28805 resultaten.
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 De klokken, lang rechthoekig
formaat,zonder wijzers,
tastbaar landschap, de zee en een rots,
hield ik in mijn handen.
De eerste klok geurde naar de zilte zee
en toonde mij het strand
bij eb; ik hoorde het water naderen,
de vloed kwam opzetten.…
Het woord
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
885 En dan was er nog de lichtbruine zee,
wazig van tranen, die ik nog om het
doolhof heb geplaatst,
opdat jij echt niet kon ontsnappen.
Erop vertrouwend dat de lucht
onmogelijk voor jou was,
bezat ik al de aarde
en had ik de zee in mijn macht.
Maar genadeloos woord,
ik onderschatte jouw kracht.…
Lied
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.589 Ik schrijf voor jullie een lied over de bomen
over de wolken de hemel en de zee
het schemeren in wazige vertes
een lied van schoonheid dat klinken zal voor twee
ik schrijf mezelf een lied om treurnis te verdrijven
om te gedenken aan hoe het vroeger was
hoewel verdriet er altijd wel zal blijven
klink ik op jullie en hef daarbij het glas
ik…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.000 je licht glijdt onvermoeibaar over zee
de stad moet alle helderheid ontberen
ik zou jouw stralen graag eens willen keren
eureka, wat een ijzersterk idee
een zee van licht op al die hoge heren
despoten van de Haagse ratsmodee
de duisternis krijgt lichtend haar congé
het kabinet moet helder gaan regeren
de vreugde is niet langer clandestien…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 en mijn schaduw boort zich donkerogig door haar poort
met het leven mee diep in het zout van de zee
aan de wind zweetdruppels wellend in haar oksels
onze dijen samengevouwen om dit alles te behouden
ontglijden elkaar elke nacht achter de horizon…
de Godin
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
832 Kijk naar de zee
Daar tussen de golven
Zwemt een godin
Door water bedolven
Kijk naar de zee
Ze neemt me met zich mee!
Kijk naar het vuur
Daar tussen die vonken
Brandt een godin
Schoonheid geschonken
Kijk naar het vuur
Ze is zo mooi en puur!…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 Van de Drom tot aan Stavoren
kon men zeemansliedjes horen
die hij speelde op een trekzak
met zijn zonverweerd gezicht
door zee gebikt zijn oude handen
flink gezouten schippersarmen
ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De ziel is wijd gelijk de wijde zee,
Aan glanzend oppervlak glijdt kiel na kiel,
Haar diepten bergen mateloos wel en wee.…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 wij daar samen
Overspoeld door gelukzaligheid
Raken wij elkaar niet meer kwijt
We storten ons in elkaars armen met de lemmet in onze handen
Nu vloeit ons bloed te samen in de zee en het bereikt onbekende landen
Niet meer wachtend
Niet meer wachtend
Sterven we daar”…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 ik hoor de zee een zilt en zuiver licht fluisteren,
mijn brandende voetzolen verzinken in lauwzout zand,
en voelen de tere, sterke knobbels van knoopjeswier,
dit is Mien Wad, Mien wijdse, wonderlijke Wad…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Het water
strekt zich zo ver en leeg uit
in zijn leegte van zilte geur
zee van stilte.
De zee
is achter de horizon.
De maanschijf
glijdt laag over het water
rondom heldere stippen
spiralen van rust
en beweging.
Ik luister.
Voor mij
alleen maar het gerucht
van de branding.…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…
Mehmet Sucru Sener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Van Zwarte Zee naar Noord Zee;
Van orient naar pierement;
Van de moslim Mehmet Sucru Sener
Tot een cultureel levend monument.…
Schoonmaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voor verstopte sifonnen
is het geen weer,
maar wel voor lekker zonnen,
op de dijk, aan zee.…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 van wat het goede brengt
met die zachte deining van water over zee
in stille onuitgesproken hoop van vele mensen
wat zwakheid met moed en krachten mengt
of voert in stilte zoveel heimelijk mee
van nooit uitgekomen en verzwegen wensen.…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Als ieder roept van ach en wee
is dat een taal of teken,
in stilte is het zand, als loper uitgeweken
en heeft zich neergevlijd als banken in de zee.
Een man met bierplezier tuurt over zee
hij ziet een zeehond met eenzelfde buik
maar kinderen leven zich al scheppend uit
vandaag bevrijd van rekentoets en saai dictee.…
anti-canto I: ‘geluidszweep’
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 , zee en, o zo één…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu alles bijna voorbij is
de wind elke herinnering overstemt
de zee geleidelijk wint van het land
op de bergen geen bomen groeien.
Nu kinderen hun Exodus in
gammele vissersbootjes bevaren
zij de onderstromen van de zilver
schijnende zee kunnen zien noch horen.…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 En de zee nam het terug…
- Zee van vlammend Vuur -
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
707 als een zee van glas met vuur vermengd,
wilde ik bloemen van schouders kussen
terwijl onze monden verzegeld waren
en alle ogen schuchter keken,
en zonder liefde rood openbloeiden
om duidelijk te zien wat pure liefde was,
terwijl de zee van vlammend vuur
ontredderd een omheining was.…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Als jij en ik als grommende motoren
Voor de stampende kiel van ons schip op zee
Tot vlammen, tot inktzwarte as konden mengen
Hoog de leegte de hoge lege wolken in als regen
Voor eeuwig uitgestort als zware as in diepe zee
Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.…
Tussen hemel en zee
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.329 We gooien fluisteringen
over
en de zee neemt onze woorden
zo spoelen we de zomer stil.…
jij en de zee
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.056 het is nog licht
aan het einde van de dag
en het heen en weer waaien
van je schateren drijft verder weg
in kleine bootjes
uitgestald
op het vernis van zomeraccenten
de lijn van oost naar west
kom je morgen terug, roep ik
om zo de zee te vergroten
en mijn armen in
omhelzing
tot waar zal je gaan, fluister ik
met nevelbloemen…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart weer terug in zee…