2724 resultaten.
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en rust
voor een teder…
Verliefdheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 Jouw adem in mijn nek te voelen,
je lippen heel teder over mijn gezicht.
Jouw vingers die door mijn haren kroelen,
een gevoel waar ik ben voor gezwicht.
Ooit zal die verliefdheid overgaan,
in een houden van die ander.
Elkaars gevoelens leren verstaan,
zodat je op komt voor die ander.…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 een witte deken die ons omsluit
zo teder wollig zacht
lijkt het bekeken van huis uit
de kou die zie je niet
als een witte angoravacht
vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar de
zomer staat wagenwijd open
maar in het lengen der dagen
bevriest soms het gevoel
alsof het die tedere…
Hier zijn we dan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 dan
in het nabije verleden
dankbaar voor wat geweest is
onbeschreven naïef gebleven
hofnarren en dieven bij de vleet
nijverige huisvrouwen met smetvrees
anderhalve meter dichter
of verder weg bij de waarheid
zonder ommekeer met koude vingers
van een zwerver en de warme voeten
kleine God op weg naar de afsluitdijk
om onze tedere…
lees een boek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Het resultaat laat je wegglijden
in een cocon van tederheid.
Ook misschien van sensualiteit.
Het kan ook gewoon gezelligheid geven,
of een compositie van passie en gloed.
Het kan een boek zijn over de Moulin Rouge
met Hoepelrokken van de French Cancan.
Het lezen er van is een tijdloze luxe.…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 wat zoek je in mijn woorden
de lach die jou bekoorde
ogen die je spreken
een tedere kus en handen
die je niet meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
Vragen op de late avond.
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
619 Begin nu niet te huilen, we hebben beiden ons best gedaan,
ik zal je schouders teder strelen, zet jij de waterkoker aan ?…
Waar ben je nu
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 lijkt de merel te vragen
van het dak of hoge tak
wel tien keer per dag,
alle zomerdagen
soms roept hij dwingends, dominerends
een haantje is hij dan
maar plots weer teder
'k probeer zijn fluit te snappen
wie hij in de verte hoort
hem antwoordt, met liefde aan wil pappen
hoe hij zijn riedel voltooit in stappen, verleidt,
zijn gebied…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar zwart
jouw schaduw onderschepte
het kierende fragiele licht
doofde wat wilde groeien
een naamloos verlangen vloeit
met bittere tederheid…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.
Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.…
Perfect afgeleverd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 mijn stiefmoeder baart weer een bastaardkind
dat ze door het turbulente leven sluist
teder aankijkt, verzorgt - al wordt hij verguisd
hij hoopt dat ze geen onwaarheden verzint
uit een blok essenhout moet hij gesneden zijn
licht gekloofd, wel met een stralend gezicht
ze voelt dat het hout goed in haar handen ligt
de rimpels bij de ogen plaatst…
Weer een afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
266 Het grote leven
gaat verder, met of zonder ons, maar glorievol
en teder. Niets is verloren wat werd gegeven.
Treur maar, maar niet zonder hoop. Er is
steeds weer de liefde, het licht, de schoonheid
en de verrukking. Al zien we het soms niet, al
zijn we droevig en verward. Leef verder, leef.…
inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
414 vermoedelijk staat niemand stil
totdat gelederen zich sluiten
waarbij alle ganzen zichtbaar zijn
met hun slagen in de lucht
is het al duidelijk of zij vertrekken
of juist arriveren
laten zij achter of
keren zij weder naar oorsprong
de lucht is ijl en heeft een
lichtvoetige tederheid
toch ruikt dit naar aarde
naar gewicht van steen…
Holst van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Daar in holst van middernacht
als ik mijn ogen sluit en luister
hoor ik jouw stem teder en zacht,
liefde in nachtelijk gefluister.
Dan is de nacht niet eenzaam meer
dan voel ik weer jouw hartslag
jouw adem streelt mij zacht en teer
jouw lippen vormen lieve lach.…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 De felle middag is geweken
voor een trage valling
van teder, helder licht
dat de contouren
van de tuin hertekent.
In dat licht
zie ik de lijnen
die uit mijn liefde lopen,
hoe mijn kindskind opstaat
en aan haar,
ook ooit mijn lentedagen,
begint.
De as van oude stormen
ligt achter mij,
mijn hoofd is vrij.…
Toeschouwer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
215 Geen zeperige tederheid meer,
geen masker voor de pijn.
Geen nonchalante onheilsbeelden
om dapper mee te zijn.
Hij verdrinkt nu in het spektakel,
het theater van het lijden.
Machteloos tegen de realiteit,
te moe om nog te strijden.…
De Nacht
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.210 Mijn handen die jouw gezicht teder omhelzen
Mijn mond die jouw lippen kust
Mijn lichaam tegen dat van jou gedrukt
Omringd door het maanlicht van de opkomende maan
schrijf ik dit gedicht
Ik ben gezwicht
Ik geef me over
Mijn hart is veroverd
Je hebt me betoverd
Een tinteling was hetgene wat me tot beroering bracht
Een aangenaam gevoel, lang…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 De wind weeft gouden stralen
zachtjes doorspoelt het je haar
Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen
opgaand in een teder gebaar
De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol…
over ons
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.288 iedere keer dat je me zag
en jij voor mij en ik voor jou bezweek
praat gewoon met me
je kunt me vertellen wat je wilt
kijk me aan alsjeblieft
hebben we samen nog wel dat tedere ?
ben je op mij nog wel verliefd ?…
geen blind date
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.070 heel wat te vertellen, iets steels
iets spijtigs, verdrietigs of juist speels
ik slorp je woorden op
en hoor je harteklop
op deze dag zolang gewacht
ik sidder, straks komt de nacht
word jij brutaal van me afgescheurd
weer naar die stomme trein gesleurd
pijn en toch veel blijheid
om uren intense tederheid
mijn traantje smeekt: kom toch…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 Een teder oog, een streling is voor de ander bestemd.
Ik hoor iets, de aanzet van een woord.
Laat maar
Deze rebel is stom.
Het begon met de twijfel, het virus dat door lucht reist.…
Winteravond
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
821 't Kan loeien en tekeergaan,
ook kan 't zachtjes, teder en
langzaamaan,
komt er rust en kalmte
over me heen.
Soms echter,
is m'n hart van steen.
Wapen ik me tegen
alles wat me
pijn kan doen.
Want me verschuilen
achter gevoelens,
daarin ben ik geheid
een kampioen!…
Handen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.105 Mijn hand in jouw hand
gevoelig en lief
Stevig en vast
Voel ik me met jou verwant
Handen gevouwen in één
strelen elkaar teder
Je bent niet alleen
Je bent met z'n twee
Onbewust verlangen
als handen mij strelen...
Mijn hand streelt zijn hand
Door emotie bevangen...…
Onze wereld
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.655 voel jou
Ik kijk naar het zoetgele van een zon
en verwarm jou
Ik kijk naar het fluweelwitte van madeliefjes
en hou van jou
Ik kijk naar de zon, de maan en de sterren
en ik omarm jouw wereld
Ik kijk naar mensen om me heen
en zoek jou in een menigte van gevoelens
Geen sterveling
zou het begrijpen
hoe ik verlang naar een boeket
van tedere…
Zomermorgen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.625 Ik vertoef er
en wentel mij naast een vertrouwde stoet
morgengeuren, gebrouwen door de nacht
wachtend op ontginning, teder en zacht
Het jongste van de dageraad ontsluit zich
een wekker staart mij aan; 6 uur 41.…
Mozaïek
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.438 woestijnwind geschapen
Waarvan er slechts één bestaat
met door de luwte aangespoorde
lome lijntjes rond de slapen
Ik ken de kuiltjes en de schaduw
de gouden glans en ook de bron
van tranen die het zo polijstten
Ik zag fluwelen ogen nimmer ruw
ook niet toen de storm begon
en alle meeuwen angstig krijsten
Het mozaïek van jouw gelaat
met tedere…
St. Louis
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.303 het - in zand - gespreide lichaam
draait haar handpalmen
in een groet naar de afrikaanse zon
brullend slaan woest wilde golven
hun lied van verlangen op de kust
getemd water waaiert uiteen
likt gretig het gestrekte lichaam
onder afrikaanse zon
tussen zee en rivier
raakt het teder aan
neemt het woest in bezit
lanque de barbarie !…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…