3707 resultaten.
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 Het heeft de schijn van ongerept’ natuur,
maar kijk je goed dan zie je toch een kraan;
ook floepen lampen aan (rond negen uur)
die tussen struiken op een paaltje staan.
Al is het nep, je zou je haast vergissen,
dank zij de reiger, die stil staat te vissen.…
Zicht op zuiver licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 De sluier van mijn sombere gedachten
ontnemen mij het zicht op zuiver licht
wiens stralen altijd schijnen en slechts wachten
op het moment waarop mijn weerstand zwicht.
Ik voel nu hoe zij mijn gemoed verzachten
en dat door hen een wonder wordt verricht.…
Kussen van uw lippen en uw ogen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.288 Kussen van uw lippen en uw ogen,
Zachte daden uwer handen,
Zoals koele wateren getogen
Door de tuinen dezer landen,
Drenken in onmiddellijk bevloeien
’s Harten diepste wortelcellen,
En naar een oneindig openbloeien
Gaat de siddrende aandrift zwellen, –
Een geluk als nieuwe wijn geschonken,
Waar de schijnen dood en leven
Schaduwloos in…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn,
en vredig, als een vege schijn
op 't aanschijn van verre avond-kusten.
- En God, die mij misschien begrijpt,
die om mijn weze' uw stem liet suizen,
is als een vrucht die in me rijpt...
- De vlier-struik geurt naast al de huizen...…
wat moet ik doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 er zijn heerlijke martelingen
om je aan bloot te stellen
en vast en zeker inspireer je me
er is de zon
die ongenadig kan schijnen
als ik brandglazen
op je ogen leg
er is de kou
die in je lichaam kruipt
en bij je blijft
je hele leven lang
er is de hitte
die je doet gillen
je hebt een mooie stem
je bent leuk speelgoed
en als ik me verveel…
Onschuld de grootse schat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Maar in plaats daarvan houd ik met een glimlach de schone schijn op.
Ik laat de dingen onuitgesproken en de lading wordt groter.
Ik kijk naar buiten en zie kinderen spelen.
Hun onschuld de grootste schat.
Waarom raken we die kwijt?
Waarom bezoedelen we onszelf,
om iemand te worden die we eigenlijk niet willen zijn?…
Liefdevolle woorden spuwend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 gaat, de pers is
Niet meer objectief, overrompeld
Zwijgen wij, het maakt ons kwaad
En agressief, de dief komt om te
Stelen, ver weg de weg naar vrede
Gaan wij weer van elkander, de weg
Naar 't goedwillend mensenhart daar
Waar de liefde reeds ontvlamd wordt
Vol ijver vermeden, dat de woede mag
Verdwijnen, wij de zon mogen zien schijnen…
Een vaste burcht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
567 God is een toevlucht voor de zijnen
Hij houdt ons vast in Zijn handen
Waar we ook mogen belanden
Hij laat Zijn licht over ons schijnen.
Hij is onze sterkte , een hulp in verdriet
Daarom hoeven we nooit bang te zijn
Want Hij is bij ons in vreugde en pijn
Hij wil ons nabij zijn en verlaat ons niet.…
Blijf bij mij Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 Blijf bij mij Heer in donkere dagen
Als ik de zon niet meer zie schijnen
En mijn levenslust gaat verdwijnen
Als ik zo veel leed moet verdragen.
Blijf bij mij Heer, ik kan niet zonder U
Op U vertrouw ik met heel mijn hart
U weet van mijn verdriet en smart
Wil altijd bij mij blijven Heer, ook nu.…
Literair
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 gelijk
en als dat er niet is
is dat dan een universeel weten
dat een ieder
in zijn of haar waarde wordt gemeten
en dat dit ons systeem is
dat waar we ons bij neer moeten leggen
dat we niet allemaal dezelfde ruimte krijgen
om iets te zeggen
het literaire bolwerk
de toren
de muren
die er zijn
of is zelfs deze wereld
er een met een en al schijn…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 want 'n
Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met vrije vleugelslag
Uit zijn cocon omhoog, en overziet
De schoonheid, majesteit en samenhang
Die door de valse schijn…
Ons domein?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
436 Je woont in waar je het beschrijft,
de hemel kan niet lichter zijn,
je stelt je in op dingen, die je
drijft, met een steeds kleiner
diafragma vast, haarscherp
raak je het beeld, uitgelicht
in een tegengesteld contrast,
elk detail belooft een nieuw
ontwerp, maar de realiteit slaat
terug en de dichter verwerpt
de last in schijn, een…
Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Het heeft ook zijn voordelen als de
zonnestralen door de bomen schijnen.
