2426 resultaten.
Vladimir's macht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De juf belooft de kleintjes gouden bergen
Ze toont de potloden en het papier
Maar daarmee maakt ze weinig goede sier
Dan leest ze voor; een sprookje over dwergen
Wanneer het bedtijd is, stopt ze hen toe De kleintjes slapen in met rode konen
Juf zegt dat ze hier zullen blijven wonen
Ze moeten flink zijn, ook al zijn ze moe
En als ze lief…
Onbehandelbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik mocht
in gedachten
je hand even
vasthouden
toen ik jou
de boodschap
bracht dat
mogelijk onze
dimensies zich
zouden scheiden
waar wij altijd
al afstand hielden
kwam deze melding
totaal onverwachts
gezien de complicaties
waar liefde en
intens houden van
al weinig kansen
hadden gekregen en
nu altijd speelbal is
met de medische…
SCHAAMTE
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
615 moet ik me schamen voor hoe ik heet
of wat ik ooit of nooit deed
of voor het familielid of vriend
die zich niet meer aan mij bindt
ook al is het buiten mijn schuld
of had ik toch weer te weinig geduld
of voor mijn vrouw en
ons niet zo begaafde kind
moet ik me voor alles schamen
ook toen ik zei wat heb je mooie ogen
en wist haar terstond te…
BEGIN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 hun werk
om als voorbeeld te dienen
geschiedenis en mythen
van het eigen volk
werden grondig onderzocht
om dan een klein deel ervan
dagenlang te overdenken
daarbij dagelijks gebeuren
hoogst aandachtig waarnemen
horen naar zang en toonkunst
de stift langzaam
maar met grote kracht
over tablet of rollen
laten draaien en stampen
weinig…
Het kleine volkje
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
353 zichtbaar geworden
het kleine volkje van
snorren baarden
en puntmutsen
incidenteel waren
er al meldingen dat ze
gezien waren aan de
randen van het
menselijk waarnemen
in de bijna stlstaande
tijd tussen waken en
slapen daar waar gapen
de voorbodes zijn van
een andere realiteit
niemand had er ooit
een gesproken en
er is ook weinig…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Zij waren met te weinigen
tussen de sterren geweest.
Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst voor de vrees dreef
onder het gewelf waar
elk enkel idee stierf
in haar zuivere zelf.…
7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Het door U gegeven leven
blijkt mij 1 gedreven muggen 7
en al heb ik door mijn meesterlijk geklover
veel pecunia maar weinig haar meer over
en vond ik lepe letterknecht en mierenneuker
komma’s en kanaries scherp geslepen altijd leuker
oud maar boud ben ik nu wel wat wijzer:
In Uw heelal is ´t al
zeloot om een brok goud
of om héél oud…
Ik herinner mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
208 Als ik niet meer ben dan herinnering,
een almaar meer vervagende herinnering,
een stipje wit verwaaiend in de wind,
dan vraag ik dat je mij bewaart
in een onbeschreven blad waar ik
op schrijven kan dat ik zoveel van,
toen ik er nog was en elke dag erna,
wat ik zo weinig heb gezegd, maar zo
vaak heb gedacht, tot ik niet meer was
en niet meer…
Ongewenste talenten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
91 Of je nu veel of weinig talenten hebt
het leven is voor iedereen gelijk
en kent maar één beloning:
je moet zelf ervaren
wat je zinvol vindt
en als je het ene afweegt
tegen het andere, moet je
voor jezelf, de discipline hebben
om te handelen naar de uitkomst
De erkenning van je verdiensten
door anderen is nooit genoeg
Je eigen perspectief…
Verregaande verplaatsingsdrang
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.509 Een druppel op een gloeiend hete plaat
is groene stroom, te weinig toegepast.
Door uitstoot wordt de hele boel vergast,
waardoor de wereld naar de knoppen gaat.
O, mensen, wees toch allemaal een herder:
bescherm de aarde en bedwing uw drang
tot vaker op vakantie gaan en verder.
Voldoende schone stroom is echt vereist.…
Lusteloos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
908 Morrel aan bij de eerste,
waarin weinig dagen geleden
nog Koning Winter heerste
kristallen stollend over al mijn leden
en ijspegels smeltend aan de rand
van mijn dak.
Nu scharrelt er een logge ijsbeer:
Heen en weer.
Heen en weer.
Een andere kamer klaagt
het getok van kippen.…
Vallende
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
873 Vallende is ze dus: prettig zwevend, bijna vliegend
Vol van vertrouwen en dat weegt gelukkig weinig
En vanuit een onspannende rust daalt ze af naar beneden
Langzaam vanuit de hoogte groeien contouren tot concrete vormen
Ze bereidt zich voor op een zachte landing
Heeft ze de bewuste plek al goed voor ogen?
Of is ze er toevallig al?…
Geen Grappen meer!!!
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
2.022 Maar volgens mij zitten alle oranjes klaar
Om op zaterdag ” kopspijkers” te kijken
En hebben ze de grootste lol met elkaar
Hoe dit komisch team hun vergelijken
Zie Alex al zitten met Maxi op de bank
Chips en pot augurken binnen handbereik
Lachend met in de hand een glaasje drank
Spetterend gezellig als ik het zo bekijk
Er wordt al zo weinig…
Gesneuveld
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.537 Het verlangen wacht in de kelder
Waar de muffe lucht drijft
En niets meer belooft
Dat is veel minder dan heel weinig.
De gore tongen van de nijd
doorboren het trommelvlies.
Zij stamelt naar de bondgenoot
Mager en lager dan ooit.
De schrille stem van het verraad
Die bloedt in mijn buik.
