2508 resultaten.
De morgenzon weerkaatst
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
622 De morgenzon weerkaatst als licht in
duizend druppels aan het raam gekleefd.
Ik maak er toch geen foto van: het mooiste
zal alweer voorbij zijn eer ik terug ben.
Zo breekbaar is de tijd en wat intussen kan
gebeuren als wij zoeken naar bestendigheid.
Maar hebben wij nog aandacht voor die
stille uren van de morgen?…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Met duizend stormen ze de trap op, als één dringen
ze binnen. Ik ben het gif dat door mijn aderen stroomt.
--------------------------------------
uit: 'het huis woont in mij', 2013.…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 Het behouden huis
wat eens zo
veilig voelde
is gebarsten
in meer dan
duizend stukken
op tenen
balancerend
om de gemeenste
scherven te ontwijken
zwaaien armen ongedurig
om het evenwicht te bewaren
twijfel had al langer
geknaagd, en niet alleen
aan de stoelpoten
maar aan de fundering
van mijn zijn
mijn ongereptheid beschaamd…
Van hier naar het uitspansel en terug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 Vanuit de hemelboog
Boven in mijn hersenpan
Reis ik in de capsule
Die mij royaal ter
Beschikking is gesteld
Naar het uitspansel
Dat zich onmetelijk
Boven mijn heelal
Uitstrekt -
Planeten zie ik,
Sterrenhemels,
Melkwegen te veel
Om te tellen -
Ergens halverwege
Kom ik de Hubble
Tegen die met
Zes en zestig duizend…
ons leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 ga vijftig jaar terug
en nog eens vijftig jaar
en doe dat twintig keer
zijn we terug in het jaar duizend
twintig mensenlevens na elkaar
passen makkelijk in een klaslokaal
en je hoort ze ook praten
al die stemmen uit de verte
recht voor je neus
je kunt zelfs kwaad worden
die wil ik niet meer horen !…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 In het smetteloze groene gras
staan hier duizenden vergeet-mij-nietjes
op de kaalgevreten botten
van een lang vervlogen jeugd.
Hier ligt, postuum tot heldendom verheven
en voorzien van ster en streep,
de vroeg geknakte bloem der natie.…
Vereeuwigd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 gelijk duizend verhalen in één
veelal licht kleurgebruik waarmee hij de mens
portretteert, neerzet aanklaagt
goed versus het kwaad
tekent hij met minuscule precisie ieder detail
met evenveel liefde ondergedompeld in
zijn fantasierijke wereld, waar staarten rijkelijk
worden toebedeeld aan een ieder, trechters
steevast op koppen zitten
vissen…
Ikeapedia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 Bij Elmtaryd, vlakbij Agunnaryd
In '43, toen soldaten streden
Daar timmerde hij grote tondeldozen
Hij was pas 17 en heette Ingvar
Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen
Begon de jonge Kamprad aan zijn droom
Een labyrint voor slapen en
voor wonen
Voor avond-, nacht- en ochtendrituelen
Voor allerhande kindertuig en
-spelen
Van duizend…
Autoliefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 De kennis van duizenden,
komt in ons autootje samen.
Voor minnaars, zoals ik.
Vijfenzestig jaren later,
voelen autootjes zoals toen.
Wetende dat mijn verliefdheid,
geen status, maar oude liefde is.
Nieuwe auto's roesten niet.…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Men heeft mij toegedekt met duizend namen
door eeuwen vroomheid en ontzag bedacht,
mij op een troon geplaatst, gebrand in ramen,
met milde tonen mijn gezicht verzacht.
Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Roos met doornen, duizend-
schoon.…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…
Lied van het leven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.891 Leven wil ik, levend leven,
Leven zonder op te geven,
Spijt elk lijfs- en zielsgemis,
omdat leven, ‘t moge kloppen
op de kin en op de koppen,
omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren,
zonder zien een daagraad klaren
door de dikke duisternis
van ellende, leed en lijden,
Nog zou ik niet graag verscheiden,
omdat leven leven is.…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering, je lacht
zegt brandingzachtjes lekker ding
terwijl je mij je warme handen reikt
in duizend…
Voor betering vatbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als de pest je huis en lijf bereikt
Schrik je op en kijkt om naar
De duizenden gesloten deuren
van het vertrokken voorgeslacht
Alle wiegelied en nijverheid
Versmalt tot enge gangen
Waar je niet, waar je nooit in wilt lopen
Stofzuigerslang van de eeuwigheid
Opsomming wordt enkelvatting
Het moment bepaalt vast het verder verloop
Als…
Bospad
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
577 Dwalend van verlangen,
Genietend van de geur,
Duizenden mooie bladeren,
een wereld vol van kleur.
