1990 resultaten.
Iets eigens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik heb
een leven lang
de lucht beschreven
met het mij
toegemeten licht
dat seizoen
gebonden was
maar altijd nog
iets eigens had
omdat feesten
toen nog de
kwaliteit van het
maatschappelijk
gangbare hadden
familie buurt en
stad gebonden in
regionale folklore van
intens samen vieren
in deze door
gekleurd papier
bekeken dagen
pasten…
Oudjaar kroniek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik schrijf met het laatste
licht van de winterzon
de wende komt snel
weerom voor langere
dagen die om meer
woorden vragen voor
het verhaal van de dag
nog heb ik niet alles
afgesloten de korte
dagen hebben niet
lang gesproken
in het herfstige papier
kleurde chaos en afval
hun resultanten
de ongeordendheid in
de geest van mensen
was…
Voor vroege ochtend
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
548 Uw schoonheid vervult mij tot adoratie
drijft tot schrijven van proza, ode of sonnet
dichters geeft u fantasie en inspiratie
voor u wordt zo menig woord op papier gezet.…
In het klamme metaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
489 En daar — op de mat —
een omhelzing in papier.
Vouwen vol handschrift,
vol adem tussen de regels.
Ik hurk,
raak het aan zoals je iets
aanraakt dat vanbinnen brandt.
Niet heet van vuur,
maar warm van
“Ik dacht aan jou.”
De geur van afstand
hangt tussen karton en hoop,
maakt ruimte in mijn borst.…
Eenzaam dromende dichter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 En stil zit de dichter aan de waterkant
dromerig starend over het wuivend riet
houdt steeds papier en pen bij de hand
zonder droom komt er zoveel verdriet.…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 de verdichtingen
de bewijslastfoto
de schrijfwratten
de vuilnisbrieven
die bewuste eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte stoelpoten
afgezaagde lange zinnen
gebroken met alle vrinden
bezinning uit plichtsbesef
in de betreffende papieren…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Alleen papier
dat doet alsof het iets betekent.
Buiten gingen lichten aan
in ramen waar men elkaar kent.
Binnen bleef het stil,
een stilte die niet wacht
op een gedicht.
Ik zette de kaart recht
tussen rekeningen en reclame.
Ze paste perfect
bij alles wat mij bereikt
zonder mij te willen.
Misschien was ze niet voor mij.…
WIE WEET
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
251 Verdwaald in brokstukken
Van wat wij vertelden
Vermoeiden wij ons
Met ideeën over leven en dood
Wat wij niet begrepen
Was tegengesteld tot wat anderen begrepen
Over onze wereld die ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent
Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het…
Consensus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 neen, ik breng niets nieuws,
maar wie doet dat nog wel
alles is al gezegd, maar hoe het ook zij
ik heb deze woorden, toch andermaal hier,
op maagdelijk papier vastgelegd
.…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
359 Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.
Het was een volmaakt gedicht dat
weergaf waarop ik al weken broedde.
Toch, in een roes van poëtische
overvloed, ben ik niet opgestaan
om het te schrijven en heeft
het ding de morgen niet gehaald.…
Maitiid
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.187 Hielendal neat mear dwaan
driuwe op it skerp fan
net witte wêr te hearren
it swabberjend kringeljen fan
in bletterlamke yn in eineflaach,
libje oan de kant fan waan -
yn boeken ferswine tusken
rigels, tinzen dy’t lûke oan ‘e
traaljes fan it fjouwerkant,
blierens risselet út it ferline,
yn in papieren hoale
fluezen fan dysels wer fine…
verloren zielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.217 als uit een krant geknipt
gewone zwartwit beelden
verloren in de tijd
de rand blijft rafelig
hoe scherp de schaar ook snijdt
verstild zitten zij hier
voorgoed gevangen in
hun eigen denkpatroon
verfstreken op een doek
of letters op papier
de lippen bewegen wel
maar geluid blijft binnen
gesprek met hun ik-figuur
die ook geen antwoord…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 De muren kijken vaalgrauw om zich heen
uit fronsende stenen valt een argwanende blik
een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik
ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen
een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf
mijn pen geeft haar laatste leven aan papier
ik strooi er woorden als 'was jij maar hier'
al weet ik dat jij was en ik eenzaam…
Respectievelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 De solidariteit is slechts papier.
Het botte snoeimes brengt een hoop ellende,
speciaal voor hen, die al in armoe leven.
Toch blijft tekort van nul procent het streven.
'Ik ga en sta ervoor,' zegt Balkenende.
De oppositie zegt: 'Da's klare taal;
je kent jezelf dus goed, het is frappant:
je gaat en staat ervoor. - De bijl en paal.…
liefde ingewikkeld als ooit
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.010 En godverdomme ik snapte het zo
altijd op papier maar ik vervloek nu
alle vogels van het wit op een A4
o jongen, ik haat de robots
die mijn twijfel zo vermenigvuldigen.
