1730 resultaten.
aan hem die ik ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
869 in mijn kamer waar de schaduw mij als het waren heeft omsloten
en alleen suizen het enige geluid bepaalt dat mij toekomt
maant hij, die ik ben, mij tot schrijven van een laatste brief
niet een relaas naar een onzichtbare verte, waar niemand vertoeft
maar aan hem, die ik ben, omdat hij bekend is met mijn ongerief
opgetekend vooralsnog in denken…
Cumulonimbus
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.701 Ze kijkt over haar schouder achterom…
Een onzichtbaar transport van erotische gevoelens
op de lijn die haar blik met de mijne verbindt
terwijl ze zachtjes tegen me praat
Nooit eerder voelde het zo oogverblindend bemind
Nu geen woord meer maar een daad
Ogen staan starend tegenover de mijne…
Aderen pulseren zichtbaar aangespannen
langs de zijkanten…
Zelfdestructie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.497 Opgesloten
en onzichtbaar lijden wij aan eenzaamheid,
de trap naar boven en beneden opgetrokken
uit angst en zalfbescherming.…
Loverboy
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.061 geldelijke nood ingelost
en zich verkocht aan ‘t joch uit zijn klas
Toen bleek dat ’t haar meer had gekost
want erna moest ze vaker op het matras
Ze raakte aldus vervallen tot een slavin
zijn seksslavin voor de financiële winst
En had zij eens een keer wat weinig zin
dan kreeg ze klappen, zes op zijn minst
Ze zat gevangen in zijn onzichtbaar…
Afkick
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
691 Ik kom langzaam terug tot mijn ware ik, die ik
jarenlang heb onderdrukt en onzichtbaar gemaakt
door het waanidee, dat dat betere schrijfkunst zou
opleveren. Ook met ongemeende dank aan al mijn grote,
artistieke voorgangers, die mij die ondeugd leerden.…
Water het nieuwe goud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
415 Water het nieuwe goud
want wat heb je aan echt goud
als er geen water, leven stroomt
we zien het toch aankomen
vandaag wat druppeltjes regen
na zes weken strikte droogte
al twee natuurbranden gehad
tientallen worden nog verwacht
en verdroogde landbouwgronden
Covid 19 is het onzichtbare virus
water is vooral zicht- voel- en
tastbaar,…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 verschillen
in de vele bootjes en jachten
sommigen varen het comfort
ontspannen op hun balkons
een goedgevuld glas drinkend
van luxe gemak stijlvol voorzien
anderen varen een motorboot
die host en klotst op de golven
alsof er geen grote zorgen zijn
bij en voor de gewone mensen
sommigen bestrijden eindeloos
de vijand die zo onzichtbaar…
WAT VOORBIJ GAAT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 ."
Wat liefde heet en wat waar is, alles dat vrede geeft
dat is onzichtbaar en ontastbaar en wat daaraan kleeft
De krant en de tv kunnen schreeuwen: Ja, nee of halt,
Maar het is alleen daar, waar de beslissing valt,
want daar verlies je voor altijd, of ben je vrij
Alleen daar zal ik juichen: "Hier ben ik en daar zijt Gij... "…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Hoe je het ook wendt of keert, er komt een moment dat ik
zal vallen, met mijn bewegingloze vleugels nog even dwarrelen door
de lucht, leunend op een onzichtbaar stukje hout om uiteindelijk het kleurrijk
herfsttapijt te vervolmaken, wetend dat in afscheid nemen een nieuwe lente is opgestaan.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Na de vroege opkomst en menig hoogtepunt te
hebben beleefd gaat een zon onder tegelijk laat een vrijwel
onzichtbare vogel zich horen terwijl zachte bloemengeur wat kracht en
pracht verliest in landschap voortaan gekleurd met donkere lijnen en markeringen.…
Verlichting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
600 ik zet hen in het licht
zij die hun zin verloren
moesten vluchten voor hun leven
zij die keihard knokten maar weg wilden van de pijn
zij die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Elk pad ontvouwt zich
pas op het laatste moment uit een sluier van onzekerheid terwijl
wereld zich verbergt achter fluisterende contouren; breekbaar en onzichtbaar.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Verbonden, ver weg
sterrenflonkers in de nacht
onzichtbaar, dichtbij
Mensen om me heen, een web van stemmen, gezichten en gebaren,
ze vullen de dagen met woorden die van muren weerkaatsen,
Hun ogen spiegels, hun zielen vaak half verborgen verhalen,
soms troostend nabij, soms ongrijpbaar als vlagen van adem.…
In het licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
504 ik zet hen in het licht
zij die hun zin verloren
moesten vluchten voor hun leven
die keihard knokten maar weg wilden van de pijn
die vastzitten in onzichtbare knopen
zich slepen door iedere dag
zij die ronddwalen in cirkels
zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil
zij die monddood zijn gemaakt, door hen die er eens toe deden
zij…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Wanneer ik uitstap, draag ik de zon als een
onzichtbare mantel om mijn schouders. De geur van natte aarde
en ijle dauw kleeft nog aan mijn huid, en onder mijn stappen hoor ik het land
zacht zijn naam fluisteren: een reis zonder bestemming, maar vol van aankomen in het licht.…
Uit de fuik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Ik zie mensen,
moe van onzichtbare handen
die hun kliks tellen
en hun dromen vertalen
naar koopgedrag.
