1711 resultaten.
koningsdag 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 de vlaggen en oranje wimpels wapperen
van de eerste dageraad tot het avondrood
voor de koning natuurlijk en voor elkaar
waarna de klokken de verbinding luiden
als een brug tussen vreugde en verdriet
niet veel later jubelt een koninklijk orkest
door openstaande deuren of vanaf balkons
de nationale aubade met muzikanten thuis
als door het…
DE GLIMLACH VAN DE BRUID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 je wordt hier niet achtergelaten
ook al lijkt voor jou niets meer te baten
Voor even is de zonneschijn gestuit
Alleen voor even stopt de speler op zijn luit
En voor even bot de rozenstruik niet uit
Reeds wacht voor jou de glimlach van de bruid
Elk uur komt voor jou je redding nader
Nog even en je zegt: Papa, vader
De priester luidt de klokken…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
609 Het oude nobele geslacht
Von Wisch toe Borch had weinig op met al dat naoberschapvertier
men hield zich staand op eigen poten
zorgt aan stam voor eigen loten
De bronzen galm van joris' klokken
denderde de oprijlaan
en het gazon op om de hoek
doch 't was geen steen die aanstoot bood
hun oren functioneerden goed
geen hunner leed aan zenuwnood…
koning zaligmond; ‘n tarottaart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 men neme één rustige handvol ideeën
bestrooi deze met zeeën van gelaagde
taal aangelengd met verzengend echte
gevoelens en beleving van levensengte
misbruik de geluide klokken en remix
door de ijdele verhalen van eerdaags
of sla generatie X uit verveling neer
maar
zij die ’t scherpst van de snede
vol in de bek gelezen hebben
weten
er…
Kermisviering
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.064 Laat in de veren,
Ná loopt de klok,
Magen van streek af,
Harten nog meer,
Vrijers en vrijsters,
Zelden mooi weer,
Besjes van ’t spinwiel,
Wevers van ’t touw,
Ra, ra, wat is zij:
Meid of mevrouw?…
Zoals
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
835 Zoals de zon weet dat de aarde altijd draait
en zoals bloemen bloeien heel vroeg al in Mei
omdat haat weet dat liefde steeds geneest
hoop ik dat je dit weet en leest
dat ik van je hou voor altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren leven door in eigen tijd
zoals wij leven samen één
moet je weten , heus ik meen…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Geheel verloren vergankelijkheid,
een klok tikt stil,
het liefste wat ik op aarde heb geboren,
is dat, wat God van mij vragen wilt..…
Koffieliedje
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.077 Wen schettrend zich rept
De vrolijke kok,
En knetterend klept
De koperen klok,
Wen 't zwengelke zwaait
En 't moleke draait,
Dan zijgt in de la
Het gemalene dra.
'ne rokende lucht
Vol geur ons omringt,
Wen 't kokende vocht
De koffie doordringt.
Wat kittlend gejeuk
Veur smaak en veur reuk!…
Er bestaat helaas nog geen vredesmedicijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 De artikelen van de grondwet over recht, soevereiniteit
ze zijn ongelezen, de klok heeft gefaald, al weer gefaald.
Zelfs dagen dagen niets uit, tellen geen graven of stenen
als kou van nachten de vorst nadert men tentloos bevriest.
Dan resten webben van herfst, de nooit gekomen zomertijd.…
Drie Wijzen (6 januari)
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
851 drie-één-heden van drie
Zwellend water
Geboorteschokken
Schepen die water maken
Huiswaarts varen
Voetjes die baden
Tien vingers
Tien teentjes
Tien geboden
Mirre en reukwater
Aangevaren Aangenomen
Cultuurschokken in dromen
Drieledig, Volledig,
Zonnewijzers ,Wijzen
De Oerkreet van het Kleine
Ver-wijzend belijdend
Drie dagen slaap
De klok…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 Geen zerk zal later melden wie hier eenzaam lag,
Geen klok die treurt om zijn verloren levensdag.…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Een sprong in 't ronde mag hij wel,
Doch voegt zich liefst bij zang en spel;
Of kort de nacht met gul gejok,
En heeft gene oren voor de klok.
Omsingle 't West, met slibbe en plas,
Zijn ongenaakbre stulp,
De Tijd gaat met geen trager pas;
Dank zij der Muzel hulp!…
De Winter
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.549 Een sprong in 't ronde mag hij wel,
Doch voegt zich liefst bij zang en spel;
Of kort de nacht met gul gejok,
En heeft gene oren voor de klok.
Omsingle 't West, met slibbe en plas,
Zijn ongenaakbre stulp,
De Tijd gaat met geen trager pas;
Dank zij der Muze hulp!…
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 Laat je borst zwellen
Tot het hemd scheurt
Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat
Naar het raster van de riool
Pronk met jouw deinende buik
Kijk naar me
De wijzers van de klok vermalen me
Wanneer is me het moment ontglipt?…
de wereld draait door
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.129 tijd is gebonden aan de biologische klok die in je tikt..
het strikt je aan data's, agenda's en deadlines..
deadlines... de benaming spreekt voorzichzelf..
samen gebonden door intresses maakt 1 en 1.. elf..
ook ik loop door de vallei van de schaduw des doods..
