2490 resultaten.
De Kust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
763 is het prachtig
in de zee wandelen hand in hand
en de ouders wandelen over het strand
meeuwen vliegen om je oren
en als je naar schelpen luistert
kun je de zee al horen
schelpen zoeken vinden kinderen leuk
dus hebben ze het daar vast naar hun zin
eenmaal aangekomen weer terug in het huisje
gaan de kinderen lekker zitten op de bank
trekken…
De scheidsrechters
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
945 De scheidsrechters
hebben het soms
zwaar te verduren
met elftallen
die sterren zijn in het vallen
met slidings en kuren
ze duwen en trekken
vooral in het strafschopgebied
in de hoop dat de scheids
het niet ziet
maar steken daar
toch een stokje voor
want hun fluitjes
zijn onverbiddelijk
en het spel gaat
gewoon weer door
De gemoederen…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 voor de laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen…
Zielloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.670 ongelukkig
het is ontbreken van welzijn
geluk is een levensbehoefte
recht op geluk zal niet in ‘n
grondwet misstaan
bij ‘t ontwaken drijven som-
bere wolken het bewustzijn
binnen van de werklieden
ze spelen hun rol, doodmoe
door discrepantie tussen
wie ze zijn en wie ze spelen
ze trekken…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 bloesemtapijt sneeuwt de bühne
onder, sneller wat ik had verwacht,
bewonder ik het schrale vuur al was die
wat kwijt, las de liederen van de blind -
gedoekte jaren, schreef de teksten in as,
die weer te vegen, onthul de zinnen
dieper achter elk woord, souffleur
en acteur in een laatste act, voor het
doek zal vallen om samen op te
trekken…
Ratio en Emo
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.741 Krijgen ze het eens zwart op wit
Bewandelen ze het pad naar hun verschil
Of naar het klokhuis dichter bij met pit
Op een dag als de klok voor hen luidt
Zijn ze samen bruidegom en bruid
Ik zie het naar verloop van tijd
Trekken Ratio en Emo gezamenlijk ten strijd
Zodra het verstand het gevoel begrijpt
Is er bij hem iets gerijpt
Zij…
je herkent me niet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
854 paraplu
misschien regen
je weet maar nooit
en de maskerade kruipt
kringt zich traag
door alle kronkelstegen van de stad
die nog aan deze morgen wennen moet
naar de rivier
brug hoog gekromd
koudijzeren leuningen
en verlangen in vensterglas
in barnsteen elke glimlach
de tondeldoos met vuurslag in mijn armen
ik zet een masker op
trek…
Zomervakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 Eropuit trekken naar een ander land
Vrij, niets verplichts te hoeven doen
Luieren mag ook met goed fatsoen
Aan de wijde zee en op het strand.
Kijken naar de mooie golvende baren
De zon bij het strand zien ondergaan
Prachtig, om dit te kunnen gadeslaan
Het doet je goed, dit te mogen ervaren.…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
die dag te sterven
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
727 geen vogel
geeft er antwoord
en de treurwilg prevelt tevergeefs:
niet doodslaan
naald na naald
in ogen,
ontredderd blauw
nijptangen in bolle buiken
trekken de dood naar lege handen;
het geschreeuw waait
door onbestaande ramen, vrouw
na vrouw
niet doodslaan
trage messen sluipen
door identieke lijfjes; harten
op zwarte, naamloze…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aan het water staat een meisje
een jaar of vijftien, hooguit zestien
Diep weggezonken in gedachten
proeft ze de leegte om haar heen
Donkere haren hangen treurig
langs haar natte wangen
Ogen rood en opgezwollen
beschenen door het maanlicht
Woeste golven trekken haar aandacht
Lijken haar mee te willen nemen
terug naar de verre horizon.…
Ellebogenwerk
gedicht
2.2 met 9 stemmen
12.377 Hij heeft trek.
Omzien geeft voor een zakenman geen pas.
Maar morgen is er altijd tijdgebrek.
Agenda's heeft hij en zijn aktetas
Zit vol prognoses, tot de jongste dag,
Van opwinding beslaat zijn brillenglas
Als hij naar nog een gaatje zoeken mag.
