1669 resultaten.
Alles hangt onontkoombaar samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 helden mij
Elke dag wel "Ouwe" toeschreeuwden, pas later
Begreep ik hoe en wat:
Mijn vader was immers al zeventig of zo,
Dus vonden ze het nice om mij Ouwe te noemen
En misschien was mijn vader wel mijn vader niet,
Schreeuwden ze, maar was ik zo maar een kind van
Een van mijn zussen die immers mijn moeder konden zijn;
Schelden, schreeuwen…
De weg naar de hemel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
747 ook haar stem had duidelijk een heel andere toon
ik vroeg haar of ze mij daarboven goed verstond
en of ze niet even naar de aarde terug wou komen
maar ze zei kind lief, jij bent alleen aan het dromen
ik sta hier in het Licht, mijn aardse leven afgerond
het leek of haar stem steeds van verder kwam
en ik begon naar haar te roepen en te schreeuwen…
Nooit meer Auschwitz Birkenau
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Bang voor paniek volgt hooguit een schreeuw
opstand wil men voorkomen dus blijft het vast stil.
We zien nu maar een fractie van het geheel
eenmaal weer buiten de rij wacht ons nog veel.
Je hebt vast de moed deze hel te overleven
om daarna het nageslacht levenslessen te geven.…
Moratorium
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 _________
MORATORIUM
Morgen is het weer de dag
des heren
Geen spoor van vrede - honderd dagen oorlog
De klaagmuur is een
moratorium
Vanaf de preekstoel sputtert netanyahu
Zijn godgeklaagde psalm memento mori
Vanuit de tunnelbunkers
schiet hamas
Vanaf een vliegdekschip f-35
Gesteund door ayatollah's en hezbollah's
Schreeuwen…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 al even grauw
als de lucht
geen mens te zien, van god
verlaten
om mij heen een vulkaan
die op uitbarsten staat:
de lichtstad, een kruitvat dat trilt
op z'n vesten
Ik ontwaar aan de overkant vage contouren
duistere vormen, gerichte
kanonnen
dan uit het niets rent een schare voorbij
mannen vrouwen en kinderen haveloos
schreeuwen…
vrijgescholden binnenwerelden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
279 Jij gekleineerde, mail-failure-jodeljongen,
zou je longen er toch uit willen schreeuwen,
zoals het de meeuwen niks schelen kan,
- weet je wel; je weet wel,
dat stelletje rellende en rondvliegende,
zwijgend liegende ratmarterachtigen.
Maar het antwoord op jouw uitdrukkelijkste vraag,
wie is die ‘AD MMXXV’?…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig…
als de zon rijst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
135 een ochtendwindje geeft jus aan schrille geluiden
van de vlak boven mij koppige meeuwen
die steeds kriskras in mijn lage hemel schetsend
in hun jacht over naar een mogelijke prooi schreeuwen;
die vaak op achtergelaten shit van de mens zal duiden
.…
Zwembad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.830 Buurman groef een gapend gat
in zijn achtertuin
Daarin plaatste hij een zwembad
en dat kostte hem een fortuin
Buurman had geen zin meer
om naar het strand te gaan
Want om daar te komen
moest hij uren in de file staan
Die nacht werd buurman wreed gewekt
door krassend krijsend schreeuwen
Want op het water van het zwembad
dobberden wel…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.539 Ergens klinkt de schreeuw van een kind,
een doodskreet, een mens wordt verscheurd.
Het wandelde om de hoek,
nietsvermoedend langs een groep,
van een man of zeven, of acht.
Ze vertrapten haar knuffelbeer
en wierpen het kind in de gracht.
Wij keken toe, wij hebben niets geleerd.…
het houdt niet op
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.078 droom
hoeveel gestalten gezichten ook
nimmer een stilte die verveelt
steeds die vertwijfeling en schroom
splijtend vol overtuiging een spook
dan opgebouwd door innerlijke stemmen
traag zeker wetend valide op gronden
nog niet halfweegs al moeite te bukken
de blaren en spierpijn te doorstaan
dit kan zo absoluut niet doorgaan
schreeuw…
Zuidzee Godin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.051 De wind blies hem van koers verloren
naar volle eenzaamheid op de Zuidzee
waar doodsangst strijdt met waanidee
en de schreeuwen zich in stilte boren
Het dorsten drijft in knagende nood
de wijdte knelt als claustrofobie
en golven beuken hun tirannie
tegen de kleine ranke vissersboot
De jonge man huilt en bidt zacht:
och mijn Goden…
de kerk van St. Julius
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
872 raken zij in trance, grijpen hun kans
eens lekker los te bollen
alle beelden,
van Petrus tot de Heilige Maagd
zijn tot was geworden en druipen mede af
naar het muziek- en prettoneel
dit was nieuw, nooit vertoond
echt even in de hemel
tussen stenen en
vroom gekleurde ramen met
starrre bidders tussen het lood
ik juich ze toe en schreeuw…
Légionnaire
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 In zijn achterhoofd hoorde hij
zijn vader schreeuwen, hem niet te volgen, maar wat
doet een kind in het lichaam van een neushoorn? Het
verbergt zich en het past zich aan. De drum weerklonk
door het oerwoud en de dieren verscherpten hun
tastzinnen.…
Kind in Haïti
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.798 Ik hoor mama schreeuwen
Ik wil mijn mama redden
Ze ligt op de grond
“Mama?!” roep ik
Ik pak haar hand die mij altijd vasthoudt
Maar de hand is slap, mama…..?…
Mijn eigenwaarde
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
875 benen
en door de blondjes van heden,
toch bakens in de ouderdom,
word ik als grotesk gemeden
bij tijd en wijle word ik aanbeden
door mijn hond
ook van korte stelten voorzien
met een te lange rug en een babyface
is hij gelijk zijn baasje
houdt van kantklare brokken
zoals ik me van een magnetron bedien
ik hoor wat minder goed
schreeuwen…
Zita
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
772 Zou hij weer schreeuwen?
Ik was in een hel gestrand.
