Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

GOD ONTMOETEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Zachtjes ruisen in het herfstlover laat mij in de duisternis ontroeren Ik buig mij hierom diep voorover laat mij door ’t schoon ontvoeren Als er wind een zucht laat horen klinkt dat als der scheppers stem Ik merk van liefde ook de sporen ik weet ‘t nu wel zeker, dit is hem Zachtjes fluisterend door ‘t bruin zegt hij dat ik in ‘t nu zou…
Ton Rijkers18 januari 2011Lees meer >

tussen nu en nooit

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.356
de straat verraadt dat het achter je ligt in het verhaal waar namen nooit kloppen deur open en deur dicht herinneringen vervliegen als stof in de lucht waar het licht verdwijnt zonder spoor daar vindt men zichzelf ooit terug in linnen verwikkeld bergafwaarts zonder vaart te minderen in de herinnering van stof aan voetstappen je zei…
mi26 februari 2011Lees meer >

De maat van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
“De nacht is een reiziger, die zijn mantel over de aarde sleept om zijn sporen uit te wissen “ Cicero…
pama13 maart 2011Lees meer >

De grote Joseph

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
Waar land en taal elkander raken Carine Mette wordt verzandt een baken in haar vragen herderen sporen als een hond oefenen zwaluwen hun vertrek op lijnen waar was is ingehaald verdwijnen mensen in stervende woorden verliest oom Joseph gekoesterde taal koestert het nichtje zijn woordenschat waar gezocht wordt naar een raakvlak…

Mijn dorp

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
Geen spoor meer zichtbaar van het ouderhuis dat ik vergeefs zocht tussen nieuwe gevels. Achter mijn rug werd iedere boom geveld. Ze vielen zonder zucht, met licht geruis. Langzaam vervaagde de weg in de nevels. Snel heb ik al mijn beelden veilig gesteld.…

waar de dood schreeuwt

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 722
ik laat de stilte na als allerlaatste beeld elk oog, door zwart en wit omrand, hecht zich als een zwerver aan het spoor waarlangs zij liepen gekleed in flarden van wanhoop die bleven haken aan elkaars hand en het schrale, nog bestaande licht ik veeg gaten in de sneeuw wil met naakte voeten stemmen vinden achter de tralies van de aarde…

afdruk van je tenen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
aankijkt in een leeg hoofd als het mijne blijft zo’n gedachte hangen weerkaatst weerkaatst vergeet tot hij zich niet verder weet en instort stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong de gedachte die droog blijft, heel blijft in een lege kom met regen die geef ik weg aan jou en volg aan een touwtje zachtrood touwtje het spoor…

Toch wordt het lente

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 13.428
. -------------------------------- uit: Sporen in het zand (1992)…

November

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17.056
Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter De mistbanken van de herfst hangen laag over de grond, verschuiven traag. Het licht wordt steeds kouder en minder. En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest toen het gras nog hoog stond en bol van groen de bomen waren. Teveel te doen en schrijven voor brood verduistert de geest.…

ELIMINATIE

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Zonder spoor en haan die kraait...…
Imiza7 maart 2013Lees meer >

Jubel over God

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 573
Loof Hem met de tamboerijn Laat de trom, harp en citer horen Dat tot vreugde aan mag sporen Omdat God ons altijd nabij wil zijn. Jubel over God die ons niet loslaat Maar naar ons omziet, elke dag Bij voorspoed en bij tegenslag Blijft Hij onze rots en toeverlaat.…
Fedde Nicolai25 september 2013Lees meer >

Leger aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
De vage grens is hier even breed als de tijd breekbare lijnen hullen zich in dekmantels uit zuivere nevels gevlochten de wind die naakt maakt slaapt achter weggedoken dijken het gewas wacht met wuiven totdat de vroege voorbijganger sporen trekt door de ontzegelde dageraad de stilte smoort elk gegeven commando gericht op weg naar deze…
Kees Keizer6 februari 2014Lees meer >

Houvast

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
vrienden zei hij zacht en keek mij aan vanachter veilig brillenglas Het was alsof zijn jasje ineens te groot geworden was veel te groot voor zwaar gedragen schouders een trilling over wang en boven oog nauwelijks merkbaar alleen zichtbaar voor diegenen die het waagden hun blik niet af te wenden Onvermoed leed trekt een smal spoor…

de uitgeschilderde rots

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
draagt op waarden van gekrenkt papier, het heden lijkt voortvluchtig als de tijd mijn smeken vertraagt ik zoek in de uren van droge prielen en graaf het refrein in het gras van donker aarde terwijl de einder vlucht op het teken van de ondergaande zon het kluchtig inzicht grijnst aan de zolen van mijn voeten, deze tred verlegt het spoor…
elze2 maart 2014Lees meer >

Ziekte regeert

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 975
regeert over mij als nooit te voren het is met mijn eigen wil gedaan Ik dacht nog wel dat ik je aan kon met de medicijnen en de therapie alles op een rijtje zoals ik dat tot nu toe zie Maar ik constateer nu dat ik mezelf moet laten gaan want jij bent diegene die alles regelt jij regeert over mijn bestaan Ik zit nu aardig op een dood spoor…
Leidy18 juli 2014Lees meer >

In gesprek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
luistervink, wat heb je me vroeg gevonden en wat ben je me al dicht genaderd laten we praten nu het nog kan woorden over oevers werpen ons koolwit aanspreken monden behoeden voor ogendonker in thuisloze sporen treden een jeneverbes verlaten op de hei harde woorden sussen voordat teelaarde onze smaak verkilt laten we ons markeren…
Iniduo20 september 2014Lees meer >

Voorwoord

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
het lijkt alsof ik je in de verte hoor roepen laten we bestaan zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen zijn als niemand anders dan ons en ik een oneigenlijk anti-deel zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist zich verdroogt in bedding verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos het lijkt alsof…
Iniduo11 oktober 2014Lees meer >

Dynamische lach

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Ik verleg mijn laatste grenzen en spoor haar unieke lach voor vertrouwen en geloof voor mijn nacht en dag. Mijn silhouet straalt naar haar tegen zonsondergang. Met hartstocht in mijn keel deel ik met haar levenslang. De zon straalde door mijn bonkende hart glinster ogen in het gevang.…

Zwart wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Flitsen, trauma, spoor en rails. Zo wit kan zwart zijn..…
Heleen4 december 2015Lees meer >

Grazige weiden

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
met zijn kudden ooit kwam voorbij hier kon mijn ziel in alle stilte naar U zoeken nooit wenkte de hemel van alle zijden zo dichtbij boven het korenblauwe zwerk met engelenwolken zag Hij hoe ik die grazige weiden gevonden had kon ik die schoonheid boven en rond mij vertolken met een gevoel dat ik nu in Zijn eigen sporen…
Greta Casier19 november 2016Lees meer >

Mobiliteit?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
In een dorstig land tasten reizigers in het duister, ze wassen de handen van de zorgeloze zon en dekken hun vermoeide sporen toe, papieren grenzen rotten in het raamwerk van tevredenheid in het transparante venster van overvloed tastbare stromen worden een taboe ontneemt de vrijheid van gedachten en het recht op mobiliteit…
Pama22 november 2016Lees meer >

Winter 1.

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.316
. --------------------------------------------------------- uit: Van de aanvaller geen spoor (Gedichten 1973-1983)…

Herfstbezinning

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
En ieder jaar opnieuw gebeurt dit wonder dat bomen zeker dood lijken te gaan, maar eer het laatste blad gevallen is zijn er al sporen van een nieuw bestaan. Wat kan ik zeggen, dromen, wensen want zo gaat het toch zeker ook met mensen?…
Adeleyd1 oktober 2017Lees meer >

Zelf-loos gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
De augustus-zon raakt de haartjes in je hals, daarachter rollen paarse schaduwen eindeloze lopers voor ons uit, terwijl ik je spoor nauwelijks volgen kan, wat over het inzicht van de horizon reikt geen woord over beide lippen, alleen zichtbaar op de tere huid, tinteling tot in het bot, plekje ingeruimd in ons heelal, hemel vol nectar…
Pama24 augustus 2019Lees meer >

De zon is goud voor wie ervan houdt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
de ijskast loopt van de ronde blokjes uit het diepvriesvak bestemd voor de cola-rum tover je ijskompressen: legt ze op je ogen een gebroken stem uit de duisternis grijpt je bij de hand fluistert met omfloerste stem in je oor ontsteekt daarbij een lucifer en zegt: dit is het licht voor jou volg dit spoor…

Mijn patchwork regenjas

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar Maar toch altijd onverwacht, waar ze Met het eerste licht gekomen was, ze Gaf me een hand en vertrok met de Laatste strofe uit haar zonneboek Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was Ik stond op een leeg perron en op het eind Zag ik de rode lichten vervagen in een droom Ze koos een enkel spoor…
Pama12 september 2020Lees meer >

geen titel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Ik vond dit kind per ongeluk op zoek naar transcendente sporen. Het speelde in zichzelf verloren; een diepte zo afgrondelijk dat het niet keek zelfs toen ik riep daar hoog uit mijn ivoren toren. Ik moet omlaag, wil hij me horen, de trappen af, weg uit de bieb, de boeken, ja weg uit het woord waar uit elk vuurwerk is verdreven.…

dromer, denker en doener

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
beuzeling of doordrammer geen erwtenteller noch geitenbreier een doener, een beslisser, een kijker dat is wat ik ben rijk fantaserend kleur ik de dagen met het ruim inlevend vermogen verken ik het palet van perspectief om eerlijk en creatief te handelen dat is wat mij bezigt met eenvoudige logica als kompas houd ik chaos weerstaand spoor…

zie de mens

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
wolken schrompelden in razende vaart ineen vielen als stenen naar beneden wrede razernij wiste haar naam begroef wie ze was een korst van vervreemding de vertrapte jeugd tekenden het meisjesgezicht met krimpend hart in stakerige armen hield ze een uitgemergeld kindje vast het geraas in de boomtakken de wind die overal sporen…
J.Bakx24 april 2024Lees meer >

Vol stralende liefde

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
wereld schik had een lach die altijd aan ging bij je eerste woord die de kuiltjes in je wangen dieper maakten dan de gespreide bedjes voor de vele kwinkslagen die aan je hingen want daar waar jij was vibreerde plezier groeide creatief in woord en beeld met een niet voor- gestructureerde performance waarin jij onbewust een spoor…
wil melker26 oktober 2024Lees meer >