1968 resultaten.
Met liefde vastgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Als vogelende fotograaf werd
Boven Iran de ene na de andere
Met liefde vastgelegd
Kleurrijke, haarscherpe luchtfoto's
In mooie, grote lijsten met led verlicht
Kunstzinnig. Goed bepaald
Natuur. Cultuur. Archeologie
Kobaltblauwe meren. Uitgestrekte woestijn
En besneeuwde bergen
Archeologische vindplaatsen
Verspreid over Iran.…
DE KRUIDENIERSTER
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
2.638 In 't oude blok met blinkende gewichten,
de stille glorie van de blanke schaal,
heeft 's avonds in de aarzelend-verlichte
winkel, de zon haar kleinste filiaal.
Onder de toonbank houdt de la verborgen
een dorps-historie, die geen derde ziet:
de trots, de deugd, de neergang en de zorgen,
in briefjes-van-de-week, betaald of niet.…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken zonder koleirig te zijn
illusieloos verhalen over al ‘t wonderlijke zonder venijn.
Wat regels ook beloven gelijk ‘n doopkaars is ‘t te doven.…
Slow Blues in A
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
712 Rokerige ruimte, glasgerinkel aan de bar
donkere hoekjes, gelach, mompelend gepraat
het kleine podium, ‘n geelrood verlichte vlek
de zachte tonen van een aangeslagen gitaar
zwellen aan, een slow blues wordt ingezet
ingehouden tikken vanaf een drumstel,
bastonen vallen in, zachte dreunen in je borst
plotseling de smartelijke kreten van de zanger…
VERRASSINGEN VAN DE HERFST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 Bij droge avond
parelt de verlichte weg
van oude regen.
Nat, geel herfstlover:
kluwens uiteengespatte
druppels witte wijn.
De valk vliegt hortend,
draait zich steeds om, duikt dan neer,
vlucht voor twee kraaien.…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 verblijf
vind ik zilte harmonieuze klanken
alle vriendelijkheid waait hier rond
langs het witte tij
van zomerdagen
ik reis op mijn moedertaal
gekleurde vleugels
echoën taferelen op hoogte
‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad verlicht…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 hij componeert
zijn eigen ideale schoonheid
in kunstlijnen op het doek
denkt zich door het leven heen
om eenvoud te ontdekken
in materie
en spirituele aspecten
door
gevoel
in denken
doen
en laten
is hij
naar het
voor ons
onzichtbare
op zoek
luistert vaak naar geluid van snaren
als hij in zichzelf vertoeft
om verlichte…
station
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
617 een man schildert de zon zwart
op het doek van de waarheid
hij laat zijn naam achter als bewijs
het maakt andere woorden overbodig
wanneer hij het donkere stadspark binnenfietst
op een zeepbel tussen gieren en kadavers
in vlucht gekromd
ik reis voorbij en zie een haai opduiken uit het gras
naast Rome en moerassige stilte, hoog verlicht…
ZWAAILICHT
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
645 En kinderen met geschminkte gezichten
lachen je uit, in de verte een grote schim die je
doet denken aan je moeder die toekijkt en je
aanwijzingen toeschreeuwt maar die je niet
hoort, maar verder is alles oké met je, ben je
verlicht, hoe raar dat ook klinkt, ja, het klinkt
als regelrechte onzin, en noemt jezelf: weirdo-…
Stiekem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 (ik vroeg mijn ouders om reisgeld,
maar ze weigerden pertinent, zeiden
dat ik een psychiater nodig had)
Maar zij hebben het geluk in mijn
ogen niet gezien toen we elkaar
omhelsden op een sprookjesachtig
verlichte Karnemelkslootbrug, de
plek waar ik bijna elke dag vol
hartzeer overheen fiets.…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon
in aardse duisternis
en verlicht…
de schilderswijk van oud naar nieuw
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
514 op woensdag gaat hij eerst naar plein 80
en dan loopt hij wel naar huis
met een kater in z'n kielzog
een straatlantaarn omgebouwd van gas
verlicht mijn schilderswijk alsof het was
en zou moeten zijn zoals de toekomst
die vreemdelingen toeliet in "mijn wijk"
wij konden er toen heel goed mee samengaan
en verder geen gezeik , geen blaam
nu…
Jezus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 kijk maar vooruit
maar lafbek kan het niet
wie nooit ziet
tussen het riet
kruik vatbaar lang verwacht
en a snapt het wel
en k en j
en alles telt nooit
meer is die dit geheel
spel spellen verlicht
gezichten in groen en geel
en m'n tong is gesleten
een gespleten tong
en een gezicht dat lijkt
van rubber en de dieren spreken
bomen…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Een leven ligt verbeeld in de enkele gedichten,
Die bij 't verstrijken van de jaren schaars ontstaan:
Zij liggen wijd verspreid, zoals de vuren aan
De kust, die land en zee gedeeltelijk verlichten.…
" Het "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
590 Hét is het brood die
de honger steelt, een
wuivend bos wat mij
zachtjes streelt, een
tomeloze slaap in hét
wakend dromen tussen
zwart licht en hét
verlichte kwaad wat hét
in nachten met me deelt.…
Van harte beterschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.588 nú ik voor jou
Zag je dan nieuw levenslicht
optimistisch geloof en hoop
tot beter worden
hoe dan ook,
liet ik aan jou enkel zien
je na te staan
op het ogenblik van ziek zijn
met jou samen te gaan
met liefde en warmte
verlichten van zorgen
je met mijn diepst erbarmen
te dragen tot de dag van morgen.…
Aardvorm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Hij beklom de steile trap naar boven
om in zichzelf te geloven en bezag
de wereld in vol ornaat, de goedheid
maar ook de kattenkwaad, hij zag een
vrouw in het glanzende brokaat, verlicht
boegbeeld op de hoek van de straat
hij glom van kop tot staart en besloot
dat hij daarmee z’n leven delen zou
en noemde zichzelf een glimworm,
het…
Omdat ik zag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Plotseling, alsof beschikt,
een jonge man, in zekerheid stappend,
zijn pad verlicht:
hij weet zijn weg te vinden.
