1740 resultaten.
DE SLACHT
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
826 je wimpers, je ogen als vochtige zuidvruchten,
snuivend en schichtige blikken ruk je aan het halster
geen trek meer in troost, verraad van hooi,
ogen schichtig op zoek naar een uitweg
mannen in blauwe overalls roken
zware shag bij die zwarte deur
over een halfuur hang je aan de haak uitgebloed en gebruikt
een geplande dood vandaag nog
laatste…
Over bruggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 alles dicht, want Kampen, netjes
maar waar aan de einder
op plein plots terrassen open zijn
‘k denk aan iets met slagroom
maar we drinken wat,
‘k bewaar mijn trek
Dan over and’re brug die stijgt
waaronder boot vol volk dat zoetjes wuift,
nemen we selfies weer die ‘k weggooi
vanwege onze domme hoedjes
Fietsers, vrouwen met lange rokken…
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 De zomerzon schijnt fel op verplichtingen
die liggen te wachten op mijn bureau,
terwijl mijn haren nog naar rook ruiken
van een vakantieland dat in brand stond.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.…
Belevenissen met XTC
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.638 deze avond beleef ik slechts het intense geluk
Iedereen om me heen is lief
ik zet ook gemakkelijker principes opzij
Zo kom ik ook makkelijker aan mijn gerief
ik voel me vrolijk en vrij
Ik neem een kauwgumpje tegen het malen
een drankje tegen een droge mond
Ik wil de ultimate kick behalen
en dans de gehele avond in het rond
Ik rook…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 wind tussen bladeren
bracht het hoefgetrappel en het knarsen van houten wielen
dichterbij
en ik wist, in mijn kinderlijke onschuld, de winter was gevlucht
rook verdween, langgerekte schoorstenen werden werkeloos
kinderen dwaalden af
zoals bruine sloten langs spoorwegrails
die het eerste walsende lentelicht ontvingen
aan hun nog natte…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 En toen ik 's morgens fietste
naast riet en hooi en water,
rook ik iets van ooit, van nu, van later...
Sloot 'k mijn ogen en wilde 't in woorden vatten:
verzadiging was het, maar ook een nieuw begin, een weemoed,
iets wat droog is en voorbijvliegt,
maar waarin een herinnering zich wiegt.…
De vleesetende plant
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
720 Het rook zo lekker,
maar wat een pech,
een pasje over de drempel,
een dagje binnen gebleven
en warempel, de tijd is verstreken
en je bent weg.…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 Want ginds, waar het oog tussen 't dichte geblaêrt,
dat krinklend wolkje rook ontwaart,
daar is zijn thuis, zijn blijde haard,
van buiten omloverd met wingerdfestoen,
van binnen met liefdes eeuwig groen; -
daar zweeft er en trippelt en rept zich bij zang
en kout een vrouwken, rozig en rank,
daar kraait, in zijn kribbeken blozend, een klein…
Queenie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 snoezelige kloeten
Ze kietelde zijn zinnen met haar sproeten
Een culmeneer nam haar met gulle lach
De gildemeester brouwde met z'n fronsen
Want havermoutse pap ging er wel in
Voor hem was nieuwjaarsdag een goed begin
Bevroren golven werden natte sponzen
Haar kale faliekant choqueert de ether
Haar derrière dendert in een wak
Hij rook…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten,
waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld—
een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag,
eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend.
Maar ik ontwaak, als uit een boze droom:
naakt in mijn schande, mijn ontzielde geest.
Ben ik echt te bang om te zijn wat ik ben?…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 aanstonds aangekomen
zag ik het lichte groen
het leek één groot plantsoen
van onbekende bomen
het korte weerbericht
klonk als een zoet gefluister:
hoe anders is het Indisch licht
ik rook een geur van kruiden
de lucht was droog en warm
een om je heen geslagen arm
die je welkom in het zuiden
heet, en recht in je gezicht
zegt: je staat nu…
Slechte stoelgang
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.379 kordaat naar achter
plaatste zijn benen wijd en trok me aan mijn poten
krassend protesteerde ik zijn bruutheid keer op keer
hij wipte na de maaltijd altijd houterig op en neer
en hielp mijn evenwichtigheid danig naar de kloten
De tweede was zijn zeer gewichtige vrouw
die zich zuchtend maar kordaat bovenop mij zette
en terwijl haar wijde rokken…
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 Me koesteren in de stralen
der gulden lentezon:
de eerste prijs behalen
bij ‘t schieten naar de ton;
met boerenmeiden dansen
en tuimelen over ‘t gras:
mij met de rook omkransen
van echte varinas.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!…
SPOTLIED OP DE VRIJE VROUWEN
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.595 Wat men voor een eeuw niet kende
waar men toen nog niet aan dacht
't Is de vrije vrouwenbende
't Is de derde soort geslacht
't Zijn geen mannen, 't zijn geen vrouwen
't Is geen vlees en 't is geen vis
Wie met zo'n model gaat trouwen
trouwt met zijn begrafenis
trouwt met zijn begrafenis
Een vrije vrouw draagt korte rokken
dat je haast…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Sneller dan een bliksemschicht
Snort mij alles voor 't gezicht;
Wat zich opdoet aan mijn ogen,
Is als rook voorbij gevlogen;
Waar ik ginds de blik op sla,
Laat ik aanstonds achterna.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 . -
Als men die helder tintlen ziet,
Dan dient men braaf te stoken,
Dan moet de schoorsteen roken;
Want warm is het dàn buiten niet.…
Droomspel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
729 Een spel speel je niet alleen, ellebogen planten zich
in het pluche kleed, hoofden peinzen in palmen en
elke zet wordt vergezeld door de rook van een sigaret -
rimpels trekken voren in het hoofd, er wordt getuurd zonder
te zien. Is het dit spel, of zijn het verzonken gedachten
misschien?…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Maar U heugt, dertig eeuwen door,
Dat u Jehova uitverkoor;
Dat, als 't geweld u vluchten deed,
Een reddend spoor het diep doorsneed;
Dat, zonder huisdak, levenslang,
Uw schaar zwierf, op haar kronkelgang;
Waar Vuur- en Rook-zuil voor haar toog,
En 't Man haar spijsde van omhoog.…
Restanten
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.383 Maar nu prefereert men de cocktail-garçonnes,
Die vloeken als kerels en roken.
