3361 resultaten.
vannacht...
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.387 Vannacht ben ik een beetje gestorven
je woorden raakten me tot diep in mijn hart
ik die dacht dat ik je kon vertrouwen
ik die dacht dat je me graag zag…
Jouw woorden klonken als scherpe messen
messen geslepen om te kwetsen
langzaam sneden ze alle banden stuk
langzaam ontnamen ze mijn geluk…
Zelfs tranen vinden mijn ogen niet meer
ze blijven…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 Ik luister stil
met mijn oor in de wind,
de geur die me raakt
en mij lieflijk bemint.
Het zand op mijn huid
die me zachtjes beschrijft.
Het zoute zeewater tussen mijn tenen,
de kou die mij omlijft.
Maar de kou die deert mij niet,
de golven zullen mijn deken zijn.…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Het oog ziet soms te veel: een mond
loopt weg, een hand raakt niet gevuld.
Zo breed de angst die opspringt
in het lijf, dat wat doet en weg-
haalt. Men schiet nabij, draagt
woorden toe als om te stelpen de vloed
die kronkelt in het stille hoofd.…
De lucht werd ouder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 ben de trap opgegaan
heb de veilige koepel
van licht verlaten
tastte langs wanden
hoorde treden kraken
wist zo waar ik was
maar het benauwde
de lucht werd ouder
dikker en kouder
zweemde naar geuren
die raakten aan een
onherstelbaar gebeuren
nog had ik ruimte
moest wentelen in
steeds krappere draaien
op dat moment
scheurden…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....
Ons zal door het stoeien
't Bloed wel sneller vloeien,
Waar de sneeuwbal kraakt!…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 Pijn voor wat zijn randen raakt.
Mijn vlees splijt open,
mijn bloed onderbroken.
Troostend warm maar
vriezende pijn
Gevoel breekt in oneindige stukken en
gaat ervandoor.
De uitweg gesloten,
pijn opgesloten
Mijn gevoel is verloren,
weggelopen,
verdwaald.
De ramen van mijn ziel laten
leegte zien.
Mijn leven verscheurd.…
Vioolmuziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
507 Snaren pakken gevoel beet
dat niet valt te verwoorden
zo gevoelig komt het over
en raakt het diep van binnen.
Emoties geven tranen
zonder reden van verdriet
waar ook vreugde achterblijft
maar spanning wegneemt.
Leven met begrenzingen
weloverwogen keuzes in ritme
liedjes zonder zang
alle deuren mogen open.…
ik heb het gemist
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.447 voel eens hoe de wind waait
als lange tijd geleden
hoe zacht hij spreekt
en aait langs je haar
hij draagt de geuren
voorbij mijn inademende neus
ik heb het gemist,
zoveel jaren;
de lach van de lucht
het zicht op licht
zomaar, zonder
op enige bedoeling te varen
neen, ik heb mij niet vergist
het raakt even
aan geluk en zo intens…
Kinderen van een NSB-er
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.932 Ze waren kinderen van een NSB-er
en raakten zo hun vrienden kwijt
maar ach, die kinderen waren onschuldig
bleven toch een vreemde eend in de bijt
Zelfs jaren later, na de bevrijding
keken de mensen de kinderen erop aan
het leek alsof ze op hun voorhoofd
een bordje met
"mijn vader was een NSB-er" hadden staan
Ze hebben er jarenlang voor…
Haar blauwe gasten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 jij raakt de bloem
die zich in vorm en kleur
geurend aan jou overgeeft
koestert haar
met warmte en liefde
terwijl zij wiegend bloeit
een samenspel
zonder afhankelijkheid
in woordloos groeien
jij weet het koren
zonder uitgesproken woorden
tot grote hoogte te bewegen
brengt zelfs
haar blauwe gasten
in het geel tot hemels leven…
Tja........
