1883 resultaten.
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De taal een rivier waar ik in moet zwemmen,
Elke klank een steen in de stroming van tijd.
Ik leer te luisteren, ik leer te wennen,
Aan de woorden die langzaam mijn zorgen bevrijdt.
Fietsen langs grachten, bruggen van licht,
De stad ademt in een kalm ritme voort.
Een nieuwe plek, een nieuw gezicht,
Mijn eigen verhaal wordt hier gehoord.…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 Soms voel ik
in het diepere denkwerk
gelikte wonden
dan is de zomerdag
weer vol vrijheid
en ga ik opgelucht
de horizon tegemoet
landschap komt kleurig tot leven
rivieren stromen langs groene oevers
zwaluwen vertellen van zomer
foerageren in de blauwe lucht
maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd…
Het Leusveld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Dwalend langs de lanen van Het Leusveld
waar de adem van het landhuis
vertederend ritselt en
de morgens bedauwt
waar bij elke stap het stof van het verleden opdwarrelt
en neerstrijkt op de dromerige dreven van Oeken
die languit luieren tussen kanaal en rivier
het jachthuis heeft zijn gevaren ingepakt
verpulverd ligt het restant van vroegere…
Alles
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 Lopen de rivieren van oost
naar west; voert het watervolk
zijn eeuwige strijd.
In het land van de kleine mensen
verschuilt zich een wereld in het
klein. Een minderheid die hem
veranderen wil, weet dat het zijn
tijd nog niet zal zijn.
Nergens vindt men net genoeg in
wat kabouterland moet zijn.…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 ballerina op een bepoederde spiegel in pirouette
een ballerina van glas, zonder ogen, zonder hart
zie hoe ze cirkelt in haar eenzaamheid
onbevlekt wit en onbevangen
er ligt geen deken van onverschilligheid
over de waandenkbeelden die haar vader bezig houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de levens-rivier…
Vlaanderen
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.372 't Zijn weiden als wiegende zeeën,
Die groenen langs stroom en rivier.
Hier, vredige dorpkens daar steeên,
Die rijzen met torens vol zwier,
't Zijn welige velden en wouden,
Of vlakten der heide vol rust.
O 'k wil in mijn harte behouden
Die schoonheid, mijn opperste lust.…
Tegoed gestolen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 de klippen van het laatste licht
Vals verlost in het vertalen
Ervan naar een eigen gezicht
Een wending wordt beloofd
In het ontstijgen aan de matrix
Van zinnen en rede beroofd
Is het behalve woorden nauwelijks niks
Ik lag aarzelend op kop
Zo aan de vlucht gewend
Die ervaring werd een prop
Heb ik achteraf bekend
Dat van bergen en rivieren…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Een kracht die
zich niet laat dwingen maar traag haar vorm vindt in taal en klank
zich uitstrekkend als een rivier die haar bedding kiest en haar sporen achterlaat.
Het is ook het vuur dat ontbrandt in
de ontmoeting van ideeën.…
de beschuldigde vulkaan
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
482 zodat zijn kratermond eindelijk vrijelijk
razen kon
zijn woorden weer als lava de slaven
van de vaste grond onder hun voeten
laat gloeien van ingezonken schaamte
vol in ’t zicht van zo’n misbruikt kruisgeraamte
zal hij spuwen
en blijven spuwen
‘t magma als dunne stront over de randen duwen
’t kreupelhout verbranden tot aan de stuwende rivier…
(h)ex’nkaas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 de ware koekoeksbloem
’t Jakobskruiskruid
struiken als de laurier
langs de beken in ‘t dal
uitmondend in de rivier
en dat wat niet bloeien kan
kleedt zich uit in de zon
rolt blij door ’t raaigras
dat ooit glyfosaatvrij was
en zorgeloos groen
die grond is niet meer
voor wortels te vinden
maar gelukkig is ’t zaad
voor ’t kwaad was geschied…
Roofstaat en piraterijen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.212 ."
