2594 resultaten.
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Onjuiste percepties
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 waar mijn hand de lijnen trok
schetste het verleden houtskool
strepen op het uitgeleefde linnen,
vlinders vluchtten te snel uit hun cocon
en stierven in het merelzoete maanlicht
de nacht was niet meer dan
een bezem waarvan de steel
onzichtbaar de ouderdom flankeerde
met een duisternis waarin de kurkresten
bleven hangen aan de rand van het glas…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 nu windsels van het uur waaien
schaduwen rekken
en jij geen dromen streelt
achteloos elk gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur…
Prehistorie
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.666 Je stoot met ballen over tafel
drinkt een glas, je proost.
Op de radio klinkt Elvis Presley.
Iemand spreekt van Vietnam.
De kroeg loopt langzaam leger.…
Wolken kunstsneeuw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Achter glas verdeelt de tijd
zijn stralende rust, dekt met
stilte dit tafereeltje toe en
draait de aarde door in de
psalmen van de lage landen
gewassen in een vroege toegift
van een aanstormende lente.…
Gaan
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
894 zij kijkt door het raam
en ziet haar ziel
spiegelend
in gebroken glas
waarop dromen wiegend
vervliegen
langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust
snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
Gesloten ogen. (Parijs 13-11-2015)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
596 Magazijn vol haat
werd leeg geschoten
kogels van 't kwaad
hebben 't oog gesloten
Met geheven glas
de vrijheid genoten
daar op 't terras
zijn ogen gesloten
Pop muziek
met kogel noten
werd bloedfabriek
die ogen sloten
Liefde is verwaaid
koelbloedig neer gemaaid
onderbroken is hun reis
in de straten van Parijs
Geef de Liefde, neem…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Duralex Made in France
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Terwijl zweetdruppels om
Voorrang vechten in de strijd
Wie zich het eerst een weg
Naar het voorhoofd baant
Om zich glinsterend
Aan de wereld te tonen
In deze jachtige examentijd
Neem ik een slok helder water
Uit het glas waar in de bodem
DURALEX Made In France
Staat gegraveerd -
En even valt de spanning weg
En kijk ik over mijn…
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Soms wou ik dat ik vloeibaar was
als de gin en de wodka
thans florerend in mijn glas.
Wat zou ik vloeien naar het grondwater van je oude huis
waar jij al aan mijn boetekleed weeft.…
Mijn ziel zoekt het zoete leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 We zijn ons eigen publiek
van ons is de stad, de fontein
speelt mijn toneel, het mag niet
maar de nacht is warm
en ik heb er zin in
Marcello komt de trappen af
hij kijkt liever, maar toch
bukt hij zich, zet zijn schoenen
naast het glas melk
en stapt het water in
Strelend vouwt hij zijn handen
om mijn hoofd, nog zonder
me aan te raken…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
woede vlaagt in rood
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.308 ontspannen lach je
in een droom die zachte
kleuren vlecht in beelden
die je handen maken
je zucht en blaast
wat lucht in glas
je vingers raken aan
wat toekomst was
een ster die barst
in grillig lijnenspel
je lach verdwijnt omdat
je met je tanden knarst
woede vlaagt in
rood achter je ogen
lippen krampen pijn
pastél heeft niet…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Middag in maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 bomen aarzelen
of knoppen komen
bollen schieten uit de grond
er zijn kleine momenten
die aan de lente doen denken
maar dan is er weer de vaatwas
de dweil die door de keuken moet
een vloer die zal gaan glanzen
er zijn wat geluiden gekomen
van wandelende vreemdelingen
die door het raam naar binnen staren
de rode tulpen achter het glas…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 als een koud harnas
spant de winter
om mijn schouders
ik ben het huiveren moe
in mijn hoofd laat ik hem sterven
een zachte witte dood of zo
op tv in de woonkamer
een meisje van honing
een meisje van glas
Pommelien T.…
Op de spits gedreven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
689 Polsbrede brevieren,
confrater Melchior,
kermen als lood
om oud ijzer
van de nagel
aan de doodskist
der hemelse plezieren
alwaar bevallige
engelen gevallen
vrouwen bewaren
in glas-en-lood
edoch geen hunner
zal het berouwen
want aanstonds,
o broeder Melchior
zal de pauselijke nuntius
onze gezegende gemeente
kond doen van het…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 De wilde rozen
Vergeten in het donker
Wie of wat ze zijn
De bergen zwijgen
Ze zien ons zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 De morgenstond heeft geen
goud in de mond
alwat blinkt deze ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Ik rise, ik rise, een schreeuw van glas,
door merg en bot, nooit helemaal verloren,
want hoop zingt woordloos in de kooi
tot alles barst en liefheeft…
De Kennersblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 Wat echt mooi is, logeert nu in een glas.…
Het stoffige zilverglas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
127 De gezichten in het glas
waren ooit van vlees en bloed
een jonge man met vrome ogen
een moeder die zacht zong
nu zijn ze opgelost
in het kille kwikzilver van de tijd
hij schraapt de achterkant
van de spiegel kaal
in de hoop een glimp
van zijn eigen jeugd op te graven
maar hij vindt slechts
het stof van een mislukt bestaan
zijn vingers…
Verdronken
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.020 Nog vóór die iemand mij iets vraagt, is mijn glas weer vol.
Dan gaan plots alle remmen los en slaat de boel op hol.
De dorst is nu meedogenloos en krijst om sterker spul.
Van falderie en faldara, jenever uit een pul!
Of laat die mok maar zitten man, en geef hier die fles.
Ik weet dat ik zonder zo’n glas mijn dorst veel sneller les!…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Het glas heeft een geslepen rand.
De schuif is van licht notenhout;
Uit donker is de kist gebouwd,
Als passend voor een man van stand.
Plechtstatig wordt de stoet geschikt.
In de rijtuigen màg gesnikt.
Krijtwit gehandschoend, in de vormen,
volgen de dragers, zwart en zacht.…
Om het geld
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
6.812 is dood,
dat weet ze wel
Genot is krom - niet waterpas
Niets geiler dan de witte bruid
die exceleert in overspel
Ze weet daarginds
het groener gras
en klauwt de letters in zijn huid
"Al is de waarheid nog zo snel,…"
"Al was het 'ja' tot aan het graf"
Ze neemt hem met een "dankjewel"
Steeds voller lijkt het volle glas…
Memoriam op Vaderdag
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
7.413 Palet van gemengde kleur
terpentine, schilderslinnengeur
tabak, as, Old Spice en bier
flessen leeg, chaosrommel alweer
een goed glas gevuld met gebruikte penselen
ik verstop me want
verfvingers op smetteloze moeder
deur, wij hebben allen aparte kamers en
jij een minnares om de hartstocht te delen
ik lijk op jou
volgens de moeder
niet bedoeld…
Verliefde dromen
hartenkreet
4.8 met 17 stemmen
1.771 We zitten gezellig op de grond
Een glas wijn binnen handbereik
Beroer heel even je mooie mond
Terwijl ik je verliefd aan kijk
Schat ik hou zoveel van jouw
Onze ogen op elkaar gericht
Ik ben de gelukkigste vrouw
En buig me naar je gezicht
We beginnen elkaar te kussen
Vergeten de wereld om ons heen
Niets kan onze liefde blussen
Dan word…