1964 resultaten.
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 De letters, punten, komma's
van de nog ongeschreven verzen,
verdwijnen ze in oneindige leegte?
Of zweven ze mee...
Met de ochtendwind?…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk
dan vertakken mijn gedachten terug
naar de vruchten van jouw tijd,
naar die boom vol met blad
op een stam reikend
tot in de oneindigheid
waarin je zo veilig kon opklimmen,
altijd wel een tak
binnen handbereik.…
Met de ogen dicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zoals mijn broer, mijn tante, mijn juf van toen
Die nog steeds zegt dat ik rustiger aan moet doen
Ze zijn er allemaal zelfs m'n pa en ma
Hier maken ze geen ruzie, hier lachen ze naar elkaar
Houden ze plechtig hun trouwring om,
Ze zijn hier een gelukkig paar
Iedereen is vrolijk
Iedereen lacht, het is een grote pracht,
Het geeft mij oneindig…
Tranen als kiezels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Kennen deed ik jou al een tijdje
Vergeten daarentegen zal ik jou nooit
Op de kop af 25 jaar geleden
hebben wij elkaar in liefde
gedefloreerd
Helaas heeft neurose van mijn hart
en bovendien, maar voorál haar gevolgen
mijn leven flink gedevalueerd
Versteende tranen als kiezels
rollend van berg
met een schier oneindige hoogte
In onschuld…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 inspiratie naar binnen te doen glijden
het blijft daarboven dan ook oorverdovend stil
de held in mijn verhaal lijkt vastgelopen in de tijd
zijn flamboyante ziel in louter dynamiek bevroren
hij heeft de sturing over lijf en ledematen reeds verloren
zweeft, God mag weten hoe lang, in luchtledigheid
zinloos dwaal ik, urenlang, door de oneindigheid…
- Vergeet - mij - niet -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
882 ‘Nooit meer dezelfde’ in gedachten,
fantastische en verrijkende
wilde populaties in de natuur
als Vergeet- mijn - nietje,
heb je licht door mijn ogen gezien
bepaald vergeten,
deelde het oneindige helderblauw
de rand van het bos,
met een gevoel van opluchting
het standbeeld van verbondenheid
veranderde ons groeiconcept
heeft door…
Broeder Immanuel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Zijn ogen vangen de mijne
en ik kijk een andere wereld in
Een wereld van nu, toen en later
een wereld van pijn, herkenning en liefde
Ik voel mij opgenomen
in de oneindigheid van een enkel ogenblik
Onze ogen houden elkaar vast
en ik beantwoord ons Zijn
Dan buigt hij zich opnieuw
vol aandacht over zijn werk
Mensen komen en gaan
En van een afstandje…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Onder weg zwierende zomervogels
tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend…
De klok, de drager van de tijd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het zoekt naar een tijdloze toekomst
op het nimmer eindige, oneindige pad.
De klok de drager van de tijd kent
nimmer verbittering en nimmer spijt.
Dagelijks gaat zij in vierentwintig uur
rond; ondersteunt zij het ritme van mijn
hart, van schemering tot ochtendstond.…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 durf het niet
te raken want mijn hand spreekt de nachten
die ik heb gehuild terwijl de kraters op mijn
huid zich vullen met het zoute water uit mijn ogen
lief, het zwijgen vult de ruimte nu woorden
er niet meer toe doen en het hart nog enkel
slaat daar ik bang ben, dat eens de herinnering
aan jou als een schip vergaat en de diepte
oneindig…
jou feesten wij - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.007 het moment
waarop wij stilstaan mogen
bij jouw geluk in het voorbij
dat wij jou wensen mogen
ook voor morgen en daarna
nu vieren wij het wonder
de schoonheid van de dingen
wat mooi en kwetsbaar is
jouw liefde net zo goed
als jouw nukken en gebreken
hier en nu vieren wij
de mensen om jou heen
het feest van jouw leven
zingen wij oneindig…
Zoekende ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik houd in de hand
waar mijn zoekende ziel
heden is beland
het kleine codicil
vol kerven van ´t leven
voorzichtig is het streven
nalatig zou zij kruimelen
en in een warrige windvlaag
tollend kunnen tuimelen
zo diep en oneindig traag
verwaait en vervaagt
jouw rauwe rouw de resten
nog kan het niet
het is veel gevraagd
door regen…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 van
persing in vloeibare olijven,
stroming die de aarde streelt
zoveel indruk gedeeld met het
weinig, is goed te dragen
ik grijp mijn penseel en pen
en knijp mijn handen toe
waarbij alleen de tube verf
de dupe wordt, het landschap
zich drapeert op zuiver linnen
in eigenheid vastgelegd als,
een surrealistisch proces
van oneindigheid…
Onverlicht?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 of wat daar nog van over is,
en te licht met ervaringen
wordt gekleurd en maakt
dat ik stik, mijn geestesoog
ter ver vooruit blikt op een
oneindig doel gericht, wat
niet te halen valt, of val ik
terug in dat er niets is gebeurd in
een golf van overmoed, onverlicht
door de essentie wat ons drijft en
schreeuwen vergeten schaduwen ons…
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Dicht bij de Zeven Zusters kwamen zij samen
en spiraalden als een slingerplant
zonder elkaar te willen raken of puntig samen
te smelten in oneindige verten,
dat vonden ze nog te ver en te ver gaan.
