1883 resultaten.
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 en boete als geile heksen
trekken aan de koorden van fatsoen
je liet je gaan, had niets gehoord
een salamander roerde modder
zijn winterslaap verstoord
je zag weer de spelonken in je geest
de routes die je hebt gelopen, je hoeft
niet meer, je bent er pas geweest
ik wil je wijn en dronken kussen
de warme wijngaard en de zon
beneden de rivier…
onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Maken de rivieren zich op voor kruiende ijs.
Het groen is reeds gevallen in grote getallen.
Onder de bomen tovert zich een waar kleurenparadijs.
Boven de velden krijsen de kraaien.
Hun opmaat voor de winterse slaap.
Het leven is reeds bevallen van een verlangen
in te slapen na een tevreden gegaap.
Boven de aarde het vergankelijk leven.…
TOEVAL EN GELUK
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 als de tijd voorbij gaat
en ik sta onbeweeglijk stil
neemt ze mij toch mee
ook als ik dat niet wil
als de rivier op haar stroom
merkt dat ik mijn tijd verdroom
liggend in een bootje
neemt ze me ongevraagd mee
en in het ootje
al deinend op haar tocht naar zee
als ik in een ballon vaar
en naar een gewenste kant gebaar
omdat ik het daar…
Nu we hier toch zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Zet zoden aan de dijk, verleg een steen in die rivier,
bouw aan die droom!
Val, en sta op alsof er geen keus is.
Je weet en vergeet het
dat we helden zijn, die hier niet voor hebben gekozen.
Maar nu we hier toch zijn...
Nu we hier toch zijn.…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Oostenwind nadert snel
heuvelland wekt vragen
Noordelijke stem roept
tussen heideland en zee
grazen lokkende dieren
maar hun eigenaars
zijn jouw vijanden
zwerflust ontwaakt zacht
'k voel me voor even
een rasgenoot
die ver van hier
immer voorttrekt
over eindeloze vlaktes
door ruige bergen
nee
laat dit kleine rijk
tussen steden en rivieren…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 ik heb inzicht mevrouw
tegenslag, stoplicht, willekeur,
ik laat me niet tot ongelukken verleiden
niet vandaag meneer
kan het, mag het, steeds wordt er in het brein gepleit,
ik blijf de droommens behagen
berispt door de chaos en de storm
terug naar het begin
de eeuwige rivier
op zoek naar de zee,
de mens bestaat in zijn droom
van hoop…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 ik heb inzicht mevrouw
tegenslag, stoplicht, willekeur,
ik laat me niet tot ongelukken verleiden
niet vandaag meneer
kan, mag of mag niet, steeds wordt er gepleit,
ik blijf de droommens behagen
berispt door de chaos en de storm
terug naar het begin
de eeuwige rivier
op zoek naar de zee
de mens bestaat in zijn droom
van hoop en dood…
WAT HOU IK ONGELOFELIJK VAN JOU!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 laten vallen
zo laat ik mij op jou bevallen
van land tot landing
laat ik mijn zoenen stranden
tot de bodem van jouw zee
zoef ik naar jouw benee
streel ik je lichaam zacht
als 'n straalblauwe luchtpracht
zoals ook die lieve lucht zweeft
zucht ik in jouw liefdesoren
zingen duizend engelen in koren
laten het liefste lied horen
rivieren…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 naast de Tempel ligt ’n Pad
de Berg op
waarvandaan hij ’t Leven kan overzien
de Verten en Vlaktes
zich laven kan aan zijn Liefdes
voor ’t Landschap
en de Diepte
van Verdichting
de Afdaling
langs de Rivier
de Rijen Bomen
als vertrouwde Gezichten
de lokkende Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
kruipen door de diepe duisternis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
455 Een grote steen draag je niet door een stromende rivier
een steile rots beklim je niet met ijzeren staven op je rug
woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 Lege rivier wacht
een vlinder rust heel even
niemand komt voorbij
In het eerste blauw van
de ochtend voel ik hoe een zachte
scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij
nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon.…
Infantinale
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
144 Momenteel - meer dan anders
doch niet bij die diehards
is 't getijde gekeerd
brede rivieren
zijn geulen in dalen
in dampen zijn
stromende zinnen gesmoord
Gesmeuld is het vuur
van hoogdravende frasen
met goden en farao's
klankrijke namen
welsprekende heersers
als van toet-anch-amon
als hij langer geleefd had
dan amper tien jaren…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 wilt u schrijven over bomen
van die opgeschoten knapen
in hun bladergroene truien
laat uw stemming niet
verbruien door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.024 het leven draagt me op haar rug
van ‘s morgens heen tot ’s avonds terug
langs zilveren rivieren
door dalen over bergen hoog
verschijnt onder de regenboog
voorbij de populieren
de jonge aarde fris en groen
de ranke rozen vermiljoen
en roze gladiolen
de zonnebloemen in het goud
het koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies…
Sonnet
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
799 K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier
en wensch dat dit eeuwigh, voor immer soo blijft.
