2105 resultaten.
Zeven hemels
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 ik zag de
diepte in je blik
als jij verheerlijkt
zat te kijken
nog net niet hemels
maar het begon
er sterk op te lijken
de focus gericht
op verte die
in het bereiken
van de horizon
alle mogelijkheden
bood om nog langer
te kunnen kijken
waar aarde rondde
maakte lucht een
oplichtend contact
gaf verticaal weer zicht
aan eindeloze…
Duizend koren
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
481 vanuit de verte
hoor ik jou al zingen
met de stem van
duizend koren en
ik zing mee met de
tranen die als ik jouw
muziek hoor als een brok
in mijn keel blijven steken
met een hoofd vol
emoties stromen zij
overvloedig en verstikken
mijn stem tot ik jou zie
en de puzzel van muziek
liefde en schoonheid de
hemelse variatie krijgt
waarvoor…
mutus
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
583 we zouden het
verdriet verlaten
alleen maar turen
in de verte turen
naar glinsterende
golven
alleen maar
kijken naar rood
opvlammende bessen
wachten op een
vervlogen koperwiek
in de oranje zon
we zouden
hertenbedden vinden
in het geplette
hoge gras daar
de ogen sluiten
voor de koude nacht
alleen maar
kijken naar de…
Op de fiets
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 energie
De dunne bandjes houden dapper stand
De zwaarbevraagde spieren staan in brand
Het samenspel van ham en kuit en knie
De rug kromt zich wat ronder op de fiets
Het onderlijf schrijft haast een manifest
Het bovenlijf een schaduw van de rest
De wind, de weg, de ijver, verder niets
De benen lopen vol met heilloos zuur
Pas in de verste verte…
Vleugjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 op luwe plekjes
langs muren met ramen
die al decennialang
in vage verten turen
dwarrelen vleugjes geur
mengen zich zonder
kleur tot een database
van alle liefde en leed
dat in de wereld gebeurt
pas als de grote
schoonmaak komt in
het seizoen van stormen
worden de geuren
geüpdatet door het blad
dat in de herfst gevallen is
en meegenomen…
Diep in de geest een reservoir van moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 Dat was wat mij al eerder overkwam
De appel valt weer niet ver van de stam
J.C raadt mij mentaal herrijzen aan
Staalblauw en strak vandaag de hoge lucht
Een reepje meeuw, restant van lendendoek
De zon zet schijnwerpers op bloem en blad
Ik val opeens ten prooi aan twijfelzucht
Want sta sinds kort als moedeloos te boek
Ik aarzel, in de verte…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Atlas de hemel op zijn schouders draagt,
hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden,
deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s draad uit mijn handen,
voel ik hoe verlangen voorbij de verte…
Woestijnkamelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 nog klonken
uit de verte
de schreeuwen
van woestijn-
kamelen en
knarsten het
door lucht
gedragen zand
tussen kies en
spaarzame tand
de wind was
opgestoken
daarom hadden wij
de opgravingen
onderbroken om
in rustiger tij
verder te gaan
aan een nieuwe
opening van het
gangenstelsel
wij proefden al
de lucht die daar
eeuwen in…
Tour du mal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 Na beulen sleuren eenentwintig dagen
Drie weken afzien klimmen dan weer dalen
Wacht er - elke seconde telt -
een prijs
Al ben je uitgemergeld, uitgewoond
In maillot vert of blanc of maillot jaune
Wat moet dat moet, want gaten dichten loont
Een sprint aantrekken, langs ravijnen scheren
Je leven zelfs met doodsverachting wagen
En 's avonds…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Een kat die gezwind een schutting over stak,
in de verte een zwaluw richting het Zuiden.…
VRIJE NADAGEN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Tijdens de stille, werkzame uren
denkt hij aan zijn taak en reizen van weleer;
vanuit het paleis riep de verte steeds weer,
vroeg rechtspraak en daadkrachtig besturen.
Het rustige klokken maken zonder dwang
geeft na zwaar bestaan van wereld leiden
verrassende, ongebonden scheppingsdrang.…
Je eigen blote bips
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 al mijn woorden
zijn gejat
beladen met
hun eigen sores
die blijkbaar
een noodzakelijke
voorrang hadden
geld hebben
en vreemd doen
rollen vaak de
rode loper al uit
in de verte lonken
snel roem en
een vette buit
om dat kacheltje
te laten branden
zijn er genoeg
ongure types
voor handen
de artiest krijgt
zoveel zorg daarvoor…
Maatschappelijke omgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 Zo stil reeds was de tijd mij gepasseerd
slechts met kleine tikjes
en in de verte het beieren van een carillon
daar tussen de leegt6e van het moment
en het gedaver van raketten,
tegenhang van veiligheid en gevaar.…
GEVLEI LOERT EN VLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Een vlammetje in de verte trilt en danst.