Ik risp zoetzuur op.…
Fire&rain 2
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
873 Denken aan jou, zo stil nu, zo ver weg,
zo weinig in muziek, zo veel in kinderen
die blinde aandacht vragen...
Teugelloos geloven dat ook jij je ogen dicht
hebt en in het roze van je schelpen
mij kunt zien: wat is er bitterder
dan deze ogentroost?
Wat is er bitterder?…
BUITEN.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.428 De bloemen, planten en de dieren
de zon, de sterren en de maan
alles hebben we van Hem gekregen
dingen waar we te weinig stil bij staan
We vinden alles vanzelfsprekend
en normaal zoals we leven
want we vergeten veel te snel
dat alles door Hem ons is gegeven.…
De school
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
4.458 Geluid in klaslokalen: meesters smeten
bordenwissers klapten in hun handen
als dat nodig was en lazen aan de klaterende
wanden voor: zo gingen zij beiden te samen
uit de Bijbel van W. van der Hulst
Ik herinner mij iets van er weinig oren naar.
Ik herinner mij iets van bewuste doofheid.
Het was mijn jeugd.…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 vertederend portret
zijn stille ogen naar geluk op zoek
donker Den Haag, ruim een eeuw geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld
van sleetse panden in te smalle straten
van het zonlicht en van god verlaten
waar weinigen…
Maken of breken
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.715 je de grond inboren
en dat laatste nog wel het meest
Nu sta ik meestal daar wel boven
er zijn al zoveel dingen over mij gezegd
maar als ik dan eens opheldering vraag
ben ik het die het verkeerd heb uitgelegd
Mij maakt het al jaren niet meer uit
jaloezie komt in mijn woordenboek niet voor
ben wel een stuk voorzichtiger geworden
maar weinige…
Geen woorden maar daden
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
1.956 Zo simpel om ergens over te praten
Die woorden van binnen uit vrij te laten
Het probleem is van binnen
Daar blijven ze maar praten
De woorden blijven je maar raken
Spoken in je hoofd vele dagen
Woorden blijven woorden
Het is pas knap als het daden zijn geworden
Je kunt wel blijven praten
De woorden uit je hart vrij laten
Maar dat zal weinig…
straaljager
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.127 hij haalt zijn lawaai in
straalmotor in de neus
bom onder de oksel
zweet druipt langs mijn kin
een opblaaspak belet het bloed
dat naar mijn tenen zakt
ik genees hier hoog van overmoed
schotels op een vliegdekschip
volgen hun schichtig doelwit
ik ben de stip op een scherm
het snelvuurkanon op scherp
er valt hier weinig te ontwijken…
verlate vlinders
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
4.073 ik zag verlate vlinders
dichtbij maar ook ver weg
ze hadden op mij gewacht
had ze ver verbannen,
uit mijn denken gedacht
had het pad verengd
zag nog weinig licht
sloot mij verkrampt
voor ander goeds
het bleek, uiteindelijk,
niet echt gedicht
heb die fladderaars
bij me geroepen
mijn ramen weer
wijds open gezet
dat heb ik nodig…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 heden
zoveel jaar na dato
versteen ik
het beeld van mijn vader
houw de
lagen van zijn persoon
tracht zijn wezen
te plaatsen in
een menselijk kader
een postuur
van ruimtelijke omvang
gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende…
Ragfijn en dun
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
642 Hoeveel vragen voor
zovéél en ook weinig tijd
is er nog te gaan.
Liefde laat niet los
blijft komen
en in golven gaan.
Maar de woorden
die dat moeten dragen
worden langzaam trager.
Praten gaat minder
snel en je bent
vaker wat stil en moe.
Gedachten, hardop dromen
voegen de leemtes
en laten stilte toe.…
lage landen leed
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.101 dichter in de lage landen
wat dweilt gij met inkt
op het edele pad naar
werkelijk schone poezie
zo weinigen hebben weet
van uw talrijke woorden
slechts enkelen vinden de weg
naar het fenomeen De Slechte
daar ligt nog voor een euro
al uw uitgebraakt lief en leed
dat u met passie hebt zitten knechten
ach, u hebt nog geen bundel…
Vertrouwen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.852 't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven!
Oprechte min versmaadt zijn kort gebied.
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet',
Zij slaat een moedig oog naar boven!…
The Letter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
978 Een brief van
weinig woorden
zegt genoeg
I'm coming home
My Baby She Wrote Me A Letter
Een sax van koper en bloemen
Oh The Lonely Days Are Gone
I'm coming home
My Baby, She Wrote Me A Letter
Een handvol stemmen
in een dans
van woorden
Give Me A Ticket For An Airoplane
Die je woord voor woord
herhaalt en
herhaalt en
herhaalt…
Voor eeuwig slapend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Op hoop had ze feitelijk weinig zicht,
door vele koortsige visioenen belaagd.
Zo ging ze van dag tot dag, zo alleen.
De tijd, zo zei men, heelt alle wonden,
in een wereld veel harder nog dan steen.
Voor reuwig slapend werd zij gevonden.…
stipje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
775 Allemaal gaf ik ze een stukje van mij
Allemaal een beetje teveel ik was er zelf bij
Gevochten heb ik voor mijn kind
Gevochten zodat hij nu de juiste weg weer vindt
De rest van mij heb ik aan mijn werk en alle anderen gegeven
De rest van mij dat wat er over is gebleven
Een stipje zo voel ik mij nu, ik kan niet meer geven
Een stipje zo weinig…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 Het een deed zich voor, het ander
deed zich voor,
ik had weinig of niets te vertellen.
Ik weet nu: het stuurwiel dat wij omklemmen
staat met geen roer in verbinding.
De koude wind van het einde waait mij om de oren.
Ik luister naar het suizen; iets te horen?…