1819 resultaten.
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 snippertje in de goede bak bijvoorbeeld
De dag beginnen met
citroen met gember
Dat niets overgroeit
Vooral dat niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna,
Zei je
Maar op die dag
zag ik damp
vortexen draaien
op het warme water
Druppels…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.
Zoals rivieren slingeren door het land,
en wind zich vrij lost in een open lucht,
zo is de liefde vergeving in ons bloed,
de rivier troost ons met haar klagend gerucht.…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 haar illustere mededingster, de kardinaalroze acacia, naar
de kroon stekend
een volkomen dag op trage lome pootjes voortkruipend naar
de avond opent zo het bal voor
alras op het warme ligusterblad wiegende vuurvliegjes
elkeen pinkend wachtend op de eerste maten dansmuziek
ingeluid door ademtochtjes lauwe zomeravondwind
traan na traan, druppel…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 sleepten
mij uiteindelijk tot hier kwijlden
stuk voor stuk een fleurig hapje
van mezelf muntwit bobijntje
de scrupuleuze onderwereld in
Het kostte mij mijn spraak
en een rechterhand
Mijn wimpers plakten
aan mijn wenkbrauwen
hier hang ik dan vlak
onder de wereld
aan de wieken van een
vreemd kosmisch plafond
Stukje bij beetje zweet ik
druppels…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 stiller
zo stil dat de schaduwen verdampen
door het smeltende maanlicht
en de kleine kerkuil ook haar tweede oog sluit
als het dus echt absoluut muisstil is
en je luistert met gespitste oren
en ingehouden adem
dan kun je met een beetje geluk
mijn hart horen huilen
getroffen door de naalden van eenzaamheid
en mijn tranen horen vallen
die druppelen…
De regendruppel.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 Een nieuwe druppel ga ik volgen
Die wordt al gauw door een DIKKERE verzwolgen
Wéér een andere wil ik vinden
die mijn gedachten weet te binden.
Ik schommel met hem voort,
Van hoog tot laag
Dan eens vlug, dan weer héél traag
Hoe lang zal hij mijn reisgenoot blijven?…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Ooit keek een mens fataal door mij,
een druppel die mij uitsleep in één val.
Ze keek met regenboogkleuren, trof de held,
de moed waarmee ik zei: ‘Er was eens’
Er was slechts de plastic roos die ik naar de nimf droeg.
Duister en dicht streelden haar dijen
langs mijn vezels, de hartslag van een kuiken
wekte mij en ik de weg kwijt.…
Zwarte eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.475 Jij hebt mij immers verlaten
Droeve eenzaamheid wint ’t terrein
dat uit louter reine liefde is geboren
waar water proefde als zachte wijn
en elke blik op jou mij kon bekoren
Enkel eenzaamheid woont er in mij
zeggen druppels regen uit mijn ogen
want mijn verdriet loert van dichtbij
op de signalen van mijn onvermogen
Zwarte eenzaamheid…
Zoute tranen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.129 Zoute tranen die niet meer druppelen
in je ogen blijven
verdampen in de lucht
in de vrijheid oplossen.…
George...
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
2.243 Heerlijk om bij de klanken van Händel weg te dromen
Gedachten te kunnen verruimen als de oceaan zo wijd
Woorden druppelen als watermuziek op het papier
Dit gedicht aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd
In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat
De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon"
Een volksdans uit de Provence…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De was verandert de kleur van
regen, verborgen onder zoden gras,
totdat jij doorbrak, stond de horizon
te laag en leek of die achter een violet
gordijn verborgen was, druppels kaarsvet
parellen traag op verse bladeren, die er
kennelijk gisteren nog niet waren, om
in schril contrast de moed weer te laten
wegen, want morgen wordt het beter…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 voel je de champagneblaadjes van de rozen
de stekels in je vingers, de druppels over je rug
voel je de beweging in de lucht
het ruwe hout van de hekken?…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Hoog als een fontein
spat een waaier van druppels op
en spreidt zich uit over de grauwe natte stranden.
Grommend van onmacht
trekt de zee zich terug
beraamt een nieuwe aanval
weer belaagt hij de kust.
Uiteindelijk moe gestreden
nemen zijn krachten af
en komt hij tot rust.
het tij keert.…
ontzagbaar
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.148 Gaga het nu weer doet
met die in plaats van die en
dat er mensen zijn
die dat lullen, dat vol zijn en
dat bomen dan weer zo fijn
vinden dat ze hen daarover
gaan bevragen of daarvoor
gaan prijzen
Dat er schrijvers zijn en
dichters die bladen, boeken,
oeuvres vol kletsen over
naar de kapper willen gaan
maar toch niet gaan of
druppelende…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 warmte niet toe
Je sluit de luifels, koestert je verlangen
Jouw binnenzijde is je huid geworden,
schurende schubben tegen ruwe bast
Afgeschaafde korsten,
wonden werden weefsel
Brood is weer deeg en gist
Je behoudt de waarden en vindt niets allang genoeg
Je opent luiken en laat de schaduw binnen
Je bent bekleed met zachte mossen,
de druppels…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 'De oceaan die in de druppel valt' Kabir
Een schreeuw van eenzaamheid, een meeuw
hoog in de lucht. Eenheid en rust
verheft zich daar. En wenst niet meer.
