1937 resultaten.
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Meerkoeten dobberen op veilige afstand
van deze vreemde eend.
En als het zonnig is,
er sterren schijnen op het water,
zwem ik er naar één,
om er in op te gaan.
Wanneer ik, terug, er weer uitklim,
zie ik de zon door plukken pluim,
die als wezens met verlichte haardosjes
bewegen op hun stengel.…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
624 Ga je nu op vakantie
dan ratelt je skype
en rebbelt je voicemail
dan roept alles je na
Op een afstand bestuurbaar
elke camera kijkt
controleert je op fouten
waar een boete op prijkt.
Op een post in de verte
kan iedereen zien
hoe ik peuter in neuzen
en dat opeet misschien.…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op
vogels en vlinders vragen asiel
onder dikke rieten daken die als mantels voor elk seizoen
om de schouders van hoeves en hofstedes hangen
een eerste blad verkent de afstand…
Onheilspellend gevoel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 Te veel afstand van mijzelf ben blijven nemen.
En is er zo veel tijd verstreken.
Alleen ik ben degene die bij dit onheilspellende gevoel is blijven steken.…
Pril geluk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 Ik geef mij over aan jouw deining, subtiel
in kussen
als in de ochtend ogen loom begroeten
lachen ze ons innig verbond
met de kiem van liefde die is geplant
overbruggen we de afstand
met Carpe Diem!…
Het gezellig knisperende schelpenpad.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hier te verpozen lijkt een verlangen
niet meer te stuiten; op een afstand tuurt
de verte naar wat vissersboten, deinend op
de golven, ver van het strand.
Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw
te zijn. Die strandvonder hoog in de lucht.
Die hier gaat en daar wat vindt.…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Vrouwen van Algiers*
vastgelegd door Eugène Delacroix
lenzen van zijn ogen op scherp
Zonlicht spiekt spontaan door een raampje hogerop
Terwijl de ene vrouw zeer spontaan lijkt te poseren
schijnen er twee in serieus gesprek
de vierde lijkt te vertrekken
hoewel zij een opmerking maakt
Tapijten bezet, maar niet bezaaid
de wereld lijkt op afstand…
Vandaag knip ik de touwen door
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 eenzaamheid in quarantaine
In m'n roze zomerjurkje van satijn
een grote strooien hoed
tegen de zonneschijn
dool ik door de stille straten
Een mens met een zacht gezicht
een vriendelijke stem roept, zwaait en
praat tegen me
Al de gewone dingen
worden ineens bijzonder
Ik zwaai terug
met mijn doorweekte hand
op anderhalve meter afstand…
Ballade van de zee
gedicht
4.1 met 565 stemmen
10.601 De afstand is niet zeer groot.
De levens aan boord, zij wegen zo zwaar
en de boot is licht. Ook brandt er geen kaars.
Aan de overkant is nog een feest aan de gang.
Men eet er de wereld, al eeuwen lang.
Spoelen de lijken aan, vangt men ze op
en wordt stil. Een minuut lang spreekt God.…
Mondmaskers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Afstand bewaren,
respect tonen en onszelf
en anderen geen onnodig risico laten lopen.…
Tussen ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 ontwaken lijkt langer te duren dan gewoonlijk
misschien dat deze ochtend extra aandacht verdient
maar jij denkt nog aan de nacht, steeds aan de nacht
in wat voor handen is aan maneschijn en sterrenpracht
in dromen nooit verloren, door een glimlach weer herboren
zo blij dat wij nog vrienden zijn, zo vrolijk en gezond
er is een wereld van afstand…
Co & Vid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik zag hen in de Rue de Madeleine
Co, een klein Chineesje, virulent,
Met naast hem, stekelig en heel vileine
Zijn eega Vid, wat bleekjes bij haar vent
In 't uur der wake hadden zij geen keuze
Dan paarsgewijs, doch op voldoende afstand,
Hun arbeid te verrichten, malicieuze,
Het zette hoogbejaarden aan de kant
De immanente impact vulde gaatjes…
Er zijn zoveel jagers in een stormachtige wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Veelal gewaardeerd zolang
zij hun afstandelijke eigen koers
blijven varen; die hen zonder de
mogelijkheid hoger op te komen hun
onmisbare klus laten klaren.