De wind waait wat onstuimig,
waait gedachten van me af.
Schept weer rust in alle chaos,
waar ik me net nog in begaf.
Met het eind alweer in zicht,
mentaal weer opgeladen.
Loop ik de bewoonde wereld in,
Ik ben weer terug op aarde.…
Ik maakte foto's van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 haarscherp vrijende paartjes
En ik voelde me een gluurder
Zo verging het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars, het juichende
genot dat met duizenden…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Nooit vergeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 Daar was hij dan:
de bontjas, het warme cadeau
van Mister Hotshot, the Hunter himself,
hij schoot al zoveel beren dood
De vrouw blijft achter, weduwe
in het dorp van duizend weduwen,
vrouwen van nooit meer hetzelfde.
Van kinderen zonder vader.…
Chronisch dichtend brein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Ik heb een chronisch dichtend brein
En dat is echt niet altijd even fijn
Want net als ik graag wil gaan slapen
begint mijn brein weer woorden bij elkaar te rapen
Ik wens dan toch wel eens wat rust daar bovenin
Maar dat brein dat doet gewoon zijn eigen zin
En niet één, maar wel duizend zinnen laat het rollen
Die ik ook niet zomaar weg kan scrollen…
Bos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Je komt weer bij hem terug
in zangerige neurodiversiteit
omdat er een nieuw gedicht
in deze passie moet beginnen
met het zingen van de herfstbomen
langs het autisme van jouw jeugdig brein
je gaat helemaal los op het mos
in het bos met duizend lyrische takken
je probeert je te verbinden
met de hemelse sterren
tot de conclusie gekomen
dat…
Ik maakte fotos van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
273 haarscherp vrijende paartjes
En ik voelde me een gluurder
Zo verging het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars, het juichende
genot dat met duizenden…
Leve de legpuzzel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
384 Moe van het zoeken concludeer je:
via duizend vrolijke uitputtingen
komt je karma tot stand.…
De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.722 De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
En elkeen blaast zijn lied. En ’t maakt een droef geluid
waarin ik niets van eigen klank heb weergevonden.
En gij? misschien hebt ge ook getikt aan meenge ruit
en werd ge als ik weer feestelijk wandelen gezonden.
Nochtans: ik heb gedroomd, gehoopt; en ik droeg boete.…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een vloed die reikte
naar de stad en landerijen
eb zou in een nieuwe vorm betijen
we schoonden onze genen
in herboren worden, de niet-
aangepasten zijn verdwenen, zo
vonden wij elkaar na duizend…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Duizenden jaren
Zagen de winter
Smelten als was.
Duizenden jaren
Zagen de Lente
Groenen, als nu.
Velden als ijzer,
Stromen als rotsen,
Bergen van sneeuw,
Winterse zorgen,
Morrende harten,
Smolten voor God.
Duizenden jaren
Zagen die wondren
Nog zijn ze nieuw.…
zingen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.342 als jij er uitziet
bij de kleinste resonantie
meen ik je naam te herkennen
en mijn stem
klinkt beter als ze zwijgt
maar ze wil niet zwijgen
ze wil danken en buigen
ze wil de liefde dienen
die ik nog steeds voor je voel
mijn ogen ondertussen
houd ik gesloten
omdat ze zo het beeld zien
van jou in de ochtendzon
bloemen luisteren stil
duizend…
Suikerzoet
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
735 Voor de tijd verloren ging,
schommelde jij op
de zelfgesponnen wind
Blootsvoets ontvouwden zich
duizend sterren op het gezicht
van het kind
Hoger, steeds hoger
kriebelden jouw tenen
de pasgeboren nacht
Suikerzoete wolken
glimlachten vertederd
om jouw hemelse lach
Eindeloos zoefde
de maan mee langs
jouw wapperende haren…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 Gedurende ontelbare heldere momenten
Bekruipt mij het vreemde gevoel
Dat ik je al jaren ken
Voel de adrenaline die ons weerzien
Duizend keer zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover…