4357 resultaten.
Het Licht in Jou
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Dus draag dat licht, zo puur en vrij,
door storm en door gebaren.
Het mooiste dat jij geven kan,
is simpelweg: jezelf bewaren.…
Dicht bij mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Je woorden hoeven niet groot te zijn—
één blik van jou
kan al genoeg zijn
om mijn dag te dragen.
En als het even moeilijk wordt,
weet dan:
ik sta naast je,
met stille kracht,
tot de zon weer schijnt.…
Bevrijding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 van zieligheid
en, wat er ook gebeurt
ik ben nu vrij, mama
mooier dan de man
die jij wilde zien, die ik was
omdat alles dan gemakkelijker leek
maar die nar ben ik niet
meer, ik begin opnieuw
desnoods zonder jou
Je hoeft niet te huilen
ik wil niet meer
dat ik nooit geboren was
ik ben nu vrij, mama
ik ben niet in de hel
ik draag…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
De enige leerling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
125 Geen boom vraagt hoe hij het voorjaar moet dragen.
Water vindt de laagte
zonder aarzelen.
Alleen de mens
komt niet voltooid ter wereld.
Een vinger rust op een eerste woord.
Iemand wacht
tot een ander ziet wat pijn kan zijn.
Zo groeit, bijna ongemerkt,
wat niemand erft.
Op een dag
is er niemand meer
die de richting wijst.…
Betongreep
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
19 ik herken je,
je valt en beklemmend
klem je, je vast
en zeker wederom,
moeten weken
wijken
voor de buitenwijken
het is kouder,
je voelt de ijspret,
prettig, maar niet met
puntige pegels in
het verschiet, enkel
de heg, aan beide
kanten
snoeihard geveld,
vanaf de zijkant
niet naast mij,
maar in mijn schoenen,
draag je beton…
Kind Van Mij
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 Over mijn buik kan ik je strelen
In mijn buik draag ik je mee
waar ik ga: Jij bent er altijd
Waar ik sta, lig jij in mij.
Ik heb je lief, je bent mijn leven
lief, klein mensje, je maakt me blij
negen maanden mag ik je dragen
negen maanden ben je van mij.…
Droom-vrouw, kom!
poëzie
2.8 met 16 stemmen
5.609 En draag mijn kleine
In je armen, de rozereine;
Draag mijn kleine
Die slapen wil
Naar je droomhof
Manestil.
Kleine sterrekindren gaan
Met hun lichtjes al vooraan,
Openen de blauwe dromepoort,
Zorgen dat niets mijn kleine stoort.…
levensketting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
704 Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.
Nu, op dat moment is hij niet zwaar.
De parels glimmen in de zon.
Liefkozingen en een lach om de mond.
De levensketting is nog niet gebroken.
Ik hoop dat ik hem nog lang mag dragen.
Dat de dagen, uren, minuten vertragen.…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 En toch lijkt nu alles anders
Gevoel alsof ik leef voor twee
Béleven tot de diepste bodem
Draag ik voortaan met me mee.
Er is een onuitwisbaar spoor geslagen
Alsof ik iemand in me draag
Of dat ooit weer af zal zwakken
Is meer een weten dan een vraag.…
"De Tinnen Soldaat"
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 Vrede draag je in je hart.
Met de mond worden goede bedoelingen beleden,
Met daden breken mensen dat.
Sterken heersen over zwakken.
Het sterkste recht heerst hard.
Het woord met vuurkracht zal steeds weer spreken,
Of weerspreekt, waarom men geen reden had.…
de levensketting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.
Nu, op dat moment is hij niet zwaar.
De parels glimmen in de zon.
Liefkozingen en een lach om de mond.
De levensketting is nog niet gebroken.
Ik hoop dat ik hem nog lang mag dragen.
Dat de dagen, uren, minuten vertragen.…
Moeder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
685 Handen die dragen
zachte kracht in stilte leeft
liefde zonder woord
Je handen dragen wijsheid,
zwaar door de jaren, maar teder zoals de
zon de ochtend verwelkomt, ze schenken kracht, zonder
dat ik het ooit vraag, met een stille aanraking die diep in mijn ziel doordringt.…
Waar de huid dun is
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
400 Ik draag geen pantser; ik
luister met mijn hele lichaam, en zelfs stilte kan soms te luid zijn om te dragen.
In een ruimte vol stemmen zoek
ik naar zachte, veilige plekken, waar ik niet hoef
uit te leggen waarom ik even wegkijk. Ik vang sferen als stof
op mijn wimpers, en huil soms om nuances die anderen niet eens opmerken.…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Woorden uit een ver verleden,
gesponnen als zachte zijde,
dragen nog altijd
de warmte van stemmen
die niet meer spreken,
maar niet verdwenen zijn.
Zij rusten op perkament,
verplaatst door handen,
gedragen door inkt
die zich voegt naar vele tongen.
Soms helder,
soms verdraaid,
waar bedoeling wordt bezoedeld.…
Voor de afbraak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
223 Achter het IJzeren Gordijn
was de wereld klein genoeg
om te kunnen dragen
Grenzen lagen vast,
wegen eindigden waar
ze moesten eindigen
en achter elke muur
woonde een vorm
van duidelijkheid
Toen vielen de stenen.…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.501 Toen KNAAP mij de laatste maal knipte,
Was hij aangedaan onder zijn werk.