En minachtend neerzien op vrouwen, wier handen
Nog rood zijn van werken en koken.
De wereld is een warenhuis,
Restanten, restanten.
De laatste serieuze vrouw,
De laatste moeder goed en trouw,
Vindt amper een paar klanten.
Restanten.…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Inderdaad het lijkt ontsproten aan mijn ‘bescheiden’, her en der bekend staande fantasie, want echt waar, ik drink niet, gebruik geen drugs en rook niet (oei oei wat saai – valt heel erg mee hoor, ervaar dingen veel bewuster).
Wat zo’n klein miezerig padje allemaal toch weer aan gedachten losmaakt.…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 '
gulzig waren ook de gesprekken met haar uit Friesland, zij uit de Achterhoek en zij uit Rotterdam
haar Rotterdamse wangen bleven warm ondanks de kou op de Amsterdamse straat en vormden ‘red apples’
3 meiden, 3 vrouwen van onder de dertig, voor het roken op straat, voor de deur van een van hen met een bankje
met straks ook nog 2 mooie stoere…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud
van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond
De dagen waren snikheet de nachten zo koud
wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond
Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht
rook hij mensenvlees als inhoud van die tent
Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht
die daarin liggen zijn morgen vanzelf…
Een nerveuze kok
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
793 Hebt gij dan geen enkele consideratie met uw
a-technische medemens,
hebt u geen medelijden met mislukkelingen die al hun eerlijke, goede bedoelingen en oprechte waarschuwingen in rook zien vervliegen?
Ja, u voelt zich zeker ver boven hen verheven, verwaande kwast, ijdeltuit met uw zogenaamde Indische pseudoniem. Pasar Malam...…
De crux zit ‘m in het liggen gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
232 Zij zonken weg in hun diepste ik
het besef kwam bij de papierfabriek
waar zij onder walmende rook struinden
zinnen vol vragen verzonnen
een cruiseschip afzakken zagen
naar de Blauwe Kamer ‘und weiter’
afwaarts
Waar deze tijd al wel niet voor staat
- wat weet Kubrick over de landing?…
Hemelpraat 2
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.613 Er was geen eer meer aan te redden
Vertwijfeld ging men aan het wedden
Van waarschijnlijk langdurig ziek
Ten onder gegaan in de romantiek
Misschien gevallen uit de hoeren bus
Die was ingezet op de dronken Rus
Maar de non lachte wat verlegen
En toont hen onder het schudden
Van haar lange blonde lokken
Een kabouter onder haar witte rokken…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 aanbreken
Misschien niet vandaag, morgen toch
Het riet dansend in de wind
Zingt haar lied
Waar de stilte ophoud
Ontwaakt de wereld
Een geluid van het riet
Dansend met haar lied
Gerommel in de verte
Mensen kijken verschrikt opzij
Moeders grijpen hun kroost
Gerommel in de verte
Donkere wolken voor de zon
De blauwe hemel ziet zwart van rook…
Niks doen
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.930 ,
steeds maar dichter op weg naar mijn eigen graf,
steeds maar dichter bij het punt dat je nooit meer stoppen kunt
'ik stop' blijf ik wel zeggen,
maar mijn grenzen blijf ik verleggen
in mezelf maak ik steeds grote plannen,
maar na een hijs is die gedachte alweer verbannen
ik schaam me, voor wie de echte waarheid in mijn ogen ziet
ik rook…
Decennium
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
879 Het jaar waarin een concorde een vlucht maakte
Een erg korte
Omdat hij naar anderhalve minuut
op een hotel neerstortte
Over vliegtuigen gesproken
Nog nooit hebben we New York zo zien roken
als op “nine eleven” in tweeduizend één
De stad leek wel een schoorsteen
Waartoe mensen in staat zijn en
dat ze daarmee iets dachten te bereiken
Iets…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil
En toen op slag een scherpe klauw
Vogels dekten hun nesten af
Vee rook…