1819 resultaten.
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Al die samenpakkende druppels voelen plots zo raar.
Moest iemand te lang wachten, had iemand bezwaar.
Juist vandaag deze bewolking zien voelt erg ongepast
deze stillere voorjaarshemel heeft mij zo nu echt verrast.…
waterige woorden (hydratatie)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
678 als dichter zwem ik door de wateren van Sarasvati
haar stroom voert mij langs de droomdiepe poelen
van kennis en de ellenlange slootjes van de kunst
in zijtakjes van retorische rivieren vind ik muziek
en plassen vol poëtische druppels waar de boeken
spatten op de buien en stromen van kletterletters
de aardse diploma’s zijn doorweekt en waardeloos…
afdalen in de luwte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 hart
verkozen, mijn longen zogen
zich ongewoon heftig vol; mijn
hoofd kon niks meer bijbenen,
er verschenen engelen in wit;
aan draadjes in ’n kamer hing
ik, bloed droop door de vlijtige
warme handen, ’t verband dat
onder juiste omstandigheden…
de regelmatige slag klaarde op
als ’n zomerdag na harde regen
tot mijn laatste snik, de druppel…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Elke glinsterende druppel
vangt het vloeiende zonlicht, en ik adem de tijd die stil in mij oplicht.
In het avondlicht lichten
sierlijke takken op, wiegende schaduwen
spelen langs mijn innerlijk pad. Ik ben wortel en blad tegelijk,
mild, ontvankelijk, en laat het warme licht mijn wezen van binnenuit vullen.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 De aarde draagt het gewicht
van druppels die nog hechten aan varens,
en in de vochtige schaduw ruik ik het traag ontsluieren
van hout en humus, een geur die mij herinnert aan vergeten paden.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 De donkere natte grond
ademt zwaar onder de druppels van de
nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van
gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 avontuurt mijn moed met
het tasten naar mijn waardevolste vondst
geen applaus in een kerker zonder liefde
een weke illusie raakt de vloed die haar
transparante barrière in een schemerrijk
offensief laat vertalen in één zin
“ ze is er niet “
de leegte is een verwarrende obsessie
dan, het zoveelste ontwaak moment, een
plaspauze die al druppelend…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 Even snel als zij verschenen
dalen duizend druppels neer
en het zog achter de vliezen
sluit zich ondertussen weer.
...Onverstoorbaar staat de reiger...
Alle drie kiezen dit uur
ongenaakbaar daar verpozing:
tableau vivant in clair-obscur.…
vanavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
898 Vanavond mijn liefste, vanavond warmen we de wijn
Mijn liefste vanavond dansen wij
Luit en fluit toveren muziek
Vanavond mijn liefste, vanavond dansen wij
Schenk de bokalen overvloedens vol
Breng de ministreel met zijn verhalen
Bij het warm amberen avondvuur
Leven mijn liefste leven is vol avontuur
Drink de beker leeg totdat de laatste druppel…
De wereld door mijn tranen heen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
786 De wereld door mijn tranen heen
Is lichter dan zij werkelijk is
Vanaf de dag dat ik van jou begon te houden
Mijn ziel vol prachtige kleuren
Je handen zijn als het blauwe water
Druppelend op mijn bestaan
Knopen leggen met je vingers
Jouw aanraking een zegen voor mijn lijf
Je gezicht ‘t evenbeeld van een rode roos
Vol bloeiend in de zomerzon…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar pracht
Als een steen in het vieze water, klinkend met de rest
Van de een naar de ander, zwijgend als de druppels…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 blikken van genot
totdat ze opeens opstond
de deur voorzag van het slot
Gracieus dalend op haar knieën
een stoute glimlach op d’r gezicht
kroop ze zijn kant op
haar blik was kruisgericht
Met zijn lid tussen haar lippen
haar ogen naar die van hem
kon hij geen woord meer zeggen
slechts een hijgende stem
De climax was gigantisch
geen druppel…
Bahasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.024 vleugen die zich de moesson lokken
de eerste ingehouden zucht waarin geregen
misten, riekt nog voor ze gronden weekt
en zwijgen kan als zij verhaalt
spreekt waarheid zonder taal
Wie zich de stilte meester maakt
voor vlagen wiekende klappen
slagpennen in het getijde van de rui
waarin `t stof eeuwen geleden lijkt
op gletsjer smeltend in druppels…
De plas en het water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
974 kroeg;
kom nu maar terug,
je hebt al schelpjes genoeg,
de vissen zijn al lang slapen,
je zusje is ook moe,
haar oogjes zijn toe,
ze ligt te slapen in mama's armen,
kom nu maar snel,
papa zal je drogen,
morgen komen we terug,
en dan graven we een grote put;
groot groter groots,
diep in het zand,
wachten op het water,
tot de laatste druppel…
Mijn zoontje en de herfst
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
1.794 geur van paardenmest, vol stro gestoken,
hangt in de lucht, ik zie de paarden draven,
in diepzwart silhouet, langs een bronzig groen,
en proef het parfum van wegrottend leven
nog een paar ijle, magere muggen dansen,
hun zwierig patroon, golvend in wijkend avondlicht,
zonder gezoem nu, doch frenetiek en heftig bewegend,
op de allerlaatste druppels…
porno entre parentaises
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.021 zij over het water
door het glas zou lopen
haar champospot vluchten
met natte voeten mijn kamer in
mij met haar nek bekijken
en alsof ze thuis was
hooghartig de deur uitgaan
gekleed in haar mantel van
licht uit massas volgspots
zouden mijn vrienden de druppels
die van haar lijf parelden
oprapen en met grote ogen
en hangende tong roepen…
erogene zones
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
4.104 strand
paradijselijk wit
zie ik gebruinde heuveltjes
borsten
nieuwsgierig priemen tepels
met moeite naar boven
in verdovende warmte
de branding spoelt over mij heen
en trekt zich weer terug
sporen achterlatend
in de glooiing van mijn rug
ik zie jou liggen met ogen toe
je doet alsof je slaapt
maar ik weet dat je wacht
op de zoute druppels…
Narcissus en de zijne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
906 stemmig het door jou gekleurde gebeurde
voorbij twijfels en mistige mystiek
over rede tot werelden verweven
bekwam jij geluk, het gulle geven
in gehuppel doorheen druilerige druppels
ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm
plooi jij nooit recht nooit krom maar
beklijft dit universum, uniek en mijn
voor mezelf de ander gelijk
mijn einde…
Onhaalbare liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
841 Tussen smaragd en gulden druppels
Neerkomend uit verloren liefde
Uit een ver verleden
In verdrietig heden
Voelt de zachtheid van jouw hand
Aan als de zoen uit de relatie toen
Glimmend glanzend van verliefde tranen
Zou ik hem opnieuw willen zoenen
Scherend door de lucht, zwoegend over land
De zee achter mij grijp ik naar je hand
Het weggestopt…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 hij ademde
op een afstandje van zichzelf
brokstukken van zijn ziel
en zocht nog wat begrip
via het raamwerk
in het wolkenstelsel
hij had nooit een druppel
mogen ontvangen
lege handen
grepen in de eigen ligamenten
en baarden een voorschim
de man die veel te goed was
voor deze wereld
een gebrek aan schaduw
en het zelf van het zelf
kwam…
Vaarwel Oma Fien
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.194 Maar gisteren gebeurde het
Oma ging achteruit
Ze at en dronk geen druppel meer
Wilde haar lichaam uit...
Ik trof haar op haar bed nu
Haar kin lag op haar borst
Drie kussens steunde haar hoofd wel
Het ging toen o zo snel...
Rustig is ze ingeslapen
Om vier minuten over twee
De dood nam oma geruisloos
En zij ging met hem mee...…
er zijn dagen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
546 dat ik m'n lippen geloof de woorden
die ik er vanaf rol articuleren illusies
op hoogte, aan de grond de hinderlaag
verloren jacht vervloekte liefde
geboeide polsen kinderstemmen
vervagen, de bruidssluier -mot erin-
vergaat tot stof het goud aan m'n vinger
blijkt roestvolstaal laat bruine kringen
ik blik je lik de laatste druppel…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Waar wolken drijven en winden waaien,
de druppels vloeien en takken graaien,
dansen de tranen van wanhoop verbitterd.
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
Volle maansmagie – 3-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 vouwt ze de bezem op
steekt hem in haar wijde cape
Het is rustig op de snelweg
op de vluchtstrook liggen de restanten
van wat de mensen zoal wegdoen
tussen kleine en grotere dieren
die niet meer op tijd konden vluchten
-Je weet, van elke soort maar één,
zegt zij en opent de veldfles
giet wat op haar hand
telt met haar vingers de druppels…
Kloosterherinnering 5
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Twee psychiaters vonden dat ik op de verkeerde plek zat,
maar een grote dosis slaappillen werden de bekende druppel
en als een zombie keerde ik terug naar de wereld, waar ik
na vele worstelingen ontdekte dat de wereld een nog veel
grotere, veel ergere, geestdodende kloostercel is.…
ZICHZELF SNIJDEND
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
833 verschopt zijn
Op school alom en door allemaal
van ‘t schreien van bloed uit pijn
Haar benen verhaalden van ‘t zeer
als haar verdriet een uitgang zocht
Ze beloofde ‘t zichzelf iedere keer
niet te snijden op haar helletocht
Haar hechtingen toonden het leed
als weer haar zeer opgedaagd was
Als zij veel méér verdriet bestreed
met bloed, druppelend…
waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 De druppels kleven aan elkaar
Laten zich glijden naar beneden
Met oorverdovend lawaai.
De wind eet gretig van de rotsen
Erosie is het gevolg
Er wordt stilaan een bedding uitgeschuurd.
Jaren heeft het geduurd.…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Staande voor de spiegel
drinkt hij de beker
tot de laatste druppel bitterheld:
de dollekervel is de straf
van wie het leven tart door liefde.
Hij hoopt dat je gelukkig wordt:
is één verliezer niet genoeg?
En winnen minder wreed?
De inkt verbleekt nog niet
maar:
is hij niet al vergeten?…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 Dat zijn wij
(Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij)
Want zij lijdt
Zij heeft pijn
En zij strijdt
Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij
Want wij doden en vermoorden haar
Denken zij is toch wel altijd daar
Maar dat is niet waar
We moeten stoppen met die domme waan
Wij zijn de druppels…