2616 resultaten.
GOD ONTMOETEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 Zachtjes ruisen in het herfstlover
laat mij in de duisternis ontroeren
Ik buig mij hierom diep voorover
laat mij door ’t schoon ontvoeren
Als er wind een zucht laat horen
klinkt dat als der scheppers stem
Ik merk van liefde ook de sporen
ik weet ‘t nu wel zeker, dit is hem
Zachtjes fluisterend door ‘t bruin
zegt hij dat ik in ‘t nu zou…
tussen nu en nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.356 de straat verraadt dat het achter je ligt
in het verhaal waar namen nooit kloppen
deur open en deur dicht
herinneringen vervliegen
als stof
in de lucht
waar het licht verdwijnt zonder spoor
daar vindt men zichzelf ooit
terug in linnen verwikkeld bergafwaarts
zonder vaart te minderen in de herinnering
van stof
aan voetstappen
je zei…
De maat van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 “De nacht is een reiziger, die
zijn mantel over de aarde sleept
om zijn sporen uit te wissen “
Cicero…
De grote Joseph
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 Waar land en taal
elkander raken
Carine Mette wordt
verzandt een baken
in haar vragen
herderen sporen
als een hond
oefenen zwaluwen
hun vertrek
op lijnen waar was
is ingehaald
verdwijnen mensen
in stervende woorden
verliest oom Joseph
gekoesterde taal
koestert het nichtje
zijn woordenschat
waar gezocht wordt
naar een raakvlak…
Mijn dorp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Geen spoor meer zichtbaar van het ouderhuis
dat ik vergeefs zocht tussen nieuwe gevels.
Achter mijn rug werd iedere boom geveld.
Ze vielen zonder zucht, met licht geruis.
Langzaam vervaagde de weg in de nevels.
Snel heb ik al mijn beelden veilig gesteld.…
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 ik laat de stilte na
als allerlaatste beeld
elk oog, door zwart en wit omrand,
hecht zich als een zwerver aan het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde…
afdruk van je tenen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
473 aankijkt
in een leeg hoofd als het mijne
blijft zo’n gedachte hangen
weerkaatst weerkaatst
vergeet tot hij
zich niet verder weet
en instort
stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong
de gedachte die droog blijft, heel blijft
in een lege kom met regen
die geef ik weg aan jou
en volg aan een touwtje
zachtrood touwtje
het spoor…
Toch wordt het lente
gedicht
3.3 met 18 stemmen
13.428 .
--------------------------------
uit: Sporen in het zand (1992)…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 Zonder spoor en haan die kraait...…
Jubel over God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Loof Hem met de tamboerijn
Laat de trom, harp en citer horen
Dat tot vreugde aan mag sporen
Omdat God ons altijd nabij wil zijn.
Jubel over God die ons niet loslaat
Maar naar ons omziet, elke dag
Bij voorspoed en bij tegenslag
Blijft Hij onze rots en toeverlaat.…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 De vage grens is hier even breed
als de tijd
breekbare lijnen hullen zich in dekmantels
uit zuivere nevels gevlochten
de wind die naakt maakt
slaapt achter weggedoken dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een
smal spoor…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig inzicht grijnst aan de
zolen van mijn voeten, deze tred
verlegt het spoor…
Ziekte regeert
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
975 regeert over mij als nooit te voren
het is met mijn eigen wil gedaan
Ik dacht nog wel dat ik je aan kon
met de medicijnen en de therapie
alles op een rijtje
zoals ik dat tot nu toe zie
Maar ik constateer nu
dat ik mezelf moet laten gaan
want jij bent diegene die alles regelt
jij regeert over mijn bestaan
Ik zit nu aardig op een dood spoor…
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 luistervink, wat heb je me vroeg gevonden
en wat ben je me al dicht genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren…
Voorwoord
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 het lijkt alsof ik je in de verte hoor roepen
laten we bestaan
zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen
zijn als niemand anders dan ons en ik
een oneigenlijk anti-deel
zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis
zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist
zich verdroogt in bedding
verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos
het lijkt alsof…
Dynamische lach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Ik verleg mijn laatste grenzen
en spoor haar unieke lach
voor vertrouwen en geloof
voor mijn nacht en dag.
Mijn silhouet straalt naar haar
tegen zonsondergang.
Met hartstocht in mijn keel
deel ik met haar levenslang.
De zon straalde door mijn bonkende hart
glinster ogen in het gevang.…
Zwart wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
817 Flitsen, trauma, spoor en rails.
Zo wit kan zwart zijn..…
Grazige weiden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
516 met zijn kudden ooit kwam voorbij
hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken
nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij
boven het korenblauwe zwerk met engelenwolken
zag Hij hoe ik die grazige weiden gevonden had
kon ik die schoonheid boven en rond mij vertolken
met een gevoel dat ik nu in Zijn eigen sporen…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 In een dorstig land tasten
reizigers in het duister, ze
wassen de handen van de
zorgeloze zon en dekken
hun vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 .
---------------------------------------------------------
uit: Van de aanvaller geen spoor (Gedichten 1973-1983)…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 En ieder jaar opnieuw gebeurt dit wonder
dat bomen zeker dood lijken te gaan,
maar eer het laatste blad gevallen is
zijn er al sporen van een nieuw bestaan.
Wat kan ik zeggen, dromen, wensen
want zo gaat het toch zeker ook met mensen?…
Zelf-loos gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 De augustus-zon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter rollen paarse
schaduwen eindeloze lopers
voor ons uit, terwijl ik je spoor
nauwelijks volgen kan, wat over
het inzicht van de horizon reikt
geen woord over beide lippen,
alleen zichtbaar op de tere huid,
tinteling tot in het bot, plekje
ingeruimd in ons heelal, hemel
vol nectar…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 de ijskast loopt
van de ronde blokjes
uit het diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste stem
in je oor
ontsteekt daarbij
een lucifer
en zegt:
dit is het licht
voor jou
volg dit spoor…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind
Zag ik de rode lichten vervagen in een droom
Ze koos een enkel spoor…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Ik vond dit kind per ongeluk
op zoek naar transcendente sporen.
Het speelde in zichzelf verloren;
een diepte zo afgrondelijk
dat het niet keek zelfs toen ik riep
daar hoog uit mijn ivoren toren.
Ik moet omlaag, wil hij me horen,
de trappen af, weg uit de bieb,
de boeken, ja weg uit het woord
waar uit elk vuurwerk is verdreven.…
dromer, denker en doener
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 beuzeling of doordrammer
geen erwtenteller noch geitenbreier
een doener, een beslisser, een kijker
dat is wat ik ben
rijk fantaserend kleur ik de dagen
met het ruim inlevend vermogen
verken ik het palet van perspectief
om eerlijk en creatief te handelen
dat is wat mij bezigt
met eenvoudige logica als kompas
houd ik chaos weerstaand spoor…
zie de mens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 wolken schrompelden
in razende vaart ineen
vielen als stenen naar beneden
wrede razernij wiste
haar naam
begroef wie ze was
een korst van vervreemding
de vertrapte jeugd
tekenden het meisjesgezicht
met krimpend hart
in stakerige armen hield ze
een uitgemergeld kindje vast
het geraas in de boomtakken
de wind die overal sporen…
Vol stralende liefde
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
535 wereld
schik had
een lach die altijd
aan ging bij
je eerste woord
die de kuiltjes
in je wangen
dieper maakten
dan de gespreide
bedjes voor de
vele kwinkslagen
die aan je hingen
want daar waar jij
was vibreerde plezier
groeide creatief
in woord en beeld
met een niet voor-
gestructureerde
performance waarin
jij onbewust een
spoor…