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
4.934 de kamer vult zich
met een lucht van alcohol en slaap
je huig trilt naar hartelust
je ligt op je rug
plukjes haar uit je neus
plukjes haar uit je oren
ik kijk naar je
je mond half open
het kwijl raakt je kussen
je adem stokt
je brabbelt wat
kan er geen touw aan vastknopen
schijnt leuk te zijn
zie een lach op je gezicht
zonet…
op weg naar een volgend iemand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.233 moeten voelen
Ik had andere doelen
Ik zag hem wel graag
Maar zijn woorden 'ik zie je graag'
Waren oh zo vals en onoprecht
En ik meende het wel echt
Hij kan weer op jacht
En in het begin is hij wel zacht
Wanneer hij weer vrij wil zijn
Kan er weer iemand triestig zijn
Dat de ander verdriet heeft
En met littekens verder leeft
Dat raakt…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Je raakt me
je slaat me finaal in de grond
met je kosmische straal Ray.…
Onze laatste
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
995 'k Leef in een wereld
Niet de mijne
'k Leef in een wereld
Zonder jou
'k Lever een strijd
Wel de mijne
'k Lever een slag
Zonder jou
Onze strijd die
Is gestreden
Die van mij gaat
Eeuwig door
Onze liefde in 't
Verleden
Raakt mij en
Ga ik voor
'k Wil jou spreken
Ook herinneren
Met jou lachen
Net als toen
'k Wil je zien
'k…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 ik dwaalde in herinnering
waar donker dreigend
en schaduw tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.
Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers.…
Balans in het extreme.
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
711 Evenwicht in het extreme
De wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blind geweld geweld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde…
Een plaats in mijn hart!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.198 Je eerlijkheid, warmte en vooral je begrip
gaven me kracht, het leven te waarderen
raakte ik, niet meer zo gauw in de slip
wat de anderen ook van jou zullen beweren.…
Dakloze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
776 Sommige honden raakt men ook
niet meer aan, denkt hij,
zichzelf herkennend in hun ogen.
Dus lacht hij soms op
onverklaarbare wijze. U weet
het nu, zichzelf bemind voelend
door de honden, die u uitlacht
om hun rare fratsen en
snuffelkunsten, waant hij
zich thuis op aarde.…
Cathy, hartenkreet 33148
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 of je raakt verstikt.…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 Wanneer je mij met
je ogen raakt, word
ik licht, vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken…
Parijs spelenderwijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Vier mooie ogen raakten verward
een spontaan gesprek aangeknoopt
dit was zo totaal anders, zo apart
beiden hadden dit stiekem gehoopt
Deze reis ging naar de hemel en terug
tussenstop centraal station Parijs
een weekendje gaat altijd vliegensvlug
maar het duurt langer spelenderwijs…
Groen grensgebied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
626 herinner jij je nog toen het buiten avond was
voor ons gevoel
was dat thuiskomen op een dag in mei
‘alles ging goed’
(en weer een warme lentenacht
bracht dit zo nabij)
herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren
voor het oog op het vlinderspel van het leven
er was geen geleuter meer
tussen ons
jij raakte charmant de liefde aan…
lachen
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
2.109 alles blijft malen
dag in dag uit
al neem je soms een
kloek besluit van
nu even niet
de zorg en verdriet
het is er altijd
wat je ook doet
je raakt het
echt niet kwijt
wel is er een goed medicijn
heel veel lachen
is mijn recept
het liefst die slappe
tot je krampen hebt
maar van plezier en lol
het doet je goed
al is je hoofd nòg zo vol…
Liefde.....
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.503 Ik heb jouw liefde gevoeld
in elke zachte kus,
jouw lippen die me raakten
het gevoel van het volmaakte,
rustig en zacht en stil verwacht.
Wij hebben elkaar herkend,
verstrengeld in onze handen
smeedden honderden banden
verbonden in eeuwigheid,
want echte Liefde Liefste
kent geen eindigheid...…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 Niet eerder zag ik een uitvaartkoets
zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster…
Zandkorrels tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 Terwijl de tijd
dag en nacht verbindt
telt hij de zandkorrels
die door z’n vingers glippen
telkens en telkens weer
kijkt naar de patronen
die ontstaan en veranderen
waarom de tijd almaar sneller gaat
terwijl hij langzaam ouder wordt
sneller de tel kwijt raakt
trager de tel terugvindt
telkens en telkens weer
telt hij de zandkorrels
die…
Het lied van Ans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
747 Nu raakt ze van de wijs.
Per valscherm moet ze springen.
Ze is bijzonder bang
en vals klinkt haar gezang.
Steeds lager gaat ze zingen.
De val doet haar ontstemmen.
Ze landt een poosje later
op diep en ijskoud water.
't Is pech: ze kan niet zwammen.
Zo eindigt Ans d'r lied.
- Maar klagen doet ze niet.…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…