Hun bewegingen straalden
sterker dan de Betelgeuze.…
SYBINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Meisje
zeer begaafd en geliefd
met grote belofte
voor sterke toekomst
voor ons stervelingen
oneindig WAAROM
hoe kon Gods boze vijand
de satan jou overgeven
aan iemand vol kwade wil?…
omdat het gras ook groeit
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 wel is het zo, dat de vruchten van het doorleven in mijn lijf en leden
met mate zijn gaan wonen. en dat het denken en voelen
steeds meer wijsheid onderkent
die mij bewust ongekend of ontkent
de weg is oneindig, maar een pad bepaalt zelf de richting van
wat in mij is neergeschreven.
en mij nog zal brengen !…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 die dwaze vlinders gaan steeds kleiner wonen
steeds verder van de eigen levensbron
een zomerhaiku uit angst om te leven
essentie van het vrouwelijke wachten
in de droom van heilzame natuur
Maar bij het afscheid van de
zwarte vogel
vloeit er ook zonder jou voorbij
het amen
een traan in het oneindige wu wei…
SCHETSEND ZWIJGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 De wilde maar
zeer doordachte avonturen
van stripheld Kuifje
doen zijn lezers versteld staan
tarten hun verbeelding
rijen tekeningen vullen
meer dan twintig boeken
geven de vertelkunst
onnoemelijke kracht
toch kunnen
drie verspreide plaatjes
zonder aanpak en gebeuren
naar ieders willekeur
tot in ´t oneindige
vragen scheppen
de wereldvorser…
Festina lente; 9. To-To (Twijfel)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
375 En dit geheel gaat oneindig door, ook zonder het leven
op aarde, zonder aarde in het geheel.) Zonder traan:
te laat.
Maar Hij zou kruipen, kruipen voor zichzelf.
Hij moest door de stront van anderen banjeren
om in zijn levensonderhoud te voorzien. Dat
zou ook Hij niemand toewensen, maar het zat
nu eenmaal in zijn aard.…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 Met ogen toegeknepen,
tegen de eerste zonnestralen
van 's zomers zwoele dageraad,
dartelt zij door geurig gras
In velden van oneindig groen,
waar zij met bedreven souplesse
en een flamboyante finesse
zich van alle zorgen lijkt te ontdoen
Met regale allure
en een sierlijke gratie
die zij, als ware het een mantel,
om zichzelf heen weeft…
DE LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
313 begrip
DE, JE LAATSTE WENS; door de man van het echtpaar:
een doorgewinterde 'LAATSTE WENS AMBULANCE CHAUFFEUR'
hij vervoerde mij naar het strand met haar open zee
en ontroerde mij met de betekenis van die zee voor/door
zovele laatste wensen-mensen met en in hun naderende overlijden
hun inzicht, hun zicht op het uitzichtloze, het oneindige…
Jaruda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
178 zwijgen zonder haar stem
troebeler dan de duisternis
omslachtig als de eindigheid
was zij alle dagen
zuigend
leegtrekkende grond zonder uitdoving
Haar spreken is geen waar einde
dichterbij noch echt
hij verafschuwt haar als ze spreekt
wanneer ze aanwezig is
verbonden doch wrang zolang ze doorleeft
daarom voldoen de talen nooit
voor de oneindige…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Er schuilt een stille wijsheid in haar jonge kop,
een verlangen naar de oneindige zoute lucht.
Haar veren dragen het patroon van de branding,
een mozaïek van schaduw en bleek zand.
Zij roert zich nog niet, wachtend op het moment
dat de thermiek haar vleugels zal dragen.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Hier hoeft de ziel even helemaal niets te dragen,
gevoelens mogen rusten als een boot in de luwte,
de ruis van de wereld lost langzaam op
in de oneindige ruimte tussen het groen.…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 wendt en wiegelt;
Oneindig wendt en wiegt in ’t meteloos gespan,
En meetloos in de klene klare dauwdrop spiegelt,
De dauwdrop, mijne ziel, die ’t eindloos spieglen kan.…
Alleen met jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.969 lichaam naast het mijne
Een pas geplante boom
Waarvan de bladeren
Nog ontluiken moeten
Jouw woorden vormen mijn wereld
Jouw adem zorgt ervoor dat ik leef
Jouw tast heelt al mijn wonden
Jouw blik bepaalt mijn beeld
De liefde voor jou gaat dieper
Dan de diepste oceaan
Verder dat de horizon in de verte
Net als haar is mijn gevoel voor jou oneindig…
werelddierendag
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.321 de guppy's liet ik
copuleren tot het aquarium
van het onzuiver water barste
en ik de miljoenenvisjes
herleidde tot min oneindig.
de cavia's vonden de keuken
wel leuk om onzedig te wezen,
maar ik vond het nodig
ze één voor één onder
mijn tien tenen tot
troep te trappen.…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 Dat ‘ie’ voor altijd mag blinken
Aan de hemel, die stralende ster
Haar naam uit eenieders mond respectvol mag klinken
In je hartje zo dichtbij, in werkelijkheid zo oneindig ver
Dat ‘ie’ voor altijd mag schijnen
Tot ver voorbij ‘t einde der tijden
Je kijkt omhoog, denkt aan haar, de ‘mijne’
Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden…
nog pas gisteren
netgedicht
4.0 met 36 stemmen
2.917 nog pas gisteren
voorjaarshelder stralend
in tal van tedere kleuren
verwachting van toekomst
hoe kort dan ook
is dof nu de stad en kil
oogt onherbergzaam
ontwortelde bomen, ontdaan
van bladeren, vogels
stratenloze grijze vlakte met
bewoners noch hun huizen
door nevelflarden omlijst
nauwelijks nog leven onder
oneindige dreigdonkere en…