'Wat wordt u al grijs!' sprak hij somber,
'Ik vrees, u studeert te sterk.'
En JONGMANS, toen hij mij gistren
De maat voor een pantalon nam,
Keek van mijn magerheid zó op,
Dat ik dacht, dat hem iets overkwam.
Vater MULLER ontzei me zijn tafel.
Ze verliep anders…
Niet lullen maar poetsen
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
1.613 Een team met Molly, Noortje en Gravin
Ging ondergronds en vorderde gestadig
Victoria, de captain, groef krachtdadig
Het laatste stukje naar Station Rokin
Zo werd zes kilometer pijpenla
Geboord met zegen van Sint Barbara…
Kruisen Vluchtelingen Herdenking Rembrandtplein!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
580 Als ik morgen op het Rembrandtplein sta, sta ik ook in gedachten op de Dam, bij het Homo-monument en natuurlijk in Rotterdam, mijn zo zwaar gebombardeerde geboortestad
en als ik daar dan sta denk ik wellicht alleen maar aan:
mijn overleden vader Gerrit Jan, dwangarbeider (11/44) in Duitsland en na mei 1945 alleen teruggelopen; 36 jaar
mijn…
Exodus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 geslacht
Eerlang komt zijn tiende plaag eraan
Als jullie niet doen wat er wordt verwacht
Zal elke eerstgeborene doodgaan
Naar de vrijheid gingen ze wandelen
Door de Schelfzee, zij waren God's vrinden
Eerst veertig jaar in een woestijn van zand
En daarna dolend door elk heidens land
Als gist dat zich in het deeg moet bevinden
Om uit te dragen…
Eén aanraking
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.332 Toen je daarnet langsliep
En je hand raakte zacht de mijne
Toen schoot er, heel apart
Door mijn arm een tinteling
Die zo snel als mijn bloed hem dragen kon
Een weg zocht naar mijn hart
Vervolgens bracht een warm gevoel
Mijn hoofd spontaan op hol
Maakte me klein maar ijzersterk
En al zakt het nu langzaam weer weg
Je maakte net mijn dag weer…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
Dochter
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.581 Ik draag mijn dochter naar haar nest.
Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel
en de speelse spot: "Ju!"
en ik word het mikpunt,
de muilezel die schuimbekt onder een donzige last.…
Neem mij mee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.438 Neem me mee
Aan je hand
Vluchten we samen
Neem me mee
Ik wil niet achterblijven
Kom neem me mee
Alsjeblieft vlucht
Samen met mij
Neem me mee
Ga niet alleen
Naar het onbekende
Toe, neem me mee
Vluchten we samen
Waar alles nog zoet en puur is
Neem me mee
Ik zal je dragen
Als je moe wordt
Of pijn hebt
Maar alsjeblieft
Neem mij…
in het mozaik van ons bestaan
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 hoelang
zal het nog
morgen zijn
als vandaag
de hunkering
naar toekomst
niet te dragen is
als ik je mis
omdat de tijd
jou buiten zet
en mij belet
je lief te hebben
de dag te eten
uit Gods hand
gedachten
kiezen grond
om op te groeien
woorden boeien
en ze kleuren
kale stenen met
de hitte van de dag
ze passen
in het…
Doel
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.819 zijn
Wat ik nu vind valt slechts te gissen
Ik sta veel veiliger langs de lijn
Het is niet mijn plicht om te presteren
Het is niet mijn zaak om iets te doen
Ik heb geen behoefte bij te leren
Wil geen ervaring, blijf liever groen
Het heeft geen nut mij iets te vragen
Het is niet mijn taak om op te staan
Voel geen behoefte uit te dragen…
RAP EN VROOM
poëzie
3.3 met 53 stemmen
5.643 Wakkre harten, trouwe zielen,
Eerlijk dragen schot en lot,
Niet te bukken, niet te knielen,
Niet te buigen, dan voor God;
Rap van leden, Vroom van zeden,
Dàt was Hollands, lang verleden!
Mannen-broeders! leer u tooien
In de spiegel van die tijd,
Vrouwtjes!…
ik heb een kind
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.667 ik heb een kind
een zoon
zo lief, zo mooi
hij is van mij,
van mij alleen
ik zie hem, voel hem
hou van hem
van hem alleen
kijk dan, kijk dan toch
hoe mooi hij is, mijn zoon
ze zeggen dat ik gek ben, zoon
beweren dat je niet bestaat
maar ik zie je toch,
ik draag je toch
alle jaren in mijn hart?…
Hart en verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.968 daglicht omsingelt mij
weer een eenzame nacht overleefd
jouw lichaam hoort er niet meer bij
ik weet dat hopen geen zin meer heeft
De lange uren kruipen over de dag
en jij raakt mij onzichtbaar aan
met je ogen, je geur en je lach
ik kan dit niet langer uitstaan
Ik moet jou stukje bij beetje vergeten
maar het voelt als water naar de zee dragen…