...en dan volgt er
een hele rits namen
van stoere jongens
en ferme knapen
onwetend van kielhalen
bakzeil en buit
van bittere smaak
scheurbuik zeebeschuit
en paradijzen
van terra incognita
eilanden kusten
immense rivieren
als leguanen
monsters vulkanen
en regenwoudslangen
en in de binnenlanden tropenpaleizen
heimwee en…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Vlinder spreidt vleugels
zonlicht weeft door zachte lucht
tijd stroomt in stilte
Woorden glijden als
een stille stroom over de rivieren van
mijn denken, waar gedachten zich nestelen als zaden
in rijke aarde en wachten tot ze rijp zijn om in hun eigen tijd te bloeien.…
Menselijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 wel voldoende met deze warmte
en moet je wat vaker naar de wc
de ongemakken nemen langzaam toe
ik moet toegeven dat ik ook niet meer
de oude ben zoals voorheen, ik ben jonger
van geest en leden door jouw ouderdom
mijn hart verslijt tijd tussen mijn tanden
ik spreek met de emotie van het gevoel
in de boomgaard van het oeverland
waar de rivier…
wat dacht je van Freya; LGW II
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
370 theatrale kikkersprongen
op pianotoetsen cellotinten
fladderklanken ingekapseld
verhaspeld taalfragmentatie
vrije vingers twee vrouwen
verbouwereerd zinnestrelen
zangerige tranen in de rivier
vloekend door de zeemond
opgevangen in de kale kerk
‘dainuojančiomis moterimis’
verlangend tussen pijnbanken
een hoogmis van schoonheid
als één…
Bestemd voor vertrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Misschien is ieder concept
een brief aan een toekomstig zelf,
een papieren bootje
dat weigert de rivier op te gaan
omdat het weet
ook de oever
is een vorm van bestemming.…
Ontberging
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
160 Echter lagen zijn zorgen nu op lagere gronden
waar rivieren en beken de dienst uitmaakten
zolang zij gevoed werden door zijn onovertroffen hoogte,
maar de onontkoombare leegte die volgde op zijn verwijdering
had de mondingen reeds gesmoord.…
Natte verf
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
365 Je schildert jezelf in een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
van alle kanten bekeken
door de waan van de dag
helder in abstractie
stillevens verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich gevoelens
rivieren fluisteren verhalen
over jouw naam, jouw hart
in empathische tederheid
onmacht versus kunde
in…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 De eerste moet slechts nog even wachten
Op 't niveau van de tweede, dat negatief is
Mijn schreeuw om hulp wordt dus echt geenszins gehoord
De wereld is Oost-Indisch doof voor d'ander
Verliezen in een oorlog worden groter
Gezamenlijk huilen moeders rivieren
Uitmondend in een zee van extatisch* bloed
Wraak hedentendage het codewoord
Van de '…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Er is geen weg terug, haar
rivieren zijn doorzwommen, haar
groene heuvels zijn beklommen,
ervaring hecht als klei aan
kleine schoenen, loopt zij licht,
waar de sporen haar gebieden,
ontwaart een toekomst die zich
strekt tot aan een oneindige
purper horizon, om in verwondering
te kijken, na elke tred, die verder
reikt dan de schaduw…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 Kan ik je ontmoeten
groeten
om te vertellen
als je vleugels verbranden
je gaat vervellen
verhalen vertellen
over diepte
die diepte
die jij ook ziet
maar ook al klinkt het simpel
ik ben een rimpel
op die oude rivier
maar mijn lichaam
is nog maar net hier
Kijk even verder
als de rest
zomaar een gezicht
een gil
bent u
ik bedoel
jij…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
770 Indianenland
verentooi, geesten en visioenen
rode uitgestrekte krijgershand
bebloed niet de strijd om eigen land
Native spirit
moet donker in de vallei passeren
langs de vredespijp
van wilde rivieren,
grijze onafzienbare beproeving,
die langs dorre grasvlakten wegtrekt
rook, verteld in wolken leed
schildert het indianenkleed
Native…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 mocht
Geheel haar bestaan ervoer zij als straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker over haar gleed;
zelfs pas..nadat haar deur gesloten was
Gutsten er rivieren…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 golvende plooi achter een motorboot
maar wanneer de kantoren leeg zijn en verlaten zakt
de schaduw van een brug in de grijze rivierarm zonder
iets te beschadigen rode lichtreclames vlammen aan
het gedruis van een feest vlaagt uit een raam
donker en vlak stroomt water een kroonluchter plechtig
traag rond de bocht dobberen toortsen na
de rivier…
Zone
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.922 Dit is het laatste. het regent en ik hoor de rivier al nachtenlang
zwellen. Hier kan ik zwemmen. Er druipt nog steeds bloed. Too
many teams all over this town. In water rolt de dageraad tevoor-
schijn.
----------------------
uit: 'Zone', 2005.…
Onze Ardennen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
621 Heerlijk genieten met alle zin-
tuigen in een omgeving waar ik dwaal door
dalen en heuvels, meren en rivieren, rotsen en stenen maar
ook ongerepte plekjes om tot rust te komen, een idyllisch gelegen dorpje nabij.…
COMPONIST VLUCHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
481 elkaar heen
talloze kleine zwaarden
houwen en steken
pas geschreven noten
het lied in 's mans geest
spat uiteen in zoemspoken
boven de pianotoetsen
verheft zich een maatstok
van geweldige lengte
brengt de radeloze speler
al zwaaiend in slaap
ontwaakte hernieuwde
scheppingsdrang verenigt
woudzang en huiselijk galmen
tot een brede rivier…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Traag stroomt het water deze zomermorgen
droogte hogerop heeft de rivier zijn kracht ontnomen
en zoekt in het ondiepe, resten van verloren krachten.
Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?…
Zachtmoedige zullen de aarde beerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 kinderen
laten wij onze
vrijmoedigheid niet prijsgeven
verzet tegen het kwade
begint bij zachtmoedigheid
in de leer van onze
Schepper die de Hemel en de Aarde
de apen en de schapen heeft geschapen;
de schapen van Zijn weide
die Gods Naam door de
Gerechtigheid in Jezus Christus belijden
wij die Geestelijk zijn ondergedompeld
in de rivier…
Poel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 En klots als een onstuimige rivier
naar de zee, de slaap, de dood, waar ik opsta.
Ik zag mezelf in haar weerspiegeld
en iets dat haar tot zwijgen bracht.
Ze kent Houellebecq. Wat een vreugd'!
Dichterschap aanleren is leven afleren.…
Deze stad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
506 wiegende bruggen
en schapen over de dam
stad van Melkweg en Paradiso,
de mooiste poptempel van het land
Mokkum: stad van Godenzonen
coffeshoppen en ruisende rokken
stad die zoveel schoonheid ademt
dat mijn hart sneller gaat kloppen
Ik zal sterven in Amsterdam
op een dinsdag of een donderdag
begraaf mij langs de Amstel
zodat ik de rivier…