2456 resultaten.
Victoria Amazonica
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 belles de jour in cameras obscuras,
Die reuzeleliën in donkere kamers
's Nachts bloeit zij, Floradochter Nymphacea
Langs 't hoogschild Pacaraima van Guyana
Ook in de bekkens van de Orinoco
Geëxploreerd door Alexander Humboldt,
Victoria de Amazonica
Getooid in blank geurt zij naar ananas
En 's anderendaags gehuld in roze…
zaailingen uit onze schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
853 strooi ik zand
in ogen die graag kijken
laat ik te veel blijken
dat de blauwe korenbloem
zich eenzaam voelt in het groen
vervluchtigd is het zaad
waaruit ik wortel schoot
de ouderplant is dood
zaailingen uit onze schoot
ontwikkelen hun eigen loot
soms woeker ik
als onkruid tussen rozen
belemmer nooit hun groei
bewonder slechts de
kleuren…
Cahaya baru
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
482 hangt groot en wijds en onbestemd
in eukalypta's duisternis verborgen
zwijgend houdt de achterkant der maan
als nachtwacht moeder aarde in haar greep
als langs de zeeën tot de verre kim
er vonken gloeien bij de oosterpoort
die kale rotsen van takla makan
in lichterlaaie zetten, woeste hoogten
van lhasa, tibet en de himalaya's
in roze…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later
Ik wacht dan op de schemering die langzaam alles uitveegt
Ik keer mij naar de avondlucht die rode rozen…
smelt kristallen ijs
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.423 het pad geurt
duizendschonen
uit mijn dromen
jouw passen lijken
bloemen te verrassen
in groen blad
een vogelparadijs
de beek is helder
en het water klatert
smelt kristallen ijs
we dansen op het
mos, de zon breekt
door en maakt de
sluiers even los met
warme zachte handen
we wervelen
roze-rood, geen bloot
maar zie het blozen…
Hollands glorie?
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
632 Westland (1)
Een bosje rozen is dan wel romantisch,
maar 's winters vraagt een dergelijk gewas
voor groei en bloei de warmte van een kas,
het gasverbruik is werkelijk gigantisch.
Het Westland maakt de hele wereld blij,
het gif en de vervuiling krijgen wij.…
Er is geen Maatschappij
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.351 en niet voor mij
Wat er in de wereld ook gebeurt
Laat het gaan
Je bent geen mens meer maar een nummer
En dan ben je aan de beurt
Er is geen Maatschappij
Iedereen denkt alleen maar aan eigenbelang en aan zichzelf
Nee het is geen verwijt
Zo is de wereld de mensen de Maatschappij en de mentaliteit
Nee mijn leven ging en gaat niet over rozen…
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Herademend tot helende bloei,
ten volle in de Truiense zon
als roze-witte pareltjes
- een Haspengouwse engelendans -
in het opkomend lentegroen.
Rijpend in zomergeel licht,
de groene appel stroomt vol,
vol van Truiens Haspengouw,
pur sang - hemels – gastvrijheid.
Glimmend in jouw landschap,
- Oh fruitig Sint-Truiden!…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van deze roemrijke oceaan
verdringt hij de gedachte
daar alleen te staan
Werpt hij honderd rode rozen…
Het kind in mij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
440 Mijn wangetjes deden roze
zelfstandig
balletschoentjes aan.
Geen idee wie dat had
goedgekeurd
maar het mocht.
Ik haalde water
emmertjes vol goede
bedoelingen.
Halen
nog eens halen
alles moest naar boven.
Waarom?
geen idee, ik sjouwde
serieus.
Dat was mijn drukte.…
Vlindering
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.150 liefde
met verliefd of houden van
er is niet veel meer nodig
want bij jou zijn is meer dan fijn
genoeg kan ik niet zeggen
want delen is ook jouw wensen
in vervulling laten gaan
maar nu zijn vingers ineengeslagen
en dansen lippen op elkaar
de tijd is nu gekomen
om alle schroom weg te slaan
en te genieten van je hart
ik glij weg in roze…
Kussen op een steeltje
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
2.143 Geef me twintig kussen op een steeltje
en vertel me dat het rozen zijn
maak van oude scherven een mooi vaasje
niet te groot en niet te klein.