zoekend naar kansen en verloren door het maken van keuzes..…
Droombazuiners ochtendgloren
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
5.523 Droombazuiner Schudde
zijn warrige haar
in sneeuw uiteen
en besloot maar te ontwaken
hij keek, om zich heen
was de wereld van vijf voor twaalf
met klokken vol richtingwijzers
en woonkazernes voor mensen die
al (zelf)beeldschermend in oorlog door
snelwegen vol snijpunten scheurden
alles leek
in vreemde driehoeksverhoudingen
rechtlijnig…
Chicades van Korfoe
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 het oude, Griekse koor,
dat klagend, maar zo krachtig blijft herhalen
hoe de mensheid tekortschiet en steeds weer faalt,
ach, dit oude, jonge koor, taal en teken
van wat zich nu afspeelt op dit eiland,
hoor, hoor, hoe verder weg, hoog op de berg,
de dubbele klank weerklinkt van het klooster,
het oude klooster van Paleokastritsta,
alle klokken…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Eens op een dag, toen ik de stad
Verliet en in de spoortrein zat,
En daar in stille lijdzaamheid
Geduldig wachtte tot de tijd
- Bij 't langzaam voortgaan van de klok -
Zou komen, dat mijn trein vertrok,
Geschiedde 't, dat in 't naaste spoor
Een trein rangeren ging en voor
Mijn venster schoof.…
Pietje Weetal.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.114 ‘Neen, 't was, toen 't acht sloeg op de klok.’
Dat is voor 't laatst. ‘Eén nieuwtje nog.’
Vertel 't maar niet, je fopt ons toch.
‘'t Is heus.’ Wat heb je dan gehoord?
‘Van morgen is er één vermoord.’
En wie? - ‘Een, die met borstels liep.’
Waarom?…
Dikkerdack in Tbilisi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.146 Vandaag staat op een foto in de krant
een nazaat voor een uitstalraam met klokken
alsof de tijd hem helpen kan
bij uitleg van wat zich heeft voltrokken.
Dwong de zondvloed tot verblijf op Noach's schip,
hier is het omgekeerde aan de hand,
want deze watersnood bevrijdde Hip.
Zijn hok is nu vacant.…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Toen stond zij op, zoog lucht in haar longen
en riep stamelend, omdat de kinderen zongen
en juist toen Jean Pierre de kamer in kwam lopen,
Man, het is feest vandaag, gooi de ramen open
Ga de straat op, schrijf het op elke muur
overdag en als de klok slaat op het avonduur
doe je best en roep het van de daken
en fluister het, als wij slapen,…
Noa, achttien lentes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 De wijzers van de klok
maken een kleine knik van respect.
Hef je glas, dans alsof de vloer
speciaal voor jou gelegd is,
en schrijf je nieuwe hoofdstuk
met dezelfde lef, liefde en glans
waarmee je ons al 18 jaar betovert.
Lang leve Noa –
niet alleen jarig,
maar onmiskenbaar jij.…
Stad boven wolken / Stad onder de wolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
262 Morgen tikt de klok weer hetzelfde uur,
de dag waarin jouw licht verdween —
toch brandt dat licht nog steeds in onze harten
een warme vlam die nooit helemaal dooft
alleen misschien ons anders schijnt.…
Zoals
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
818 vanavond uitgezonden op 100%NL
en woensdagavond op www.candlelight.nl
Met vriendelijke groet,
Jan van Veen
Zoals
Zoals de zon weet dat de aarde altijd draait
en zoals bloemen bloeien heel vroeg al in mei
omdat haat weet dat liefde steeds geneest
hoop ik dat je dit weet en leest
dat ik van je hou voor altijd
zoals de klok…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 Zo gij, wepel,
nen overjaarse aksternest
entwaar nog hangen vindt,
van boven in de abelen, ‘t is
een wiege zonder kind,
die waagt, en geen geluid en geeft:
een klokke zonder klepel.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 Twaalf heeft de klok
En 't jaar is uit;
Door groten wordt
Tot goed besluit
Nog eens geschonken
En braaf geklonken;
Maar alle kindren liggen lang
In zoete rust,
En weten niet en voelen niet,
Dat nog zo laat
De Moeder aan hun bedje staat
En stil hen kust
Met in 't nieuwjaar háár eerste wens:
Kind, word een braaf en deugdzaam mens!…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 De tijd tikte weg, terwijl de klok stilstond,
uren telde ik, de seconden slechts zelden.
Waar eens een uitgang zich bevond,
was nu geen uitweg, maar een afgrond.
Een handvol zand restte bij het einde van haar leven,
ik zat naast haar en wist, dat was alles wat ze kon geven.…
niemand weet waarom...
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.555 Duizend vragen, tollend in je hoofd
zoekend naar de zin van het bestaan
Lange dagen, moederziel alleen
Het lijkt alsof echt niemand om je geeft
Onbewogen, starend naar de klok
vragend aan jezelf waarvoor je leeft
Als het geluk je plots verrast
Denk dan niet na maar grijp het vast
Iedereen kan soms het leven niet meer aan
Iedereen…
’T LATIJNSE SCHOOL
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.621 Mooi-meisjes in haar vree gestoord,
Die langs de Singel kuierden;
Waar onvermoeid, om klokke twee,
Nos patriae deliciae
Nog een kwartiertje luierden!
We waren toen zo prettig slecht;
(Zij ’t met een diepe zucht gezegd!)
Wij gaven om geen pensa!…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 stonden omhoog,
in stille wolken met hun schouders,
tot de voeten in zwarte toog,
en de kinderen die ze had willen baren,
kwamen rondom
tegen de bomen staan, ze waren
klein en stom,
en één ding dat ze in haar leven
altijd had gehad,
kwam nu heel hoog boven haar zweven
lichtend mat,
een grote vogel, een grote bloem,
een klinkende klok…