Zonder strepen, sterren, medailles;
of misschien wel met een stank voor
dank in het verschiet; gaan de eeuwige
optimisten voort op hun separatistische
weg.…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 de tafel ligt ermee bezaaid
restanten van gedachten
een schrale troost
wat harde woorden
vaak emotieloos
in een keer weggemaaid
wij waren een beginneling
wind waait stevig
muizenissen weg
zand verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet meer mijn vrouw
maar ver afstandelijk…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 touw
een rode vlieger met een staart
en dan haar vader
meisjeshandje in grote mannenhand
samenlopen van verwachting
tegen de wind in die
rode vlieger naar de hemel blaast
zie haar handjes voorzichtig
papieren boodschap vouwen
om de vliegerlijn - hoor
hoe zij de wind smeekt om hem
mee te nemen- hoog - hoger dan hoog
waar afstand…
aarding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 een houthakker
die een boom omlegt
Met klompen aan de vingers
betrek ik het papier
het kluwen vertrekt in een zindering
tot ik er met een zinsnede komaf mee maak
trek er een lijn onder
trek er mijn handen vanaf
trek richting tuin
en schoffel in wat vergeten aarde
mezelf vierendelend tot onbestaande
uit aardse handelingen
en met wat afstand…
Kosmonaut
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Op absurde afstanden van geliefden.
Niet te bevatten.
Je vat het niet, daarom wil je dit.
Daarom moet het.
Je beseft niet wat je achterlaat.
Stap niet verder, in godsnaam!
Je kunt nooit meer terug...…
In lijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
590 als je toch een richting
op moet, blijf dan
evenwijdig aan mij
op armlengte afstand
of een iets te dichtbij
ik zal wel lineair voortgaan
onafgebroken regelmatig
dagen vullen met bestaan
binnen de lijnen kleuren
grijs of zilver, zilvergrijs
standaard HB zal voor
kleurpotlood doorgaan
het krast en vlekt
morst koffie en tranen
als de houten…
Het vuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 eenzaamheid
het vuur
is heilig zonder zijn verwoestende natuur
wanneer je
een kampvuur bouwt
met een lucifer
en wat hout
Voel je je
vertrouwd
je gaat op
in de basale elementen
voor echte momenten
Daar waar mensen en
een kampvuur
mooie sferen
creëren
ontstaat er vrede
waarbij je eventjes in gedachten van alle zorgen afstand…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 We sjouwen onze molenstenen
over een maakbare wereld, haar
grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd.
Zodra ze groot zijn, zijn ze druk bezet,
gaan ze ijverend bestaan,
vrezen ze, dat morgen tijd ontbreekt
voor noodzakelijke taken, stoten
op de feiten. Jij bent ze dan kwijt.…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 de horizon in de toekomst verdwijnt
het is de stem van het intense volk
die tot je spreekt in het diepste verlangen
de inheemse liederen
van papegaaien door het dak gegaan
totdat je eindelijk met de tradities breekt
en blijft leven in die virtuele droom
nu de horizon met de dood prijkt
het ultieme prijskaartje voor liefde
op afstand…
van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik wens je een fijne verjaardag
in de hoop dat alles in orde is
in deze vreemde en lastige tijd
waarin de liefde van ons vraagt
elkaar nabij te zijn op afstand
het maakt vandaag niet minder
een dag vol van dankbaar geluk
omdat wij terugkijkend genieten
van de mooie momenten samen
in prachtig zomerse maanden
net zo goed als…
Als tijd en ruimte niet bestaan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
487 als tijd noch ruimte bestaat
dan ben jij hier, nog voor ik vraag
ik ben daar, waar jij mij mist
nog voor jouw adem mij verlaat
geen morgen dringt zich aan
geen afstand tussen jij of ik
niets scheidt ons geraak
in jouw lege zielenblik
als tijd en ruimte niet bestaan
is elk nu een eeuwigheid
is jouw stem al in mijn borst
voordat woorden…
Vita Nova
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
332 Onder een vliesdun laagje goudkleurig vernis
onze normen en waarden
in ons eigen tempo
geen boomer met traag
geen Gen Z met speedy
kunstmatig intelligent dna
Wij doen het tezamen
op afstand, in golven
van elektriciteit
zonder weerstand
van monsters die
niet zonder waarde
uit diepzee gevist zijn
van het weerspannige veld
tussen …
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Wat ooit voelde als een
noodzakelijke afstand tussen mijn
huid en alles daarbuiten, blijkt nu een verschuivende
grens te zijn die ademt en licht doorlaat zonder zichzelf te verliezen.…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 Afstand werd feit.
De weg bleef gaan.
Dat was alles.…
Wielen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
407 een stop langs
een lege baan
motor uit
de dag gedaan
koffie in een
eenvoudige mok
ze zit en kijkt
geen druk
geen klok
geen wet
maakt gewoon
precies haar bed
een kleine ruimte
die zij kiest
moe maar rustig
haar verblijf,
wat ze meedroeg
valt van haar
het vooruit gedachte
ligt achter waar
reizen geen
afstand…