Hij graast de toekomst leeg om haar meteen
Opnieuw met hoop te vullen.…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in donzige trekken…
Opdracht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.412 Zij is te moe van al dat reizen om haar heen,
dus trek de jas die zij ooit was maar uit,
ruim sneeuw, december wordt haar nieuwe huid.
Begraaf de woordbijl, leg hem onder steen.
Behandel haar met eerbied: niet. Ruim baan,
en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan.
----------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
Al is het herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 Laat troost je koude ziel verwarmen totdat ze weer
de trekken van het kind hervindt, de moed tot overgave.…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De hemel kleurt zich grauw
de vogelvlucht is nu in trek
de wind blaast voort
sneeuw, ijzel, koude front
de zwanen aan het firmament
spreken hun eigen taal
de seinen vliegen heen en weer
de sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport…
Jochem gaat op reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam
in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn
bedje vandaan, aan het plafond worden een volle maan,
duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt
van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt
met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden
en natuurlijk super veel vissen…
De oester
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
601 Een reus wellicht, met trek in mensenbout,
die jou terwijl je leeft zijn muil in douwt.
Je zou toch wensen dat hij in je stikte.
Ja heus ik houd van vruchten van de zee,
van rode ponen, tarbot en garnalen,
makrelen, platte schollen, vette alen.
Van inktvis pik ik graag een vorkje mee.…
uit verveling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 kocht zij een jurkje, het stond haar
lief en ze zag zijn gezicht al
in bewondering
ze had helemaal geen jurkje nodig
gehad
het koste een kapitaal
eerlijk gezegd had ze het ook niet
gekocht om wie dan ook te plezieren
geschuild had ze voor de regen
het was de Chinees geweest of deze
super dure kledingzaak
ze had echter geen trek…
Herfstdoorsnede
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 Ik lig verstild in het grijze ochtendlicht
ons mooie overtrek toont slijtage
zojuist zag ik het najaar er voorgoed in vallen
Wij, enkel nog een doorsnede van de herfst
de zomers in ons zullen verjaren
steeds verder bladerend achteruit
Jij, die nog slaapt
in de zachte trekken van jouw gezicht
waarin de seizoenen sneller gaan dan ooit verwacht…
sint en piet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Oh goedheiligman trek u er niks van aan.
Gaat u gestaag verder met uw baan.
Vul elk kinderhart met uw goedheid en laat piet wat lekkers strooien.
Er zijn nog genoeg dagen in het jaar om met modder te gooien.
Het is bijna 5 december en dan zit het er bijna op en amerigo zal dan ook wel vol zitten dat arme beest.…
D' ochtend-dans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Sleur niet,
trek niet,
breek niet,
bind me
sluit je armen
tot ik bij elke zucht
kreunend buig.
Laat mij dan zinken
onder het herfstdeken
waar stilte
het verbrokkeld zijn
doet verbleken
en draag mij
draag mij even ...
de winter door
tot de lente
kan helen!…
Insomnia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
566 kat laat van zich horen
ik loop van links naar rechts
zij houdt de lijn recht
brengt me thuis
morgen een spannende dag
dan komt hij graag
krijg ik hem de deur niet uit
de nacht is bijna om
hij duurt een uur langer
daglicht van de ochtend gestolen
zodat de avond later valt
ik zwaai hem uit
wens haar welteruste
zet wekker
trek…
Veterliefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 voor ik ze strak trek
leg ik eerst een lus
(of ontknoop ze van gister)
mijn vingers pakken beiden
en streel ze, geef een handkus
soms hebben ze een oog gemist
buig dan dieper naar hen
en als ik ze tussen sok
en leer heb uitgevist
voel ik
dat ik hen naderbij ben
om te strikken,
ook wel omhelzen genoemd
immers ik hou van een zachte…
Ach Catalonië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
817 O Carles, net als Mozes
leidt uw volk door de woestijn
En trek Rajoy maar stevig
bij zijn grijze, vlassige baard
want net als Franco indertijd
is hij geen euro waard.
Dan heb je Wouter Beke nog
de man van het geloof
maar gaat het over mensenrecht
dan blijft hij pijnlijk doof.…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.344 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het hek,
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 En ook de sterrenheemlen die zich welfden
Over ons trekken, andre iedre nacht,
Zijn eindlijk saamgeschrompeld tot één zelfde.…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…