Een zweven is in het leven.
Zijn hemelvaart reikt meer dan hoog,
hij vliegt. Want vliegen is gegeven.
Een meeuw leeft hoog in God en leven.…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 Diepe, met de randen vóór zijn
ogen, zit een vette hoed,
en er leken uit zijn neuze-
gaten zwarte druppels bloed.
Over ’t veld, in wilde snakken,
loopt de scherpe wind en vaart,
huilend lijk een brakke, door de
stoppels van zijn roste baard.…
Depressie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
593 Dat deze jeneververslaafde dominee zichzelf met een
beddekoord heeft opgehangen, is een druppel van mijn leed.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest,
amen. Hoe krankzinnig kun je zijn!…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 met een teveel aan krullen
lag ik in een deuk tegen
de kant waar het snijdt
de demonen brullend
vanuit de achterstegen
ik lag in letters te geelogen
laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte…
Ontreddering
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 redenatie volgen
zijn zij niet gediend omdat
deze de fundamenten van
onze wereld ondergraaft en ons
slechts chaos en ontreddering laat
het testen van de mensheid
is al lang geleden begonnen
daar waar de natuur meer
ruimte eist is aanpassing de enige
remedie waar evolutie naar verwijst
geschokte krachten worden
niet beteugeld door wat
druppels…
Als een dia serie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Al kon je niet dagelijks lachrimpels ontplooien,
ik weet dat wij elkaar nog heel vaak zien en verstaan,
in diverse nachten soms weer naast elkaar staan
al waren wij beide druppels in een grotere oceaan.…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis van weemoed vindt,
Gun mij de energie, er bestaat geen
wereld zonder droom, sterk of broos
in eigen wetten wint de dood als groter
aandeelhouder in de nog te spelen tijd lijkt
niets verloren, blijft open en onvoltooid,
verzamelt toekomst in het heden
in druppels…
Zeven ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
466 vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
uit gloort, in zeven uren
waarin je niet kon wachten
op zeven warme harten,
die bruisend ontsponnen
om zeven dromen te behagen
even zovele tranen verwelkt
van zeven rozen, één voor
elke eenzame nacht gekozen,
zoektocht langs de zeven
doornen, wadend in zeven
druppels…
Zonder het zelf te weten?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
611 In een opkomende realiteit
ontstaat een onbedwingbare
mist, een aerogene vitrage,
elke autonome druppel herbergt
een regenbui, zijn richting berijdt,
verbindt zich naar alle kanten
in sommige gevallen traag en lui
daarin raken we de richting kwijt
en uit zich in emoties vol razernij
verwond en ruimtelijk vermomd
in een ongeremd gevoel,…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik zie je door dikke druppels op de ramen,
mijn engel van lijn 8.
Jouw profiel zo afgetekend en toch zo zacht,
slechts de spiegel en het donker brengt ons samen.
Ik staar naar natte stadse straten,
naar mijn buitenwereld, spiegelend vervormd.
Een regenspoor dat mijn beeld misvormt
laat ongemoeid het gezicht dat ik niet los kan laten.…
Regenbui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 regen klettert op straat
speelt met de stoepranden
en glijdt op het glimmende asfalt
vormt plezierige plassen
waar kindjes met gekleurde laarsjes
vrolijk in stampen
auto’s laten het water
opspringen tot fonteinen
vol glinsterende druppels
regendruppels zoeken hun kille weg
naar paraplu’s
regenjassen
schuilende mensen
volle portieken…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
224 regen klettert op straat
speelt met de stoepranden
en glijdt op het glimmende asfalt
vormt plezierige plassen
waar kindjes met gekleurde laarsjes
vrolijk in stampen
auto’s laten het water
opspringen tot fonteinen
vol glinsterende druppels
regendruppels
zoeken hun kille weg
naar paraplu’s
en regenjassen
schuilende mensen
volle…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Deze wereld en ik, wij ademen
verlossing door verdriet -
vreugde geeft ons nu de vallei,
de hulzen ontvouwen zich tot huis
in deze wereld, laten mij binnen
nu ik elke laatste druppel van deze regen gedronken heb.
Nacht wordt eigen deur
naar nieuwe dag. Er zullen kinderen
zijn om de vallei te erven.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 Het begint altijd met de eerste druppel —
helder water dat de lippen koelt,
een woord dat precies de juiste snaar raakt,
het zachte licht van een vroege ochtend.
We willen vasthouden wat voedt.
We openen de kranen verder,
stapelen de uren en de smaken op,
tot de tafel buigt onder het gewicht.
Maar ongemerkt kantelt de wet.…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 onderwijl buigen de takjes
onder het lichtgewicht
ook zij moeten wennen aan
de zo gewenste omslag
de bladeren lijken te wuiven
door loskomende druppels
bemerk ik een ingehouden lach
*
fluisterend roept een passant,
tijdens het staren en turen,
een enigszins gedragen -gedag-…