2226 resultaten.
Longe Exul
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.664 -De bergen over, naar de zee!
-Gij zijt alléen,
De nacht begint,
Er dreigt gevaar, dat gij niet weet!
-Maar o mijn land...
Eer dat ik ú vergeet'!
-O vreemdling met uw droef gelaat,
Waarheen?
-Een sterk verlangen... vraag mij niet!
-Gij zijt zo moe!
Blíjf dezen nacht,
Reeds is u peul en maal gereed...…
Een Bron
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.271 Zowel de Zon als de bergen weerspiegelen zich in het water
En ook de kroon van de hemel (Kijk!)
Zo loopt zij lukraak, het wezen der beweging vergeten,
Slechts de stroom is haar voerder en vriend.
En of het eb is of vloed, dat kan haar niet meer schelen.
Volgens haar is het zijn een soort van kring.…
de liefhebber
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.481 zat bibb’rend in de Bar
van het Paradijs te Vingtimiglia
bitt’re koude campari soda
heel veel ijs
rotsen hoge bergen
blauwe meren bellissimo
lollo-lollo-la-lollo-brigida
cardinale-quatro-stagioni
claudia-lezione-con-amore
sophia-loren-tesoro-mio…
moeilijk te verklaren
zijn giornata particolare
enige uren later
kwam-ie waggelend…
hooglied
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
897 met puilende ogen de een
de anderen met staren
ondergaan wij de liefde
hosanna is ons deel
hoe kunnen we dat verklaren
de eeuwige zucht, de al durende
kramp in de maag
het voeden van de onzichtbare vlinders
en de voortgaande doorloop
is niet alleen vandaag
zo juichen we om dat teder gevoel
reizen de wereld rond
verzetten bergen…
Oldehove
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.450 vol platgetreden Romeinse sporen
zij begroeven daar hun doden en
geheimen in de gitzwarte grond
een werelds erfgoed ons gegeven
opdat nieuw zich met oud verbond
het Oldehoofster kerkhof met
kranige happen leeggeroofd
tombes en schedels blootgelegd
oud vuur met mokerslagen gedoofd
alles weggevaagd voor staal en steen
achteloos in bergen…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 De eeuwenoude rust van dat
tropenland, 't klonk als een
havanaise die nimmer werd
versneld; de koele bergen
waar de thee reeds toen met
zoveel geduld werd gesneld.
Traag en loom kronkelde zich
het pad langs verlaten stranden.
In de verte: de fonkelende zee.…
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 Gij die, daar duizend wereldbollen,
Geregeld, om hunne assen rollen,
De kracht van hunne werking voedt:
Gij die, tot op de verste palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen…
Corrumptia
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 Waar de waarheid
met een schep
zout genomen
op de vlucht slaat
voor de hoge bomen
Die veel vuile wind
van de toren blazen
en graag tamboeren
voor het eigen korps
dat de trom roert
De trawanten in
aangesloten rijen
de keizer in
hun midden wetende
in ganzepas met
de vaandeldragers
In vol ornaat
vanaf gouden bergen
gunsten strooiend…
Marskramer
netgedicht
2.3 met 84 stemmen
31.994 Dochter je zocht d´r
zoeken zal je
zaken doen
Plensbuien doen daden
doen wonderen
Wondere daden
als dadels zo zoet
En boom groeit te berg
de haren reizen mee
naar buiten naar binnen
Kriebels zoeken buiken
de vlinder vliegt mee
zonk af in bottenbodems
de krachten machten te buiten
Zaai saai stom dom duf suf
Klepels op koper
Koop…
corumptia
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.053 waar de waarheid
met een schep zout genomen
op de vlucht slaat
voor de hoge bomen
die veel vuile wind
van de toren blazen
en graag tamboeren
voor het eigen korps
dat de trom roert
de trawanten in
aaneengesloten rijen
de keizer in
hun midden wetende
in ganzepas met
de vaandeldragers
in vol ornaat
vanaf hun gouden bergen…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Hoog zijn de bergen, diep zijn de dalen
langzaam gaan mijn passen, ik kijk niet op of om
geopende handen reiken maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw…
Dorpsvesper
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.208 Heen is de dag - de nacht nog niet geboren
En langs de bergen wademt avond-dauw -
De vogel laat een laatst geneurie horen
In roerloze aandacht luistert de landouw.…
Reizen met Jongetje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.527 Dan klimmen we en drijven we
De bergen op de aarde.
Hemelhoog
Zijn oogopslag.
'Ik vind je lief,' zegt Jongetje
-Dicht tegen me aan -
Mijn hart maakt een vief sprongetje
Tot aan de zilveren maan.
En verder, verder, verder…
Veel verder dan,
Mijn beeldspraak
Duiden kan.
'Koffie is klaar,'
Bericht Schat van beneden.…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 En rusteloos orgelt de waterval;
Geen duizend eeuwen en zijn berg is dal.
Onhoorbare secondewijzer, gaat
De Grote Beer langs de wijzerplaat.
En in één ogenblik, dat zo verglijdt,
Beleeft de geest de stilstaand’ eeuwigheid.…
Fluisterend naar de zee
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 Wit besneeuwde bergen, waar hij zijn oorsprong vond,
klaterend, vol van zacht kristal de rotsen rond,
vol van levenslust ruisend, dromend,
tot een machtige rivier samenkomend.
Vredig tot rustige stroom verheven,
dan weer briesend door dooi omgeven,
vloeit hij langs de oevers van het dal,
rotsen omhelzend, polijstend na hun val.…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 gevoeld gemis
ik honger uit
als ik niet gevoed word
droog uit,
huil zonder tranen
omdat stromen bevroren
kunnen raken
neen, mij ontbreekt niets
daar niemand zo verrijkt is
met zon en schaduw
als ik, deze mens
wie haalt mijn denken in
terwijl ik slenter
als een slak
en dagenlang
daken op huizen schep,
woorden in zinnen
met bergen…
Bovenaards?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 staan als het moet,
een werelds gekrijs van culturen
die elkaar de weg versperren, zuigt
het bloed uit de levensgrond, en
brengt ons verder van het paradijs,
vermoeid van het niet meer weten
in het spoor van een gebroken
voedselketen, de magere kern van
ons verbond, geleerd met de feiten
te blijven jokken, schrokken we ons
door een berg…
Wanneer gij ...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.876 En beide, dit denkend in onze breinen,
aan elkaar hangend, de armen om de hoofden,
zijn we als de zee en ’t land aan elkaar hangend,
of als de berg en ’t dal samen tesamen.
Zo ruist de zee het land een lied, zo wil
ik met een wit gezicht van hartstocht voor u
eeuwig klinken van mijne dankbaarheid.…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 Ik stop aan het begin van de berg,
Neem de trap omhoog.
Het is alsof de bomen zachtjes troostende woorden fluisteren.
Ik wandel door het park,
Mijn lichaam neemt de geuren in zich op.
In de verte stroomt het water van de rijn.
Ik vind een schaduwrijke plek,
Onder een bloesemboom.…
Het wachten van April
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
843 Misschien was er iets in ’t verlangen
dat je me had gegeven, bergen, rivieren
en sliep je nachten bij me, lentepril
met de wind nog langs je wangen
of voel ik jouw ziel wachten in April
de nieuwe fruitmand naast het ziektebed
een laatste sigaret als de zuster weg is
want buiten blaffen honden naar meeuwen
als het ochtend is, krijg je verse…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 tranen leverden de meeste pijn
wenen was het voor een gesloten deur
Onder het masker verdwijnt de schijn
achter haar masker..bekende zij kleur
Achter ‘t vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen…
Het Nederlands mededogen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
828 ontwikkelingslanden
Veel meer wegen moeten er komen
om teveel aan auto's door te laten stromen
zonder files, dat heeft immers prioriteit
boven primaire hulp uit humaniteit
Snoepreisjes hier, wat bonussen daar,
declaratie excessen, noemt u het maar,
het is toch te gek om daarin te snijden
om elders honger trachten te bestrijden
want 't land dat bergen…
Platvloers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De burgemeester zal
dit jaar tijdens Lichtjesfeest als kerstman
verkleed op het bordes verschijnen om
cadeautjes uit te delen aan speciaal
overgevlogen relaties uit Kongsberg,
niet dat King Kong daar op een berg
de kerstbomenverkoop doet, maar de
wereld is zo saaigebleven na al die
fantasieloze eeuwen.…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
Aan hen die ik liefheb
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Nu ik voor even, ja, even alleen ben
kan ik in alle rust eens goed overdenken
samen met mijn alter ego of deze mij
een antwoordt kan laten ontpoppen
ik ben wie ik ben, ammahoela
ben wie ik ben maar wie wil ik zijn
de kracht van de eigen wil oproepen
en in een positief licht plaatsen
bergen willen verzetten in zonlicht
van de lente: een…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het was mooi geweest
overal groen
bloemen
water en bergen om u tegen te zeggen.
De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden,
Zij speurt het Oosten af met vrome zin,
En eind'lijk, plots zij houdt de adem in,
Wie is de ridder die ginds aan komt rijden?
Keert hij thans weder uit het Heilig Land?
Zij tuurt en tuurt, dan wuift ten groet zijn hand
En daalt zij schielijk, ijlings van omhoog.…
Ik gun het je
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
832 Ik gun het je om te vliegen tot ver in 't heelal,
tot ver boven de hoogste top;
en te zweven langs berg en dal,
met een zachte landing verderop.
Genietend van het uitzicht over 'n uitgestrekt gebied
waar je alles overziet.
Starend naar de zonsondergang
waar je je levenslang naar hebt verlangd.…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 En wat geen schuur, hoe breed en hoog,
kon bergen in haar wanden,
staat veilig daar, gebermd en droog,
in mijten op de landen.
Geen halm meer wiegt; 't ligt alles kaal.
En blank en blauw van veder,
strijkt, zwenkend in een zonnestraal,
een vlucht van duiven neder.…
Craquelé-slib
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Bovenop een hoge berg
bivakkeerde ik als sneeuw
Langzaam maar zeker stroomde ik
als water op weg naar de zee
In grote hoeveelheden
door lange, diepe bedding
slijt en rond ik vele stenen
water van armen slok ik op
Craquelé-slib als in kunst
nadat water in massa verdween
door laagte getrokken, op weg
Immer.…