Er was toch nog hoop
want ik stond te koop.
Misschien toch een lichtje in de duisternis.
Lieve baasjes kwamen me halen.
Och, ik ben zo gelukkig nu.
Ik krijg eten voor mijn hongerige maag.
Mooie slaapplaats voor mijn tenger lijf.…
loslaten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.008 Mijn duivel verzet zich jouw engel gaat mee,
Ik schreeuw van me af en jij zwijgt gedwee.
Ik neem de tijd om eens goed terug te kijken,
Naar wat eens is gedaan en gezegd.
Uiteindelijk zal de strijd doelloos en leeg lijken,
Nadat we onze angsten hebben blootgelegd.…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 natuurlijk schuil ik voor de regen,
natuurlijk ben ik bang voor de mensen
die schreeuwen dat ik gek, grote gek ben,
ik ril en huiver in mijn rafelige lompen,
en toch proef en voel ik de extase van lente,
vochtig en geurig, kruidig, dat vleugje
lente langs de zoom van vergane Kashmir,
mijn dromen heb ik heel diep verborgen
in het uitgestrekte…
Jotie vertolking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 Ik hoopte wel dat jij niet zo aan de drugs was,
dan hij wanhopig is geweest, immers, zijn hele
oeuvre getuigt van een schreeuw om verlossing
uit die moerasstanken van roesmiddelen, ook al
rept hij daar niet expliciet over en doet hij
quasi-stoer over de effecten van het duivelsgal.…
Lange lente
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
570 ’t wordt lente, ’t wordt lente, juichte tante
bij het ramenlappen uit het raam
sta op me kop, het lapt me op
de zon is gratis: kost geen centen
ben zo gek, zo idioot, zo lekker bloot
een echte scheve trekkebek
zelfs de boze buurman vloog
ik van de week zomaar om zijn nek
retteketet vlieg zomers uit me bed
schreeuw me luid, met me hele…
Fiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.100 Joep, die heeft 'm meegenomen
bij thuiskomst vanuit Israël
gebronsd en blond stond hij weer voor me
met baard, zeg van 'n dag of drie
na 5 maanden koester ik me aan zijn glimlach
en aan de gein die 'k in z'n ogen zie
hij is wat slanker, ook iets ouder
en meer dan vroeger staat hier een man
'n trots gevoel doorgloeit me, 'k zou willen schreeuwen…
Wij hebben niets geleerd.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Ergens klinkt de schreeuw van een kind,
een doodskreet, een mens wordt verscheurd.
Het wandelde om de hoek,
niets vermoedend langs een groep
van een man of zeven, acht.
Ze vertrapten haar knuffelbeer
en wierpen het kind in de gracht.
Wij keken toe, wij hebben niets geleerd.…
Rust zacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Zachte schreeuw in een oneindige stille lucht.
Geen toneelstuk geen klucht.
Het is het harde leven.
Ongeneselijke ziekte had de macht.
Jij had gevochten zonder kracht.
Mam, doet me pijn wat is er nog gebleven!
Mam jij vult mijn gedachten in het heden.
Mam! Mam!…
Griekenland vakantieland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Opdringerige kreten van eten schreeuwen
je tavernes op pleinen,
je kleine straten verwerden
kleurrijke kermis van kleding.
Lopen op je kades
slome lome buikige figuren
je te begluren door fotoapparaten.
Zitten te dikken op je terassen.
Bezaaiden we je witte baaien vol
stalen blauwe stoelen met een parasol.…
Kind in de modder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
596 schreeuwen de duizenden neo-nazi's,
flikker op met jullie ellende,
we hebben genoeg aan ons eigen,
rot op met die islam-ideeën en
flikker nogmaals andermaal op!…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 de gewone mensen
sommigen bestrijden eindeloos
de vijand die zo onzichtbaar is
omdat het steeds weer mis gaat
in het meedogenloos gevecht
anderen kruipen biddend weg
angstig in hun reddingsboten
hopend op een kalmere zee
die dan hen ook redden zal
sommigen drijven hulpeloos
op amper nog drijvende vlotten
terwijl zij smekend schreeuwen…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Wilde wervelingen worden met kleuren aangedaan
tot de pijn het einde van de schreeuw aantikt. Stik:
niemendal heeft het litteken weer aangeklikt. Op.
Weg.
Haar lichaam leunt, haar tong krioelt.
Het weigeren strandt in een gesloten bar
waar een Duitse zeeman haar de baren geeft
die het bevaren kan. Wolvin van de SS.…
WAT VOORBIJ GAAT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 ."
Wat liefde heet en wat waar is, alles dat vrede geeft
dat is onzichtbaar en ontastbaar en wat daaraan kleeft
De krant en de tv kunnen schreeuwen: Ja, nee of halt,
Maar het is alleen daar, waar de beslissing valt,
want daar verlies je voor altijd, of ben je vrij
Alleen daar zal ik juichen: "Hier ben ik en daar zijt Gij... "…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Voor wie het verschil kent tussen schreeuw
van een meeuw en de haast verborgen zucht van een vogel die zingt zonder iets te eisen.
En zo leeft hij – niet in de branding van de stad,
niet op de wind van het plein, maar daar waar hagen een grens
trekken en onkruid wordt geduld.…