Ik wil je tegenwoordig van een scherm geduldig
wissen.…
S t r o o m
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 grote rivier, aan jouw oever strandt mijn denken
- glazen libel met vliesvleugels aan -
ik duikel in je buik op jouw wenken
vooraleer de dag is dichtgegaan
grote rivier, in jouw water zwemt mijn weten
- papieren blaadje van een vlinderbloem -
jou zal ik zijn, in jou wil ik heten
een nieuwe naam nooit eerder genoemd
in mij kabbel jij je klaterend…
LUCHT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.487 niets dan lucht ben ik helaas geworden
onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast
onzichtbare papieren baas vingerloos
vind ik mijn weg op de tast morgen
overmorgen de dagen daarna een klucht
voor velen anderen zijn boos vergaand
geïsoleerd informatieloos ik ben lucht
niet bestaand of anders een vliegende vis
die hapt en hapt naar adem verstikkend…
Afgeschoten inktpatroon
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.868 Tot ik sterf mijn liefste, tot ik was mijn schat
zal ‘k mijn gevoel voor jou `t papier verkleven
ied`re keer denk ik dan een moment heel even
dat `k het beste van ons voortaan heb gehad
Maar dan leef ik op, begin een nieuwe zin
waarin je zijn zich net iets beter laat klinken
ook al is`t een wankel woorden hinken
een aarzelend bewegen…
Aanraking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.068 Ik vloei als een inktvlek
en vreet me in het papier;
samen schrijven we
onze droom aan flarden.
We betten niets, we laten zijn,
we stillen en we weven;
we strikken de lijnen,
we pletten de groeven.
Een diepe zucht besluit
de litanie van zorgen;
we verdampen de kou
die ons zo lang scheidde.…
hartenheer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 paranoia achtervolgt nauwkeurig mijn wegen
een kloppend hart zet m’n hoofd op explosief
langzaam rijg ik mijn verleden aan m’n degen
want ik heb dit eens verloren hart zo intens lief
door tropische warmte het papier neergelegen
m’n vleugellamheid is wat ik momenteel grief
een frisse bries wordt gezien als god’s zegen
de verlossing van hellepijnen…
Bedrogen woorden van liefde
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.916 als bliksemlicht
die binnen enkele seconden verdwenen uit zicht
waardoor mijn hart vol met geluk is ontnomen
woorden die klonken als Beethovens meesterstuk
waren klanken van een jankende wolf
die over mij heen walste als een ijzige vloedgolf
in een door jou gecreëerde windruk
de pijn die jij mij hebt aangedaan
is met geen letters op papier…
Bevrijding
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.536 zon of licht
Zo nutteloos en weg van liefde
Het leven om te leven
alleen nog maar als plicht
Zo onvolkomen en niet afgerond
Voor kinderen en dierbaren
Alleen nog maar het wachten
Op verlossing van de geest
Van eindeloos ver staren
Met ’t hart nog zo gezond
Verwondde ons het meest
Momenten van herkenning
Als stippen op een leeg papier…
loze woorden (doof)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
929 rond mijn hart het web van loze woorden
valse bescherming tegen alle waarheden
die zich onweerlegbaar van mij afkeren
waar lede ogen dwingen tot terugtrekking
nog voor het startschot klonk, het is oneerlijk
al wordt geen verzet geboden in losse zinnen
het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan
losgebarsten regenbuien doorweken het papier…
Buurmeisje
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
990 kleurde grijs
plots speelde deurbel
zijn bekende wijs
mijn kleine meisje zon
van verleden zomer
weesje uit een warm ver land
daar stond ze eigenwijs
met haar kroeskopje en
donkere oogjes
aan mijn hand liep
ze door het huis
of het van haar was
ik vergat de regen
kwam mijn meisje tegen
adoptiemeisje van drie
toen zonder papieren…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 De zwanen varen traagzaam langs de kusten,
Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon,
maar God woont hier met zijn papieren kroon,
en deze rust is een volmaakt berusten.
Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 vloei ik op het niets als inkt op ongegomd papier?
--------------------------------------------------------
uit: 'Lopend licht', 2001.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 scherp geurt de aarde,
geeft diepste geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers…
overbrugging
netgedicht
3.5 met 52 stemmen
3.083 al lang geleden
je zou haast zeggen
in een gedachteloos verleden
dat ik naar jou schreef
ze waren koud, die korte zinnen
gekrast met aangelengde inkt
ik heb het nabij zijn gemeden
kruiste de degens vanbinnen
heb zodoende de eigenliefde verlinkt
leve de republiek schreeuwde ik
tegen het laatste kladblokvelletje
van goor uitziend papier…
De dichters
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.145 Woordkunstenaars verdichten hun zieleleven
Over pijn van het zijn, liefde en schoonheid
Om zo een uiting van verwondering te geven
Nu op papier toevertrouwd zijn ze ‘t even kwijt
In zo weinig bewoordingen
Raken ze de kern even aan
De lezer voelt zich even begrepen
Voelt verlichting van ‘t bestaan
Die bekoorlijke en gewrochte gedachten…
KASTANJEZIEKTE
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
510 meer
Ze keek intens genietend op mij neer
Vergankelijk ben ik, wil toch vermijden
Dat ik meer dood dan levend oude tijden
Oproepen moet vol onderduik en sneer
-Terwijl ik in zeer slechte staat verkeer-
Alleen om hén van wroeging te bevrijden
Ik wil geveld worden, liefst nog vandaag
Wat rest is Annes boek waarvoor mijn soort
Leverde het papier…