Je ziet dan de natuur in haar element
en waardig in bloei staan.
Er zijn ook stilteplekjes met kleine meertjes,
waar je intens van mag genieten.
Heel vaak hoor je de vogels fluiten,
het is adembenemend
hoe ze fluitconcerten kunnen
maken.…
Moeilijke tijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 schijnt door de ruiten tijdens de dagen
van eenzaamheid verwarring en angst voor het
onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon
't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in
en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen
vleugels de pijn door 't brein gevlogen in de kilte
en de schijn…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 in het midden van
wat nu de Dollard is
daar lag dan
Reiderwolde
groot rijk dorp
hoe dat kan
verdrinken, verdwijnen
vissers schijnen
uit de kust
een zeemeermin
niet met rust
te hebben gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal…
BOMMELSAGA MET BIJBEL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
440 Marten Toonder leest
aandachtig in Gods woord
schrijft en tekent verhalen
uit eigen verbeelding ontsproten
door zijn wondergeschiedenis
schijnen zachte bleekgouden stralen
van de Evangelische boodschap
die Tom Poes en heer Bommel
ofschoon zeker niet opzichtig vroom
helpen om met doordacht geweten
hun vrienden liefdevol bij te staan
waarbij…
STILLE TIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Over de stroom, tussen takken, verschijnen
in elkaar vloeiende regenbogen,
waarin zeven kleuren opbeurend schijnen.
Hun trillend geschitter toont mededogen
van Hierboven: God wil al de Zijnen
sterken met dansend licht in de ogen.…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan
genoeg aanwezig om de schijn…
Sneeuw.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
467 Zo zacht valt nu de sneeuw en doet me even danken
om stilte en om licht, om sneeuw en zon
die straks weer schijnen zal en komt vertolken
hoe alles steeds weer nieuw beginnen kon.…
Als een deur geen deur is
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
462 Zijn illusies juist
te herkennen aan de schijn
net zo echt als echt te zijn?
Of echter nog, als geluk
nagespeeld wordt in een stuk
want trouw en twijfel lijken veel
authentieker op toneel
lijken daar meer zin te geven
dan mogelijk is in mijn eigen leven…
Kortste eind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 Hij trok aan het kortste eind,
Had liever het langste gehad,
Kiezen bleek helaas valse schijn,
Had hij niet van haar verwacht.…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
198 In lichte rumoer rondom, een stad vermomd in schijn, Wortegem in winterglans, onder luchten bleek en fijn.
Een vonkje bleef nog zweven, toen al het lichten zweeg, zo zuiver en zo stil aanwezig, als dauw die over velden streek.
Langzaam gingen de schreden, behoedzaam door den tijd, een glans bleef nog behouden, in zachte eenzaamheid.…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is
het spel te simpel in de schijn…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 De zon daalt over je graf
Stralen schijnen geruisloos
Ik kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Regelmatig kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit slachtoffer geweest van uw schreien
verkracht nog voor de ontdekkingstocht
die gij zelf toch ook graag trekken mocht
Zoveel schrijvers die zichzelf…
de glazen stolp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
835 als of jij er nog zo even was
en wij in stilte de vreugde bezingen
in prille tintelende gezangen
een zwaluw scheert mijn panorama voorbij
snel schrijvend in de bezwangerde lucht
rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open
de hemel zet mij op de vlakke aarde terug
hoe echt blijkt dan
de scheppende werkelijkheid
ontdaan van enige schijn…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 In avonden als deze
maanlicht in het donker schuilt
en oerkracht voelt in weze
is daar ergens, een roos die huilt
als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
Biedt Weerstand...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
754 Wanhoop niet,
er komt een dag,
dat de zon weer
zal gaan schijnen
en die tovert
weer een lach
op je, nu bedroefd
gelaat, die je
tranen doet
verdwijnen...
Hoop doet leven,
dus, geef de hoop
nooit op
Je zult het echt
beleven
Je komt er
boven-op...
Verdwijnen
zullen zorgen
verdwijnen in
het Niet!…
Morgenster
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
918 Slaap je wanneer de zon gaat schijnen?
Of wanneer het haantje kraait?
Doe je je licht uit, of ga je verdwijnen?
Voel je hoe hard de wind nu waait?
Ken je de zon? Ken je de maan?
Zijn het je vriendjes, al ben je veel kleiner?
Wanneer moet je nou slapen gaan?
Of vind je wakker blijven fijner?
Morgenster, waar ben je nou?
Ik zie je niet.…