Schrijf voor mij een heel lief briefje
op een hele grote rol behang
vertel daarop in duizend woorden
wat je denkt dat ik van jou verlang.…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 Ik had juist vriendschap gesloten
met de wolken, broederschap met de regen
gedronken en me verzoend
met een leven van herfstige kleur
toen als een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 Duizend rozen heeft mijn tong gegeven
Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren…
Ziek ?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
3.427 verwarrende taal
niemand die me kan begrijpen
Geen mens die zijn hand uitreikt
Ik ga hier geheel alleen aan bezwijken
Gebroken tranen slenteren over mijn wangen
Mijn geloofwaardigheid volledig verloren
Mijn lijf boeit het allemaal niks
De symptomen laten zich totaal niet storen
Langzaam verlies ik de kracht
Mijn gezondheid gaat niet over rozen…
Heuvelopwaarts
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.071 jouw duizend stappen worden winterstil
verdwijnen maanloos in grote ogen
door het treurlied, in mijn ziel bewogen
omdat je dode wereld niet rusten wil
die avond breekt het licht aan de ramen
alsof het allerlaatste weten sterft
wanneer je aardse naam de leegte kerft
in de zwaarte van een tergend amen
zelfs de rozen in het gebleekte veld…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt…
Geslaagde mislukking
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
714 Ik schiet doelen voorbij
en laat de rozen heel
om als bij te zoemen
naar geuren en kleuren
die de evolutie geeft
als bewijs van een wezen
dat zich opheft in niets.…
Avondzon
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.225 Zit er een groen seizoen te dringen,
je leest het aan het late licht
dat gefilterd door het glas-in-lood,
de wand bespeelt met roze en rood.
'Kijk, hij komt nu al op de kammenbak,'
je rekent me wel even voor.
'Ja, deze week haalt ie het
petroleumstel nog met gemak.'
Een kind dat bij jou de was kan
helpen doen.…
mijn tuin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
957 maar jezus, kijk die tuin
daar moet iets aan gebeuren,
dus ruim ik braaf eerst puin
De distels van gisteren,
snoei de haag van vandaag
maai het gras van gedachten,
vorder traag maar gestaag
met wortels van domheid,
dood insecten van perfect
scheur de waas van behagen
die de bodem afdoende bedekt
En dan poot ik de planten
eerst de rozen…
Steeds meer moet losgelaten worden
netgedicht
3.3 met 28 stemmen
1.097 Wie kent de diepste roerselen die blijven hangen
nog lang nadat de rozen zijn verwelkt?
Ik kan niet zeggen dat allemaal zo'n pijn doet
maar er is weemoed, gezegende stilte
en veel dat nog geen woorden vindt,
geen slotakkoord, maar er is gaan en komen...…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.
Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.
O Vogels, winden, bloemen,
Zegt heur dat woord toch niet –
Wie weet of zij niet spotte,
Niet lachtte om mijn verdriet?……
Liefje
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.807 Jouw geur prikkelt mijn zinnen
ik kruip dicht tegen je aan
voel de liefde rijkelijk stromen
jij bent het geluk in mijn bestaan
Jouw adem vult de kamer
als een zweem zacht vol rust
Mijn vingers beroeren je lippen
kwetsbaar roze van liefde en lust
Jouw dromen en gedachten
vinden hun weg naar mij
Je glimlach maakt me week
zo ontroerend lief…
Piano of iets anders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
720 De noten van de muziek dwarrelen als rozenblaadjes
van rozen die nu natuurlijk nog niet bloeien
maar geuren doen vermoeden.…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 kleuren strijd op mijn terras
pronken wie de mooiste was
rozen rood uit groene stelen
drie witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te…
mille cherubini in coro
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.339 slaap nu maar kleine jongen
wiegend op je moeders schoot
zweef met duizenden engelen
weg van deze wrede wereld
luister naar het hemels zingen
het ruisen van witte vleugels
het licht van vrede nog overal
voel de liefde van je moeder
eens word je wakker geschud
ga je de mensen leren kennen
zij zullen je kronen met doornen
maar bloedrode rozen…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 waakt er toch een vlaag van puur purperrood
over verspreide paden door onzichtbaarheid
opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen…
Laat me...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.246 Laat me weer eens voelen
hoe het is verliefd te zijn
breng weer eens rozen voor me mee
of een fles rosé of witte wijn
Laat me nog eenmaal voelen
hoe het is om jong te zijn
neem me mee terug in de tijd
naar ons bankje op het plein
Laat ons nog eens samen kijken
naar de sterren en de maan
het zand voelen op ons lichaam
voordat we de deur…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 Soms weet ik niet meer
of het sneeuwde, die dag
toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 En op ‘n dag droegen er vogels
duizenden rozen overzee
die in de stilte teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij…