13575 resultaten.
WITTE KOLIBRIE
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
601 De witte kolibrie in kolkend wonder,
stilstaand in de tijd.
----------------------------------------------
----------------------------------------------…
Witte gladiool
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
660 De bruiloft is aanstaande.
Volgens de vaas heb je voorpret.
Hiep, hiep, hoezee:
je hebt je partner gevonden!
Nee, dan doe je niet meer
wat je dee.
Als ik je wederzijdse bloemschikking
mag geloven...…
Witte ridder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Elíme gaat naar haar vriend in wonderland
waar alice woont, dat weet toch iedereen
en wie die ridder is zeg ik
meteen
die strooit met euro's uit de vrije hand
Zo zijn er van die radicale
dagen
moments in love, waarin de nachtwind hangt
die als we thuiskomen de geur verdrijven
en niet per se om moeilijkheden vragen
O achahbar enigma…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Uitgespreid ligt in de vroege morgen
onaangeraakt en gaaf een laagje wit.
Later wordt het betreden, nu nog niet.
Vanachter zijn zolderraam een dichter,
in woorden denkend, schetsend, hem
ingegeven uit werelden van zijn poëzie.
Het onbeschreven wit van buiten waant
hij een groot te bekrabbelen vel papier.…
[ Witte engelen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Witte engelen
zingen wiegend over ons:
over verdeeldheid.…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Op de bodem van het oog
wordt óf gewacht
tot het hart komt halen
wat er van haar gading is;
de ruimte ertussen
een niemandsland
van verflauwende signalen.
Of het licht wordt er cilindrisch in gemokerd,
gaat op weg
door een buizenstelsel zonder lekken
om haar overval te plegen.…
Witte rook
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
869 Op ééntje na zal iedereen verliezen,
De winnaar is een soort van witte raaf.
Ik zie de symboliek ervan, dus ook
Begrijp ik nu de keuze van de rook.…
WITTE LENTE
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
436 Het schilderij geschapen
door kunstenaar Louis van Lint
toont nevel vol blaaskracht
waarin verlate sneeuw
en voort waaiende bloesems
druk om elkaar heen dansen
schimmige boomstammen
vluchten naar de leegte.…
een witte ruimte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
603 man uit Quanzhou
elke dag duizendmaal
met vlakke hand op
de rots te slaan
na tien jaar verbaasd
het spiegelbeeld de afdruk
in het steen te zien
veroveraar zonder
heilsverwachting
van het nutteloze
het leven
een witte ruimte
zonder lijst…
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens en
strelingen van het leven
onder het schuim van mijn bewustzijn
de witte…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.
De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 minder waar
we beginnen met regen
en hagel en sneeuw
en af en toe plaatselijk regionaal
ontstaan er weer wissels
die storen, bevroren
en treinen die weigeren
verder te rijden
na nachten van bittere ijzige kou
enkel nog matige tot strenge vorst
plaveisels bedekt met een ragfijn
dun laagje
een wereld die smacht naar het maagdelijk wit…
Het witte vraagteken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
263 onzichtbaar
bestaat vóór het woord
het is geen teken
maar een breuk
in het zekere
het stelt niets
en ondergraaft alles
het vraagt niet
maar opent,
waarin
zin en onzin
elkaar niet tegenspreken
maar samenvallen
in het
nog
niet
begrepene…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Het meertje in de bossen bij Beetsterzwaag
ademt vol heidelucht en moerasgeuren.
Zijn groenig water heeft ijle deuren
naar schone wereld met blijvende vraag.
Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.
Zijn veren dragen het gewicht van een onuitgesproken pijn,
gevangen in de trotse koelte van zijn eigen soeverein.
