1824 resultaten.
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
Bovenal
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
895 pijnlijke afscheid telkens weer
Het emotiespel fel en ongekend diep in mijn ziel
Verwarring bovenal toen ik voelde dat ik viel
Onbegrepen in een waas van mist beland
Mijn hart zo broos en breekbaar als fondant
Als een waterval vloeien mijn tranen voor jou voor mij
Het mooiste wat ik bezat verloren…………het is voorbij
Kleurloze gevoelens in grijs…
Spelen in de regen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.504 Heerlijk in de plassen spelen
modderspetters op 't gezicht
grijs opgedroogde druppels
dromen van een ,onnozel, wicht.
'k zie mezelf zo graag nog eens
lekker baggeren in die troep
even nog een kind gaan wanen
spelend op de natte stoep.…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw
En flikkerde op het water, en de stenen
Van huizen en straten waren wit beschenen
En grijs bestrepeld met der takken schauw,
En in de ganse stad waren door-énen
De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou,
En waar de warmte lag in de luwte lauw
Woei felle wind om huizen-hoeken henen.…
DE MIJNWERKERS
poëzie
4.1 met 19 stemmen
4.361 Nog dekt de morgennevel
Het grijs bedauwde veld,
Schoon ’t purper in het Oosten
Een held’re dag voorspelt.
Daar glanst de toorts des hemels,
De zwaluw klieft de lucht,
En menig deur en venster
Gaat open in ’t gehucht.
Daar komt allengs meer leven:
De mannen treden uit
Met spa, houweel en hamer;
De mijnklok wordt geluid.…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 De wind liefkoost de rozenblaadjes
zacht de hand strelend door het spinnenhaar
scheidend de huid met zijn peinsplooien
die zij voortbrengt
De streling verveelt nooit
mits gedachtenloos smorend
de wortels rood verdwijnend
trekkebenend in de zee van
grijs wijs geslagen onbekommerd
alomvattend spat de honingzachte
gedachte uiteen
Als een…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 De kauw die mij groet -
hij is als je goed kijkt
niet zwart maar rijk
geschakeerd in grijs
in zwart in streepjes wit.
ZONNELEEN
De sequenties van Amos Kurzweil 31…
Ze lopen hand in hand
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.911 De rimpels zitten hier en daar,
’t lijf, dat zakt wat uit
’t haar wordt grijs,
“bij haar soms geverfd”,
nog steeds lopen ze hand in hand
De tanden zijn van kunst,
sommige ledematen eveneens
De rimpels niet te tellen,
maar dat is een gunst
Ze lopen nog steeds hand in hand.…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en struiken
worden grijs…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 alom mij heen
bestaat al jaren
een Cordon Sanitaire
cellen waarin rollen
veelal grijs getint
of zo de gezetene bemint
zacht en lieflijk bedrukt,
nadat de stoelgang is gelukt,
het strijken ondersteunt
soms in vaart,
met haastige spoed
doch vaak, zo niet steeds meer,
nadat er eerst hortend en stotend
lijfelijk…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.…
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 De lucht zal blauw gaan kleuren,
weg met grijs, weg met de regen.
Er staat weer veel te gebeuren,
Nederland komt elkaar weer tegen.
In de files richting het strand,
sterker nog: ergens op 't terras.
Met een kopje koffie in de hand,
want 't is goed toeven achter glas.
Dus gij Nederlanders: Ontwaakt,
de winter is ten einde gelopen.…
Nieuw behang
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
573 Nog even peuteren
aan resten roze en grijs.
De kwast strijkt
wat wil rollen plat,
links komt op rechts,
inspanning kleurt mijn wangen.
De armen vol met lente,
mijn haar raakt het plafond.
Het zachte plofgeluid
laat het geweekte hangen,
al strijkend tover ik
mijn voorjaarsdroom.…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Hoog staat het stralend witte zonjuweel
En slaat zijn hete licht op 't land te gruis,
De zilvren vlammen laaien uit 't hemelhuis,
De barnende aarde blakert grijs en geel.…
de andere slaap
gedicht
3.1 met 17 stemmen
6.376 Grijs licht, late zwanen in strakke vlucht
langs ijle belijning van wijkende bergen
op het hemelse paard uit fergana gekomen
en nu aan de rand van verstijfde moerassen
zuidelijk de weg die zich splitst op het herfstig plateau:
denkbeeld van damp om bereden nomaden,
flits van een trein roodbestoft uit de bergflanken brekend -…
Jouw stille heengaan...
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.910 Heel zacht streel ik jouw zilverwitte haren
die een paar maanden geleden
nog zo vol grijs waren.
Jouw ogen zijn stil gesloten
en jouw mond ligt tandloos open.
Traag gaat jouw ademhaling
soms reutelend op en neer
en prevel je onverstaanbare woorden
misschien dat je ons toch nog hoorde.…
Intriest - Vrie triestig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 de lage zon schildert een zebrapad
in onze diepe, lege tuin
de buren leveren boomzwarte verf
wij een grasgroene straat
daar waar het kippenhok niet staat
komen er al paaltjes uit de grond
met grijs kippengaas errond
zal ik oversteken?…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Laat ons nog éénmaal samenstaan -
De wereld wenkt zo grijs, zo wijd...
Geef mij nog éénmaal, vóór wij gaan,
Uw troostende barmhartigheid.
Eén enkle maal: dan zal Uw hart
Vergeten wat gij thans beschreit -
Mijn droefenis die zwijgend mart,
Mijn smart die om Uw droefheid lijdt.…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Grijs is de zondagmorgen.
Een storm fluit langs draden van staal.
Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.…
Carnavalstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 De dag is grijs, hij zoekt profijt,
heel wat anders dan een tak omlaag.
Daar zit een bolle vink te chillen:
Okerkleurig verenpakje.
Niks niet stressen, honger stillen.
Poetst relaxed zijn snavel aan een takje.…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Buiten is het grijs en grauw,
de huizen staan er verlaten bij.
Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.
Geen vaste grond onder mijn voeten
en mijn zintuigen op slot.…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
850 de zon breekt door de wolken, nog niet zichtbaar voor het oog
grijs en grauw nog overheersend, staat daar plots een regenboog
langzaam wordt een glimlach zichtbaar om de mond van een kind
en de regenboog strekt zich verder als een oneindig kleurend lint
zo kwam jij in mijn grijze leven, onaangekondigd net als het lint
ik was er totaal niet op…
Danklied voor vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 De winter, alhoewel er die
niet eens geweest is, kleurt ook de gevoelens grijs
en doet versomberen tot klagen en zeuren. Maar wie
het wil hoort zelfs de vogels nu een feestlied fluiten.
Wat komen nu veel mensen buiten en werken in
de tuin en roepen naar mekaar wat vrolijks.…
Het einde nadert.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.071 grijs uitgeslagen rotsen markeren het ruige veld
waarop blonde schapen vredig lopen te grazen
zijn twee honden die tegen weglopers grauwen en razen
de bejaarde herder werkt hard voor zo weinig geld
terwijl hijzelf na zoveel lichamelijk zware jaren
vele honderden hectaren met zijn beesten heeft belopen
is opeens de onrust en angst in zijn lijf…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Grijs verheft de dag zich in haar nieuwe ochtendgloren.
Het kader van mijn raam weerkaatst nog licht,
vreemd hoe helder grauw kan zijn.
Nog net uit bed, bezie ik onbedekt,
hoe mensen zich in nevels hullen.
Haastig kaatst het voetgeluid,
dof en onbedwongen.
Het is alsof de regen in hun verder huilt.
Er is geen tijd.…
Verwondering
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
568 stem in de stilte leg
zoals de druppel opgenomen door de zee,
één wordt
zodat 'k kan mee bevloeien,
helpen groeien,
dorst lessen,
zwijgen en kan zeggen,
er te zijn voor jou, mezelf,
genieten kan
mijn geluk doorgeven,
want nog steeds... is er zoveel kleur,
de bottels en de bessen,
de ondergrondse witte knollen
de groentinten tussen 't grijs…
Vrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Dwars door al het schrale blauw,
met grijs gekleurde streken,
schreit het voelbaar langs me heen.
Het sijpelt, gestaag,
maar onherstelbaar.
Kwetsbaar, ongenuanceerd,
laat het alles in me vrij..
Laag, na laag,
Broos en weerloos,
machteloos,
valt de entourage van me af.…
Dit zou een afrekening kunnen zijn..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 hij houdt van Aspe, ik houd het bij Claus,
ik lees de Russen, hij geilt op Mickey Mouse
hij houdt van Straus, ik verkies Mahler
ik houd mijn haardos, hij wordt steeds kaler
Woont hij in Kessel dan ik in Parijs
maak ik het bont dan zweert hij bij grijs.…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen…
De achtertuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Al oogt deze dag somber en grijzer dan grijs,
gelijk onze handen aarzelend met aanrakingen
we ademen, het is zo onmogelijk niet van
elkaar te houden, te weten we slepen als net
met helende blikken elkaar dit tij en tijd door.…