1813 resultaten.
Depressie genezen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 Radeloos verdriet, schuld en spijt
Eenzaam zichzelf al te machtig
Dan is daar het inzicht, laat het gaan
Laat hem duren de nacht, zo lang
Hij duren zal tot gloren, het is goed
Zie, tast, verwonder, wees niet bang
Het stille weten gevoeld in zwart
Dat dit het laatste hoofdstuk is
Onbekend hoe, waarheen, hoelang
Er is geen kleur in duisternis…
De liefde tuin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 een mooie melodie, ik wandel er door
het hemelse water in de vijver weerspiegelde mijn lonkende wimpers op weg
naar het mooie terras waar de rust, passie en impressie een elegant tafereel is
een paarse regen van slingerende kelkjes sieren de tafel met wonderbare rust
aan het einde van mijn wandelpad waar straks de dag moet wijken voor de duisternis…
Twee kanten van liefde
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.177 Liefde heeft twee kanten; één van licht en één van duisternis.
Liefde kan ons maken maar het kan ons ook breken, maar de liefde is het waard om het risico te nemen.
De mooiste dingen in het leven die kunnen we niet kopen, het leven draait niet om materialistische dingen.…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten wij zwichten
weerloos in het gevaar
van een onbekende vijand de wurgende onzekerheid
dat aan onze
botten blijft knagen
dat blijft grijnzen als de dwang ons bespringt
wij het onderspit moeten delven
Een groot verlangen het hart opent
de muziek van onze ziel
De duisternis…
Strelende handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 Want als de duisternis terugkeert
en mij inpakt in haar nevel van kou;
kijk ik naar binnen naar mijn dromen;
en zijn mijn gedachten alleen voor jou.
De belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen, wat warmte,
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 hoofd
waarin zij wortel neus zijn laten
de schrale wind en kou trotserend
vegen zij liggend in sneeuwtapijt
daarop de mooiste winterengelen
met prachtige vleugels en jurken
als de pret voorbij de koude wint
warmen hen sloten of pannen vol
hete chocolademelk en erwtensoep
naast roggenbrood met katenspek
en als de zon valt in de duisternis…
WEKEN VAN HOOP EN VERLANGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 die zijn evennaaste als zichzelf beschermt en bemint
om de weg van duisternis door Zijn licht te vervangen
waar HIj ons met open armen vol liefde zal ontvangen!…
Niemandsuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
530 Voor amazones, jonkvrouwen
en koene zwarte ridders
voor wintertijd- en maanaanbidders
in 't holst der nacht getrouwen
We schrijven zeven en twintig oktober
in duisternis, drie uur na middernacht
geen vampier te bekennen
op z'n graf
het uur van make believe is aangebroken
in 't niemandsland waarop ik
heb gewacht
Dan doemen donkre…
Duistere hobo
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
437 We zijn elkaar met de grillige natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het drieste avontuur
aan zee is de prille lente begonnen
en waar jij ooit vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
uit duisternis in het licht gestapt
je lacht nu naar het leven -…
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Elk verlangen in de nacht vol verrukking;
duisternis zingt als de maan ons kust,
en ik toekijk hoe zij het licht blust.
‘- de nacht gaat aan...’…
Wat is geluk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
321 Misschien slechts dit:
liefhebben ondanks de duisternis,
gezond genoeg zijn om het licht te voelen,
en barmhartigheid dragen alsof het een litteken is.
Dát, fluistert iets in mij,
is eerlijk en waarlijk geluk.…
Bevrijdend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
244 kunnen samen
steen voor steen opnieuw leggen
zelfs als ze bloeden
en er niets meer valt te zeggen
verslaan ze moeiteloos de macht
Deze harten spreken taal zonder woorden
ze bouwen, houden vast
bieden troost in onvoorstelbaar leed
en vullen geslagen gaten
Stille harten blijven kloppen
ze pompen bloed
naar schone handen
tastend in duisternis…
retrograde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
129 to live, I want to give “
als een retrograde tolt dit nummer
van Neil Young om mijn innerlijke
aardkloof die soms helend en dan
weer het dodelijkste doel in het
leven doet opklaren met hel
en verdoemenis
soms geef ik de tekst een andere
bijval “ I want to live, I want to die “
het draaft dan als een op hol geslagen
paard door een duisternis…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…
verdriet
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.106 overheersend moe
Man met de spreekwoordelijke houten hamer
Dreunt op hersenpan
Duizenden bakstenen
Hangen met touwtjes
Omlaag aan wimpers
Krampachtige kaken
Stijf en onverzettelijk
Schieten vonken van kiezen
Slaap valt aan, trekt zich terug
En beukt met hernieuwde kracht
Tegen het heftig tegenspartelende lichaam
Overwinnen
De duisternis…
Thebe
gedicht
3.7 met 52 stemmen
51.345 Totdat mijn voeten op u stuitten:
uit een volslagen duisternis
zag ik uw ogen opensplijten;
uw handen, die ik niet kon tillen,
voelde ik langs het leven strelen,
dat in mij sloeg;
uw mond, in dood verholen, vroeg.
Een taal waarvoor geen teken is
in dit heelal,
verstond ik voor de laatste maal.…
Ik, jij, wij .....
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.665 duistere ogen weer zin
Ik proef de warmte in ons leven
jij raakt mij zachtjes even aan
ik vat teder jouw beide handen
jij laat mijn vingers zachtjes gaan
Ik voel jouw ingehouden passie
jij raakt de lijnen in mijn gezicht
ik hoor de hartstocht in jouw woorden
jij fluistert mijn gedachten licht
Ik vlecht vurig ons verlangen
jij streelt duisternis…
Altijd dichtbij
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.378 zo ontzettend waar
Altijd en overal ben jij
Ik sluit mijn ogen en je bent daar
Ik hoef met jou niet per se
Dezelfde maan te delen
Het hele idee van afstand
Kan mij helemaal niets schelen
Ik hoef niet met de sterren
De contouren van je gezicht te omlijnen
Ik doe simpelweg mijn ogen dicht
En zie jouw stralende gezicht verschijnen
Duisternis…
Kom terug
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.638 Laat me niet sterven,
alleen, in diepe duisternis.
Schenk me de stralen
van jouw lach,
de honing van jouw kus,
het fluweel van je stem.
de diamanten die
in jouw ogen schitteren...
Laat me weer lachen,
slapen, dromen, hopen, leven,
samen met jou, mijn liefste,
alleen met jou...…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 in paniek
als nestverstoorde mieren
door en langs elkaar heen
redeloos radeloos
al hun kennis
al hun wetenschap
het helpt niet
heeft niet geholpen
de aarde rilt
beeft
kookt
land
overstroomt door alles verwoestend water
verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde
wolken van as verduisteren de zon
de wereld in ijskoude duisternis…
Melancholie
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.116 De oranjegele straatlantaarn fascineert mij
Hij schijnt drie kanten op een beetje vier
De straat glanst door asfalt onder regen
Ik kijk door de struiken en zie de romantiek
Daarvoor mijn tuin in duisternis wat wil je
Ik heb het lamplicht welwillend uitgedaan
Zodat het schijnsel mij in al zijn volheid
Met stralen rondom verlichtend kan beslaan…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Roerloos wachten hier de schepen
aan de rand van zekerheid,
Stom en Doof zijn mijn bemanning
Duisternis heerst in mijn hoofd.
Op de looplank naar de verte
draai ik mij nog één keer om
naar het eiland waar ik woonde
en de vrouw die ik verlaat.…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Veredel met edele wijnen de kern van iedere ziel,
laat duisternis verdwijnen als pijn in de achilleshiel.
Aardse heersers zijn in wezen zwak, want er is een God
die al hun falen ziet, in hun logica geen diepgang,
alles vlak en ware liefde kennen ze niet.…
DRIJVEN OP EEN LIEFDESWOLK
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 streepje van je fantastische lijf
Vele uren zijn inmiddels omgevlogen
sedert ik op deze wolk van liefde drijf
Ik streel je verrukkelijk mooie benen
nu alles in mijn lijf bruist van energie
Zo heerlijk als jij bent is er niet één en
ik fluister ‘t met mijn hand op je knie
Ik streel jou waar mijn handen tasten
in ‘t diepste donker van de duisternis…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Er heerst duisternis.
Er bestaat kwaad,
in de geest van de mens.
De wens van de dissident ligt hierin,
correcte, symmetrische lichtstralen te verzenden
ter wille van goedheid.
De dissident neemt een heel eenzaam,
doch ook gevaarlijke rol in zich op.…
Rijp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Wie kon zo’n toverstaf hanteren,
de duisternis veranderen in licht?
Mijn treurig hart in blijheid doen verkeren,
mijn trieste gedachten om te zetten…
tot dit zo vreugdevol gedicht.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Ik hoorde mensen luidkeels roepen
anderen, die zongen luid;
de duisternis en bitterheid,
het zal zodra verdwijnen.
Zo wachtte ik met allen
op 't krieken van de dageraad
de eerste sparteling van vissen in de vijver
als blinde is de rust aan mij voorbij gegaan.…
Horror waanbeelden en bezuiniging taferelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 het begon
zo ongeveer in de tijd
toen ze elkaar wijs maakte dat wat
niet aanzienlijk is
ook niet bestaat, er klonk bijval en applaus
onder de gelijkgezinde dieren
onvrede sloeg de pan uit en
de raaf is er in gevlogen
smulde van het aas van wat was begonnen gewekt
in het boze bed
woede duisternis en verdriet
met de halsstarrigheid…