Het ijzige water voelt diep, de winter is onafwendbaar,
de zwarte nacht schuift traag over de kwetsbare natuur.…
Gebroken
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
1.902 Gebroken vleugels al na de eerste vlucht
Van het gevaar was ik mij niet beducht
Ik probeerde weer te vliegen na een lange tijd
En vloog naar de wolken zonder enige vorm van behoedzaamheid
Drijven op de wolken blijft altijd mijn droom
Met jou wil ik vliegen zonder enige schroom
Alleen moeten onze routes wel dezelfde zijn
De wolken zullen dan…
Wolkenbeeltenis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
378 In de wolken verschijnt zij,
De vrouw met wie ik zo graag vrij,
De vrouw die mijn alles is,
De vrouw, ik nu al zo lange mis.
Helaas waaien de wolken uiteen,
Waardoor zij weer verdween,
Haar beeld is nog op mijn netvlies,
Even, tot ik haar weer verlies.…
aandrift
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 Een blad papier te zijn
wit halsstarrig
wat onder de huid zit
gepropt in de keel
gesloten in zichzelf
Ik trek een horizon
met witte potloden
wit en maagdelijk
ontspruitend uit een wonder
gekropt uit mijn lichaam
zelfsluitend
Halsstarrig teken ik witte V’s
vogels in formatie
het wit op 't witte landschap
komt tot leven
de vloed steekt…
spatie
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
595 op zoek naar brandstof
stoppen even de persen
wit kopieert wit…
schilderen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
639 kraaien schilderen
op witte kerstdag wensen
gewoon in zwart-wit.…
's nachts vliegen...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
620 De meeste mensen kunnen vliegen 's nachts
en willen dan in roze wolken zijn
en zonder vleugels dromen in satijn
maar landen dan ineens heel onverwachts
en weten dat de zon alleen maar schijnt
wanneer de droom achter de wolk verdwijnt.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 uit gewoonte is overgeslagen
ver buiten ligt het park
met beelden bleek ongemoeid
veilig verstomd in hun ijzig marmer
de witte schilvers huid zijn
van een mediterrane zomer
een tuin overwoekerd buiten het seizoen
de sculpturen met de traag versteende lijven
niet gewend aan tijd
de stad ligt in een hel gat
dat uit de wolken valt
het…
Yes he can can
snelsonnet
1.5 met 2 stemmen
743 Al was de overwinning dan wat krap
We gaan graag even op de stoelen staan
Nog vier jaar in de meest bekeken baan
Van crisismanagement en leiderschap
Nurse Hetty legt haar kap af voor de nacht
Haar termijnen (23) zijn volbracht…
WENTELWOORDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Spraak van wind rondom levend hout daalt neer
in Het Witte Huis, omhelst keukengeuren,
geeft samen met kookkunst eigen taal weer.
Goede spijs siert na veelvuldig keuren
de tafels. Toon van warme zaal én guur weer
meldt zich om Kerstbijeenkomst op te beuren.…
naar boven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 ik keek
graag naar
boven
soms sloeg
mijn hoofd
op hol
regelmatig
verkeerde
het in hoge
wolken
nog kijk ik
graag naar
boven net
als het hoofd
zich graag in
wolken hult
dat kan zolang
jij me vasthoudt
zodat ik niet
struikel en val…
wording
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
421 je laat iets
dansen vlak
onder de wolken
een plek waar
je zelf niet bij
kunt waar
onbekende
gebieden worden
verkend tekens
overgebracht
je stamelt
het hoogst haalbare
voor woorden
die je niet hebt
je laat iets
dansen vlak
onder de wolken
een plek
waar je nog niet
bij kunt…
Naar boven zien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 Donkere wolken glijden stil voorbij
eventjes na het middernachtelijk uur
Ik zie omhoog want de kust lijkt vrij
uit te gaan zien naar het hemels vuur
Wolken beloven in ’t nachtelijk ontij
dat de hemel zich binnenkort ontsluit
Ik sta even stil bij onze maatschappij
en hoor van verre ‘t troostend geluid
Donkere wolken boven dit tranendal
als…
Eenzaam (senryu)
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
1.473 Donkere wolken
verdrinkend in de rivier
ogen eenzaamheid…
Golflinks
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.136 Vijver in golflinks
op zijn bodem balletjes
hangend aan wolken…
Roze gedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 Een zee van roze
Als wolken bij avondrood
Flamingo's aan zee…