3024 resultaten.
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
Nog wat te goed?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Zomerzon blakert
kruin tot een blad-loze tak,
schildering in okerbruin
Gaf haar twee rozen,
slechts gaf zij mij maar één zoen
houd nog wat tegoed.
Stiltes tussen woorden
in breedste zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
AANDACHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 alles in en om ons smacht
naar onverdeelde aandacht
ook wij
ik naar die van jou
en jij naar die van mij
ach die bloem smacht
ook naar die van ons en
die van een vlinder of bij
de boom hij wacht
met wijd open takken
op die vele brutale kraaien
die naar plaatsje in hem snakken
en hij lacht
en mijn hond komt
bij me bedelen
hoopt…
Tollende blaadjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
461 Ze hingen, het hele seizoen
hielden stand tijdens de hitte
net als hun takken dat wel deden
maar nu, zonder te uit te wijden
is daar de herfst, met vallend gebladerte
zelfs de regen komt eraan
maar wat me toch het meeste boeit is:
om hun as draaiend, vallen ze neer.…
Landerig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 Move over rover and let Jimi take over
Gitaarmuziek wolkt samen in mijn hersenpan,
slechts één gedachte blijft bedreigen,
de wolken moeten namen krijgen..…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
446 je bent zoveel meer
dan je eigenwaarde
je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar…
Ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven
De takken…
Ademloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien de gele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven
De takken…
Ademloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 oogverblindend witte wolken
De zielen van vermeende doden
Zij observeren onze noden
Maar ook de vreugde van bevolken
Zij zien strogele stoppelvelden
Hollandse herfst die speels de bomen
Licht aantikt, aangeeft wat gaat komen
Het bladgroen moet het gaan ontgelden
Onthechten, dorren en verkleuren Aanvaarden dat het moet gaat sterven
De takken…
Zo zag ik u staan in de avondschemer.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Jij duwt je takken schier loodrecht de hemel in
en maakt je nooit te sappel over wereldvrede en burgerzin.
Vliegen in de avondschemer soms late vogels over,
jij houdt niet langer vast aan kruin en zomerlover.
Wilg, zo mooi door Stuart Staples bezongen.
Gij staat hier voor eeuwig vanzelfsprekend,
zo indrukwekkend ongedwongen.…
Het bloesemt!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 het bloesemt in de bomen
't is toch zover gekomen
al leek het er niet op
de winter bleef maar hangen
er rees een diep verlangen
naar bloesem uit de knop
naar roze getinte takken
die haast van zwaarte knakken
dat leek dit jaar een flop
de wolken bleven dreigen
het voorjaar bleef maar zwijgen
de zon liep niet voorop
nu staan ze toch…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 We liepen langs een sloot
met veel omgevallen takken
van wilg, kornoelje.…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 soms bleven die hangen
aan de hoogste takken
van de populier.
daar glommen ze als kermisballonnen
en kleurden mijn leven vol zwier.
nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.…
Gedartel en gefladder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 ik hoorde
de bezielde
tonen in de
hoge stemmen
van enthousiaste
jongelui die
neergestreken
waren op een
zonovergoten
terras op het spui
in een licht en
kleurrijk gedartel
en gefladder dat
in kleine golfjes
op ons afkwam
net als even geleden
de lentebloesem
van takken waaide
en passanten tot
terraszitters aaiden
bij dit heerlijk…
Zichtbaar ~ 102.000 namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 nog altijd worden zij geraakt
bij het voorlezen van de namen
is het de naam van hun voorouders
die zij nooit hebben gekend
zij hadden geen kans, opgeroepen
ondergedoken, op de vlucht geslagen
verraden voor vijf gulden de Jood
hun verhalen gingen op in de wind
en hing de waarheid aan de takken
daar waar bladeren zullen groeien
ieder jaar…
Nestwarmte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
894 Op elk moment meer dan welkom
opengesperde snavels, reikhalzend
warmte ontvangen voelt als aangekleed
ook toen de veerpennen nog ontbraken,
en bij elke terugblik glanst het verenkleed
nu ouderzorg en toewijding zijn gevlogen
blijft ‘t gemis aan nestwarmte ronddwalen
wat schrale takken zijn gebleven
destijds met zorg bijeen gesprokkeld…
Thuiskomst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
488 Een kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er.…
fotosynthetische praaldans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
211 dan zou het de wind
een handje kunnen helpen
om de bladeren van bomen te laten ratelen
waar ik dan bij wegdromen kan
met mijn voetjes bungelend in de beek
die op zijn beurt in gang gehouden wordt
door het draaien van het rad
dat meelift op de wind
zodat het water gezwind langs de wortels omhoogklimt
door de stevige stammen
en door de takken…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
64 Er draait een ventilator
in de kamer vol speelgoed
op de grond en op het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen…
WILDZANG
poëzie
3.8 met 27 stemmen
8.869 Wij vogels vliegen, warm gedost,
Gerust van tak in tak.
De hemel schaft ons drank en kost,
De hemel is ons dak.
Wij zaaien noch wij maaien niet:
Wij teren op de boer.
Als ’t koren in zijn aren schiet
Bestelt al ’t land ons voer.…
Prettige verschijning
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.243 Tik tak tik tak, tijd om op te stappen.
Jammer dat ik het spelletje af moet kappen.
Nonchalant stap ik op en loop langs de wand.
Ik kijk stiekem nog een keer naar jouw kant.
Je lacht je mooie lach voor mij bloot.
Een klein beetje kleuren mijn wangen rood.
Voor ik de deur achter me sluit, knipoog je naar mij.…
Beaufort
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
541 een strakblauwe lucht
Bij windkracht 1 dan geeft de rook toch al de richting aan
En 2 dat is de kracht waarbij de blaren ritselen gaan
Bij 3 gaan er zo hier een daar wat twijgen heen en weer
En 4 blaast langs de straten oude kranten op en neer
bij 5 zie je de treurwilg lustig met haar slierten zwaaien
En windkracht 6 laat zelfs de dikke takken…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Diep verscholen in een bos
Staat een boom met duizend kleuren
Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk
Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten
onder zijn kruin van dode takken
En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen
Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Grijze nevel vouwt
wacht stil op een kale tak
de wereld verdwijnt
Verre vogelgeluiden sterven langzaam
weg in grijze verte waar kale takken als donkere
lijnen ongekende geheimen schrijven tegen verbleekte hemel.
Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.…
De zachte stem van de heggenmus
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
777 Tussen takken schuilt
zijn lied rijst uit de schaduw
stilte in de lucht
Hij kiest de rand van de wereld, waar takken
verstrikt raken in dicht groen, waar licht gefilterd wordt door
een waas van twijgen en onkruid, waar de grond zompig is van vergeten
regen, waar stilte nooit helemaal stil is.…
B.O.O.M.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 afvallende bladeren
vergeeld
of
als fout oranje tuimelend
naar
vuil bruin
waarbij zij doorrotten
in
de meest ranzige plassen
jonge
zwakkere twijgjes
trillen maar mee
in elke opgeblazen wind
om niet direct te breken
of
af te vallen
om
mee te gaan
in
onwelriekende modder-
stromen die
van zuiverheid dromen
reeds
oudere takken…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam zich boven een vennetje
te ver voorover en leunden de overblijvers
tegen takken…
Lekker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
771 De slang stak
in een poging tot eerlijkheid
haar listig vel tussen de spleten
van haar slecht geweten
en gehuld in een kleedje
van onschuld gleed ze
van de tak.…
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 ‘de coulissen van de wereld’
Ik zag toen lantarenlichten
van de avond eerder drijven
het rimpelen van de boomkruinen, takken
de vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens…