2249 resultaten.
Vertrek
gedicht
2.4 met 29 stemmen
20.396 Het blaft tegen een man die staat te kijken,
Die ziet dat de verte aan het vertrekken is,
Dat de verte zich traag maar zeker verwijdert,
Dat de armen van de verte de kade loslaten
En verdwijnen in het rimpelloze water.
Maar het hondje op de kade blaft onhoorbaar.…
De geveinsde dood
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
750 In weerwil van zijn moed
zich om te draaien op zijn betere kant,
was zijn omgevingslucht
enkel nog in staat
tot een bewegend gesticuleren
en hij kon schamper
een paar kreunen articuleren.
...tot de schemering in een deerniswekkend
medelijden zijn afgemat gelaat bescheen
en hij traag ontwaakte met een helse muffe smaak
van de godvergeten…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 gemberthee heet tandeloos en traag
misschien, een been een arm -
waar kamelen zijn volgt onheil
dat weet wit iedereen
dus wacht en zwijg
duw deze zware zieke lucht
onzichtbaar
tergend langzaam
omhoog. Nu.…
een hart verloren
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.243 trage schijnbewegingen dansen op je wang
een dwang onbedwingbaar om te kussen
terwijl jij verlangend naar dansende ogen kijkt
het zal niet langer gaan om te beheersen
wegdraaien is niet eens een optie meer
want ik wil niet minder, dan raken, kussen, strelen
niet eens dat mijn hart nu sneller slaat
maar slechts het lekkere dat jij me brengt…
Flink
poëzie
3.1 met 24 stemmen
3.870 Zo hoor ik alle dagen
Van flauwerds en van tragen
Maar ik, ik haat dat laffe lied:
En zo mij God de kracht wil gunnen
Dan zeg ik wat er ook geschiedt:
't Moet kunnen!
Komt haal de handen uit de zak!
En steek die uit de mouwen.
Gij mannen en gij vrouwen!
Staat af van lust en van gemak!…
Geduld
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.259 Tsjongejonge wat ben je traag.
Hoe kom je aan deze baan?
Ik heb altijd haast niet alleen vandaag,
dat zie je me toch wel aan?"
Zo ging het altijd ,tot voor kort,
maar ik heb er van geleerd.
Ik ben volledig ingestort,
dat heeft het tij gekeerd.
Nu tel ik tot 10 en adem diep,
en wacht rustig op mijn beurt.…
loze woorden (doof)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
929 losse zinnen
het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan
losgebarsten regenbuien doorweken het papier
waarin de pen nu slechts nog scheuren krast
en zie dan, wat zich vormde zonder mij, onrecht
het sluitstuk niet langer meer aan mij besteed
een reeds bekende uitkomst, die ik verafschuw
doch zich aan mij opdringt als was het huid
vouwt traag…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 het weten is gezwicht
het bankje in het perkje
witte madeliefjes in het gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag
toen ons springt over in nu wij
de wijzers tikken ietwat traag…
Ik ben van nacht ontwaakt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.070 Het klamme zweet op ’t voorhoofd, ’t bloed in jacht
Bonzende door mijn polsen, traag en dik.…
als stilte decibellen vreet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
627 ijlheid schiet door gaten ozon
zonlicht laag vertraagd
de lange bergen kruiend ijs
spanning kraakt
als stilte decibellen vreet
anonimiteit zijn naam vergeet
in desolaat strekt
tijd in eenzaamheid de
rekbaarheid het onderkoelde
traag beginnen van het leven
dna dat zich weer splijt
met dood ten spijt…
WESTHOEK
gedicht
4.5 met 22 stemmen
12.813 landschap
heeft aarde een geheugen
en wie vindt hier dan ooit
zijn eigen handen weer
wie het weerloos hart
ogen waarin de woorden
naar de lippen groeien, voeten
vastgelopen in de waanzin-klei
en altijd altijd weer klapwiekend
papavers als vlinders op steeltjes
de koperen nachtegaal, klokslag acht
de dood die als modder zuigt
aan onze trage…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Een heel onnozel volkskoepletje,
slecht drie, vier noten traag en teer;
maar elke klank, die in mijn oor dringt,
wekt echo’s in mijn binnenste weer.…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 De dag ijsbeert in de regen,
marcheert over een druilerig perron
op een ver en lege horizon gericht
gedachten boemelen naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 Er was licht die nacht
de maan vol, er koerden duiven
er was sprake van een onstuitbaar beven
Beneden op het kanaal bij het San Marcoplein
verstoorde een gondel het trage golven
de gondelier roerde zich vooruit
Het opende een rij van vragen
van waarom nu en waarvoor
Een boodschap van de goden
van de oude dagen
Waarom juist ik hiervoor
wakker…
Repetitieweekend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
757 Het
In taberna zingend
fietsend tien uur 's morgens met