Zij zweeft voort, wijst de weg naar Bethlehem,
waar 't leven om Jezus' kribbe glanst:
voorbode van het Nieuw Jeruzalem.…
BLIJ BIJ VERNIELING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
358 Omgeven door oorlogsgeraas
richt het kanon zijn mond
strak naar de verte
spuugt vuur naar zichtbaar
of verscholen vijandig doel
slokt klakkeloos
almaar springstof en granaten
om eigen betekenis
te bewijzen
wacht onbewogen
op dreiging die gewelddadig
dan wel heimelijk nadert
heeft onuitputtelijk geduld
tot het veelvuldige schieten…
Mobieltje (om bestwil)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
599 Dat is goed, zo moet dat
zei jij
waarna we zwijgend tuurden
[door de zandstorm]
de verte af
naar de horizon
over de glinster
van de zee
en de meeuwen.…
Alsjeblieft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
273 verstand en
anderen ook een snavel hebben
de wereld ligt op zijn malle kop
door ellende en onrechtvaardigheid
dus hou wat eerbied voor stiltedromen
zwijg wanneer woorden er niets toe doen
in volle aanwezigheid van het bewustzijn
tussen andere zwijgzame mensengezichten
bij de oeroude levensboom en droomavonturen
zie je mensen naar de verte…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 Het wijde Friese water roept gedachten
naar verte of ronddraaien in nabijheid.
Tevens zetelt hier bezadigde tijd
vol zwoeglustige, honkvaste krachten.
Trotse boerderijen werken voldaan,
omgeven door geurige weilanden,
wier arbeidsstemmen nooit zullen vergaan.…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
197 Het lichte zinderen begint in de verte,
waar letters kapseizen in een blinde bedding.
Geen vinger die richtte of de bladzijde wendde,
toen de inkt miste en over de velden vertrok.
En toch landt de nacht in een vlijmscherp verband.
De sterren lichten op als een dwingend schrift,
een perfecte bedding waarin het raderwerk spint.…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 haore wange
verraodt verte,
die oewe spieghele
miene hert;
die grens wort
al dunne verleght,
sterve groeit hard.
.…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Rijen vers gedolven graven,
Verdwijnen in de verte,
wachtend op hen die nog moeten komen.
Moeders met trillende handen.
Vaders met kapotte eeltige palmen—
een leven vol liefde
begraven onder het zand.…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.912 Men hoort de ritseling van 't lover
dat zij beroeren met haar voet,
en komen zij de ruimte binnen,
dan stort zich heel de rijke buit,
die zij van 't land zich mochten winnen,
welriekend in de verten uit.…
LIEFDESGEDICHT IN HET NEDERLANDS
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.529 Dit is een liefdesgedicht
in het Nederlands en het gaat
over koeien en weilanden,
de wind over de sloot,
de tegenwind over de sloot,
de tegenwind over de roeiboot,
de molen in de verte
met de lachende molenaar,
want het waait van geluk
over de boot waarin
zij zitten, waarin zij roeien
met de riemen die ze hebben
tussen de blanke weiden…
Met name*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.340 In de verte haalt hij de leiders in.
Morgen staat zijn naam in de courant.
-----------------------------------------------------
*In memoriam Cees Erkelens (1889-1959).
Het leven van de Nederlands kampioen op
de weg in 1912 - tevens mijn opa - wordt
beschreven in mijn pas verschenen biografie
Hervormd op wielen (Soesterberg 2005).…
Het duister
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.009 Ik kijk nog eens rond
Maar mijn vreugde verdwijnt
Het geluid is weg
Mijn zicht is zwart
En ik kan nergens heen
Ik kan wel gaan lopen
Maar ik zie niet waar ik ga
Ik kan wel blijven
Maar ik zie niet waar ik sta
Al was er maar een kaarsje
Een klein stipje licht
Dat zou mijn hart verlichten
Maar nu, is er niks
Een stipje in de verte…
De ontdekker
poëzie
4.5 met 1009 stemmen
4.294 Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog.
Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…
zelfs jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.195 ook jij kunt niet in alle spiegels lezen
omdat slechts één het ware beeld je toont
laat zien wat is en komt zelfs wat ooit is geweest
en 't altijd maar veranderen vrezen
’licht’ tot het duister zeggen moet - al trekt het
onberoerd in eigen verten weg
te wachten tot jij ook jouw schaduw bent
en van je houden durft omdat jij eindelijk kent…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Als mij de dromen begeven
En de nacht rept
Over mijn leven,
Als dan de torenklok klept
Uit de verte, zal ik zijn galm
Vertalen in een laatste psalm.…
Herfstbruingeur
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
800 Zachtzoevende wieken van de buizerd
zwevend tussen bruinkleurend bomenloof
Glinsterend in de verte slingerend
zonflikkerend water van de beek.
Laagstaande zonnestralen bijna gedoofd
door ruisende bosbomen, klamme geur.…
niet te geloven
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.797 gesproken woord
- niet nieuw voor ‘t lijf
groeit jouw bloem in grootte
als blijft het lentetijd
en waar wij ons ontmoeten
zien onze ogen hagelbuien
liefde opwaarts vallen
in ons hart terug
wensen wij vruchtbare regen
neervallend op ons verlangen
tranenplassen omgeploegd door laarzen
tot op de volgende straathoek
- want daar kun je in verte…