3159 resultaten.
GEDROPEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Bij de avonturen
van Tom Poes en heer Bommel
geeft iets kleins en nietigs
misschien beeldende geest
aan de geschiedenis
op Bommelsteins eettafel
in gerieflijk hotel
groot kasteel of schamel hutje
staat ergens een korte kaars
dik grillig en verschrompeld
vol uitstulpend vet
spreekt zonder vlam
schept bezadigd afwachten
rustig…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt…
Jij schitterde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 natuurlijk
heb ik
leren zwemmen
mocht ik in het
bad les geven
maar toen ik
in jouw ogen
keek en dook
voelde ik
voor het eerst
hoe water
langs hoofd
en oren floot
in wild gespartel
zonder enige
coördinatie
inademend kon
het water niet op
de souplesse
van het door
water glijden
was ik ergens
in mijn koppie
totaal even kwijt…
schoonheid beschrijven
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar
ergens…
schoonheid beschrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar
ergens…
Laetatus sum
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
642 Overdag zal de zon u niet steken
en de maan evenmin in de nacht
mij was dit niet eerder bekend
Zo staat het in Psalm 121
ik hoorde het bij Monteverdi
Laetatus sum: ik ben verheugd
Licht reflecteert in het water
van bergstromen vloeiend en snel
wat ergens als gletsjer begon
wordt een Mondscheinsonate
en later
een langzame brede rivier…
Half licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Alleen, in de lege filmzaal
tussen de tapijten
mijn ogen in half licht
gesloten, rug en dijen
stevig in de stoel op reis
door de gonzende ruimte
van het drukke verkeer
van in- en uitvoegen
in de verte en ergens
glijdt er een liedje voorbij
- vertrouwde emoties
op afslagen zonder bestemming
rondgaand in het wegennet
Daarom en omdat…
Eikels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
238 Het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
positief denken en zo in het leven staan
elkaar altijd na praten, en na elkaar praten
geduld uit oefenen op het geduld
herfst lacht ruw zijn eikels bloot…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 En ergens tussen de regels
ruist een verzwegen wereld,
maar wie eraan raakt
verliest vleugels.…
haar naam was Térèse
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
764 ik graaf
ik graaf met overtuiging
ik graaf om iets te vinden
van die twee kinderen
misschien wel gravend
ergens in Europa
twee blonde koppies
een meisje
een jochie
tot ik beland
in een schemerige caravan
staand neem ik aan
aan het hoofd
van de uitklaptafel
een radio klinkt
door wat gelige contouren
mensen praten
tegen mij
aan…
Het gezongen zwijgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
427 Jouw mooie stemgeluid is muziek
waarmee je de dood weegt
in aardse wonderklanken
wat je zegt is waar
binnen de context
van het beoogde doel
transparant is de ballast
die je hebt weggedaan
om verder te groeien
maar niet iedereen
heeft eenzelfde richting
dus zweeft waarheid
ergens tussen stilte
van wat is gebleven
en wat verloren…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
TIJDVERLIES
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
280 Ergens op een dag een beeld dat
ach arme, ver voor onze tijd, uit
de geschiedenis is gewist.
Er was een gedicht. Dat moet er zijn
geweest op een rotswand aan de zonkant.
Daarin een vogelwoord dat boog tegen het
licht als een vis tegen een golf.
In onze hoofden krast het krijt
onzichtbare figuren.…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 In bossen en of velden
ergens door heel de natuur
hoor je wat zo zelden
als muziek klinkt zo puur.
Dans over de aarde
het leven is zo mooi
zie dagelijks de waarde
de wereld in lente tooi.
Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.…
niet omdat hij het is
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
211 volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel omgaan
met zijn onvermogen
mentale beelden
bewust te visualiseren
Hij blijft kalm
niet omdat hij het is
maar omdat alles anders
zichtbaar wordt
Ergens…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 En ergens zacht
kraakte het hout, alsof het wist
van een grens waarvan ik altijd dacht
dat zij bestond - maar nu vermist.
Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 hoe het huis eruitzag
waar ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
Type
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
134 Ja, toch, een gat ergens in,
jaszak, sok, handschoen
meteen gedicht
boodschap, koken,
een werk ja toch
voor behuizing en eten
en yoga want stijf als ‘k dat niet
meditatie voor rust
En dat ik mijn gedrag
en mijn zijn
terugzie
in dat van mijn kinderen
hun partnerskeuze
en omstandigheden
Waren mijn ouders ook zo?…
Aanbouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
169 dure kleren
..geen handgemaakte schoenen
..armen vol mooie vrienden
..en de bescherming van een vip
..Wij willen geen sleutels
..van een omheinde villa
..geen glans van grootse plannen
..en gunsten om uit te delen
Rillend lach ik
naar de jongen in de Annex
die thee brengt en omkijkt
of ik op hem let
Hij doet me denken
aan iets en ergens…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Het vertrek verrast me in een oogwenk
Ergens in de lente wanneer de dag twijfelt
tussen ontwaken en de sluimer van paarse wolken.
Ergens waar de zigeunerkoningin vlucht in haar paleis,
bedwelmd door de zeelucht.
Geplunderd door de kalme piraat.
Achteraf meet ik mijn maskerschade op.…
Rens en de Kinderboekenweek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Ik ben Rens, en hou van allerlei boeken,
je hoeft me nooit ergens ver te zoeken
Want ergens in een hoekje verstopt
of gewoon zittend op de bank
zit ik me met een boek te vermaken,
denkend aan spannende avonturen
die in de boekjes gebeuren,
zit ik stiekem te gluren
naar de volgende bladzij.…
aanpassen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 ja, lijkt me ergens wel een goed idee.
oke, vertel me dan eindelijk wat het is
je weet het zelf niet in alles wat je zegt
ja, liefste, noemen wij de crisis van onze cultuur
Sorry,wat ?
Weten jullie wel wat crisis is ?…
Nog altijd mijn pa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Ik wil zo graag dat ergens, ergens,
iets van mijn liefde jou bereikt.
Vandaag mis ik je zoals toen, pa,
al leerde ik leven met de pijn.
Ik had je zoveel willen vertellen.
Je had er nog zo lang mogen zijn.
Tot ooit pa - aan de overkant van tijd
Waar ik je weer omarmen mag.…
Als ik aan je denk
gedicht
3.3 met 212 stemmen
62.574 Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral slagroomtaart
en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen
dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn rok…
De grens voorbij...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.041 Als de druppel de emmer dreigt te doen overlopen
komt plots de oplossing ergens uit geslopen;
volkomen onbegrijpelijk waar vandaan
maar ze garandeert je een voortbestaan.
Je stort je opnieuw in het echte leven
en je gaat je er helemaal voor geven;
ongeacht wat de mensen er van zeggen.…
de blik
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
943 Zou ze nog ergens op hopen?
Wie maakt haar ’t leven zuur?
Weer treft mij
haar schuwe blik.
Ze komt iets dichterbij.
Ik lees iets van schrik.
Steeds weer denk ik dan:
Waar zijn haar vriendinnen?
Weet dan niemand van
wat er daar schuilt vanbinnen?
Ik groet haar
bedeesd groet ze terug.
Verbaasd staat ze daar
en weg is de brug.…
Levenswijsheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.319 Hoor ik mijn moeder zeggen
Maar ze kon me niet uitleggen
Hoe ik het leven leer
Ze zei ook welgemeend:
'Jongen, doe jezelf niets tekort'
'Groot zijn komt met zorgen'
'Geniet, wacht niet tot morgen'
'Je tijd schrijdt toch wel voort'
Zij bracht mij op gedachten
Waardoor nu is gebleken
Dat mijn tijd niet is verstreken
Door ergens…
Natuurlijk mooi...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
850 Langs een klein beekje,
ergens in de Provence,
vloog een vlinder...
In zonnestralen streek je,
neder op een bloem, op een cadans,
zonder enige hinder...
Je vleugels in de wind,
versiert met prachtige patronen,
content te genieten...
Daar zat je, als een koningskind,
misschien wel weg te dromen,
tussen hemelhoge grassprieten...…