ff blauwe lucht de
zon als hete douche die
duisternis
van
mijn
lichaam
veegt, geeft
hoop aan deze dag het
weekend en de weken die
spoedig traag doen volgen het
nu herbergt het mooiste wat
fluisterend
hier-
o
zingen
heet.…
Thor en de reiger
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.041 sluiphouding
z’n onderkaak trilt
z’n staartpunt zwiept
Thor houdt afstand
door de speersnavel
van de reiger die
- het wachten beu -
over hem heen scheert
met forse vleugelslag
geschrokken krimpt
de kater ineen met
geknakte trots maar
een ervaring rijker
niet elke vogel is
spek voor z‘n bekkie
Thor keert terug met
trage…
Het roze vonkt in hoge lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
641 een oogopslag
als dromen zijn verdwenen
geen licht zoals verwacht
de ochtend is heel traag verschenen
het roze vonkt in hoge lucht
sterren worden met de zon geblust
vogels kwinkeleren als
het donkergrijze is gevlucht
ik lees de dag na mijn ontwaken
de middag in het ochtendlicht
de avond is nog wit gelaten
omdat het licht daar…
Zijsprong
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
500 Er hing een donkere hemel
boven water, als forellen keken
ze omhoog, gespiegeld zagen ze
zich zwemmen in de diepte van
een meer, de school bewoog als
trage wolken naar het ginder van
oud zeer, de lucht was grijs,
passies glansen op de vinnen, als
de zon verscheen, te zweven
langs het lelieblad, waaronder
een aantal onzichtbaar…
Rustig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.008 Praat met elkaar over de dingen van vandaag
zoals het weer of wat de krant te melden had
wat we gewoonlijk deden op het eigen tuinpad
gaat ook wel in deze hof, zei het nu wat traag.…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
- Achter gelijnde stroming -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
557 Fraai en fel gelijnd, snel als jachtig
gelijnde formaties over volle breedte
begrijpt het trage stromen
de diepte van de structuur
achter gelijnde stroming
met een snelheid van negentien mijl
speelt een bittere natuur.…
stil leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 's nachts weet ze waar ze is
ze komt vanzelf thuis
in het donker valt ze
vloeibaar samen met tijd en ruimte
de locaties plakt ze naadloos aan elkaar
in een eeuwenoude, holle ruimte
vallen trage waterdruppels
in het water ziet ze het verloren kind
dat niet weet waar het hoort
de kleine mond zal niet spreken
ze grijpt in het water naar…
verzonnen tijd
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
642 aanraken
binnenin je gedicht
mijn hand leggen als een koepel
bovenop wind
zwarte kiezels
die spiegels breken, onveranderd
in het midden van een zin
mag ik luisteren
naar je wereld of een enkel boomblad
dat neervalt naast de dag
de dag waarin je zei
dat je gelukkig was
en hoe verrukkelijk het zou zijn voor de boom
om zijn trage…
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en troost bewogen leeft
in een glimlach, waar vlinders
stormen willen buigen
wit en rood, vrij geweten
ogen zijn
langs iedere binnenkant
zacht in betovering en het strooien
als glans, traag…
MEIDAG IN MAART
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.069 De traag ontwaakte hazelaar,
die ’t niet vermoeden kon,
staat nu in al zijn schamelheid
beteuterd in de zon.
Maar ‘k zie de bomen dichter zich
verdringen om ’t gehucht
en als de frisse daken, die
er nu al zomer maken en
die blinken in de lucht.…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Daar strekten zij zich zoet-vermoeid beneden
De fijne schaduws van een ijle boom
En streelden traag elkanders warme leden
En zuchtten diep: — hun ziel was droef en loom.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord
zo heel gewoon was
minuten sloten zich tot in een eeuwigheid
vol zachte levens, één voor één verschenen ze
op lippen die van lachen hielden
langs de rozenpoort bloeiden traag…
pinot grigio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.250 neer
en sporen uit elkaar – draaddruppelend
klein tot kleiner en tot niets
vloeibaar stro dat fonkelt en schittert
zoals ook jij hebt gedaan – toch
en je denkt
ik drink m’n glas klakzuigend leeg
want wat niet gedronken wordt
verschaalt
deze droeve wijn verdraagt geen krans
tergend lange bitterdronk
toch wals je verder
schuifelend traag…
Het witte huis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
740 Een lichaam stijf,
traag, en zwaar,
mijn rechterarm beeft,
voelt niet als deel van mijn lijf.
Een lach vervaagt
in een mimiekloos gelaat.
Ik alleen
kan hier doorheen.
«Kom meid, accepteren.»
Iedereen wordt oud en
moet dat leren.
Soms huil ik van binnen,
om het voorbije verleden,
om besloten besluiten,
herinneringen.…