Dan, bekommernis,
eerst voorbijlopend,
maar wendend, en de wanhopige
vragend wat er scheelt.
En nu het laatste beeld:
Arm in arm gehaakt
gaan zij gezamenlijk op,
beiden hebben nu richting.
Waarheen? Ik weet het niet.…
Alleen voor minnaars geschapen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
718 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met metershoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
de vrees om verlangen onkwetsbaar te verklaren
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.204 We zitten er naakt aan tafel. je ogen verlichten de kamer.
Je fosforescerende vlinderhanden verschikken de lucht
Als je tegen me praat of slapen op het zwarte kleed.
Ik raak ze dagelijks aan. Hun levenslijn weet hoe ik heet.…
Verwondering
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
568 doorgeven,
want nog steeds... is er zoveel kleur,
de bottels en de bessen,
de ondergrondse witte knollen
de groentinten tussen 't grijs
de elfenbankjes en de mossen
het gras dat alsmaar groeit
hoe de zwarte aarde haar geheim bewaart
hoe de lucht laat zweven en laat waaien
't water waarin 'k me kan begeven
broeiend op nieuw leven
vuur dat verlicht…
twee druppels water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Jij weet als geen ander
Mijn dromen verraden
Duizenden buien van donker gemoed
Sterk is jouw baken
Ik voel je me aarden
Jij komt het verlichten en alles is goed
Leen mij nu je krachtig verstand als een wapen
Ik strijd door het donkere gat in mijn hart
Beïnvloed mijn wezen met helende handen
Bescherm tegen schaduw omdat het me tart
Ik…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 sloot zich op zonder woord van spijt
onze natuur legt een baken in de tijd
we draaiden de klok terug en
bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille woorden
zullen altijd in ieders armen rusten
sporen wat ons verlicht…
Alleen op de tast?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
600 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met hemelhoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
niet bevreesd hun kwetsbaarheid te verklaren,
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk en stiekem glijdend
langs de wonderschone huid van haar borstenpaar
daal ik af naar de mysterieuze spelonk, waar de
Oerklank zodanig weergalmt, dat ik onmiddellijk
net zo verlicht…
Eerbertoon aan de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De maan met zijn zwakke licht,
verlicht het pad wat me naar jou moet brengen.
terwijl een paar wolkenflarden het weke licht verduisteren,
als of boze tongen beweren dat liefde niet puur is.…
DE AARDE IS VERVULD; DE WERELD VAN VUNZIGHEID!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 van nu een intens berouwvolle Franse chirurg (73)
daar is de wereld van die kinderen nu traumatische volwassenen
van een niet voor te stellen totale menselijke ontwrichting
waar vertrouwen plaatst maakt voor volledig wantrouwen
ik hoop, dat de aarde, alles wat zij aan schoonheid kan bieden
met name de natuur, het intense verdriet mogen verlichten…
lieve lente
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
437 je zonlicht brengt verlichting
in mijn dagen waar ik mijzelf
in stilte terugvind in gevoel
uitvergroot
leg ik dat bij jou te drogen
of laat ’t hangen in de storm
die ’t losmaken kan
waarna ik ’t alsnog laat smeulen
tot ’t allerlaatste restje
in rook opgaat
in definitieve sliertjes
welke ik dan vang
als ’n tovenaar van niks
om…
ZAL IK DAN MAAR STOPPEN MET M'N HARTENKRETEN?
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
532 Ik voel me af en toe
de kop van jut
nou af en toe
heel vaak, helaas, pindakaas
moet top op m'n tenen lopen
m'n enthousiasme temmen
en veelal ook m'n creativiteit
heel vaak niet hun 'tijd'
neen ik loop, wandel niet altijd
in het gareel van hun samenleving
hun wereld en hun verlichtend geloof
kan mij veelal gestolen worden
wijzen…
RUIM OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
361 De Joden trekken voort
zijn pas bevrijd uit ballingschap
in Babylon en Perzië
betreden trots eigen land
de verlichte mensen
vieren feest met muziek
op Jeruzalems stadsmuren
optochten treden elkaar
zingend en spelend tegemoet
beloven ontroerd en vol kracht
te zullen leven
naar de zegenrijke wil
van hun enige Heer
enige eeuwen…