de
Paasklokjes.…
Opkroppingen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 neer-quark
oppervlakkig, op termijn, op
de lange baan, het eeuwige
alles, alles is bedekt onder
een deken van beschutte
eindkleuren, alles neigt tot alles
'streetview spot naakte man'
temidden van aangeslibte
baardgroei ervaar ik kaalheid
als een beladen leegte
donkere manen verdwijnen
in waardeloos gebladerte
als zonnen achter de sneeuw…
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Vier jaargetijden (Tanka)
De zomer verkleurt
en heeft zijn geur verloren
de herfst staat voor de deur
dan winter geen sneeuw geen ijs
een lentevogel vliegt op.
Diepe wateren
Sneller dan de wind
vluchtiger dan een zeemeeuw
slapende golven.
Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 hoog de hemel kijkend
staat hij op een paal
krietend krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 Koud en kil
het jaargetij
de aarde
met sneeuw bedekt
De loden lucht
voorspelt
weinig
.......goeds
Een onderkomen?
een plaats
waar het Kind
geboren worden kan?
De man.....
haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
En U
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hier en nu,
in vers geweven,
smijt ik mijn laatste greintje tederheid op de bühne,
omgeven door sneeuw en hagelstenen -
En u...
U verstopt uw stiften achter zonnebrillen,
en pulkt mijn hulzen tot purschuimgedichten.…
Wereld Lichtjesdag en Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 vandaag is het lichtjes dag de
internationale vlag van
rouw hangt uit: de
kaarsjes aangestoken
het overleden kind herdacht: de
sneeuw valt in de kerstnacht
rondom een warme stal
een kribbetje in 't hooi met
't kindje ons geboren
rondom de engelen koren
Jezus Christus onze Here
de troost voor wie gelooft
de vreugde…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zullen we een jaar lang dromen
over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer
en vallende bladeren in de herfst?…
WATER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we ons beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is…
WATER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
583 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is als…
houthakken in het Interbellum (1918-1939)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 van verre boerderijen
hoorde hij het
krassen van de
de zwarte vogels
het kraaien van
hanen het
hameren van
de specht in
de bomen
hij hakte hout
hij dacht niet
dat er een god was
die zich met de
mensheid bemoeide
een deken van
sneeuw verborg
muizen en land
hij hoorde de
zwarte vogels
de trekvogels
waren allang…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het helder weten
dat alles ons gegeven is:
de zon, het licht,
de kinderlach,
de bloemen en hun geuren;
de witte sneeuw,
de lange dag,
de vriendschap en de kleuren;
de vogelzang,
de lentelucht,
de blije open deuren.…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
Over woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
480 Ik weet niet of er woorden bestaan
die de schittering van vroege sneeuw
of het zomerlied van cicaden verstaan.
Is er woord dat ergens toe leiden kan
naar olijfgaard pijnboomwoud of naar
het licht dat in de dood verschaalt?
Ik weet niet of er woorden bestaan
die een pad van ijs doen smelten
kilte en kaalslag kunnen verslaan.…
BIJ WELK LAND?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Atlantische Oceaan
en de Noordelijke IJszee
voelen over hun golven
een druk trefpunt
van kwade luchtstromen
de koude adem uit Groenland
smeekt de zucht van Denemarken
bij Andersens Sprookjesland
te mogen blijven
terwijl Amerika
hebzuchtige reuk
naar binnen zuigt
wil dit reusachtige eiland
van het Poolgebied bezitten
het strenge sneeuw…
hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
203 ik kan de zon niet verzwijgen
wanneer ze hartveroverend
moeder aarde verhit met al
haar liefdesperikelen die ze als
vrouw zeker in grote getale bezit
een lentezomer die in mijlen
stond gegriefd daar de tijd
in een tempo van “ slow motion “
voort slenterde door kou regen
sneeuw warme jassen muts en
de verwarming op aangenaam
onverschrokken…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken spreken in de verte
geven waarheid aan de nacht
laten mij de hoop bekijken
als het zwart
het wit verwacht
tere vlokken uit de hemel
sterren door het grijs gezegd
praten woorden in stilzwijgen
waar de sneeuw…
Zwarte sneeuw onschuldig Lam
hartenkreet
5.0 met 31 stemmen
697 zinnen
wonders in sprankelende volzinnen
de mens zonder inkeer,zonder bezinnen
aanslagen verzinnen,
elkaar niet kunnen beminnnen
Boeddhisten vasten verwoorden
Waar is de wijsheid geboren
Godsbeelden levens ontnemen
Leerstellingen in donkere beelden
scheppend onvermogen
Godsdiensten die uitmoorden
Zwarte schapen opgelicht
Zwarte sneeuw…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 En vromen vonde' in verse sneeuw geschreven
Een reuzig kruis, de top naar 't Oosten richtend...
Spraken dan zacht van dit geheimenis,-
En zij verstonden 't hemels teken, stichtend
Een heerlijk huis, tot ere der verheven
Vrouwe Maria, die Gods Moeder is.…
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij leeft vijandig tussen het ontluiken
Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw
Zich handhaaft in de schaduw van de struiken.
En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw.
Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten,
En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd.…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
De Fazant
gedicht
3.3 met 51 stemmen
36.834 .
----------------------------------------------------
Uit: 'Lachen in de sneeuw', 1994.…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
De vier jaargetijden
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.368 op de fiets
Nooit kom ik je meer tegen
Nooit meer zomer
Nooit meer de zon
Nooit meer die stralende lach
Nooit meer naar de ‘Spar’ met een boodschappenbon
Nooit meer herfst
Nooit meer de wind
Nooit meer ‘Opa’ nooit meer ‘Heit’
Nooit meer een stukje marsepein van die goede oude sint
Maar …
Altijd weer die winter
Altijd weer die sneeuw…
Kerstdroom
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
3.519 Bomen getooid met ballen, piek
en sneeuw, engelen met ‘peis en vree’,
kerstman met versierde slee,
huizen vol hemelse muziek,
konden mij niet echt bekoren.
Alleen weten dat jij er was
en altijd tot het heden zou behoren.
Ik kroop dieper in mijn jas,
koude beet in mijn oren,
en volgde blij in jouw pas.…
Ochtendstond
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.413 Uit zijn keeltje trilde een liedje,
zo lieflijk dat toen het begon
ik al mijn zorgen voelde smelten
als sneeuw voor de zon.
Het zong van verre stranden,
vol van vrolijkheid en dans;
het was of enkel het vogelwijsje
de ochtend vulde met zonneglans.…