De woelighe baren waar de Ruyter op voer.
Dien roepende kooplui, dien ploeghende boer.
Mijn kettingh met koghel, dat lijckt dan zó ver.
‘K ben tusschen het volleck, en voel mij daer thuis.
Ick droom dan al lezende weg, ver van huis.…
Winterdorp
gedicht
3.7 met 40 stemmen
22.168 Het is een dorp
Niet ver van hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep
En knorrigheid…
Kabbelende golfjes
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.571 op elk van hen
Een witgeschuimde kop
Zo stroomt ‘t water verder
En daalt het richting zee
Ook ik zal verder moeten
God help me
Want het zit niet mee
Kabbelende golfjes
Ik kijk er naar
En als ik in de verte staar
Dan zie ik je weer voor me
Het is echt waar
Het water stroomt weer verder
En rozen drijven mee
In de bocht van de rivier…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 Waarheden stromen als rivieren
en in elk mens wonen druppels
hoop en tijd die je niet verlaten
jij al jaren van binnen voelt.…
Wederkerige wals
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
612 De regen spoelt de voren vol
die zomers zijn geboren, dragen
rivieren water aan, zonder naar
de tol en hun afkomst te vragen,
kleurt gras en grond antraciet,
een mengeling van zwart en wit
waarin de wereld zich laat wassen,
gewogen in een mondiale spel
een streepje licht in verschiet
in ongelijke plassen.…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 Je schildert jezelf
in natte tranen uit de fles
wegen boren zich een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
gezichten van alle kanten bekeken
vervagen helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart…
Overgave
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.672 plooit een deken in het schijnsel van de maan
waar muziek danst in golven op het ritme van de nacht
zijn adem stokt als ik me plotseling omdraai, mijn naakte lichaam
dicht tegen het zijne druk, onverstoorbaar zoete woorden fluister
kracht vermengt zich met passie als hij mijn lijf ontdekt
in grote lange halen wordt beweging sneller, stromen rivieren…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 vloed
Strijd heeft niet altijd te maken met bloed
Mijn grootste vijand is mijn gemoed
Het wijze geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten, al ben ik schrander
Ik die als een rivier…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 Een troosteloze, grijze dag
De wind waait zachtjes,
Boze wolken overschaduwen alles
Ze omarmen een waterachtig zonnetje
De zon, eenzaam en alleen
Hoog, ver weg van het leven
De bomen, als lijfwachten van de aarde
Rivieren, gevoed door de tranen van de lucht
Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 vier witte muren
één groot raam dat, nadat jij kwam,
uit de schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen…
ons lied opnieuw gezongen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.372 achter het riet van de rivier
heb jij mijn lief opnieuw ons lied gezongen
dat galmde over karrenspoor
en fluisterlokte door mijn oor
tot in de warme onderstroom
van passievolle kracht
waar na een lange nacht
van zien en van berouwen
wij elkaar opnieuw aanschouwen
geleid door grenzenloos verlangen
en de passie die we delen
in de veelheid…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 Ongrijpbaar
als veel te grote reus
zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen
over opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter…
Dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
675 De Hollandse veengrond en de zompige klei, ik houd van dit landje
Met haar rivieren zo vrij
Ik houd van de roddel, de nabijheid, de borrel, de Hollandse klucht
en haar Rembrandtse lucht. Ik houd van dit landje en haar vrolijke brij:
Saamhorig nabij en dichtbij is dichtbij.…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Die legde een zilveren schijn
over de rimpelingen
in de duizend kronkelingen der rivier,
waarlangs wij liepen,
een lange sliert.
Her en der las ik een gedicht,
in metaal gegrift.
Runderen kwamen rustig op ons toe,
enkele pas gespeende met wat zotter gedoe.…
een woordje van dank
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.520 Ik kom van een zout meer
in een zoete rivier.
De oeverboorden zijn diepgroen
voor mij is er nu een aanlegkade verzien.
Die kade heeft de naam Roos gekregen
want ik kreeg de zegen om verder te doen.…