Ik zie ze zoeken
naar ramen zonder camera’s,
naar wegen zonder sporen.
Ik ben gaan wonen
in een huis van Ubuntu,
waar de muren open zijn,
maar niemand gluurt.
Ik spreek via Signal,
zacht, zonder dat er iemand meeschrijft.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Toch, in dat ene ogenblik van licht dat alles keert,
ontwaakt een zaadje diep in mij – klein, stil, onzichtbaar warm.
Het fluistert: alles keert weer, al is het nooit meer hetzelfde meer.
En zo blijf ik staan, tussen kou en gloed, met hart dat klopt in stil verzet.…
Schijnwerpers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
249 houten planken
voor haar deur
onzichtbaar voor
de ander, maar in
haar hoofd
zorgvuldig gespijkerd
elke klop herhaalt
de nacht
elke echo sleept
haar terug naar
het felle licht
de handen om
polsen de
overtuiging
dat zijzelf het
gevaar was
sindsdien leeft
de gebeurtenis
niet in herinnering,
maar in het nu,
in het opschrijven…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Onder mij verschijnt
het strand,
de zee,
en ergens,
achter nevel
en herinnering,
het wit van Engeland
dat vandaag
onzichtbaar blijft.
Ik volg de trappen,
en stap
in een ander landschap,
witte krijtrotsen rijzen
als wachters,
een kathedraal
van steen
en stilte.…
Oranje licht - hoop voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 De wereld kleurt oranje, iedere straat, elk plein
hoopt op een toekomst zonder angst en zonder pijn.
Licht gloeit in ramen, gebouwen schitteren fel –
diepgewortelde hoop breekt door elke innerlijke vesting.
Oranje als zonsopkomst, de dageraad na de nacht,
een uitroep, een stille schreeuw, een kracht die ons ontredderd.
Wij dragen de…
Kasteel Groot Buggenum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.176 Voor professor Hentrich
Het verleden is het laatste wat we weten,
overwinning tijd op het grote vergeten,
dat onzichtbaar in onze rug beweegt,
terwijl we in het heden klimmen
dooft het vergeten licht in ons hoofd
steelt op kousenvoeten in het donker
kostbare beelden, fluisterwoorden,
de tranen van je meest dierbare –
vergeten eet de…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 boven de weg van de behoeftige
de stappen die langzaam verstommen
onvrede en woede bloeden uit mijn buik
zonnestralen als een reinigende zondvloed
de bries tussen mijn vingers misschien niet echt
mijn ogen niet langer gebrand op elk detail
maar deinend over de eenheid van het alles
ik ben niet langer hoor - of tastbaar
schrijdend in onzichtbaarheid…
Wormen in Naarden
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
906 Van hun onzichtbare taken
konden de wormen zich niet langer kwijten.
Hun protest werd overstemd door kwaken
Het zou de twee echter nog zeer gaan spijten.
Steeds minder van de wormen
wisten in hun armoede te overleven.
Zij zochten naar overlevingsvormen
maar iedere maand minder die overbleven.…
soecke nie so ferre (iegene taole)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 er so stille
ende aldore fechte
um de icke te stercke
mit fele buutenkaent
sieje doch, ut is in
dene self
die lieve, dieje ol wercke
vertaling:
gepanserd én met vertrouwen
kijk jij me aan
het serieuze maakt je gezicht
veel ouder
de last op je schouder
wordt gedragen
door je hele lijf
en is je aan te zien
net als de "onzichtbare…
Wilder dan de zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.127 Mijn gevoel is onzichtbaar voor iedereen,
In deze koude wereld, deze wereld van steen.
Nog wilder dan de zee is de woede in mijn ziel,
Boos op de wereld die in oude fouten verviel.
Ben ik de enige dan hier, de enige die het ziet,
De rest van de wereld om me heen ziet het niet.…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 kerkedak banken vol zwart
als de vreeze die hen dagelijks omhult
nog steeds bang voor hemelse dreiging
stug volk van een schrale witte zandbodem
met paarse heide en donkere jeneverbessen
witte wieven des heeren onfeilbaar woord
somber starend naar de onvruchtbare grond
bossen vervagend in mistige verten
de weemoedige roep van nachtvogels
onzichtbaar…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Ik schrijf je niet zomaar neer in het opkomend zonlicht
want bij avondschemer zul je onzichtbaar verder dwalen
en geen enkel teken achterlaten
waardoor ik zou gaan terugblikken naar de tijd
toen we samen in momenten verdwaalden.…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Achterin de onzichtbare tuin,
een omgeving waarin kinderen
te grote zevenmijlslaarzen mogen aantrekken
om volwassen mensen te worden,
nemen dagen afscheid van jou,
mijn geliefkoosde vlinder…
Deze struiken dragen óf rode
óf witte rozen,
schilderen dapper
geconfronteerd, wisselvallig als
regenvlagen, met de werkelijkheid,
je jeugdig kinderleven…
Tussen grijs en donker,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 veren als ze zijn vertrokken,
in een houten lijst gevat, geëtst in een terzine, de gekromde tijd
verschuift, de wereld wankelt in z’n sporen tot een late
zonnestraal hem vindt, blinkend op het hoogste punt,
langs de notenbalken spant de herfst de snaren,
hoorbaar over heuvels, over dalen, verdeeld over alle jaren
de toon gezet, onzichtbaar…